Araştırma Makalesi

Kendini Bilme ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Cilt: 6 Sayı: 5 10 Aralık 2017
PDF İndir
TR EN

Kendini Bilme ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, kendini bilme ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkiyi ve kendini bilme ile psikolojik iyi oluş kavramlarının algılanan ebeveyn tutumları değişkenine göre farklılaşma durumunu incelemektir. Araştırmanın sonuçları kendini bilme ile psikolojik iyi oluşun pozitif ilişkili olduğunu göstermiştir. Basit regresyon analizi sonuçlarına göre kendini bilmenin psikolojik iyi oluşu ve çevresel hakimiyet, öz kabul, bireysel gelişim, yaşam amacı, diğerleriyle olumlu ilişkiler ve özerklik boyutlarını anlamlı bir şekilde pozitif yönde yordadığı bulunmuştur. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre psikolojik iyi oluşun tüm boyutlarını içeren son modelde, standartlaştırılmış beta katsayılarının kendini bilmeyi yordamasındaki göreli önem sıralarına göre çevresel hakimiyet, öz kabul, yaşam amaçları ve özerklik alt boyutlarının kendini bilmeyi anlamlı bir şekilde yordadığı görülmüştür. Bireysel gelişim ve olumlu ilişkiler boyutlarının ise öz bilginin anlamlı bir yordayıcısı olmadığı görülmüştür. Öğretmen adaylarının kendini bilme ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin ebeveyn tutumlarına göre farklılaştığı bulunmuştur. Kendini bilmenin bireylerin daha işlevsel bir hayat yaşamasına yardımcı olabileceği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

Kendini bilme,Psikolojik İyi Oluş,Ebeveyn Tutumları,Öğretmen Adayları,Pozitif Psikoloji

Kaynakça

  1. Akın, A. (2009). Akılcı Duygusal Davranışçı Terapi Odaklı Grupla Psikolojik Danışmanın Psikolojik İyi Olma ve Öz-Duyarlık Üzerindeki Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: Sakarya.
  2. Akın, A., Demirci, İ, Özcan, M., Yıldız, E. ve Turan, M. E. (2012, May). The Validity and Reliability of The Turkish Version of The Integrative Self-Knowledge Scale. 3rd World Conference on Psychology, Counseling and Guidance, May, 9-12, İzmir, Turkey.
  3. Akın, A. Demirci, İ., Yıldız, E., Gediksiz, E. ve Eroğlu, N. (2012, May). The Short form of the Scales of Psychological Well-being (SPWB-42): The Validity and Reliability of The Turkish Version. International Counseling and Education Conference 2012 (ICEC 2012), May, 3-5, İstanbul, Turkey.
  4. Arslanoğlu İ. (2005). Türk Değerleri Üzerine Bir Değerlendirme. Felsefe Dünyası Dergisi, 41, 64-77.
  5. Asghari, M. S. ve Besharat, M., A. (2011). The Relation of Perceived Parenting with Integrative Self-Knowledge. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 30, 226-230.
  6. Behjati, Z., Saeedi, Z., Noorbala, F., Enjedani, E. ve Meybodi, A., F. (2011). Integrative Self-Knowledge and Mental Health. Procedia - Social and Behavioral Sciences 30, 705-708.
  7. Berridge, K. C. ve Kringelbach, M. L. (2011). Building a neuroscience of pleasure and well-being. Psychological Well Being, 1(1), 1–26.
  8. Betton, A. (2001). Psychological Well-Being: A Comparison of Correlates among Minority and Non-Minority Female College Students. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. The Ohio State University: Columbus.
  9. Brown, K. W., Ryan, R. M., ve Creswell, J. D. (2007). Mindfulness: Theoretical Foundations and Evidence For Its Salutary Effects. Psychological Inquiry, 18, 211–237.
  10. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.

Kaynak Göster

APA
Demirci, İ., & Şar, A. H. (2017). Kendini Bilme ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(5), 2710-2728. https://doi.org/10.15869/itobiad.346203