Sözceleme Kuramı Çerçevesinde “Biz” Adılının İncelenmesi
Öz
Bu çalışmada Türkçede çok önemli olan ve üzerinde az sayıda çalışma yapılmış olan öznellik konusu, “biz” adılı çerçevesinde ele alınmıştır. “Biz” adılının anlamsal içeriği belirlenmeye çalışılmış, aynı zamanda diğer adıllarla ilişkisi üzerinde durulmuştur. Söz konusu ilişkiler belirlenirken “biz” adılının eylemlerle olan ilişkisi çalışma dışında bırakılmıştır. Çalışmada Émile Benveniste’in Sözceleme Kuramı’ndan yararlanılmıştır. Benveniste, sözcelemeyi, konuşan ya da yazan kişinin dilde “sana/size” seslenen ya da “ona/onlara” göndermede bulunan “ben/biz” olarak kendine bir konum belirlediği süreçlerden biri olarak tanımlamıştır. Söz konusu kuram çerçevesinde öncelikle “biz” adılının tanımı üzerinde durulmuş; ardından “biz”/“ben” karşıtlığına değinilmiştir. “Biz” adılının unvanlarla nasıl kullanıldığı gösterildikten sonra kurmaca yapıtlarda, tezlerde, bilimsel araştırmalarda ve grup çalışmalarında “biz” kullanımı incelenmiştir. Öte yandan iç konuşmada (monolog) “biz”e nasıl ulaşıldığı üzerinde durulmuştur. “Biz”in, “siz”in yerine geçmesi; “biz”/“siz”/“sen”=ast üst ilişkisi; “biz”/“siz”/“sen”=eşitlik ilişkisi ortaya çıkarılmıştır. Bunlara ek olarak “biz” adıllı kullanımların tersinlemenin iki yönü olan, olumsuzdan olumluya ve olumludan olumsuza doğru anlamsal bir değişim gösterdiği belirlenmiştir. Üçüncü tekil kişi, çoğul yerine konuştuğu zaman “biz” adılının nasıl anlam kazandığı gösterilmeye çalışılmış; böylece kimi zaman belirsiz bir “ben” olan bir “biz” de ortaya çıkarılmıştır. Konuşucunun sorumluluktan kaçınma “biz”in içinde kaybolma stratejileri açıklanmaya çalışılmış; siyasal metinlerde/söylemlerde konuşucuların/sözcülerin kullandıkları “biz”e de bu bağlamda değinilmiştir. Son olarak “bizler” üzerinde durulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abasıyanık, S.F. (2006). Öyle Bir Hikaye-Hayattayken Yayınlanmış Hikaye Kitapları. İstanbul: YKY Yayınları.
- Benveniste, É. (1995). Genel Dilbilim Sorunları (E. Öztokat, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- Bozkurt, E. S. (2019). Dilin Anlam İnşasında Adıllar. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 345-356.
- Demirci, K. (2014). Pro-Forms: Are Pronouns Alone in the Function of Representation?. Bilig, 68, 97-116.
- Güdücüler, B. (2021, 04 Mart). Cehalet ve Eğitim. Görünüm. Erişim adresi: http://gorunumgazetesi.com.tr/yazar/5423/cehalet-veetm.html
- Güven, S. C. (2020, Temmuz). Sanat Derslerinde Teknik Dışı Alanlar. 17. Eğitimde İyi Örnekler Konferansı Dijital Konferans Kitapçığı içinde (s. 7). Sabancı Üniversitesi: İstanbul. https://www.egitimreformugirisimi.org/wp-content/uploads/2020/06/17.-İÖK-Konferans-Kitapçığı.pdf
- Habertürk. (2020, 28 Temmuz). İbrahim Kalın’dan Diyanet Açıklaması. Habertürk. Erişim adresi: https://www.haberturk.com/son-dakika-haberi-ibrahim-kalin-dan-diyanet-aciklamasi-2757318
- Hacızade, N. (2017). Türkçede Kişi Adıllarının Deyişselliği. International Journal of Social Sciences And Education, 3(5), 1581-1592.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dilbilim
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
23 Haziran 2021
Gönderilme Tarihi
11 Aralık 2020
Kabul Tarihi
30 Nisan 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 31 Sayı: 1