Muhammed İkbal Ve Mehmed Ākif’in Düşüncesinde Kur’an

In this article, Muhammed Ikbal and Mehmed Akif’s Qur'ān knowledge, their approach to Qur’ān and their interpretation style of verses will be examined. First, their Qur’ān knowledge will be manifested based on the Qur’ān words which they used in their poems. Their look to Qur’ān will be examined in the context of Cemāleddin Efgānī and Muhammed Abduh’s approach, who they have applied regarding to this matter. Because there are similar aspects in the look of both groups to Qur’ān. Their interpretation styles of verses shall be explained with examples from written verse commentaries and other interpretations. As far as we could see, these two reflective person who have a grasp of Qur’ān, have read Qur’ān as if it is being revealed only to themselves, tried to carry it to the era they live by interpreting the verses with this point of view.

Bu makalede, Muhammed İkbal ve Mehmed Ākif’in Kur’an birikimi, Kur’an’a yaklaşımları ve āyetleri yorumlama biçimleri incelenecektir. İlk olarak şiirlerinde kullandıkları Kur’an kelimeleri esas alınarak Kur’an birikimi ortaya konacaktır. Kur’an’a bakışları, bu hususta mürācāt ettikleri Cemāleddin Efgānī ve Muhammed Abduh’un yaklaşımları bağlamında işlenecektir. Çünkü her iki grubun Kur’an’a bakışlarında benzeşen yönler bulunmaktadır. Āyetleri yorumlama biçimleri ise manzum tefsirlerden ve diğer yorumlardan örneklerle açıklanacaktır. Görebildiğimiz kadarıyla Kur’an’a vākıf olan bu iki mütefekkir, Kur’an’ı kendilerine iniyormuşçasına okumuşlar, bu bakış açısıyla āyetleri yorumlayarak onu yaşadıkları çağa taşımaya çalışmışlardır.