SENDROMİK VE NON-SENDROMİK KRANİYOSİNOSTOZ OLGULARINDA FGFR1-3, TWIST1, MSX2, POR, FREM1 VE RAB23 GENLERİNİN MOLEKÜLER ANALİZİ
Öz
Amaç: Sendromik (SCS) ve non-sendromik kraniyosinostozlu (NSCS) olgularda, kraniyosinostoz tipleriyle ilişkilendirilmiş genlerde (FGFR1-3, TWIST1, MSX2, POR, FREM1 ve RAB23) mutasyonların araştırılması ve moleküler genetik tanı için akılcı bir akış şeması oluşturulması. Gereç ve Yöntem: İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Tıbbi Genetik AD’da kromozom anomalisi dışlanmış, altısı prenatal ve 34’ü postnatal tanı alan, dokuzu NSCS ve 31’i SCS toplam 40 olgu ile 34 sağlıklı ebeveyn çalışmamıza dahil edildi. SCS’li olguların dokuzu Pfeiffer (PS), altısı Crouzon (CRS), beşi Apert (AS), yedisi Saethre-Chotzen (SaCS) ve dördü Muenke (MUS)/Saethre Chotzen (SaCS) idi. Kraniyosinostoz tipine göre mutasyonların en sık gözlendiği gen/ekzon bölgelerinden başlanarak, tüm gen ve ilişkili diğer genler aşamalı olarak Sanger dizileme yöntemi ile incelendi. Mutasyon saptanmayan olgularda incelenen genlerdeki büyük delesyon ve duplikasyonlar Multiplex Ligation-depended Probe Amplification (MLPA) yöntemi ile araştırıldı. Bulgular: Olgularımızın %50’sinde dizi analizi ile ve %2,5’unda MLPA yöntemi ile klinik bulguları destekleyen moleküler genetik sonuçlara ulaşıldı. Moleküler tanı oranı SCS grubunda %64,5, NSCS grubunda %11,1 oldu. Sonuç: Sendromik olgularda moleküler tanı oranı seri ortalamasının üzerinde idi. Birinci basamakta FGFR2 geni ekzon 7-8’de olası mutasyonlar dışlandıktan sonra, ikinci basamaktaki hedef ekzonlara (3, 5, 11, 14-17) ekzon 12 ve 13’ün ilavesi PS’de mutasyon saptama oranını %33 arttırdı. Çalışmamız, moleküler tanı alan ailelere özgün genetik danışma olanağı sağladı. CS olgularında izlenen akış şemasında Sanger dizileme ile 1. ve 2. basamak testlerden sonra mutasyon saptanmayan olguların yeni nesil dizileme tekniği ile klinik ekzom ve yüksek çözünürlüklü mikroarray çalışmasına alınmasının uygun olacağına karar verildi.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- . Tunçbilek G. Kraniyofasiyal cerrahinin temel prensipleri. Hacettepe Tıp Dergisi 2009;40(1):33-44.
- 2. Slater BJ, Lenton KA, Kwan MD, Gupta DM, Wan DC, Longaker MT. Cranial sutures: A brief review. Plast Reconstr Surg 2008;121(4):170e-8e.
- 3. Boulet SL, Rasmussen SA, Honein MA. A population-based study of craniosynostosis in metropolitan Atlanta, 19892003. Am J Med Genet A 2008;146A(8):984-91.
- 4. Johnson D, Wilkie AO. Craniosynostosis. Eur J Hum Genet 2011;19(4):369-76.
- 5. Önal Ç. Çocukta Baş Muayenesi. TND Pediatrik Nöroflirürji Öğretim ve Eğitim Grubu Bülteni 2008;(3):15-8.
- 6. Boyadjiev SA, Consortium IC. Genetic analysis of nonsyndrornic craniosynostosis. Orthod Craniofac Res 2007;10(3):129-37.
- 7. Cohen MM, MacLean RE. Craniosynostosis : Diagnosis, evaluation, and management. 2nd ed. New York: Oxford University Press; 2000; 454.
- 8. Kimonis V, Gold JA, Hoffman TL, Panchal J, Boyadjiev SA. Genetics of craniosynostosis. Semin Pediatr Neurol 2007;14(3):150-61.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Volkan Karaman
*
0000-0001-8777-3548
Türkiye
Güven Toksoy
Türkiye
Birsen Karaman
Bu kişi benim
Türkiye
Hülya Kayserili Karabey
Bu kişi benim
Türkiye
Seher Başaran
Bu kişi benim
Türkiye
Umut Altunoğlu
Bu kişi benim
Türkiye
Şahin Avcı
Türkiye
Zehra Oya Uyguner
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
19 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
9 Mayıs 2018
Kabul Tarihi
8 Ekim 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 82 Sayı: 2