Araştırma Makalesi

Türk Din Mûsikîsi Terim ve Türlerinin Tasnifine Dair Farklı Bir Deneme

Cilt: 7 Sayı: 5 29 Aralık 2018
PDF İndir
EN TR

Türk Din Mûsikîsi Terim ve Türlerinin Tasnifine Dair Farklı Bir Deneme

Öz

Türkler İslam’dan sonra hali hazırda var olan dînî mûsikî kültürünü, kendi müzikal uslûpları ve anlayışları ile geliştirmiş ve yeni türler de ekleyerek bugünlere getirmiştir. Fakat Türkler, çok uzun zamanlardan beri icra edegeldikleri dînî mûsikî türleri (formları) hakkında izaha dayalı bir eser kaleme almamışlardır. XX. yüzyılın ortalarından sonra Türk din mûsikîsi derslerinin müfredatta yerini alması ile birtakım çalışmalar yapılmışsa da bu çalışmalarda bazı konularda bir ifade birliği oluşmamıştır. Özellikle Türk din mûsikîsi türleri hakkında yapılan tasniflerde belirgin bir farklılık ortaya çıkmıştır. İşte bu çalışmada türlerin tasnifine dair farklı anlayışlar ortaya konulup eğitim-öğretim açısından yeni bir yol izlenecektir. Aynı şekilde tür, form, şekil ve biçim kavramları ele alınarak bunlara dair bazı öneriler sunulacaktır. Kanaatimizce türlerin tasnifindeki farklılık özellikle eğitim-öğretim açısından kafa karıştırıcı olabilmektedir. Yaptığımız bu çalışmanın amacı, Türk din mûsikîsi derslerinin eğitim-öğretimi için farklı bir yöntem sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Türk Din Mûsikîsi,Cami Mûsikîsi,Tekke Mûsikîsi,Tür,Form,Biçim

Kaynakça

  1. Akdoğan, B. (2010). Türk Din Mûsikîsi Ders Notları. Ankara: Bilge Ajans.Akdoğu, O. (2003). Türk Müziğinde Türler ve Biçimler. İzmir: Meta Basım.Altınkuşlar, A., Kalender, R., & Özcan, N. (1996). İmam Hatip Liseleri İçin Ders Geçme ve Kredi Sistemine Göre Dînî Mûsikî 1. Ankara: 1996.Ateş, E. (2015). Türk Din Mûsikîsi. İstanbul: Rağbet Yayınları.Belviranlı, A. K. (2016). Mûsikî Rehberi. İstanbul: Marifet Yayınları.Can, H. (1974). Dînî Mûsikî. Mûsikî Mecmuası(291), s. 10-15.Demirci, M. (2017). Türk Dînî Mûsikîsi. Ankara: Otto.Ezgi, S. (tsz). Nazarî ve Amelî Türk Mûsikîsi (Cilt 3). İstanbul: İstanbul Konservatuarı Neşriyatı.Karadeniz, M. E. (2012). Türk Mûsikîsinin Nazariye ve Esasları. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.Koca, F. (2013). İslam Tarihi ve Medeniyetinde Salâlar ve Salâvâtlar. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi.Ömürlü, Y. (1979). Türk Mûsikîsi Klasiklerinden İlâhîler. İstanbul: Kubbealtı Neşriyatı.Özalp, M. N. (1992). Türk Mûsikîsi Beste Formları. Ankara: TRT Genel Sekreterlik Basım ve Yayın Müdürlüğü.Özcan, N. (2001). Türk Din Mûsikîsi Ders Notları. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Neşredilmemiş Ders Notları.Özkan, İ. H. (2006). Türk Mûsikîsi Nazariyatı ve Usûlleri Kudüm Velveleleri. İstanbul: Ötüken Yayınları.Öztuna, Y. (1990). Büyük Türk Musikisi Ansiklopedisi (Cilt 2). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.Sezgin, B. S. (1991). Dînî Mûsikî. İstanbul: İTÜ Türk Müziği Devlet Konservatuarı Ders Notları.Sezikli, U. (tsz). Makamlarla Türk Din Mûsikîsi Eğitim Seti. İstanbul: DM Kitap.Sürelsan, İ. B. (1972). Dînî Türk Mûsikîsine Giriş. Ankara: TRT Merkez Müzik Dairesi Yayınları.Türkçe Sözlük. (2011). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.Yavaşça, A. (2002). Türk Mûsikîsinde Kompozisyon ve Beste Biçimleri. İstanbul: Türk Kültürüne Hizmet Vakfı.Yekta, R. (1931). Mukaddime. Türk Mûsikîsi Klasiklerinden İlâhîler (s. 3-8). içinde İstanbul: İstanbul Konservatuarı Neşriyatı.

Kaynak Göster

APA
Tıraşcı, M. (2018). Türk Din Mûsikîsi Terim ve Türlerinin Tasnifine Dair Farklı Bir Deneme. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(5), 204-217. https://doi.org/10.15869/itobiad.460942