Araştırma Makalesi

Yeme Tutumunun, Ebeveyn Bağlanma Tarzları ve Vücut Kitle İndeksi İle İlişkisinin Araştırılması

Cilt: 8 Sayı: 4 31 Aralık 2019
PDF İndir
TR EN

Yeme Tutumunun, Ebeveyn Bağlanma Tarzları ve Vücut Kitle İndeksi İle İlişkisinin Araştırılması

Öz

Amaç: bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinde yeme tutumları, ebeveyn bağlanma tarzları ve vücut kitle indeksi arasındaki ilişkisinin incelenmesidir.

Gereç ve Yöntem: Araştırmada, rastgele yöntemi ile seçilmiş 431 üniversite öğrencisine demografik bilgi formu, Ebeveyn bağlanma ölçeği (ABBÖ) ve Yeme Tutum Testi (YTT) uygulanmıştır.

Bulgular: Yeme bozukluğu riski gösteren öğrencilerinin oranı %7,9 (n:34) olarak bulunmuştur. YTT toplam puanlarının cinsiyet açısından anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı görülmüştür. Anneden algılanan ilgi/kontrol ve VKİ değerleri YTT toplam puanları ile ilişkili bulunmuştur. Bununla birlikte, üniversite öğrencilerinde VKİ, vücut ağırlığından memnuniyetsizlik, kilo koruma çabası, diyet yapma sıklığı, diyetisyene başvurma, spor salonuna gitme, fastfood yememe, daha önce yaşanmış yeme bozukluğu davranışları ile yeme bozukluğu arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır.

Sonuç: Araştırma sonuçlarının psikoterapötik etkileri olabileceği, tedavide yer verilmesi ve muhtemel müdahalelerin hazırlanmasında yol gösterici olabileceği düşünülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Yeme Tutumu,Yeme Bozuklukları,Vücut Kitle İndeksi,Ebeveyn,Bağlanma

Kaynakça

  1. Ahmad, S., Waller, G. ve Verduyn, C. (1994). Eating attitudes among Asian schoolgirls: The role of perceived parental control. International Journal of Eating Disorders, 15: 91-97.
  2. Agras, W. S. (2001). The consequences and costs of the eating disorders. Psychiatric Clinics of North America, 24(2), 371-379.
  3. Amerikan Psikiyatri Birliği (2013). Ruhsal bozuklukların tanısal ve sayımsal elkitabı, beşinci baskı (DSM-5), (E. Köroğlu, Çev.). Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
  4. Arnik, Ç.M. (2009). Bir üniversite kampüsündeki öğrencilerin yeme yutum ve davranışlarının değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi].Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  5. Aslan, H. ve Alparslan, N. (1998). Bir grup üniversite öğrencisinde yeme tutumu ile obsesif kompulsif belirtiler, aleksitimi ve cinsiyet rolleri arasındaki ilişki. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 5 (2), 61-70.
  6. Aydemir, Ö. ve Köroğlu, E. (2012). (Ed.). Psikiyatride Kullanılan Klinik Ölçekler (6.Baskı) Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
  7. Aydın, C. (2010). Yeme Tutumu, Ortorektik Belirtiler ve Ana-Babaya Bağlanma Arasındaki İlişkiler. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı.
  8. Bachar, E., Kanyas, K., Latzer, Y., Canetti, L., Bonne, O. ve Lerer B. (2008). Depressive tendencies and lower levels of self-sacrifice in mothers, and selflessness in their anorexic daughters. Eur Eat Disord Rev,16: 184–90.
  9. Bas, M.F., Ascı, H., Karabudak, E. ve Kızıltan, G. (2004). Türk adolesanlarda psikolojik durum ve yeme davranışı arasındaki ilişki, Adolescence Fall, 39(155), 593-599.
  10. Batıgün, A. D. ve Utku, Ç. (2006). Bir grup gençte yeme tutumu ve öfke arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 21 (57), 65-78.

Kaynak Göster

APA
Tunç, P. (2019). Yeme Tutumunun, Ebeveyn Bağlanma Tarzları ve Vücut Kitle İndeksi İle İlişkisinin Araştırılması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 8(4), 2728-2753. https://doi.org/10.15869/itobiad.597771