Araştırma Makalesi

Aile Hekimi ve Öğretmenlerin Çocuk İhmal ve İstismarı Konusundaki Görüş ve Tutumları

Cilt: 7 Sayı: 1 30 Mart 2018
Arzu Özyürek , Asya Çetin , Rukiye Yıldırım
PDF İndir
TR EN

Aile Hekimi ve Öğretmenlerin Çocuk İhmal ve İstismarı Konusundaki Görüş ve Tutumları

Öz

Bu çalışmada, çocukların ihmal ve istismarı olgularıyla karşılaşma olasılığının daha fazla olduğu düşünülen aile hekimi ve öğretmenlerin, çocuk ihmal ve istismarına yönelik görüş ve tutumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Betimsel tarama modelindeki çalışmada, çalışma grubunu 29 aile hekimi ve 59 öğretmen olmak üzere 88 kişi oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında “Çocuk İhmal ve İstismarına Yönelik Davranışları İçeren Anket Formu” kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyondan yararlanılmıştır. Sonuç olarak; aile hekimi ve öğretmenlerin, çocuk ihmali ve istismarı olgularıyla sık karşılaşmadıkları, karşılaştıkları durumlarda ne yapacakları konusunda zorlandıkları belirlenmiştir. Erkeklerin cinsel ve duygusal istismara yönelik farkındalıklarının kadınlardan daha yüksek olduğu, 46 ve üzeri yaş grubundaki bireylerin cinsel istismara yönelik daha az hassasiyet gösterdikleri, öğretmenlerin aile hekimlerine oranla cinsel, duygusal istismar ve ihmale ilişkin olarak daha duyarlı oldukları belirlenmiştir. Aile hekimleri ve öğretmenlerin, çocuk ihmal ve istismarı konusundaki farkındalığı arttıkça karşılaştıkları vakalara daha duyarlı bir tutum sergileme eğiliminde oldukları belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

İhmal,İstismar,Çocuk İhmal ve İstismarı,Sağlık Çalışanları,Öğretmenler

Kaynakça

  1. Abrahams, N., Casey, K., & Daro, D. (1992). Teachers' knowledge, attitudes, and beliefs about child abuse and its prevention. Child abuse & neglect, 16(2), 229-238.
  2. Akbaş, T. (2002). Çocuklara yönelik cinsel tacizler ve koruyucu eğitim. Çukurova Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 19 (2),1–8.
  3. Akgül, E. (2015). Okul Öncesi Eğitim Kurumlarında Çalışan Personelin Cinsel İstismar Bildirim Durumları, Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  4. Alvarez, O. V & Kouadio A. L. (2013). Violence against women and children, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 161, 7-11. Bross DC, Ballo N, Korfmacher J (2000). Client evaluation of a consultation team on crimes against children. Child Abuse and Negl, 24: 71-84.
  5. Dereobalı, N., Çırak Karadağ & Sönmez, S. (2013). Okul Öncesi Eğitim Öğretmenlerinin Çocuk İstismarı, İhmali, Şiddet ve Eğitimcilerin Rolü Konusundaki Görüşleri, Ege Eğitim Dergisi. 14 (1), 50-66.
  6. Dilsiz, H., & Mağden, D. (2015). Öğretmenlerin Çocuk İstismar ve İhmali Konusunda Bilgi ve Risk Tanıma Düzeylerinin Tespit Edilmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1.
  7. Goldman, J., Salus, M. K., Wolcott, D., & Kennedy, K. Y. (2003). A Coordinated Response to Child Abuse and Neglect: The Foundation for Practice. Child Abuse and Neglect User Manual Series.
  8. Güler, N., Uzun, S., Boztaş, Z. ve Aydoğan, S. (2002). Anneleri Tarafından Çocuklara Uygulanan Duygusal ve Fiziksel İstismar/İhmal Davranışı ve Bunu Etkileyen Faktörler. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 24 (3), 128-134.
  9. Hartfield, K. (2009). Childhood abuse and trauma assessment. (Retrieved: https://child-abuse.knoji.com/childhood-abuse-and-trauma-assessment/, 30.10.2017).
  10. https://www.childwelfare.gov. (2013). What is child abuse and neglect? Recognizing the signs and symtomps. Child Welfare Information Gateway. https://www.childwelfare.gov/pubPDFs/whatiscan.pdf. (Retrieved: 30.10.2017).

Kaynak Göster

APA
Özyürek, A., Çetin, A., & Yıldırım, R. (2018). Aile Hekimi ve Öğretmenlerin Çocuk İhmal ve İstismarı Konusundaki Görüş ve Tutumları. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(1), 436-453. https://doi.org/10.15869/itobiad.351672