Araştırma Makalesi

Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi

Sayı: 22 8 Ağustos 2024
PDF İndir
TR EN

Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi

Öz

Zaman içerisinde çeşitli sebeplerle zarar görmüş mimari yapıların varlığının sürdürülmesi ve geleceğe aktarılması, onarım faaliyetleri ile mümkündür. Ancak yapıların ileri düzeyde bozulmaya maruz kaldığı bazı durumlarda yapılan müdahaleler, eserin özgün kimliğini gölgelemekte, onarım gördüğü dönemin karakterine bürünmesine sebep olabilmektedir. Bu durum, inşa kitabesi bulunmayan veya herhangi bir yazılı kayıtta bahsi geçmeyen eserler için tarihlendirme sorununu da beraberinde getirmektedir. Çalışma kapsamında, daha önce mimarlık ve sanat tarihi literatüründe yer verilmemiş olan Nevşehir’in Ürgüp İlçesi, Aktepe Köyü’nde bulunan ve Selçuklu döneminin Horasan erenlerinden olan Halil Dede’ye atfedilen Halil Dede Türbesi plan, malzeme ve süsleme özellikleri bağlamında ele alınmıştır. 19. yüzyıla ait bir onarım kitabesi dışında hakkında hiçbir bilgi bulunmayan yapının menşei ve tarihlendirilmesi araştırmaya konu edilmiştir. Yerinde incelenen eser, fotoğraflama ve kroki çizimi yöntemleriyle belgelenmiş, Anadolu’nun farklı bölgelerinde benzer mekân kurgusuna sahip örnekler ile karşılaştırılmıştır. Böylece söz konusu eserin üslup özellikleri ve Halil Dede’nin kimliğine ilişkin tüm veriler göz önüne alındığında yapının 14. ve 15. yüzyılları kapsayan zaman dilimi içerisine tarihlendirilebileceği kanaate varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Acun, Hakkı. “Manisa’daki Türbe Mimarisi.” Belleten 49/113 (1985): 479-502. google scholar
  2. Acun, Hakkı. “Yozgat ve Yöresi Türk Devri Yapıları.” Vakıflar Dergisi 13 (1981): 635-715. google scholar
  3. Altun, Ara. Ortaçağ Türk Mimarisinin Anahatları İçin Bir Özet. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 1988. google scholar
  4. Arık, Oluş. “Erken Devir Anadolu-Türk Mimarisinde Türbe Biçimleri.” Anadolu 11 (Ocak 1967): 57-100. google scholar
  5. Aslanapa, Oktay. Türk Sanatı. İstanbul: Kervan Yayınları, 1955. google scholar
  6. Ceyhan, Semih. “Osmanlı Tâcnâme Literatürüne Göre Derviş Tacı ve Abdullah Salâhaddîn-i Uşşâkî’nm Cevâhir-i Tâc-ı Hilâfet Risâlesi.” İslâm Araştırmaları Dergisi 25 (2011): 113-172. google scholar
  7. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi (BOA), Cevdet Evkaf (C. EV.), 597/30149, 29 Zilhicce 1196 [05 Aralık 1782]. google scholar
  8. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi (BOA), Cevdet Evkaf (C. EV.), 626/31582, 25 Rebî‘ülâhir 1194 [30 Nisan 1780]. google scholar

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Selçuklu Arkeolojisi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

8 Ağustos 2024

Gönderilme Tarihi

30 Nisan 2024

Kabul Tarihi

24 Temmuz 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Sayı: 22

Kaynak Göster

APA
Tokat, E. (2024). Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi. Art-Sanat, 22, 173-198. https://doi.org/10.26650/artsanat.2024.22.1474218
AMA
1.Tokat E. Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi. Art-Sanat. 2024;(22):173-198. doi:10.26650/artsanat.2024.22.1474218
Chicago
Tokat, Esra. 2024. “Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi”. Art-Sanat, sy 22: 173-98. https://doi.org/10.26650/artsanat.2024.22.1474218.
EndNote
Tokat E (01 Ağustos 2024) Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi. Art-Sanat 22 173–198.
IEEE
[1]E. Tokat, “Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi”, Art-Sanat, sy 22, ss. 173–198, Ağu. 2024, doi: 10.26650/artsanat.2024.22.1474218.
ISNAD
Tokat, Esra. “Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi”. Art-Sanat. 22 (01 Ağustos 2024): 173-198. https://doi.org/10.26650/artsanat.2024.22.1474218.
JAMA
1.Tokat E. Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi. Art-Sanat. 2024;:173–198.
MLA
Tokat, Esra. “Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi”. Art-Sanat, sy 22, Ağustos 2024, ss. 173-98, doi:10.26650/artsanat.2024.22.1474218.
Vancouver
1.Esra Tokat. Selçuklu Dönemi’nden Bir Mezar Anıtı: Halil Dede Türbesi. Art-Sanat. 01 Ağustos 2024;(22):173-98. doi:10.26650/artsanat.2024.22.1474218