Characteristics and Distribution of Recreative Activities in the City of Antakya and Its Surroundings

Öz

With the job opportunities it has created since the beginning of the 19th century, industrialization has been an effective factor in the migration of unemployed people to cities from rural regions worldwide. As industrial production activities have spread, more people have migrated to urban areas and, in turn, the rapidly increasing population began to cause problems in the cities. In addition to the problem mentioned above, difficulties in production and poor working conditions have given rise to the need for workers to have opportunities of rest and self-renewal. As it is, recreational activities have started to develop in the cities. Although efforts for the development of recreational activities in Turkey started a long time ago, essential developments in this field occurred after the 1950s when urbanization gained speed. This article studies the characteristics and distribution of the recreational activities in the city of Antakya. The main data sources of the study consist of reports and statistics issued by public institutions as well as printed and visual references and land surveys.

Anahtar Kelimeler

• Turkey
• Antakya Province
• Recreation
• Tourism

Antakya Şehri ve Yakın Çevresinde Rekreasyon Faaliyetlerinin Özellikleri ve Dağılışı

Öz

Endüstrileşme, yarattığı iş olanaklarıyla 19. yüzyılın başlarından itibaren dünyanın kırsal bölgelerindeki işsiz nüfusun şehirlere göç etmesini hızlandıran bir faktör olmuştur. Endüstriyel üretim faaliyetlerinin yaygınlaşmasıyla daha çok insan şehirlere göç etmiş ve pek çok sorun ortaya çıkmıştır. Bu sorunlara üretim ve çalışma koşullarındaki zorluklar da eklenince, insanın dinlenme ve kendini yenileme ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu doğrultuda biyo-psikososyal bir varlık olarak insanın “tazelenme”, “dinlenme” ve “eğlenme” gibi gereksinimlerini karşılamaya yönelik olarak şehirlerde rekreasyon faaliyetleri geliştirilmeye başlanmıştır. Türkiye’de de rekreasyon faaliyetlerinin geliştirilmesine yönelik çalışmalar çok önceleri başlatılmış olsa da, bu alandaki asıl gelişmeler şehirleşmenin hız kazandığı 1950 sonrasında olmuştur. Bu çalışmada Antakya şehri ve yakın çevresindeki rekreasyon faaliyetlerinin özellikleri ve dağılışı incelenmiştir. Çalışmanın temel veri kaynaklarını ilgili kamu kuruluşlarının hazırladığı rapor ve istatistikler, basılı ve görsel kaynaklar, literatür araştırması ve arazi çalışmaları oluşturmaktadır. Ayrıca AutoCAD ve CorelDRAW programları kullanılarak şehirdeki rekreasyon faaliyetlerinin dağılışını gösteren harita oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye
• Antakya
• Rekreasyon
• Turizm

Kaynakça

1. Antakya Belediyesi (2020). http://www.antakya.bel.tr/icerik/41/19/ habibi-neccar-camisi.aspx/. Son erişim17 Temmuz 2020. google scholar
2. Antakya Belediyesi (2021). http://www.antakya.bel.tr/icerik/16/6974/ kurtulus-caddesinde-tarihi-yapilarin-restorasyon-calismalari-resmen-basladi--baskan-yilmaz- dunyanin-ilk-isiklandirilan-kurtulus-caddesini--tarihteki-ihtisamina-kavusturuyoruz.aspx, Son erişim 03.02.2021. google scholar
3. Antakya Kaymakamlığı (2020). http://www.antakya.gov.tr/kultur-turizm. Son erişim: 12 Şubat 2021. google scholar
4. Antakya Ortodoks Kilisesi (2020). http://www.oodegr.com/tourkika/ ieroi_xwroi/naos_antakya.htm. Son erişim: 14 Kasım 2020. google scholar
5. Antakya Ticaret ve Sanayi Odası (2018). Antakya’da Yeme İçme İmkânı Sunan Mekân Sayısı. google scholar
6. Antakya Toplumcu Halk Gazetesi (2021). https://www.antakyagazetesi. com/hatay-buyuksehir-spor-kompleksinde/. Son erişim: 24 Şubat 2021. google scholar
7. Bahadır G. (2013). Hristiyanlığın Antakya’da şekillenmesi ve Habibi-i Neccar. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(23), 208-209. google scholar
8. Başeymez, F. (2009). Çok kültürlülük açısından Hatay sosyolojik bir yaklaşım. Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Konya. google scholar

9. Cengiz, A. K. (2014). Eski Antakya evlerinin ikamet edenler tarafından günümüzde kullanımı, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25, 111-130. google scholar
10. Ceylan, S. ve Bulut, İ. (2019). Salda Gölü özel çevre koruma bölgesinde turizm baskısı, koruma ve sürdürülebilirlik. Türk Coğrafya Dergisi, 73, 79-89. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/910536 google scholar
11. Çavuş, A. (2014). Trabzon’da doğa turizmi açısından değerlendirilmesi gereken turistik bir alan: Sera Gölü. Türk Coğrafya Dergisi, 63, 43-49. http://www.tcd.org.tr google scholar
12. Çelebi, Y. (1982). Bir grup eski Antakya evi. Türk Etnografya Dergisi, XVII, 163-201. google scholar
13. Çetin, B. (2012). Hatay’da kentleşmenin seyri (1940-2009) ve mekânsal dağılışı. Doğu Coğrafya Dergisi, 28, 259-282. google scholar
14. Çetin, B. ve Coşkun, M. (2020). Kültürel miras unsuru olan aba güreşine yönelik şekilsel ve işlevsel kültür bölgesi belirleme denemesi (Hatay). İstanbul Üniversitesi Coğrafya Dergisi, 40, 65-80. google scholar
15. Dayı, S. E. (2002). Hatay Devleti ve Hatay’ın Anavatan’a katılması. A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 19, 339. google scholar
16. Demir, A. (1996). Çağlar İçinde Antakya, İstanbul: Akbank Kültür ve Sanat Kitapları. (ss.13-15). google scholar
17. Dinç, Y. (2015). Antakya (Hatay) şehir coğrafyası, Yüksek Lisans Tezi. Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı, Antakya. google scholar
18. Dinç, Y. ve Karagel, D. Ü. (2017). Antakya şehri’nin kuruluşu ve mekansal gelişimi. Arslan, F.(Ed.), Türkiye Coğrafyası Araştırmaları - Prof. Dr. Mesut Elibüyük’e Armağan (s. 571-597). Pegem Akademi, Ankara. google scholar
19. Doldur, H. (2011). One Of The Recreational Areas Near Istanbul: Polonezköy. NWSA -e-Journal of New World Sciences Academy, 6(4), 145-168, Article Number:4A0043.4A0043. google scholar
20. Doldur, H. (2014). Burhaniye - Bir Zeytincilik ve Sayfiye Yerleşmesi. İstanbul: Çantay Kitabevi. google scholar
21. Elka Fuar. (2021). http://www.elkafuar.com/project/4-hatay-tarim-fuari/. Son erişim: 10 Şubat 2021. google scholar
22. Erdem, M. (2010). Doğu’nun kraliçesi Antakya. Antalya Rehberler Odası Dergisi (ARO)DERGİ), 1, 8-29. google scholar
23. Garipağaoğlu, N. ve Uzun, S. M. (2014). İzmit Körfezi kıyılarında kıyı alanı kullanımı. Türk Coğrafya Dergisi, 63, 9-22. http://www.tcd.org.tr google scholar
24. Hatay Büyükşehir Belediyesi Park Bahçe ve Yeşil Alanlar Dairesi Başkanlığı. (2018). Antakya Merkezine Yakın Parklar ve Mesire Alanları. google scholar
25. Hatay Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü. (2020). Hatay Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü. google scholar
26. Hatay İl Müftülüğü. (2017). Habib-i Neccar Cami Broşürü. google scholar
27. Hatay Valiliği. (2020). http://www.hatay.gov.tr/tibbi-ve-aromatik-bitkiler-muzesi. Son erişim: 4 Şubat 2020. google scholar
28. Hatay Valiliği. (2021). http://www.hatay.gov.tr/hristiyanlarin-ilk-magara-mabedi. Son erişim 21 Şubat 2021. google scholar
29. Hatay Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. (2018). Hatay Mutfağı UNESCO Gastronomi Şehri. Digital Art Reklam. google scholar
30. Hatay Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü-Hatay Turizm Konseyi. (2017a). Antakya Katolik Kilisesi. Barış, Kültür ve Hoşgörü Kenti Broşürü. google scholar
31. Hatay Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü- Hatay Turizm Konseyi. (2017b). Hatay Arkeoloji Müzesi Broşürü. google scholar
32. Ilgar, R. ve Şeran, Y. (2019). İstanbul ili, Bahçelievler ilçesinde park ve yeşil alan kullanımı. Türk Coğrafya Dergisi, 73, 7-16. https:// dergipark.org.tr/tr/download/article-file/847576 google scholar
33. İstek, E. (2020). Seyyahların gözüyle Antakya şehri (10 - 19. yüzyıllar Arası). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 40, 227-246. google scholar
34. Kapan, K. (2016). Development and sustainability of the tourism in Lake Salda and its environs. Avcıkurt C., Dinu, M. S., Hacıoğlu, N., Efe, R., Soykan, A., Tetik, N. (Eds.), Global Issues and Trends in Tourism (ss.700-708). Sofia: St. Kliment Ohridski Univ. Press. google scholar
35. Kapan, K. (2018). Effects of tourism and recreation activities on economic structure: A case study on Antalya. Journal OfGeography-Cografya Dergisi, 47-56. google scholar
36. Kartal, M. (2015). Gaziantep Şehrinde Rekreayonel Faaliyetlerin Dağılışı. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. google scholar
37. Kaçmaz, M. (2005). Gelişmekte olan bir kış turizm merkezi İzmit-Kartepe, Ulusal Coğrafya Kongresi (Prof.Dr. İsmail Yalçınlar Anısına), 29-30 Eylül, 547-555, İstanbul. google scholar
38. Kaçmaz, M. ve M. F. Döker. (2014). Turizm değerlerinin tanıtılması ve pazarlanmasında web-mobil tabanlı coğrafi bilgi sistemleri kullanımı” Coğrafya Araştırmalarında Coğrafi Bilgi Sistemleri Uygulamaları, Akköprü, E. ve Döker M. F. (Ed), (217-238), Pegem Akademi Yayınları. google scholar
39. Kaymaz, Ç. K. ve Özşahin, E. (2015). Coğrafya’da Yeni Yaklaşımlar-Harbiye Şelalesi (Defne-Hatay) Doğal Ortam Özellikleri ve Turizm Potansiyeli. İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları. google scholar
40. Meclis Kültür Merkezi. (2021). https://www.meclis.com.tr/kurumsal. Son erişim: 27 Aralık 2021. google scholar
41. Nesipoğlu, Ö. (2019). Antakya Şehrinde Rekreasyonel Faaliyetlerin Dağılışı. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı, İstanbul. google scholar
42. Özgüç. N. (2011). Turizm Coğrafyası Özellikler ve Bölgeler, İstanbul: Çantay Kitabevi. google scholar
43. Özgüç, N. (2017). Turizm Coğrafyası Özellikler ve Bölgeler, İstanbul: Çantay Kitabevi. google scholar
44. Sandal, E. K. ve Karademlr, N. (2015). Ilıca (Kahramanmaraş) kaplıcalarında termal turizm odaklı rekreasyon faaliyetleri. Türk Coğrafya Dergisi, 64, 39-50. http://www.tcd.org.tr google scholar
45. Sargln, S. ve Dinç, Y. (2017). Kültür miraslnln korunmaslna yönelik mekânsal bir değerlendirme: eski (geleneksel) Antakya evlerinin fonksiyonel değişimi. Turkish Studies, 12(3), 477-506. google scholar
46. Sevil, T. (2012). Boş zaman ve rekreasyon: kavramlar ve özellikler” Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi, Kocaekşi,S. (Ed), (2-25), Anadolu Üniversitesi Yayln. No:2497. http://docplayer.biz.tr/2013966-bos-zaman-ve-rekreasyon-yonetimi.html google scholar
47. St. Pierre Anıt Müzesi. (2020). https://muze.gov.tr/muzedetay?DistId= MRK&SectionId=STP0. Son erişim 16 Şubat 2020. google scholar
48. Şimşek, K. Y. (2012). Boş zaman ve rekreasyon endüstrisi” Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi, Kocaekşi,S. (Ed), (26-52), Anadolu Üniversitesi Yayın. No: 2497. http://docplayer.biz.tr/2013966-bos-zaman-ve-rekreasyon-yonetimi.html google scholar
49. Timor, A. N. (2004). Ayvalık Bir Sayfiye Yerleşmesinin Gelişme Süreci. İstanbul: Çantay Kitabevi. google scholar
50. Tümertekin, E. (1968). Türkiye’de İç Göçler-Internal Migrations in Turkey, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Yayını. google scholar
51. Türk, H. ve Şahin, K. (2004). Antakya geleneksel yemek kültürü. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2), 4-17. google scholar
52. Türkiye İller Ansiklopedisi. (2005). Antakya Tarihi 1(466-468). İstanbul: Milliyet Yayınları. google scholar