Bu çalışma, Hindistan Yarımadası’nda Urdu dilinde eserler kaleme almış önde gelen isimlerden Saadat Hasan Mantu ile Premçand’ın 20. yüzyılda Alt-Kıta olarak Hindistan’ın kırsal kesiminin zorluklarını ele alırken yoksulluk, adaletsizlik ve insan ruhunun tahammülü gibi temaları işleyen sosyal farkındalık anlatılarıyla edebi kimliklerini incelemektedir. Saadat Hasan Mantu, İngilizce çeviriler aracılığıyla Rus edebiyatından etkilenmiştir. Yaşadığı dönemde Dostoyevski okumaları yapmıştır. Dostoyevski’nin eserlerinde Rus toplumunun tabu, tuhaf ve olumsuz olarak kabul edilen bireylerine, dışlanmışlarına ve sapkınlarına yer verme eğiliminden ve kaleme almayı tercih ettiği konu ve motiflerden etkilenen Mantu Hint Alt-Kıtası’ndaki sapkınlık, olumsuzluk, acımasızlık ve toplumun katı gerçeklerine ışık tutmuştur. Hindistan’ın bölünmesi olaylarına tanıklık etmiş ve eserlerinde yağma ve şiddetin kanlı tasvirlerini resmetmeyi tercih etmiştir. Tercih ettiği anlatılarla genellikle insanları göçe zorlayan üzücü koşulları tasvir etmiştir. Benzer şekilde, Hint-Urdu edebiyatının öncü isimlerinden Premçand da Hindistan’ın kırsal kesimindeki kıyıda kalmış, yöneticilerce önemsenmeyen toplulukların insani ve medeni kötü durumlarını ve mücadelelerini tasvir ederek yoksulluk, sosyal adaletsizlik ve ahlaki ikilemler gibi konuları ele almıştır. Her iki yazarın da toplumsal meselelere odaklanmasına benzer bir şekilde, toplumsal bilince sahip hikâyeleri aracılığıyla kırsal kesimdeki yoksulların karşılaştığı zorluklar hakkında farkındalık yaratmaya çalıştığı gözlenmiştir. Bu bağlamda, bu çalışma hem Mantu’nun hem de Premçand’ın öykülerinde Dostoyevski’nin izlerini araştırmakta ve kendi toplumlarını yansıtmak için edebiyatı araç olarak nasıl kullandıklarını incelemektedir.
Hint Alt-Kıtası Bölünme Dostoyevski Saadat Hasan Mantu Premçand
This study explores the literary identity of Saadat Hasan Mantu, a leading Urdu writer, and Premchand, an influential Hindi-Urdu author celebrated for his socially aware narratives that capture the hardships of rural India and explore themes such as poverty, injustice, and resilience in the human spirit during the 20th century. Saadat Hasan Mantu was influenced by Russian literature through English translations. What distinguishes Dostoyevsky is his inclination to feature the outcasts and deviants of Russian society in his works, individuals regarded as taboo, peculiar, and negative. Influenced by Dostoyevsky’s subjects and motifs, Mantu also illuminated the deviance, negativity, cruelty, and stark realities of society in the Indian subcontinent. He witnessed the events of the partition of India and opted to portray bloody depictions of plunder and violence in his works. These narratives often depicted the harrowing circumstances that compelled people to migrate. Similarly, Premchand, a pioneering figure in Hindi-Urdu literature, depicted the plight and struggles of marginalized communities in rural India, addressing issues such as poverty, social injustice, and moral dilemmas. Through his socially conscious stories, he sought to raise awareness of the hardships faced by the rural poor, which resonated with Dostoyevsky’s focus on societal issues. In this context, this study explores the traces of Dostoyevsky in both Mantu’s and Premchand’s stories and examines how these influences were utilized to reflect their respective societies.
Indian subcontinent Partition Dostoyevsky Saadat Hasan Mantu Premchand
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Kültürel çalışmalar (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 14 Ocak 2025 |
| Kabul Tarihi | 8 Ağustos 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 22 Ekim 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 47 |