ÇOCUKLARDA TEKNOLOJİ ODAKLI GÖRSEL İLETİŞİM VE DİNAMİK BİR GÖRSEL İLETİŞİM YOLU OLARAK DİJİTAL ÖYKÜLEME
Öz
Araştırma katılımcı gözlem ve katılımcı tasarım yaklaşımına dayalı olarak geliştirilen dijital öyküleme yaklaşımının küçük yaş grubundaki çocukların görsel iletişim tercihlerini belirleme sürecine yansımalarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç çerçevesinde araştırmada küçük yaş grubundaki çocukların günlük yaşamları, birbirleri ve çevreleri ile sosyal etkileşimlerine dayalı görsel iletişim dilleri ve konuları sorgulanmıştır. Araştırma Eskişehir’deki özel bir anaokulunda öğrenim görmekte olan 5 ve 6 yaş grubu arasındaki çocuklarla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada dijital öyküleme yaklaşımına dayalı olarak bir öykü geliştirmeleri istenen çocuklar profesyonel tasarımcılarla birlikte günlük yaşamları, sosyal yaşamları ve etkileşimlerine dayalı bir dijital öykü geliştirmişlerdir. Araştırmanın sonucunda çocukların dijital öyküleme uygulaması çerçevesinde oluşturdukları görsel iletişim diline dayalı tercihlerinin gerçek yaşam ve popüler kültür odaklı imajlar ve temalar üzerinde şekillendiği ortaya konulmuştur. Araştırma bulgularına göre dijital öyküleme görsel iletişim dili yapılandırma sürecine ilişkin küçük yaş grubundaki çocukların aktif katılımını sağlamış ve bu bağlamda görsel iletişim sürecinin etkili bir biçimde yapılandırılmasına olanak tanımıştır. Ayrıca süreç içinde dijital öyküleme yolu ile çocukların teknolojiyi etkin kullandıkları, kendilerini etkili bir biçimde ifade edebildikleri ve eleştirel düşünmeye dayalı dışavurumlar ortaya koydukları gözlemlenmiştir. Araştırma erken çocukluk döneminde görsel iletişim göstergelerini ortaya koyması ve bu çerçevede örnek teşkil etmesi bakımından önemlidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Angrosino, M. V. & de Pérez, K. A. M. (2000). Rethinking observation: From method to context. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of Qualitative Research (Second Edition) (673-702). USA: Sage Publications.
- Balcı, A. (2005). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
- Bernard, H. R. (Ed.) (1998). Handbook of Methods in Cultural Anthropology. Walnut Creek: AltaMira Press.
- Bratitsis, T., Kotopoulos, T., Mandila, K. (2012). Kindergarten children’s motivation and collaboration being triggered via computers while creating digital stories: a case study. International Journal of Knowledge and Learning, 8(3-4), 239-258.
- Burke, C. (2008). Play in focus: Children’s visual voice in participative. In P. Thomson (Ed.), Doing Visual Research with Children and Young People (23-36). London: Routledge.
- Cobb, P., Confrey, J., diSessa, A., Lehrer, R., Schauble, L. (2003). Design experiments in educational research. Educational Researcher, 32(1), 9-13.
- Coutinho, C. (2010). Storytelling as a strategy for integrating technologies into the curriculum: An empirical study with postgraduate teachers. In D. Gibson & B. Dodge (Eds.), Proceedings of Society for Information Technology & Teacher Education International Conference 2010 (3795- 3802). Chesapeake, VA: AACE.
- Cvetkovic, V. B. & Olson D. C. (2012). Portrayals of Children in Popular Culture: Fleeting Images. Lexington Books.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Suzan Duygu Bedir Erişti
ANADOLU ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
20 Temmuz 2017
Gönderilme Tarihi
21 Mart 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Sayı: 52