Role of National Media in Foreign Policy Formulation
Abstract
To have a consensus has become an obligation between the decision makers and public opinion especially during the processes of foreign policy making with the developments occurred lately in communication technologies. This obligation also necessitated to strive to legitimize the strategies stated in public benefiting from the media means when it becomes necessary for decision makers to consider the public opinions obtained from the media instruments such as the radio, television, newspaper, the internet while determining foreign policy strategies. With this point of view a powerful, dynamic, and continuous relation may be said to exist between media and foreign policy making process in today’s world. This study aims to analyze the relation between media and foreign policy making process.
Keywords
Foreign Policy,Media,Liberal Democracy,International Relations
Kaynakça
- Akarcalı, S. (1989). Basının Görevleri ve Basın Özgürlüğü, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Dergisi, 44(1), 265-287.Ateş, D. (2014). Uluslararası Politika Dünyayı Anlamak ve Anlatmak, Bursa, Dora Yayınevi.Bayram, Y. (2011). Liberal Demokrasilerde Medya ve Kamuoyunun Dış Politika ve Karar Alma Sürecine Etkisi, Erciyes İletişim Dergisi 'Akademia', 2(2), 68-80.Baytekin, P. &,Ergülşen, E. (2016). Ülke İmajı Kavramına Genel Bakış, Türkiye'nin Uluslararası İmajı (Ed. Yıldız, E. & Gültekin, T.), Konya, Atlas Akademi.Cereci, S. (2013). Medya ve Demokrasi İlişkisi: Kısıtlama Sorunu, Akademik Bakış Dergisi, (38), 1-8.Cereci, S. & Özdemir, H. (2015). Medyanın Toplumsal Gelişimi: Medya Toplumları, The Journal of Academic Social Science Studies, (33), 1-10.Chomsky, N. (2016). Medya Denetimi, (Çev. Baki, E), İstanbul, Everest Yayınları.Chomsky, N. (1993). Medya Gerçeği, (Çev. Yılmaz, A.), İstanbul, Tüm Za-manlar Yayıncılık.Chomsky, N. (2012). Medya Gerçeği, (Çev. Yılmaz, A. & Akınbay, O.), İstanbul, Everest Yayınları.Denk, E. (2007). Medya ve Uluslararası İlişkiler, Türkiye'de Uluslararası İlişkiler Çalışmaları ve Eğitimi Kongresi Tutanakları 19-21 Nisan 2007, Uluslararası İlişkiler Dergisi, 4(13), 144-156.Efegil, E. (2012). Dış Politika Analizi Ders Notları, Ankara, Nobel Yayınevi.Ereker, F. (2013). Dış Politikayı Analiz Etmek: Dış Politika Analizinde Ya-pan-Yapı Sorunu, Uluslararası İlişkiler, 9(36), 45-71.Evans, H. (1990). The Norman Conquest: Freedom of the Press in Britain and America, The Media and Foreign Policy, (Edt. Serfaty, S.), London, Pallagrave Macmillan.Goldstein, J. S. & Pevehouse, J. C. (2015). Uluslararası İlişkiler, (Çev. Özde-mir, H.), Ankara, BB101 Yayınları.Gönlübol, M. Kamuoyu ve Dış Politika, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 23(4), 87-110.Güleç, C. (2018). Dış Politika Analizinde Karar verme Süreci ve Karar Verme Modelleri, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 79-102.Heywood, A. (2011). Küresel Siyaset, (Çev. Uslu, N. & Özdemir, H. ), Anka-ra, Adres Yayınları.Heywood, A. (2016). Siyaset, (Çev. Özipek, B.B., Seçilmişoğlu, B. & Başdemir, H. Y.), Ankara, Adres Yayınları.Işık, M. (2005). Medya ve Demokrasi Paradoksu: Medya Yoluyla Demokra-sinin Tehdit Edilmesi, Selçuk İletişim, 3(4), 114-121.Kahraman, S. (2007). Uluslararası İlişkiler 'Giriş, Kavram ve Teoriler', (Ed: Çakmak, H.), Ankara, Platin Yayınları, 175-188.Kappe, T. R. (2013). Liberal Demokrasilerde Kamuoyu, Ulusal Yapı ve Dış Politika, Uluslararası İlişkilerde Anahtar Metinler, (Çev. Sökmen, A. İ.), İstanbul, Uluslararası İlişkiler Kütüphanesi, 643-678.Kaya, Y. & Özalp, G. O., Süleyman Şah Türbesi Bir Vatan Toprağı, Ankara, Atlas Kitap.Kodaman, B. (2011). Liberal Demokrasinin Zemini, Süleyman Demirel Üni-versitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (23), 1-6.Maigret, E. (2016). Medya ve İletişim Sosyolojisi, (Çev. Yücel, H.), İstanbul, İletişim Yayınları.Miller, D. B. (2007). Media Pressure on Foreign Policy, New York, Pallagrave Macmillan. Mora, N. (2008). Medya, Toplum ve Haber Kaynağı Olarak Sembolik Seçkinler, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(1), 1-25.Özdemir, H. (2008). Uluslararası İlişkilerde Güç: Çok Boyutlu Bir Değerlendirme, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 63(3), 113-144.Özkan, A. (2011). Küreselleşme Sürecinde Medya ve Siyaset: "Medyanın Gücü" mü, Gücün Medyası" mı?, Stratejik Öngörü Dergisi, (8), 121-126.Sezgin, S. (2002), Medya ve Eğitimde Birikimlerim, İstanbul, İstanbul Üni-versitesi İletişim Fakültesi Yayınları.Sezgin, S. (2006). Medya ve Demokrasi, 20. Alman-Türk Gazeteciler Semineri Medya Merceğinde Almanya ve Türkiye, (Ed. Conrad Adenauer-Stiftung), Ankara, Conrad Adenauer- Stiftung Yayınları.Snyder, R. C., Bruck, H. W. and Spain, B. (2002). Foreign Policy Decision-Making (Revisited), (Rv. Hudson, V. M., Chollet, D. H. and Goldgeier, J. M.), New York, Palgrave Macmillan.Şahin, Ö. (2012). Medya ve Demokrasi (Parlamento Muhabirleri Örneğinde), Ankara, Türkiye Büyük Millet Meclisi Basımevi.Tunç, H. (2008). Demokrasi Türleri ve Müzakereci Demokrasi Kavramı, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(1-2), 1113-1132.Uluç, G. (2008). Küreselleşen Medya: İktidar ve Mücadele Alanı, İstanbul, Anahtar Kitaplar Yayınevi.Uzuner, Z. M. (2012). Dış Politikada Değişim Tartışmaları, Mekan, Kimlik, Güç ve Dış Politika, (Der. Ayman, G.), İstanbul, Yalın Yayıncılık.Ünür, E. (2016). Geleneksel Medyanın Sosyal Medyayı Nasıl Kullandığına İlişkin Bir İnceleme: Dizilerin Twitter Kullanımı, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20(1), 153-170.Yalçınkaya, H. (2008). Savaşlarda Asker Medya İlişkilerinin Geldiği Son Aşama: İliştirilmiş Gazetecilik, Uluslararası İlişkiler Dergisi, 5(19), 28-56.Yeşiltuna, D. Ç. (2015). İletişim ve Medya, Ankara, Nobel Yayınevi.