STANDARDIZATION OF THE NUMBERS OF WORK ACCIDENTS, OCCUPATIONAL DISEASES AND MORTALITY RATES ACCORDING TO SOCIAL SECURITY INSTITUTION’S 2010-2015 YEARS DATA BASED UPON CITIES

Öz

Objective: To evaluate Turkey according to the number of work accidents, occupational diseases and related mortality rates, insured workers, establishments and cities, which are important issues in terms of showing countries’ situation.

Material and Method: The data of 2010-2015 years according to the numbers of insured labourers and workplaces based upon cities were obtained, plotted and interpreted from Republic of Turkey Social Security Institution (RTSSI)’s statistical yearbooks. Indirect standardization technique was used to check the effects of mixed variables when interpreting. This study is an epidemiological, observational and descriptive research. The results were compared to national occupational health and safety targets. 

Results: Bilecik, Zonguldak and Manisa, which mining is the frontline, take the top in the standardization of work accidents and occupational diseases. In the standardization of occupational diseases, it has been evaluated that Kutahya has risen to the top in recent years, and in the standardization of mortality, Southeastern Anatolian Regions are at the top. 

Conclusion: The results of mining accidents in Soma / Manisa and Ermenek / Karaman affected the data of 2014 standardization of mortality. We investigated the standardization of work accidents, occupational diseases and their associated mortality rates in Turkey from 2010 to 2015 and it constitutes a benchmark for further studies on this issue. For better evaluation and analysis of notifications, it is important to keep records more systematically and comprehensively.

Anahtar Kelimeler

• Republic of Turkey Social Security Institution,standardization,work accident,occupational disease,mortality,insured labourer,mortality

TÜRKİYE SOSYAL GÜVENLİK KURUMU 2010-2015 YILLARI İŞ KAZASI, MESLEK HASTALIĞI VE MORTALİTE SAYILARININ İLLERE GÖRE STANDARDİZASYONU

Öz

Amaç: Ülkelerin durumunu göstermesi bakımından önemli konulardan olan iş kazaları, meslek hastalıkları ve buna bağlı ölüm hızları verilerini; Türkiye’de sigortalı işçiler ve işyerleri sayısına göre şehirler bazında değerlendirmeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem: 2010-2015 yılları arasında, Türkiye Cumhuriyeti (T.C.) Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) istatistik yıllıklarından, şehirler bazında sigortalı işçi ve işyerleri verileri çizilmiş ve yorumlanmıştır. Karıştırıcı etkenlerin etkilerini yorumlarken kontrol edebilmek amaçlı dolaylı (indirekt) standardizasyon tekniği kullanılmıştır. Çalışma epidemiyolojik bir araştırma olup, gözlemsel-tanımlayıcı tiptedir. Sonuçlar Ulusal Mesleki Sağlık ve Güvenlik Hedefleri ile karşılaştırılmıştır.

Bulgular: Madenciliğin ön planda olduğu Bilecik, Zonguldak ve Manisa illerinin iş kazaları ve meslek hastalıklarının standardizasyonunda ilk sırayı aldıkları görülmektedir. Meslek hastalıklarının standardizasyonunda özellikle son yıllarda Kütahya ve mortalitede de Güneydoğu Anadolu Bölgeleri en üst basamaklardadır.

Sonuç: Soma / Manisa ve Ermenek / Karaman’daki madencilik iş kazası sonuçlarının, 2014’deki mortalite standardizasyon verilerine etki ettiği gözlenebilmektedir. Türkiye’de 2010 yılından 2015’e kadar gerçekleşen iş kazalarının, meslek hastalıklarının ve buna bağlı ölüm hızlarının standardize edilmesi işini yürütüyoruz ve bu konuda daha ileri çalışmalar yapılabilmesi için kriterler oluşturuyoruz. Daha iyi bir değerlendirme ve analiz için bildirimlerin daha sistematik ve kapsamlı tutulmasının önemli olduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Güvenlik Kurumu,standardizasyon,iş kazası,meslek hastalıkları,mortalite,sigortalı işçi,mortalite

Kaynakça

1. 1. Loewenson R. Globalization and occupational health: a perspective from southern Africa. Bull World Health Organ 2001;79(9):863-8.
2. 2. Rantanen J. Grand Challenges for Occupational Health from Globalization. Journal of Labor, Occupational Safety and Health 2010;18(2):167-71.
3. 3. Karadeniz O. Dünya’da ve Türkiye’de iş kazaları ve meslek hastalıkları ve sosyal koruma yetersizliği. Calisma ve Toplum 2012;34(3):15-72.
4. 4. ILO. Standards on occupational safety and health Promoting a safe and healthy working environment, General Survey concerning the Occupational Safety and Health Convention, 1981 (No. 155), the Occupational Safety and Health Recommendation, 1981 (No. 164), and the Protocol of 2002 to the Occupational Safety and Health Convention, 1981, International Labour Conference, 98th Session, 2009. Report III (Part 1B), Third item on the agenda: Information and reports on the application of Conventions and Recommendations. Report of the Committee of Experts on the Application of Conventions and Recommendations (articles 19, 22 and 35 of the Constitution) 2009. Available from: http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_norm/@relconf/documents/meetingdocument/wcms_103485.pdf (accessible date: 05.02.2019).
5. 5. Hamalainen P, Leena Saarela K, Takala J. Global trend according to estimated number of occupational accidents and fatal work-related diseases at region and country level. J Safety Res 2009;40(2):125-39.
6. 6. Aydemir M. İşçi sağlığı ve iş güvenliğini sağlama açısından işverenin yükümlülüğü kamu - iş. İş Hukuku ve İktisat Dergisi 1995;4(1):79-99.
7. 7. The Laws of Republic of Turkey No. 5502, 2th Section, 11th Article. Available from: www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5502.pdf (accessible date: 05.02.2019).
8. 8. The Laws of Republic of Turkey No. 5510, 2th Section, 20th Article. Available from: www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5510.pdf (accessible date: 05.02.2019).

9. 9. Ucuncu K. 2014 yılı SGK İş Kazası İstatistiklerinin Analizi. Available from: http://www.isteguvenlik.tc/2014%20SGK%20Analiz.pdf (accessible date: 05.02.2019).
10. 10. Social Security Institution’s Statistical Yearbooks, The Ministry of Labour and Social Security, Republic of Turkey: Sosyal Güvenlik Kurumu Yayınları; 2010 - 2015. Available from: http://www.sgk.gov.tr/wps/portal/sgk/tr/kurumsal/istatistik/sgk_istatistik_yilliklari (accessible date: 05.02.2019).
11. 11. Paneth N. EPI 810: Epidemiyolojiye Giriş. Available from: http://sbu.saglik.gov.tr/Ekutuphane/kitaplar/epidemiyoloji8.pdf (accessible date: 05.02.2019).
12. 12. Hayran O. Sağlık Bilimlerinde Araştırma ve İstatistik Yöntemler. İstanbul: Nobel Tip Kitabevleri; 2012. p. 336.
13. 13. Control CfD, Prevention. Principles of epidemiology in public health practice: an introduction to applied epidemiology and biostatistics. Atlanta, GA: US Dept. of Health and Human Services, Centers for Disease Control and Prevention (CDC), Office of Workforce and Career Development; 2006.
14. 14. Lwanga SK, Tye C-Y, Ayeni O. Teaching Health Statistics: Lesson and Seminar Outlines: ERIC; 1999.
15. 15. Akbulut I, Sabuncu H. Sağlık Bilimlerinde Araştırma Yöntemi, Epidemiyoloji Prensip ve Uygulamalar. 1 ed: Sistem Yayıncılık; 1993. p. 81-111.
16. 16. Yaffee RA. Elementary Epidemiological Analysis with STATA-class notes New York. Available from: https://www.researchgate.net/profile/Robert_Yaffee/publication/228772429_Elementary_Epidemiological_Analysis_with_STATA- class_notes/links/0c960520a60581c148000000/Elementary-Epidemiological-Analysis-with-STATA-class-notes.pdf (accessible date: 05.02.2019).
17. 17. Strategic Plan, The Ministry of Labour and Social Security, Republic of Turkey. Available from: http://www.sp.gov.tr/tr/stratejik-plan/kurum/180/Aile+ve+ Sosyal+Politikalar+Bakanligi (accessible date: 05.02.2019).