İbn Haldun’un Vahiy Anlayışı
Öz
İbn Haldun, İslam dünyasının önemli düşünürlerinden birisidir. Biz bu çalışmamızda onun vahiy anlayışını inceleyeceğiz. Vahiy, temel dini kavramlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu kavram, çeşitli dinlerde farklı anlamlar yüklenmiş olmakla birlikte, genel itibariyle metafizik alanla kurulan iletişimi dile getirmektedir. Bu nedenle hem ontolojik hem de epistemolojik bağlamda kullanılmaktadır. Gerek farklı dinler, gerekse aynı dine mensup teolog ve düşünürler arasında bu iletişimin, yani Tanrı ile kurulan bağlantının mahiyeti hakkında farklı görüşler mevcuttur. Bu farklı görüşleri iki temel kategoriye ayırabiliriz. Bunlardan biri, Tanrı’nın bir takım hakikatleri kendi seçtiği özel kişilere önerme formunda bildirmesi şeklindeki vahiy anlayışıdır. Diğeri ise Tanrı’nın kendisini beşeri tarih sahnesinde ve fiziki âlemde açığa çıkararak olaylara müdahil olması, buna şahit olan insanların bunu kendi kelimeleri anlatmalardır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abduh, Muhammed, Risaletu’t-Tevhid, Kahire: 1969.
- Ardıç, Nurullah, “İbn Haldun ve Weber’de Bilgi ve Bilim Sorunu”, Geçmişten Geleceğe İbn Haldun Sempozyumu, (İstanbul: İsam, 2006): 235-253.
- Arslan, Ahmet, İbn-i Haldun’un İlim ve Fikir Dünyası, Ankara: Vadi Yayınları, 1997.
- Aslan, Abdülgaffar, Kur’an’da Vahiy, Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2000.
- Aydınlı, Yaşar, Fârâbî’de Tanrı-İnsan İlişkisi, İstanbul: İz Yayınları, 2008.
- Bayrakdar, Mehmet, “İbn Miskeveyh”, DİA., c. XX, 201-208.
- Cürcani, Hasen Ali b. Muhammed b. Ali el-Huseyni, et-Ta’rifat, Beyrut: 2003.
- Dunn, James D. G., "Biblical Concepts of Revelation", Divine Revelation, Ed. P. Avis, Cambridge: 1997.
- Erdemci, Cemalettin, “Kelam İlminde Vahiy”, Milel ve Nihal: İnanç, Kültür ve Mitoloji Araştırmaları Dergisi VIII /1, (2011): 119-142.
- Fârâbî, es-Siyasetü’l-Medeniyye, çev., Mehmet Aydın, Abdulkadir Şener, M. Rami Ayas, İstanbul: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1980.