Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım

Yalçın Yıldız; Cenk Önder Özen; Nevzat Yiğit

doi:10.15869/itobiad.1805108

TR EN

Öz

Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım

Öz

Bu çalışma, müzik eğitimi alan öğrencilerin müzikal birikimlerini, öğrenme deneyimlerini, öz-yeterlik inançlarını ve kültürel kaynaklara erişim düzeylerini çok boyutlu biçimde değerlendirebilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmeyi amaçlamıştır. Pierre Bourdieu’nün kültürel sermaye kuramına dayanan araştırmada müzik eğitimi, yalnızca teknik becerilerin edinimi olarak değil; sosyal destek, kimlik gelişimi ve biriken kültürel kaynakların etkileşimiyle şekillenen dinamik bir süreç olarak ele alınmıştır. Bu doğrultuda geliştirilen Müzikal Sermaye Ölçeği, mesleki müzik eğitimi bağlamında bireylerin müzikle kurdukları ilişkinin bilişsel, duyuşsal ve sosyal boyutlarını bütüncül biçimde ölçmeyi hedeflemektedir. Araştırma, nitel madde oluşturma aşaması ve kesitsel nicel doğrulama sürecini içeren bir ölçek geliştirme deseni doğrultusunda yürütülmüştür. İlk aşamada öğrencilerin yazılı görüşleri ve ilgili alan yazın temel alınarak 80 maddelik bir öncül madde havuzu oluşturulmuş; maddeler öğrenci geri bildirimleri ve uzman görüşleri doğrultusunda düzenlenerek beşli Likert tipi bir deneme formuna dönüştürülmüştür. Ölçekte yanıtlar “kesinlikle katılmıyorum” ile “tamamen katılıyorum” arasında derecelendirilmiştir. Ölçeğin yapı geçerliği, 709 öğrenciden elde edilen verilerle gerçekleştirilen Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ile incelenmiş; elde edilen faktör yapısı Türkiye’de öğrenim gören 667 öğrenciden oluşan bağımsız bir örneklem üzerinde Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) ile test edilmiştir. Analizler sonucunda ölçeğin beş boyutlu bir yapı sergilediği belirlenmiştir: (1) Müzikal Destek Kaynaklarına Erişim, (2) Müzikal Öz-Yeterlik, (3) Müzikal Deneyim ve Birikim, (4) Müzikal Kimlik ve Aidiyet ve (5) Müzikal Kaynakların Bilinçli Kullanımı. Elde edilen bulgular, ölçeğin toplam varyansın %57.64’ünü açıkladığını (KMO = .93; Bartlett p < .001) ve modelin iyi düzeyde uyum gösterdiğini ortaya koymuştur (χ²/sd = 2.26; CFI = .955; RMSEA = .043). Ölçeğin genel Cronbach Alfa katsayısı .95 olup alt boyutlara ilişkin güvenirlik katsayıları .82 ile .93 arasında değişmektedir. Bulgular, geliştirilen ölçeğin mesleki müzik eğitimi alan öğrencilerin müzikal sermaye düzeylerini sosyal, bilişsel ve kültürel boyutlarda değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Müzikal Sermaye, Kültürel Sermaye, Müzik Eğitimi, Öz-Yeterlik, Müzikal Kimlik, Ölçek Geliştirme

Destekleyen Kurum

Yok

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunur. Bu araştırma, Trabzon Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etik Kurulu tarafından incelenmiş ve etik açıdan uygun bulunmuştur. Etik kurul onayı, 07.11.2025 tarihli ve E-81614018-050.04-2500067990 sayılı karar ile verilmiştir. Araştırmada yer alan tüm katılımcılara, çalışmanın amacı, gönüllülük esasına dayandığı, elde edilen bilgilerin yalnızca bilimsel amaçla kullanılacağı ve gizli tutulacağı açıklanmıştır. Katılımcılardan, çevrim içi formlar aracılığıyla veya yüz yüze bilgilendirme sonrasında aydınlatılmış gönüllü onam alınmıştır.

Development of the Musical Capital Scale: A Cultural Capital Theory-Based Approach to Music Education

Öz

This study aimed to develop a valid and reliable tool for multidimensionally assessing music education students’ musical capital. Grounded in Bourdieu’s theory of cultural capital, it conceptualized music education as a dynamic process shaped by social support, identity development, learning experiences, self-efficacy beliefs, and access to accumulated cultural resources. Accordingly, the Musical Capital Scale was developed to assess the cognitive, affective, and social dimensions of students’ relationships with music in professional music education. The study followed a scale development design involving qualitative item generation and cross-sectional quantitative validation. An initial pool of 80 items was created based on students’ written opinions and the literature, then revised through student feedback and expert review into a five-point Likert-type trial form ranging from “strongly disagree” to “strongly agree.”The construct validity of the scale was examined through Exploratory Factor Analysis (EFA) using data from 709 students, and the resulting factor structure was tested through Confirmatory Factor Analysis (CFA) with an independent sample of 667 students studying in Türkiye. Analyses revealed a five-dimensional structure: (1) Access to Musical Support Resources, (2) Musical Self-Efficacy, (3) Musical Experience and Accumulation, (4) Musical Identity and Belonging, and (5) Conscious Use of Musical Resources. Findings showed that the scale explained 57.64% of the total variance (KMO = .93; Bartlett’s p < .001) and that the model demonstrated good fit (χ²/df = 2.26; CFI = .955; RMSEA = .043). The overall Cronbach’s alpha coefficient was .95, and subdimension reliability coefficients ranged from .82 to .93. The findings indicate that the developed scale is a valid and reliable tool for assessing the musical capital levels of students receiving professional music education across social, cognitive, and cultural dimensions.

Anahtar Kelimeler

Musical Capital, Cultural Capital, Music Education, Self-Efficacy, Musical Identity, Scale Development

Destekleyen Kurum

No external funding in support of this research.

Etik Beyan

It is hereby declared that scientific and ethical principles were followed during the preparation of this study, and all referenced works are cited in the bibliography. This research was reviewed and found ethically appropriate by the Ethics Committee of Scientific Research and Publications of the Social and Human Sciences at Trabzon University. Ethical approval was granted with the decision dated 07.11.2025 and numbered E-81614018-050.04-2500067990. All participants were informed about the purpose of the study, the voluntary basis of participation, the confidentiality of the data, and that the information obtained would be used solely for scientific purposes. Informed voluntary consent was obtained from the participants either through online forms or following face-to-face briefing.

Kaynakça

Akturan, A. (2025). Z kuşağının şüphecilik düzeyleri ve işletmelerin kurumsal sosyal sorumluluk odağı algıları: Üniversite öğrencileri üzerine bir çalışma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 14(2), 986-1006. https://doi.org/10.15869/itobiad.1614888
Balboni, G., Menardo, E., & Cubelli, R. (2019). Development and validation of the scale of cultural capital. TPM: Testing, Psychometrics, Methodology in Applied Psychology, 26(1), 149–175. https://doi.org/10.4473/TPM26.1.8
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman and Company.
Becker, G. S. (1975). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education (2nd ed.). University of Chicago Press. (Original work published 1964)
Ben, S., Zheng, W., & Xu, L. (2025). Multifactorial influences on musical creativity: an integrated perspective on cognitive and social capital factors. Frontiers in Psychology, 16. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1585658
Boateng, G. O., Neilands, T. B., Frongillo, E. A., Melgar-Quiñonez, H. R., & Young, S. L. (2018). Best practices for developing and validating scales for health, social, and behavioral research: A primer. Frontiers in Public Health, 6, 149. https://doi.org/10.3389/fpubh.2018.00149
Bourdieu, P., & Passeron, J.-C. (1977). Reproduction in Education, Society and Culture. Sage.
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241–258). Greenwood Press.
Bourdieu, P. (1990). The Logic of Practice. Stanford University Press.
Bourdieu, P., & Wacquant, L. (1992). An Invitation to Reflexive Sociology. University of Chicago Press.

Bourdieu, P. (2010). Distinction: A social critique of the judgement of taste (R. Nice, Trans.). Harvard University Press. (Original work published 1984)
Bryman, A., & Cramer, D. (2002). Quantitative data analysis with SPSS release 10 for Windows: A guide for social scientists. Routledge.
Burnard, P., & Trulsson, Y. (2016). Music education and the notion of embodied musical knowledge. In P. Burnard, Y. Trulsson, & J. Söderman (Eds.), Bourdieu and the sociology of music education (pp. 25–41). Routledge.
Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32(32), 470-483. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/108451
Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (24. baskı). Pegem Akademi.
Büyüköztürk, Ş. (2024). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (31. baskı). Pegem Akademi.
Caplan, G. (1974). Support systems and community mental health. Behavioral Publications.
Cobb, S. (1976). Social support as a moderator of life stress. Psychosomatic Medicine, 38(5), 300–314.
Cottrell, S. (2002). Music as capital: Deputising among London’s freelance musicians. British Journal of Ethnomusicology, 11(2), 61–80. https://doi.org/10.1080/09681220208567339
Coulson, S. (2010). Getting ‘Capital’ in the music world: Musicians’ learning experiences and working lives. British Journal of Music Education, 27(3), 255-270. https://doi.org/10.1017/S0265051710000227
Creech, A. (2010). Learning a musical instrument: the case for parental support. Music Education Research, 12(1), 13–32. https://doi.org/10.1080/14613800903569237
Davidson, J. W., Howe, M. J. A., & Sloboda, J. A. (1997). Environmental factors in the development of musical performance skill over the life span. In D. J. Hargreaves & A. C. North (Eds.), The social psychology of music (pp. 188–206). Oxford University Press.
De Graaf, N. D., De Graaf, P. M., & Kraaykamp, G. (2000). Parental cultural capital and educational attainment in the Netherlands: A refinement of the cultural capital perspective. Sociology of Education, 73(2), 92–111. https://doi.org/10.2307/2673239
DeNora, T. (2000). Music in everyday life. Cambridge University Press.
Deveci, İ., & Yiğit, N. (2015). Homework assignment preference scale for science courses: A validity and reliability study. International Journal of Education, 7(2), 193–214. https://doi.org/10.5296/ije.v7i2.6769
DeVellis, R. F., & Thorpe, C. T. (2021). Scale development: Theory and applications (5th ed.). SAGE Publications.
DiMaggio, P. (1982). Cultural capital and school success: The impact of status culture participation on the grades of U.S. high school students. American Sociological Review, 47(2), 189–201.
Draves, T. J. (2021). Exploring music student teachers’ professional identities. Music Education Research, 23(1), 28–40. https://doi.org/10.1080/14613808.2020.1832059
Ericsson, K. A., Krampe, R. T., & Tesch-Römer, C. (1993). The role of deliberate practice in the acquisition of expert performance. Psychological Review, 100(3), 363–406. https://doi.org/10.1037/0033-295X.100.3.363
Frith, S. (1996). Music and identity. In S. Hall & P. du Gay (Eds.), Questions of cultural identity (pp. 108–127). SAGE.
Froehlich, H. (2007). Sociology for music teachers: Perspectives for practice. Routledge.
Goßmann, F. (2018). Measuring cultural capital in the NEPS (NEPS Survey Paper No., Bd. 48). LIfBi. https://doi.org/10.5157/NEPS:SP48:1.0.
Green, L. (2002). How popular musicians learn: A way ahead for music education. Ashgate
Green, L. (2017). Music, informal learning and the school: A new classroom pedagogy (Updated ed.). Routledge.
Güngör, D. (2016). Psikolojide ölçme araçlarının geliştirilmesi ve uyarlanması kılavuzu. Türk Psikoloji Yazıları, 19(38), 104–112. https://psikolog.org.tr/tr/yayinlar/dergiler/1031828/tpy1301996120160000m000041.pdf
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Hargreaves, D. J., North, A. C., & Tarrant, M. (2003). Musical preference and taste in childhood and adolescence. In D. J. Hargreaves & A. C. North (Eds.), Musical development and learning (pp. 131–150). Continuum.
Hinkin, T. R. (1998). A brief tutorial on the development of measures for use in survey questionnaires. Organizational Research Methods, 1(1), 104–121. https://doi.org/10.1177/109442819800100106
Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
Ilgar, R. (2023). Türkiye’de eğitimde yaşanan bölgesel farklılıklar. Uluslararası Sosyal Bilimler Eğitimi Dergisi, 9(2), 20–44. https://doi.org/10.47615/issej.1329419
Jæger, M. M. (2011). Does cultural capital really affect academic achievement? Sociology of Education, 84(4), 281–298. https://doi.org/10.1177/0038040711417010
Kabakçı Yurdakul, I., Odabaşı, H. F., Kılıçer, K., Çoklar, A. N., Birinci, G., & Kurt, A. A. (2012). The development, validity and reliability of TPACK-deep: A technological pedagogical content knowledge scale. Computers & Education, 58(3), 964-977. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2011.10.012
Kaiser, H. F. (1974). An index of factorial simplicity. Psychometrika, 39(1), 31–36. https://doi.org/10.1007/BF02291575
Kaiser, H. F., & Rice, J. (1974). Little Jiffy, Mark Iv. Educational and Psychological Measurement, 34(1), 111-117. https://doi.org/10.1177/001316447403400115
Karagöz, Y. (2019). SPSS–AMOS–META Uygulamalı İstatistiksel Analizler. Nobel Yayıncılık.
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Press.
Lamont, M., & Lareau, A. (1988). Cultural capital: Allusions, gaps and glissandos. Sociological Theory, 6(2), 153–168.
Lamont, A. (2002). Musical identities and the school environment. In R. A. R. MacDonald, D. J. Hargreaves, & D. Miell (Eds.), Musical identities (pp. 41–59). Oxford University Press.
Lareau, A., & Weininger, E. B. (2003). Cultural capital in educational research: A critical assessment. Theory and Society, 32(5-6), 567–606. https://doi.org/10.1023/B:RYSO.0000004951.04408.b0
Leech, N., Barrett, K., & Morgan, G. (2005). SPSS for intermediate statistics: Use and interpretation (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
MacCallum, R. C., Widaman, K. F., Preacher, K. J., & Hong, S. (2001). Sample size in factor analysis: The role of model error. Multivariate Behavioral Research, 36(4), 611-637. https://doi.org/10.1207/S15327906MBR3604_06
MacDonald, R. A. R., Hargreaves, D. J., & Miell, D. (2002). Musical identities. Oxford University Press.
McClellan, E. (2014). Undergraduate music education major identity formation. Action, Criticism, and Theory for Music Education, 13(1), 279–302.
McCowan, R. J., & McCowan, S. C. (1999). Item Analysis for Criterion-Referenced Tests (Report No. ED501716). Center for Development of Human Services, State University of New York. https://eric.ed.gov/?id=ED501716
McPherson, G. E., & McCormick, J. (2006). Self-efficacy and music performance. Psychology of Music, 34(3), 322-336. https://doi.org/10.1177/0305735606064841
McPherson, G. E., & Renwick, J. (2011). Self-Regulation and Mastery of Musical Skills. In Handbook of Self-Regulation of Learning and Performance (ed. B. J. Zimmerman & D. H. Schunk). Routledge.
Miksza, P. (2012). The development of a measure of self-regulated practice behavior for beginning and intermediate instrumental music students. Journal of Research in Music Education, 59(4), 321–338. https://doi.org/10.1177/0022429411414717
Morin, A. J. S., Scalas, L. F., Vispoel, W., Marsh, H. W., & Wen, Z. (2015). The Music Self-Perception Inventory: Development of a short form. Psychology of Music, 44(5), 915-934. https://doi.org/10.1177/0305735615592690
Müllensiefen, D., Gingras, B., Musil, J., & Stewart, L. (2014). The Musicality of Non-Musicians: An index for assessing musical sophistication in the general population. PLOS ONE, 9(2), e89642. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0089642
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
Okay, H. H., Gençel Ataman, Ö., & Kırtak Ad, V. N. (2015). Müziğe Yönelik İlgi Ölçeği (MYİÖ)’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (51), 62–71.
Ollen, J. E. (2006). A criterion-related validity test of selected indicators of musical sophistication using expert ratings (Doctoral dissertation, The Ohio State University). ProQuest Dissertations Publishing.
Pitts, S. E. (2005). Valuing musical participation. Ashgate.
Prior, N. (2013). Bourdieu and the sociology of music consumption: A critical assessment of recent developments. Sociology Compass, 7(3), 181–193. https://doi.org/10.1111/soc4.12020
Procter, S. (2011). Reparative musicking: Thinking on the usefulness of social capital theory within music therapy. British Journal of Music Therapy, 25(2), 25–33. https://doi.org/10.1080/08098131.2010.489998
Rimmer, M. (2012). Beyond omnivores and univores: The promise of a musical habitus. Cultural Sociology, 6(3), 299–318. https://doi.org/10.1177/1749975511401278
Ritchie, L. & Williamon, A. (2011). Measuring distinct types of musical self-efficacy. Psychology of Music, 39(3), 328–344. https://doi.org/10.1177/0305735610374895
Sieben, I. (2019). Measuring cultural capital through the number of books in the household. Measurement Instruments for the Social Sciences, 1(1), 1–7. https://doi.org/10.1186/s42409-018-0006-0
Sullivan, A. (2001). Cultural capital and educational attainment. Sociology, 35(4), 893–912. https://doi.org/10.1177/0038038501035004006
Swartz, D. (1997). Culture and Power: The Sociology of Pierre Bourdieu. University of Chicago Press.
Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Güvenirlilik ve Geçerlilik. Seçkin Yayıncılık
Tarrant, M., North, A. C., & Hargreaves, D. J. (2001). Social categorization, self-esteem, and the estimated musical preferences of male adolescents. The Journal of Social Psychology, 141(5), 565–581. https://doi.org/10.1080/00224540109600572
Tavşancıl, E. (2018). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. (6. baskı). Nobel Yayıncılık.
Tezbaşaran, A. (2008). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
Turanlı, M., Taşpınar-Cengi̇z, D., & Bozkır, Ö. (2012). Faktör analizi ile üniversiteye giriş sınavlarındaki başarı durumuna göre illerin sıralanması. Istanbul University Econometrics and Statistics e-Journal, 0(17) , 45-68.
Uçan, A. (1997). Müzik Eğitimi: Temel Kavramlar–İlkeler–Yaklaşımlar. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
Vanstone, A. D., Wolf, M., Poon, T., & Cuddy, L. L. (2015). Measuring engagement with music: development of an informant-report questionnaire. Aging & Mental Health, 20(5), 474–484. https://doi.org/10.1080/13607863.2015.1021750
Wang, K. T., Li, F., Wang, Y., Hunt, E. N., Yan, G. C., and Currey, D. E. (2014). The International Friendly Campus Scale: Development and psychometric evaluation. International Journal of Intercultural Relations, 42, 118-128. https://doi.org/10.1016/j.ijintrel.2014.05.004
Wright, R. (Ed.). (2010). Sociology and music education. Routledge.
Wright, R. (2015). ‘Now we’re the musicians’: Using Bourdieu’s concepts of habitus, capital and field to analyse informal learning in Canadian music education. In P. Burnard, Y. Hofvander-Trulsson, & J. Söderman (Eds.), Bourdieu and the sociology of music education (pp. 84–100). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315569819-6
Wright, R. (2018). Is Gramsci dead? Revisiting hegemony in 21st-century music education. In B. Clausen & S. Dreßler (Eds.), Soziale Aspekte des Musiklernens (Musikpädagogische Forschung, Vol. 39). Waxmann.
Yalçın, H. (2017). Türkiye’de mesleki müzik eğitimi veren kurumların mevcut durumları. Online Journal of Music Sciences, 2(3), 37–66.
Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal Bilimlerde Faktör Analizi ve Geçerlilik: Keşfedici ve Doğrulayıcı Faktör Analizlerinin Kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85.
Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.
Yiğit, N. (2008). Test geliştirme. G. Başol (Ed.) Eğitimde ölçme değerlendirme içinde (153-171). Lisans Yayıncılık.
Yiğit, N., Bütüner, S. Ö., & Dertlioğlu, K. (2008). Öğretim Amaçlı Örütbağ Sitesi Değerlendirme Ölçeği Geliştirme. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 38-51.
Yiğit, N., Deveci, İ., & Dadandı, N. (2022). Yeni nesil fen bilimleri sorularına yönelik algı ölçeğinin geliştirilmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(Özel Sayı), 108-130. https://doi.org/10.33711/yyuefd.1068089
Yong, A. G., & Pearce, S. (2013). A beginner’s guide to factor analysis: focusing on exploratory factor analysis. Tutorials in Quantitative Methods for Psychology, 9, 79-94. https://doi.org/10.20982/tqmp.09.2.p079
Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2025). YÖK Lisans Atlası. https://yokatlas.yok.gov.tr
Zdzinski, S. F. (1992). Relationships among parental involvement, selected student attributes, and student achievement in instrumental music. Journal of Research in Music Education, 40(2), 114-125. https://doi.org/10.2307/3345561
Zdzinski, S. F. (2013). The underlying structure of parental involvement–home environment in music. Bulletin of the Council for Research in Music Education, 198, 69–88. https://doi.org/10.5406/bulcouresmusedu.198.0069
Zelenak, M. S. (2011). Development and validation of the Music Performance Self-Efficacy Scale (MPSES) (Doctoral dissertation, University of North Carolina at Greensboro). ProQuest Dissertations Publishing.
Zimmerman, B. J. (2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 82-91. https://doi.org/10.1006/ceps.1999.1016
Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory Into Practice, 41(2), 64-70. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_2

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Müzik Eğitimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yalçın Yıldız ^*
0000-0002-2798-8763
Türkiye

Cenk Önder Özen
0000-0002-2529-8670
Türkiye

Nevzat Yiğit
0000-0001-7363-1637
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2026

Gönderilme Tarihi

17 Ekim 2025

Kabul Tarihi

29 Haziran 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 15 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.15869/itobiad.1805108

IZ

https://izlik.org/JA56LY54GX

APA

Yıldız, Y., Özen, C. Ö., & Yiğit, N. (2026). Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 15(2), 1834-1860. https://doi.org/10.15869/itobiad.1805108

AMA

1.Yıldız Y, Özen CÖ, Yiğit N. Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım. itobiad. 2026;15(2):1834-1860. doi:10.15869/itobiad.1805108

Chicago

Yıldız, Yalçın, Cenk Önder Özen, ve Nevzat Yiğit. 2026. “Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 15 (2): 1834-60. https://doi.org/10.15869/itobiad.1805108.

EndNote

Yıldız Y, Özen CÖ, Yiğit N (01 Haziran 2026) Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 15 2 1834–1860.

IEEE

[1]Y. Yıldız, C. Ö. Özen, ve N. Yiğit, “Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım”, itobiad, c. 15, sy 2, ss. 1834–1860, Haz. 2026, doi: 10.15869/itobiad.1805108.

ISNAD

Yıldız, Yalçın - Özen, Cenk Önder - Yiğit, Nevzat. “Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 15/2 (01 Haziran 2026): 1834-1860. https://doi.org/10.15869/itobiad.1805108.

JAMA

1.Yıldız Y, Özen CÖ, Yiğit N. Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım. itobiad. 2026;15:1834–1860.

MLA

Yıldız, Yalçın, vd. “Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, c. 15, sy 2, Haziran 2026, ss. 1834-60, doi:10.15869/itobiad.1805108.

Vancouver

1.Yalçın Yıldız, Cenk Önder Özen, Nevzat Yiğit. Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım. itobiad. 01 Haziran 2026;15(2):1834-60. doi:10.15869/itobiad.1805108

İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.

Öz

Öz

Öz

Müzikal Sermaye Ölçeğinin Geliştirilmesi: Müzik Eğitimine Kültürel Sermaye Teorisi Temelli Bir Yaklaşım

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Etik Beyan

Development of the Musical Capital Scale: A Cultural Capital Theory-Based Approach to Music Education

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Etik Beyan

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster