Evaluation of the European Trade Union Confederation (ETUC) in the Context of Globalization

Öz

The process of globalization has and has given countries change and transformation in economic, political and social fields.The social policies and labor relations institutions of the countries are also affected by this transformation of globalization. Due to the new production and management techniques that emerged with the globalization process, a negative environment emerged for the trade unions, one of the most important actors in industrial relations. As a matter of fact, it is seen that the multinational companies whose effectiveness is increasing in the process are now going to transnational organization rather than being organized locally. The collective voice mechanism, which is the most important power of the unions, and the aspirations to organize on a global scale have existed since the years of the industrial revolution. However, it is possible to say that today, unions have fulfilled these demands only by being organized under the umbrella of a higher organization on a global level. Global top trade union organizations focus not only on the problems between workers and employers in working life, but also on the problems of other disadvantaged groups in social life. The main purpose of this study is to examine the role of the ETUC in the European Union. During the globalization process, ETUC has undergone various changes and transformations. The aim of the ETUC is to ensure the coordination of workers ‘movements at European level and to organize these workers’ movements under one roof. While maintaining this aim, it continues to be a regional power. In this study, the changes of the ETUC in the globalization process will be discussed and the organization strategy of ETUC will be tried to be determined.

Anahtar Kelimeler

• Evaluatıon of the European Union Confederation (ETUC),Globalization and Trade Union

Avrupa İşçi Sendikaları Konfederasyonunun (ETUC) Küreselleşme Bağlamında Değerlendirilmesi

Öz

Küreselleşme süreci ülkelere ekonomik, siyasal ve sosyal alanlarda değişim ve dönüşüm yaşatmış ve yaşatmaktadır. Ülkelerin sosyal politikaları ve çalışma ilişkileri kurumları da küreselleşmenin yaşatmış olduğu bu dönüşümden fazlasıyla etkilenmektedir. Küreselleşme süreci ile birlikte ortaya çıkan yeni üretim ve yönetim teknikleri sebebiyle endüstri ilişkilerinin en önemli aktörlerinden biri olan sendikalar için olumsuz bir ortam oluşmuştur. Nitekim süreçte etkinliği artan çok uluslu şirketlerin artık yerel olarak örgütlenmektense uluslar üstü örgütlenmeye gittikleri görülmektedir. Sendikaların en önemli gücü olan toplu ses mekanizması ve küresel boyutta örgütlenme istekleri sanayi devriminin yaşandığı yıllardan beri mevcuttur. Fakat günümüzde sendikaların bu isteklerini sadece küresel düzeyde bir üst örgüt çatısı altında örgütlenmekle sınırlı olarak gerçekleştirdiklerini söylemek mümkündür. Küresel üst sendikal örgütler sadece çalışma hayatındaki işçi ve işveren arasındaki sorunlarla ilgilenmenin yanı sıra toplumsal hayattaki diğer dezavantajlı grupların sorunlarına da odaklanmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı ETUC’un küreselleşme sürecindeki dönüşümünü incelemektir. Küreselleşme sürecinde ETUC’da çeşitli değişim ve dönüşümler geçirmiştir. ETUC’un amacı Avrupa düzeyindeki işçi hareketlerinin koordine olmasını sağlamak ve bu işçi hareketlerini tek bir çatı altında örgütlemektir. Bu amacını sürdürürken bölgesel bir güç olma etkinliğini de sürdürmektedir. Bu çalışmada ETUC’un küreselleşme sürecinde geçirmiş olduğu değişimler aktarılarak, günümüzde ETUC’un örgütlenme stratejisi irdelenecektir.

Anahtar Kelimeler

• Avrupa İşçi Sendikaları Konfederasyonu (ETUC),Küreselleşme ve Sendika

Kaynakça

1. Abbott, K. (1997). The European Trade Union Confederation: Its organization and objectives in transition. Journal of Common Market Studies, 35(3), 465–481.
2. Aguition, C. (2005). Bu dünya bizim. Başka Bir Küreselleşmenin Aktörleri. İstanbul: İthaki Yayınları.
3. Baccaro, L. (2008). Labour, globalization and Inequality: Are trade unions still redistributive? International Institute for Labour Studies, Discussion Paper.
4. Barchiesi, F. (2001). Transnational capital, urban globalisation and cross-border solidarity. Antipode, 33(1), 384–406.
5. Barnard, C. (2002). The Social Partners and the Governance Agenda. European Law Journal, 8(1), 80-101.
6. Bernaciak, M., Gumbrell- McCormick, R., & Hyman, R. (2014). European Trade Unionism: From crisis tu renewal? Brussell: ETUI.
7. Bernaciak, M., Gumbrell-McCormick, R., & Hyman, R. (2014). European Trade Unionism: From Crisis to Renewal? Brussels: ETUI.
8. Castells, M. (2010). The Rise of the Network Society. Malden: Wiley-Blackwell.

9. Ciampani, A., & Tilly, P. (2017). The ETUC, National Unions and European Society: A Multilevel History. A. Ciampani, & P. Tilly içinde, National Trade Unions and The ETUC: A History of Unity and Diversity (s. 13-16). Brussel: ETUI.
10. Comelo, A. F. (2007). Paving the Path Toward the Unionization of High-tech Sweatshops. V. Schmidt içinde, Trade Union Responses to Globalization (s. 51-62). Geneva: ILO.
11. Comission, E. (2018, 25 04). Consultations of the Social Partners. http://ec.europa.eu/ social/main.jsp?catId=522&langId=en, adresinden alındı.
12. Commission, E. (2018, 04 25). Employment, Social Affairs & Inclusion. (çevrimiçi), http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=329&langId=en, Erişim Tarihi: 25.04.2018. adresinden alındı.
13. Çelikkaleli, B. (2012). Avrupa Birliği’nde Ekonomik Çıkarların Temsili ve Meşruiyet İlişkisi: Sosyal Taraflar Açısından Bir Değerlendirme. İzmir: D.E.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Daskalova, N., & Tomew, L. (2007). Multinational Companies in Bulgaria: Impact on Labour Social Development. V. Schmidt içinde, Trade Unions Responses to Globalization (s. 73-83). Geneva: ILO.
15. D’Art, D., & Turner, T. (2003). Independent collective representation: providing effectiveness, fairness, and democracy in the employment relationship. Employee Responsibilities and Rights Journal, 15(4), 169–181.
16. D’Art, D., & Turner, T. (2007). Trade unions and political participation in the european union: Still providing a democratic dividend? British Journal of ındustrial Relations, 45(1), 103–136.
17. Ebbinghaus, B., & Jelle Visser. (2000). The societies of Europe, Trade Unions in Western Europe since 1945. London: Palgrave Macmillan
18. Erdoğdu, S. (2003). Küresel sendikacılık. Küreselleşme Koşullarında Kapitalizm ve Sendikal Hareket, 253-288.
19. Erdoğdu, S. (2007). The Labour Platform: An alliance of trade unions in Turkey”, ILO Publications. V. Schmidt içinde, Trade Union Responses to Globalization (s. 153-164). Geneva: ILO Publications.
20. Erdut, Z. (2002). Uluslararası sosyal politika ve Türkiye: Küreselleşme Bağlamında. İzmir: Dokuz Eylül Yayınları.
21. ETUC. (2015). ETUC Action Programme 2015-2019. Paris: ETUC. ETUC. (2018, 05 18).
22. ETUC, (çevrimiçi), https://www.ituc-csi.org/ituc-the-globaleconomic-and adresinden alındı
23. ETUC. (2018, 04 25). Aims and Priorities. https://www.etuc.org/aims-and-priorities adresinden alındı
24. ETUC. (2018, 04 26). European Trade Union Federations. https://www.etuc.org/en/page/ european-trade-union-federations-10-list-members adresinden alındı
25. ETUC. (2018, 04 25). Organization and People. https://www.etuc.org/aims-and-priorities adresinden alındı
26. ETUC. (2018, 15 04). The European Social Dialogue. European Social Dialogue: https:// www.etuc.org/european-social-dialogue adresinden alındı
27. ETUC. (2018, 05 17). The London Declaration: A Call for Fairness and Tough Action . https://www.etuc.org/en/statutorydocument/london-declaration-call-fairness-andtough-action adresinden alındı
28. ETUC. (2018, 04 25). The Treaty On The Functıonıng Of The European Unıon. , (çevrimiçi), http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:12012E/TXT, adresinden alındı
29. Ferner, A., & Hyman, R. (1992). Industrial Relations in the New Europe. Oxford: Blackwell Pub.
30. Fonow, M. M., & Franzway, S. (2007). Transnational Union Networks, Feminism and Labour Advocacy. V. Schmidt içinde, Trade Union Responses to Globalization. Geneva: ILO.
31. Freeman, R. B., & Medoff, J. L. (1984). What do Unions do? New York: Basic Books.
32. Frege, C., & Kelly, J. (2003). Union revitalization strategies in comparative perspective. European Journal of Industrial Relations, 9(1), 7–24.
33. Gajewska, K. (2008). The emergence of a European labour protest movement? European Journal of Industrial Relations, 14(1), 104–121.
34. Gallin, D. (1994). Inside the new world order: Drawing the battle lines. New Politics, 107-132.
35. Gallin, D. (2000). Trade Unions and NGOs: A Necessary Partnership for Social Development. Geneva: United Nations Resarch Institute for Social Development.
36. Greenwood, J. (2011). Interest Representation in the European Union. London: Palgrave Macmillian.
37. Hardy, J., & Clark, N. (2007). Europan Union Enlargement, Workers and Migration: Implications for Trade Unions in the United Kingdom and Poland. V. Schmidt içinde, Trade Union Responses to Globalization (s. 125-138). Geneva: ILO.
38. Harvey, D. (2005). A brief histroy of neoliberalism. Oxford: Oxford University Press.
39. Hellman, M. (2007). Social Partnership at the Global Level: Building and Wood Workers’ International Experiences with International Framework Agreements. V. Schmidt içinde, Trade Union Responses (s. 23-34). Geneva: ILO.
40. Hyman, R. (2001). European Integration and Industrial Relations: A Case of Variable Geometry? P. Waterman, & J. Wills içinde, Place, Space and the New Labour Internationalisms (s. 164-180). Oxford: Balckwell Publishers.
41. Hyman, R. (2005). Trade Unions and the European social model. Economic and Industrial Democracy, 25(1), 9–40.
42. Hyman, R. (2013). European Trade Unions and the Long March Through the Institutions. P. Fairbrother, C. Levesque, & M. Hennebert içinde, Transnational Trade Unionism: Building Union Power (s. 161-183). New York: Routledge.
43. ICFTU. (2001). A Trade Union Guide to Globalisation. Brussels: ICFTU Pub. ICFTU. (2018). International Institute of Social History (ICFTU/ITUC Archives 19492009). Amsterdam: ICFTU Pub.
44. Imig, D., & Tarrow, S. (2001). Contentious Europeans: Protest and Politics in an Emerging Polity. London: Rowman Littlefield Publishers.
45. Itschert, P., & Bir, J. (2012). Corporate Social Responsibility- Union Thinking on the EU Strategy 2011-2014, Final Report ETUC. Brussels: ETUC.
46. ITUC. (2008). The Global Gender Pay Gap. Brussels: ITUC. ITUC. (2018, 05 18). https://www.ituc-csi.org/IMG/pdf/gap-1.pdf adresinden alındı
47. Kılıç, S. (2014). Endüstri İlişkileri Teorisi ve İnsan Kaynakları Yönetimi. Çalışma ve Toplum, 3(42), 111-136.
48. Keller, B., & Sörries, B. (1999). The new European social dialogue: Old wine in new bottles? Journal of European Social Policy, 11-125.
49. Kirches, C. (2007). The European Trade Union Confederation Development and Role of a Bound Giant. Towards Transnational Trade Union Representation? National Trade Unions and European Integration (s. 1-16). Bochum: Institute for Social Movements.
50. Kloosterboer, D. (2007). Innovative Trade Union Strategies. Utrecht: FNV Marketing & Communicate.
51. Koray, M., & Çelik, A. (2007). Avrupa Birliği ve Türkiye’de Sosyal Diyalog. AB’ye Uyum Serisi. içinde Ankara: Belediye İş Sendikası.
52. Lambert, R. (2002). Labour Movement Renewal in the Era of Globalization: Union Responses in the South. J. Harrod, & R. O’Brien içinde, Global Unions? (s. 185-204). London: Routledge.