METROPOLDE 112 ACİL SAĞLIK HİZMETİ

Öz

Amaç: Çalışmamızda hastaların hastane öncesi acil sağlık hizmetleri ile transport edilme süresini ve demografik verilerini değerlendirmeyi amaçladık.

Gereç ve yöntem: Üçüncü basamak bir acil servise, 01-31 Ocak 2013 tarihleri arasında 112 acil sağlık hizmetleri ambulansı ile getirilen tüm hastalar çalışmaya dahil edildi. Hasta bilgileri, ambulans formları ve hastane kayıt sistemi aracılığıyla toplandı.

Bulgular: Çalışma süresince acil servise 1590 hasta ambulans ile getirilmiştir. Ambulansların olay yerine ulaşma süresi 9,23 ± 8,6 (0-69) dakika, acil çağrı sonrası hastaneye ulaşma süresi ise 22,75 ± 19,7 (8-94) dakikaydı. Trafik yoğunluğunun olduğu sabah saatlerinde çağrıya ulaşma süresi 7 ± 4,3, akşam saatlerinde ise 11,17 ± 6,85 dakikaydı ve vakaya ulaştıktan sonra hastaneye ulaşma süreleri ise sabah saatlerinde 12 ± 9,02, akşam saatlerinde ise 14,23 ± 8,5 dakikaydı. Travma ve kardiyovasküler hastalıklar en sık başvuru sebepleri olarak bulundu. 165 (% 10,3) hasta servislere, 126 (%7,9) hasta ise yoğun bakım ünitesine yatırıldı.

Sonuç: Acil servise ambulansla getirilen hastaların önemli bir kısmı hastaneye ciddi hastalıklar nedeniyle yatırılmış ve hastaların bir kısmı yoğun bakıma yatırılma ihtiyacı için başka hastanelere sevk edilmiştir. Acil servislerdeki gecikmeyi önlemek için hastane öncesi sağlık hizmetlerinin dikkatli bir şekilde planlanması gerekmektedir ve ambulans komuta merkezi tarafından hastane imkan ve kapasitesinin bilinmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Hastane öncesi acil sağlık hizmeti
• Acil servis
• Ambulans komuta merkezi

112 EMERGENCY MEDICAL SERVICE IN THE METROPOLIS

Öz

Background: In this study, we aimed to evaluate the transport time of pre-hospital emergency medical service and the demographic characteristics of the patients. Methods: All patients admitted to a tertiary emergency service by a 112 emergency medical service ambulance between 01-31 January 2013 were enrolled to the study. Patients’ data were collected from ambulance transfer forms and hospital records.

Results: 1590 patients were admitted to the emergency service during the study time. Time to reach the scene was 9,23±8,6 minutes and time from emergency call to hospital arrival was 22,75±19,7 minutes. In morning hours when the traffic is heavy, time to reach the scene was 7±4,3 minutes, and in the evening 11,17±6,85 minutes and time to reach from the scene to the hospital at morning hours were 12±9,02 minutes, in the evening 14,23±8,5 minutes. The most common reasons for 112 calls were trauma and cardiovascular disorders. 165 (10,3%) of the patients were admitted to the hospital and 126 (7,9%) patients were admitted to the intensive care unit.

Conclusion: Significant portion of patients transferred to the emergency service by ambulance were hospitalized due to serious diseases and some of them were referred to another hospital’s intensive care unit. To prevent delays in emergency services, pre-hospital emergency medical services should be planned carefully and hospital facilities and capacities should be known by the ambulance management center

Anahtar Kelimeler

• Pre-hospital emergency medical service
• Emergency service
• Ambulance management center

Kaynakça

1. Atilla D, Oray D, Akın Ş, Acar K, Bilge A. Acil servisten bakış: ambulansla getirilen hastalar ve sevk onamları. Turk J Emerg Med 2010; 10: 175-180.
2. Breen N, Woods J, Bury G, Murphy A, Brazier H. A national census of ambulance response times to emergency calls in Ireland. J Accid Emerg Med 2000; 17: 392-395.
3. Brown E, Sindelar J. The emergent problem of ambulance misuse. Ann Emerg Med 1993; 22: 646- 650.
4. Campbell JD, Muellman RL, Gridley TS. Measuring response intervals in a system with a 911 primary and EMS secondary public safety answering point. Ann Emerg Med 1997; 29: 492-496.
5. Carney CJ. Prehospital care - a UK perspective. Br Med Bull 1999; 55: 757-766.
6. Henderson SG, Mason AJ. Ambulance Service
7. Planning: Simulation and Data Visualisation. In Operations Research and Health Care: A Handbook of Methods and Applications, Volume 70, Kluwer Academic Publisher; 2004; 77-102.
8. Kobusingye OC, Hyder AA, Bishai D, Hicks ER, Mock C, Joshipura M. Emergency medical systems in low- and middle-income countries: Ambulansla Başvuran Hastaların

9. Yurteri H, Saran A, Üzgün İ. Hızır acil ambulanslarıyla alınan vakaların değerlendirilmesi. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 1996; 2: 204-207.
10. Zenginol M, Al B, Gen S, Deveci İ, Yarbil P, Yılmaz D, ve ark. Gaziantep ili 112 acil ambulanslarının 3 yıllık çalışma sonuçları. JAEM 2011; 10: 27-32.