Avrupa’da Erken Çocukluk Bakımı ve Eğitiminin Mukayeseli Analizi

Öz

Bu çalışmada erken çocukluk bakımı ve eğitimi, refah rejimi kavramsal çerçevesinde Avrupa Birliği (AB) verileri kullanılarak tartışılmaktadır. Bu çalışmaya göre, AB üyesi ülkeler birbiriyle benzer sosyal ve ekonomik yükümlülükleri yerine getirmek zorunda olsalar da, erken çocukluk bakımı ve eğitimi genellikle refah rejimlerinin kendi özelliklerine göre şekillenmektedir. İskandinav refah rejiminde daha gelişmiş ve yaygın bir formel erken çocukluk eğitim sistemi varken, Kıta Avrupası ve Güney Avrupa refah rejimlerinde özellikle 0-3 yaş grubunda yaygın bir formel bakım ve eğitim hizmetinden söz etmek mümkün değildir. Ayrıca bireylerin iş-aile dengesini yakalayabilmeleri açısından önemli bir sosyal politika aracı olan formel çocuk bakım ve eğitim hizmetleri, çocuk ve aile üzerindeki olumlu etkileri açısından da incelenmiştir. Buna göre bu bakım ve eğitim hizmetlerinin çocukların gelişimi, isitihdam, doğurganlık ve sosyal eşitlik üzerinde olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Erken çocukluk bakımı ve eğitimi ile ilgili politika önerilerinde ise devlet destekli mahalle kreşlerinin artırılması ve bakımda enformalitenin önüne geçilip bakıcılara temel eğitimlerin verilmesi öne çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Erken Çocukluk Bakımı ve Eğitimi, Aile, Sosyal Politika, Refah Rejimi, Avrupa

Kaynakça

1. Abendroth, A. K., & Den Dulk, L. (2011). Support for the work-life balance in Europe: The impact of state, workplace and family support on work-life balance satisfaction. Work, Employment & Society, 25(2), 234-256.
2. Alkon, A., Ramler, M., & MacLennan, K. (2003). Evaluation of Mental Health Consultation in Child Care Centers. Early Childhood Education Journal, 31(2), 91- 99.
3. Aysan, M. F. (2012). Küreselleşme, “Kriz” ve Refah Devleti. N. Ardıç ve S. Özcan (Ed.), Küresel Dönüşümler: Küreselleşme, Zihniyet, Siyaset içinde (107-128). İstanbul: Küre.
4. Aysan, M. F. (2013). Reforms and Challenges: The Turkish Pension Regime Revisited. Emerging Markets Finance and Trade, 49(S:5), 148-162.
5. Briggs, A. (1961). The Welfare State in Historical Perspective. European Journal of Sociology, 2(2), 221-258.
6. Bütün, M. (2010). Toplumsal cinsiyet eşitliği perspektifinden çocuk bakım hizmetleri: Farklı ülke uygulamaları. Uzmanlık Tezi. T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü.
7. Campbell, J., Ramey, C. T., Pungello, E. P., Sparling, J., & Miller-Johnson, S. (2002). Early childhood education: Young adult outcomes from the Abecedarian Project. Applied Developmental Science, 6, 42-57.
8. Castles, F. G., & Mitchell, D. (1993). Worlds of welfare and families of nations. F. G. Castles (Ed.), Families of Nations: Patterns of Public Policy in Western Democracies içinde (s. 93–128). Aldershot: Dartmouth Publishing Company.

9. Crompton, R., & Lyonette, C. (2006). Work-Life Balance in Europe. Acta Socio logica, 49(4), 379–93.
10. D’Addio, A., & D’Ercole, M. (2005). Trends and determinants of fertility rates in OECD countries: The role of policies. OECD Social Employment and Migration Working Papers, No 27. OECD, Paris.
11. Del Boca, D., & Wetzels, C. (2007). Social Policies, Labour Markets and Motherhood: A Comparative Analysis of European Countries. Cambridge: Cambridge University Press.
12. Durkheim, E. (1961). Moral Education: A Study in The Theory and Application of the Sociology of Education. Freepress of Glencoe.
13. Edlund, J. (2007). The Work–Family time squeeze: Conflicting demands of paid and unpaid work among working couples in 29 countries. International Journal of Comparative Sociology, 48(6), 451–480.
14. Ergün, M. (1997). Eğitim Sosyolojisine Giriş. Ankara: Ocak Yayıncılık.
15. Eryurt, M. A., Canpolat, Ş. B., & Koç, İ. (2013). Türkiye’de Nüfus ve Nüfus Politikaları: Öngörüler ve Öneriler, Amme İdaresi Dergisi, 46(4), 129-156.
16. Esping-Andersen, G. (1990). Three Worlds of Welfare Capitalism. Princeton University Press.
17. Esping-Andersen, G. (1999). Social Foundations of Postindustrial Economies, Oxford: Oxford University Press.
18. Esping-Andersen, G. (2002). A child-centred social investment strategy. G. Esping-Andersen and D. Gallie (Ed.), Why We Need A New Welfare State içinde (26- 67). Oxford: Oxford University Press.
19. European Commission (2009). The Provision of Childcare Services: A Comparative Review of 30 European Countries. Luxembourg.
20. European Commission (2014). Key Data on Early Childhood Education and Care in Europe. 2014 Edition. Eurydice and Eurostat Report. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
21. Eurypedia (2015). Netherlands: Organisation of Early Childhood Education and Care.18 Mart 2015. https://webgate.ec.europa.eu/fpfis/mwikis/eurydice/index.php/ Netherlands:Organisation_of_Early_Childhood_Education_and_Care
22. EUROSTAT (2009). Reconciliation between work, private and family life in the European Union. Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities.
23. EUROSTAT (2014a). European Union Statistics on Income and Living Conditions.03 Ağustos 2014. http://epp.eurostat.ec.europa.eu
24. EUROSTAT (2014b). Employment Statistics. 06 Ağustos 2014. http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Employment_ statistics#Employment_rates_by_sex.2C_age_and_educational_attainment
25. EUROSTAT (2014c). People At Risk Of Poverty Or Social Exclusion By Income Quintile and Household Type, Eurostat online data code (ilc_peps03). 08 Ağustos 2014.
26. http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Europe_2020_ indicators_-_poverty_and_social_exclusion
27. Ferrera, M. (1996). The southern model of welfare in social Europe. Journal of European Social Policy, 6(1), 17–37.
28. Frey, M. (2007). Possibilities of and barriers to the employment of women on child care leave and inactive for family reasons. 10 Eylül 2014,
29. http://www.leavenetwork.org/fileadmin/Leavenetwork/Seminars/2007/2007_ maria_frey.pdf
30. Gough, I. (2000). Global Capital, Human Needs and Social Policies. New York: Palgrave.
31. Hallinan, M. T. (2011). Frontiers in sociology of education. M. T. Hallinan (ed.) Frontiers in Sociology and Social Research. Dordrecht, the Netherlands: Springer.
32. Heckman, J. (2012). Invest in early childhood development: Reduce deficits, strengthen the economy. 12 Şubat 2013, http://www.heckmanequation.org/download.php?file=121410_ HeckmanIllinoisDeficitPieceFINAL_1.pdf
33. Jaumotte, F. (2003). Female labour force participation: past trends and main determinants in OECD countries. OECD, Paris.
34. Kağıtçıbaşı, Ç. (2012). Benlik, Aile ve İnsan Gelişimi: Kültürel Psikoloji. (3. Bs.). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
35. Leibfried, S. (1992). Towards a European welfare state? On integrating poverty regimes into the European community. Z. Ferge ve J. E. Kolberg (Ed.), Social Policy in a Changing Europe içinde (s. 245–279). Frankfurt am Main: Campus Verlag.
36. Marshall, T. H. (1950). Citizenship and Social Class. Cambridge: Cambridge University Press.
37. Micozkadıoğlu, İ., ve Berument, S. K. (2003). Okul öncesi kurumların kalitesinin çocukların sosyal yeterliğine etkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 18, 79-93.
38. Mullard, M., & Spicker, P. (1998). Social Policy in a Changing Society. London: Routledge.
39. Myles, J., & Pierson P. (2001). The comparative political economy of pension reform. P. Pierson (Ed.), The New Politics of the Welfare State içinde (s. 305-333). Oxford: Oxford University Press.
40. OECD (2013). Strong Performers and Successful Reformers in Education Lessons from PISA for the United States. 02 Eylül 2014. http://www.oecd.org/pisa/46623978.pdf
41. OECD (2014a). Education at a Glance: Netherlands Country Note. 18 Mart 2015. http://www.oecd.org/edu/Netherlands-EAG2014-Country-Note.pdf
42. OECD (2014b). PISA 2012 Results in Focus What 15-Year-Olds Know And What They Can Do With What They Know. 09 Eylül 2014. http://www.oecd.org/pisa/ keyfindings/pisa-2012-results-overview.pdf
43. Özdemir, S. (2004). Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti. İstanbul: İTO Yayınları.
44. Özdoğru, A. A., & Wulfsohn, S. (2011). Social-Emotional Consultation in Infant and Toddler Child Care Programs: Final evaluation report. Albany, NY: Early Care & Learning Council.
45. Özdoğru, A. A., & Widrick, R. (2011). New York State Infant and Toddler Resource Network 2011 Evaluation Report. Albany, NY: Early Care & Learning Council. 5 Ağustos 2014. http://www.earlycareandlearning.org/programs/infant-toddler/ documents/FinalEvaluationReport_FINAL_REV.pdf
46. Özdoğru, A. A., Widrick R., & Shapiro, J. K. (2013). Legally-Exempt Child Care: What does it mean in New York State? Albany, NY: Early Care & Learning Council.
47. Pierson, C. (2007). Beyond the Welfare State? The New Political Economy of Welfare, The Pennsylvania State University Press.
48. Raikes, H. A., Raikes, H. H., & Wilcox, B. (2005). Regulation, subsidy receipt and provider characteristics: What predicts quality in child care homes? Early Childhood Research Quarterly, 20(2), 164–184.
49. Reynolds, A. J., Temple, J. A., Ou, S.-R., Arteaga, I. A., & White, B. A. B. (2011). School-based early childhood education and age-28 well-being: Effects by timing, dosage, and subgroups. Science, 333(6040), 360-364.
50. Saha, L. (2008). Sociology of Education. T. L. Good (Ed.), 21st Century Education: A Reference Handbook içinde (299-307). Tuscon, USA: Sage Publications.
51. Shonkoff, J. P. (2011). Protecting brains, not simply stimulating minds. Science, 333, 982-983.
52. Shonkoff, J. P., & Phillips, D. A. (2000). From Neurons to Neighborhoods: The Science of Early Childhood Development. National Academis Press. 10 Ağustos 2014. http://www.nap.edu/catalog/9824.html
53. Sosyal Politika Forumu (Mart, 2009). Türkiye’de Çocuk Bakım Hizmetlerinin Yaygınlaştırılmasına Yönelik Bir Öneri: Mahalle Kreşleri. 02 Ağustos 2014. http://www.spf.boun.edu.tr/docs/MAHALLE%20KRESLERI%20-%20 ARASTIRMA%20RAPORU.pdf
54. Şirin, S. &Vatanartıran, S. (2014). PISA 2012 değerlendirmesi: Türkiye için veriye dayalı eğitim reformu önerileri. Yayın No: TÜSİAD-T/2014-02/549. 08 Ağustos 2014. http://www.tusiad.org/__rsc/shared/file/TUSIAD-pisa-rapor-BASKI.pdf
55. Tarrant, K., & Huerta, L.A. (2014). Substantive or symbolic stars: Quality rating and improvement systems through a new institutional lens. Early Childhood Research Quarterly, 30(B), 327-338.
56. Tezcan, M. (2012). Eğitim Sosyolojisi. (14. Bs.). Ankara: Anı Yayıncılık.
57. Titmuss, R. (1974). Social Policy: An Introduction. London: George Allen & Unwin LTD.
58. Trifiletti, R. (1999). Southern European welfare regimes and the worsening position of women. Journal of European Social Policy, 9(1), 49-64.