Âşık Tarzı Müzik Geleneğine Paralel Yorumlar: Barış Manço
Öz
Bir edebiyat geleneği bilinciyle dile getirilen duyguların, müzikal ifade ile bütünlük kazanmasıdır Âşık Müziği. Bu müzik kültürü içerisinde; sözsel ifade, bir edebiyat geleneği bilincini gerektirdiği gibi, müzikal ifade de gelişmiş bir müzik belleği gerektirir. Müzik belleği ise âşıkların içinde bulundukları çeşitli kültür ortamlarında yer alan ezgi kalıplarından, âşıkların birikim ve yetenekleri doğrultusundaki müzik zevklerinden oluşur ve yine âşıkların yaşam koşulları, icra ortamları doğrultusunda zenginleşir. Bu hususta âşıklar, içinde bulundukları ve temas halinde oldukları kültür ortamlarının müzik kalıplarına sadık kalırlarken, bu kalıplara paralel olarak kendi stillerini yaratırlar.
Hem edebi hem müzik kimliği ile âşıkların taşıyıcı ve yaratıcı iki büyük vasfını, sanatçı kimliğinde barındıran Barış Manço’nun müziğine bakıldığında; Manço’nun bir edebiyat geleneği bilincine vâkıf olduğu, müzikal ifadelerinde bulunduğu kültür ortamlarından beslendiği gibi, yörelerin kültürel değerlerinden de etkilenerek müzik zevkini oluşturduğu ve hatta tıpkı âşıkların müzik anlayışında tanımlandığı üzere; yerel müzik kalıplarına sadık kalarak ve bu kalıplara paralel olarak kendi tarzını yaratma yoluna gitmiş olduğu görülür. Bu bilgilerden hareketle; duruşu ve söylemiyle bir âşık kimliğine paralel kimlik olduğu düşünülen Barış Manço’nun, müzik kimliğine bakılacak olursa, kimi karşılaştırmalar yapılması gerekir ki; “Âşık müziğinin anlatı yapısı ile Manço’nun müziksel anlatı yapısı arasında nasıl bir ilişki vardır?” ve “Bu anlatı yapısı içerisinde, âşık müziğinin temsil biçimi nasıldır?” soruları öne çıkar. İlgili sorular yanıtlanırken; âşık tarzı müzik verilerinin tanımları ve örnekleri üzerinden karşılaştırılacak olan Manço’nun şarkıları, âşık tarzı müzik geleneği ile ilişkilendirilecektir. Karşılaştırmalı çalışma kapsamında, çeşitli kaynaklardan uyarlanan müziksel çözümleme öğelerinden faydalanılırken, müzikte metinlerarasılığa karşılık gelen çözümleme gereçleri de kullanılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Âşık tarzı , Âşık Müziği , Barış Manço , Müziklerarasılık , Metinlerarasılık
Kaynakça
- Akkuş, S. (2017). 1970’li Yıllarda Âşık Şiirinde Politik Söylem, İstanbul Kültür Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Aktulum, K. (1999). Metinlerarası İlişkiler, Ankara: Öteki Yayınları.
- Aktulum, K. (2017). Müzik ve Metinlerarasılık, İstanbul: Çizgi Yayınları.
- Bekki, S. (2008). Âşık Şiirinin Siyasallaşması Üzerine Bir Deneme (1960-1980), Folklor/Edebiyat, C.14, S.55, ss.267-286.
- Çanlı, M. (2013). 1960-1980 Yılları Arasında Türkiye’de Müziğin Gelişimi ve Değişimi, https://mehmetcanli1966.blogspot.com/2013/09/1960-1980-yllar-arasnda-turkiyede.html ErişimTarihi: 27.01.2019
- Çelikcan, P. (1996). Müziği Seyretmek. Ankara: Yansıma Yayınları.
- Doğan, E., Dönmez Mustan, B. (2016). Türkiye’de Altmış Sekiz Kuşağı Dünya Algısının Popüler Müziğe Yansıması, İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, C.2, S.1, ss.45-75.
- Duran, S. (2014). Âşıklık Geleneğinden Protest Müziğe Ali Asker Örneği, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Duygulu, M. (1997). Alevî-Bektaşî Müziğinde Deyişler, İstanbul: Sistem Ofset.
- Düzgün, D. (2009). Âşıklık Geleneğinin Değişim ve Dönüşüm Sürecinde Barış Manço Olgusu, Milli Folklor, S.84, ss.42-50.