KENT HALKININ KENTSEL YAŞAM MEMNUNİYETİ ÜZERİNDE ETKİLİ SOSYO-DEMOGRAFİK ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA: KEMALİYE ÖRNEĞİ

Öz

Özet

Hızlı nüfus artışı, göç ve plansız kentleşme, kentte yaşayan insanların fiziksel çevrelerinin bozulmasına, sosyo-ekonomik ve çevresel sorunların artmasına, kısaca yaşam kalitesinin düşmesine neden olmaktadır. Bu araştırma kapsamında Erzincan iline bağlı Kemaliye ilçesi sakinlerinin kentsel yaşam memnuniyeti ve üzerinde etkili sosyo-demografik özellikler belirlenmeye çalışılmıştır.

Bu amaçla ilçe merkezinde halkın yaşam memnuniyeti ile sosyo-kültürel özelliklerini belirlemek amacıyla bir kamuoyu araştırması yapılmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel analizlerle değerlendirilerek, kent halkının sosyo-demografik özellikleri ile kentsel yaşam memnuniyeti arasındaki ilişkilerin saptanması amaçlanmıştır.

Örneklem genelinde Kemaliye’deki kentsel yaşamdan memnunum fikrine olumlu yönde görüş bildirenlerin oranı %25.6, olumsuz görüş bildirenlerin %30.9 iken, konu hakkındaki fikirlerinin olumlu ve olumsuz yöndeki görüşlere eşit uzaklıkta, yani nötr olduğunu bildirenlerin oranı ise %43.6 olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kentsel Yaşam, Kent Halkı, Sosyo-Demografik Özellikler, Ki-Kare Testi, Kemaliye

Kaynakça

1. Andrews, F. and Whitney, S. 1976. Sociallndicators of Well-being: Americans' Perception of Life Quality, Plenum, New York, USA.
2. Atik, A., Aslan, F., Yılmaz, B. and Ateş, O. 2013. Modelling purchasing demand of urban people for ornamental plants using logistic regression analysis: Sample of Malatya City. Journal of Animal and Veterinary Advances.12(16):1317-24.
3. Atik, A., Yılmaz, B., Aslan, F., Ateş, O., Taçoral, E. 2013. Peyzaj mimarlığı öğrencilerinin eğitim ve meslekten beklentilerinin İnönü Üniversitesi örneğinde incelenmesi üzerine bir araştırma. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 3(8):105-122.
4. Boyer, R. and David S. 1981. Places Rated Almanac, Rand Me Nelly, Chicago, USA.
5. Campbell, A., Converse, P. and Rogers, W. 1976. The Quality of American Life, Russell Sage Foundation, New York, USA.
6. Dalkey, N. and Rourke, D. 1973. The Delphi Procedure and Rating Quality ofLife Factors, in The Quality of Life Concept, Environmental Protection Agency, Washington, DC, USA.
7. Evans, D.R. 1994. Enhancing quality of life in population at large. Social lndicators Research, 33:5-22.
8. Havighurst, R.J. 1963. Successful aging, in: Williams R.H., Tibbitts C., Donolıue W.: Process of Aging: Social and Psychological Perspectives, New York, Atherton, 1:419-425.

9. Likert, R. 1967. The Method of Constructing an Attitude Scale. Readings in Attitude Theory and Measurements. Ed. Martin Fishbein. John Wiley and Sons Inc., New York, USA. pp. 90-95.
10. Liu, B.C. 1976. Quality of Life Indicators in US Metropolitan Areas: A Statistical Analysis. Praeger Publishers, New York, USA.
11. Miran, B. 2003. Basic Statistics. Aegean University Printing Office, İzmir, pp. 24-50.
12. National Research Council 2002. Community and Quality of Life: Data Needs for Informed Decision Making, National Academy Press, Washington DC, 2002.
13. Newbold, P. 1995. Statistics for Business and Economics. Prentice-Hall, New Jersey, USA. 867 p.
14. Shin, D.C. and Johnson, D.M. 1978. Avowed flappiness as an overall assessment of the quality of life. Social lndicators Research, 5:475-492.
15. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı 2004. Avrupa Çevre Ajansı Çalışmaları Raporu, Ankara.
16. Tezbaşaran, A. 1997. Likert Type Scale Development Guide. Turkish Psychological Association Publications, Ankara, TR. 65 p.
17. Torbaloğlu, E. 2010. Özgün Yerleşimlerin Sürekliliği Üzerine Bir Araştırma: Kemaliye Örneği, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi.
18. TÜİK 2013. http://www.tuik.gov.tr/PreTabloArama.do. (Erişim tarihi: 06.05.2014).
19. TÜİK 2014. http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist. (Erişim tarihi: 06.05.2014).
20. Türksever, E.N. 2001. Türkiye'de Büyük Şehir Alanlarında Yaşam Kalitesinin Değerlendirilmesine Yönelik Bir Yöntem Denemesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi.
21. UNDP 2014. http://www.undp.org/content/undp/en/home/librarypage/hdr/human-development-report. (Erişim tarihi: 06.05.2014).
22. Van Kamp, L., Leidelmeijer, K., Marsman, A., Hollander, A. 2003. Urban environmental quality and human well-being, towards a conceptual framework and demarcation of concepts; a literature study. Landscape and Urban Planning, 65:5-18.
23. Yılmaz, T., Gökçe, D., Atik, A., Yılmaz B. 2013. Determination of handicapped people’s preference for the use of urban parks in Antalya. Journal of Food, Agriculture & Environment (JFAE) 11(3&4):2295-2301.
24. Zenhner, R. 1977. Indicators of the Quality of Life in New Communities, M.A. Ballinger Publishing Co.. Cambridge, UK..