Araştırma Makalesi

Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Boyun Eğici Davranışlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Cilt: 8 Sayı: 2 15 Aralık 2018
PDF İndir
TR EN

Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Boyun Eğici Davranışlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin boyun eğici davranışlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören 52 kadın, 80 erkek toplam 132 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veriler araştırmacılar tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu (KBF) ve Türkçe uyarlaması Şahin ve Şahin (1992) tarafından yapılan Boyun Eğici Davranışlar Ölçeği (BEDÖ) ile toplanmıştır. Ölçek 5’li Likert tipi puanlamaya sahip 16 maddeden oluşmaktadır. Ölçekten alınabilecek en düşük puan 16, en yüksek puan 80’dir. Verilerin analizinde SPSS 15.0 programı kullanılmıştır. Yapılan güvenirlilik analizi sonucu Cronbach Alpha değeri .89 olarak bulunmuştur. Verilerden elde edilen bulgulara göre; cinsiyet, sınıf, yaş ve büyüdüğü yer arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Öğrencilerin BEDÖ’den aldıkları puanlar ile eğitim gördükleri bölüm arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<.05). Öğrencilerin ölçekten aldıkları ortalama puan 43.51’dir. Sonuç olarak; ölçekten alınan puanlara göre spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin boyun eğici davranışlarının orta düzey olduğu, sadece bölüme göre farklılık gösterdiği saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Allan, S. and Gilbert, P. (1997). Submissive behavior and psychopathology. British Journal of Psychopathology, 36, pp. 467–488.
  2. Atli, A., Kaya A. ve Macit, Z.B. (2010). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin boyun eğici davranış düzeylerinin incelenmesi, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), ss. 61-79.
  3. Büyüköztürk, Ş. (2003). Veri Analizi El Kitabı, İstatistik, Araştırma, Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum, Pegem A Yayınları, Ankara.
  4. Cüceloğlu, D. (2006). İnsan ve Davranışı, Psikolojinin Temel Kavramları. 15. Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi. Deluty, R. H. (1979). Children's Action Tendency Scale: A self-report measure of aggressiveness, assertiveness, and submissiveness in children. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 47, , pp. 1061–1071.
  5. Deluty, R. H. (1981). Assertiveness in children: Some research considerations. Journal of Clinical Child Psychology, 10, , pp. 149–155.
  6. Deluty, R. H. (1985). Consistency of assertive, aggressive, and submissive behavior for children. Journal of Personality and Social Psychology, 49(4), pp.1054–1065.
  7. Gilbert, P. and Allen, S. (1994). Assertiveness, submissive behavior and social comparison, British Journal of Clinical Psychology, 33(3), pp.295-306.
  8. Kabasakal, K. (2007). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinde boyun eğici davranışlar ve şiddetle ilişkisi, Yüksek Lisans Tezi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Selçuk Üniversitesi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Spor Hekimliği

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Aralık 2018

Gönderilme Tarihi

7 Eylül 2018

Kabul Tarihi

26 Ekim 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 8 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Bozyiğit, E., & Çetin, E. (2018). Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Boyun Eğici Davranışlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 8(2), 146-158. https://izlik.org/JA47PH48EM