Çok Uluslu Şirketlerde Kültürel Zekânın Bireysel ve Örgütsel Esneklik Üzerindeki Etkisi
Öz
Bu çalışma, çok uluslu şirketlerde kültürel zekânın bireysel ve örgütsel esneklik arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamaktadır. Küreselleşme, dijital dönüşüm ve uluslararası iş birliklerinin yaygınlaşması, farklı kültürel arka planlara sahip bireylerin aynı örgütsel yapı içinde birlikte çalışmasını kaçınılmaz hâle getirmiştir. Bu durum, örgütlerin yalnızca teknik ve yapısal yetkinliklere değil, aynı zamanda çalışanların kültürel farklılıklar karşısında uyum sağlama ve değişime esnek biçimde yanıt verebilme kapasitelerine de sahip olmasını zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda kültürel zekâ, bireylerin farklı kültürel ortamlarda etkili iletişim kurabilmelerini, uygun davranışlar sergileyebilmelerini ve yeni kültürel bağlamlara hızla uyum sağlayabilmelerini mümkün kılan üstbilişsel, bilişsel, motivasyonel ve davranışsal boyutlardan oluşan çok boyutlu bir yetkinlik olarak ele alınmıştır. Araştırma, Sosyal Bilişsel Kuram, Dinamik Yetenekler Kuramı ve Kültürlerarası Uyum Kuramı çerçevesinde kültürel zekânın hem bireysel hem de örgütsel esneklikle ilişkilerini bütüncül bir model üzerinden incelemektedir. Nicel araştırma yaklaşımıyla tasarlanan çalışmada, Türkiye’de faaliyet gösteren 32 çok uluslu şirkette görev yapan 411 beyaz yakalı çalışandan elde edilen veriler kullanılmıştır. Veriler doğrulayıcı faktör analizi ve regresyon analizleri aracılığıyla test edilmiştir. Araştırma bulguları, kültürel zekâ ile bireysel esneklik arasında güçlü ve pozitif yönde ilişki olduğunu, aynı zamanda örgütsel esneklikle de doğrudan ve anlamlı biçimde ilişkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca bireysel esnekliğin örgütsel esnekliğin önemli bir yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, bireysel düzeyde geliştirilen kültürel yetkinliklerin örgütlerin stratejik çevikliği, değişime uyum kapasitesi ve sürdürülebilir rekabet avantajı ile anlamlı biçimde ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışma, kültürel zekâ ile bireysel ve örgütsel esneklik arasındaki ilişkileri aynı model içerisinde ele alarak ilgili literatürdeki sınırlı ampirik tartışmaya katkı sunmaktadır. Çok uluslu şirketlerde kültürlerarası yönetim, insan kaynakları politikaları ve örgütsel sürdürülebilirlik açısından önemli kuramsal ve yönetsel çıkarımlar sağlamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kültürel Zekâ, Bireysel Esneklik, Örgütsel Esneklik, Çok Uluslu Şirketler, Kültürlerarası Yönetim
Kaynakça
- Altıntaş, M. (2025). Bireysel ve Örgütsel Esneklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Uluslararası Ekonomi, İşletme ve Politika Dergisi, 9(2), 665-678. https://doi.org/10.29216/ueip.1670019.
- Ang, S., Van Dyne, L., & Koh, C. (2006). Personality correlates of the four-factor model of cultural intelligence. Group & Organization Management, 31(1), 100–123. https://doi.org/10.1177/1059601105275267
- Ang, S., Van Dyne, L., & Rockstuhl, T. (2015). Cultural intelligence: Origins, conceptualization, evolution, and methodological diversity. In M. J. Gelfand, C.-Y. Chiu, ve Y.-Y. Hong (Eds.), Handbook of advances in culture and psychology, Vol. 5, pp. 273–323). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780190218966.003.0006.
- Ang, S., Van Dyne, L., & Tan, M.L. (2011). Cultural intelligence. In. R. J. Sternberg & S. B. Kaufman (Eds.), Cambridge handbook on intelligence (pp. 582-602). New York: Cambridge Press. https://culturalq.com/wp-content/uploads/2019/03/Ang_Van-Dyne_Tan-2011-Sternberg.pdf
- Ang, S., Van Dyne, L., Koh, C., Ng, K. Y., Templer, K. J., Tay, C., & Chandrasekar, N. A. (2007). Cultural intelligence: Its measurement and effects on cultural judgment and decision making, cultural adaptation, and task performance. Management and Organization Review, 3(3), 335–371. https://doi.org/10.1111/j.1740-8784.2007.00082.x
- Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
- Bandura, A., Freeman, W. H., & Lightsey, R. (1999). Self-Efficacy: the exercise of control. Journal of Cognitive Psychotherapy, 13(2), 158–166. https://doi.org/10.1891/0889-8391.13.2.158
- Bandura, A. (2001). Social cognitive theory: An agentic perspective. Annual Review of Psychology, 52(1), 1–26. https://doi.org/10.1146/annurev.psych.52.1.1
- Bhamra, R., Burnard, K., & Dani, S. (2016). Resilience: The concept, a literature review and future directions. In R. Bhamra (Ed.), Organisational resilience: Concepts, integration, and practice (pp. 3–29). CRC Press/Balkema.
- Burnard, K., & Bhamra, R. (2011). Organisational resilience: Development of a conceptual framework for organisational responses. International Journal of Production Research, 49(18), 5581–5599. https://doi.org/10.1080/00207543.2011.563827