Kadirşinaslık ve Öznel İyi Oluş: Suça Sürüklenen Çocuklar Üzerine Nicel Bir Araştırma

Cilt: 5 Sayı: 4 11 Nisan 2016
PDF İndir
TR

Kadirşinaslık ve Öznel İyi Oluş: Suça Sürüklenen Çocuklar Üzerine Nicel Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmanın amacı, suça sürüklenen ergenlerin kadirşinaslık ve öznel iyi oluş eğilimleri arasındaki ilişkinin tespit ve tasvir edilmesidir.  Kadirşinaslığa etki ettiği düşünülen yaş, anne-babanın eğitim durumu, kurumlarda arkadaşlarının olup olmaması, uyuşturucu madde kullanma durumlarıyla ceza infaz kurumunda kalma süreleri gibi değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Ankara Sincan Çocuk ve Genç Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda kalan yaşları 14-18 arasında değişen 124 erkek oluşturmaktadır. Adler ve Fagley’in (1992) Takdir Etme (Kıymet Bilme) Ölçeği ve Özen’in (2005) “Öznel İyi Oluş Ölçeği (Lise Formu)” araştırmada uygulanmıştır. Buradan elde edilen bulgulara göre ergenlerin en çok “mukayeseli kıymet bilme”,”ibadetsel kıymet bilme” ve “maddi sahipteliklere yönelik kıymet bilme” boyutlarında yüksek ortalamalar gösterdikleri, yakın arkadaşlardan ceza infaz kurumunda tanıdığı olmayanların sosyal çevrelerine daha çok kıymet verdikleri ve sonuç olarak kadirşinaslık eğilimleri ile öznel iyi oluşları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kadirşinaslık, Öznel İyi Oluş, Şükür, Suç, Suça Sürüklenen Çocuklar

Kaynakça

  1. Adler, M. G., Fagley, N. S. (2005). Appreciation: individual differences in finding value and meaning as a unique predictor of subjective well-being, Journal of Personality, 73, ss. 79–114.
  2. Akalın, N., (1999). Suça itilmiş çocukların adli tıp açısından incelenmesi ve ceza infaz kurumunda bulunan suça itilmiş çocukların deskriptif olarak incelenmesi, Yüksek lisans tezi, İ. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  3. Alacakaptan,U. (1970). Suçun unsurları, İstanbul: Sevinç Matbaası.
  4. Ayten, A.,Göcen, G., Sevinç, K., Öztürk, E. E. (2012). Dini başa çıkma, şükür ve hayat memnuniyeti ilişkisi: hastalar, hasta yakınları ve hastane çalışanları üzerine amprik bir araştırma, Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 12(2), ss. 331 -341.
  5. Baier, C. J. (2001). If you love me, keep my commandments: a meta-analsis of the effet of religion on crime”, Journal of research in Crim & Delinquency, 38 (1), 3.
  6. Bakırcı, K.( 2002) Child labour and legislation in Turkey, The International Journal of Children’s Rights, 10, 1, ss 55–72.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2004). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, 4. Baskı. Ankara:Pegema Yayıncılık.
  8. Çakıl, N. (1992). Suç işleyen ve işlemeyen çocuklarda denetim odağını etkileyen bazı değişkenler. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
  9. Çırak, S., (1996). Elazığ çocuk eğitim evinde suç işleme nedenlerinin araştırılması. Gazi Üniversitesi Meslek Eğitim Fakültesi Çocuk Gelişimi ve Okul Öncesi Eğitimi Anabilim Dalı, Ankara.
  10. Diener, E., (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 93, 542–575.

Kaynak Göster

APA
Göcen, G. (2016). Kadirşinaslık ve Öznel İyi Oluş: Suça Sürüklenen Çocuklar Üzerine Nicel Bir Araştırma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(4), 966-990. https://doi.org/10.15869/itobiad.33178