İSTANBUL TIP FAKÜLTESİ 4. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN HEPATİT B KONUSUNDA EĞİTİMİ

Öz

Amaç: Bu araştırmada, İstanbul Tıp Fakültesi 4. sınıf öğrencilerinin Halk Sağlığı bakış açısı ile Hepatit B konusundaki bilgi düzeylerini belirlemek, eğitim vererek artırmak, eğitim öncesi ve sonrasındaki bilgi düzeylerini ölçerek karşılaştırmak amaçlandı. Gereç ve yöntem: Bu çalışma 2003-2004 öğretim yılında gerçekleştirilmiş bir müdahale araştırmasıdır. 2. yarıyılda 20 Ocak, 16 Mart ve 27 Nisan 2004 tarihlerinde derse devam eden 95 öğrenciye 30 soruluk Hepatit B den korunma ve hastalığın bulaşma yolları ile ilgili hazırlanan görüşme formları uygulanmıştır. Dersin başında aşılı olup olmadıkları sorgulanarak 20 dakikalık interaktif eğitimden sonra aynı formlar yeniden uygulanmıştır. Eğitim öncesinde ve sonrasında öğrencilerin aldıkları puanlar Wilcoxon İşaret Testi ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: 95 öğrencinin eğitim öncesi puan ortancası 28 (minumum:25;maksimum:30), eğitim sonrası ortanca 30 (minumum:26; maksimum:30) olarak bulunmuştur. Öğrencilerin eğitim sonrasındaki bilgi düzeylerinde istatistik anlamlılık verecek derecede artış olduğu saptanmıştır (z=7,3, p=0,0001). Öğrencilerin % 87,4'ü daha önce Hepatit B aşısı olmuştu. Aşı olanların %4,8 i 2 kez, % 86,7 si 3 kez, % 7,2 si 4 kez, % 1,2 si de 5 kez aşı olmuştu. Sonuç: Koruyucu hekimlikte bulaşıcı hastalıkların bulaşma yollarının ve hastalıktan korunma yöntemlerinin bilinmesi önemlidir. Hepatit B açısından orta derecede endemik olan Türkiye’de bu konuda tıp öğrencilerinin bilgi düzeylerinin yüksek olması ve aşılama oranlarının artırılması hedeflenmelidir. Çalışmamızda öğrencilerin bu konudaki bilgi düzeylerinin yüksek olduğu ve interaktif eğitimden sonra eksik bilgilerin tamamlandığı saptanmış, aşısı olmayan öğrencilerin HBsAg ve HbsAc’na baktırarak aşı olmaları hatırlatılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Hepatit B, korunma, eğitim

Kaynakça

1. http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs204/en/.
2. T.C. Sağlık Bakanlığı Genişletilmiş Bağışıklama Programı Genelgesi, tarih: 19.12.2000; sayı : 18679. http://www.saglik.gov.tr/sb/extras/mev- zuat/g_gbp.pdf.
3. Margolis HS. Viral Hepatitis. In: Wallace R, Doebbeling BN (eds). Pub- lic Health&Preventive Medicine. Appleton&Lange. Stamford, 14 th ed., 1998; pp 74-191.
4. Mıstık R, Balık İ. Türkiye’de viral hepatitlerin epidemiyolojisi (Bir me- ta analiz) Kılıçturgay K.ed. Viral Hepatit 98. Viral Hepatitle Savaşım Derneği Yayını. Ankara 1998; 1-40.
5. http://www.cdc.gov/mmwr/preview/mmwrhtml/rr5011a1.html.
6. Uluhan F, Baharlı N, Mamıkoğlu L. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi 6. Sınıf öğrencileri arasında AIDS, Hepatit B, C, D ve korunma konu- sunda bilgi, tutum ve davranış araştırması, V. Ulusal Halk Sağlığı Kong- resi Bildiri Kitabı, İstanbul, 1996; s 533-535.
7. Baybek H, Aka F. Hemşirelerde Hepatit B bulaş riski ve korunmaya yö- nelik standart önlemlerle ilgili bilgi-tutum araştırması. Hastane İnfeksi- yonları Dergisi 2003; 7: 201-207.
8. Kutlu T, Tümay GT, Çullu F, Erkan T. Sağlık personelinde Hepatit B ta- raması ve aşılama. Klinik Gelişim 1995; 8: 3681-3684.

9. Demirhindi H, Saltoğlu N, Şenli MS, Seki T, Akbaba M. Çukurova Üni- versitesi Tıp Fakültesi Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Polikliniği’ne başvuran hastaların Viral Hepatitler hakkındaki bilgi düze- yi araştırması. http://www.dicle.edu.tr/~halks/m45.html.
10. Varol G, Saltık A. Hepatit B aşısı ve Maliye Bakanlığı’nın tutumu. He- kim Forumu, 18:139:200. http://www.istabip.org.tr/hf/2000-5- 7.html#FENESTRA.
11. Ersoy Y, Ilgar M, Güneş G. Malatya yöresinde ebelerin Hepatit B yönün- den bigi düzeyleri. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2005; 12:159-162.
12. Anjum Q, Siddiqui H, Ahmed Y, Rizvi SR, Usman Y. Knowledge of stu- dents regarding hepatitis and HIV/AIDS of a private medical university in Karachi. J Pak Med Assoc 2005; 55:285-288.
13. Rachiotis G, Goritsas C, Alikakou V, Ferti A, Roumeliotou A. Vaccina- tion against hepatitis B virus in workers of a general hospital in Athens. Med Lav 2005; 96:80-86.