Changes in Poverty-fighting Tools: From “Traditional” to “New Tendencies”

Öz

The issue of poverty and the fight against poverty has been one of the most important agenda items in the world for many years. Although the phenomena of wealth and poverty have existed in every period of history, they have never been separated by such deep disparities as they are today. Increasing income injustice has widened the gap between the rich and the poor and it continues to open further. Also, the concept of poverty has expanded so much in terms of content that it is not enough to express it with one definition. Absolute poverty, relative poverty, and human poverty are some of the terms used to detail the range and context of impoverishment. Besides, poverty is now subject to analysis from sociological, psychological or other perspectives. Considering this state of poverty, it is necessary to review the means of alleviating poverty. It is observed that the effectiveness of traditional tools has diminished in the fight against poverty, such as the World Bank when it first emerged. Therefore, there is a need for new tools to keep up with global developments. In this context, NGOs and development cooperation activities carry out important actions. This study aims to analyze the tendency to move away from traditional tools to new tools in fighting poverty. In this context, both tools will be examined within the framework of examples and theoretical discussions.

Anahtar Kelimeler

• Poverty
• fight against poverty
• World Bank
• development cooperation
• NGOs

Kaynakça

1. Açıkgöz, R., & Yusufoğlu, Ö. Ş. (2018). Yoksullukla Mücadele İçin Alternatif Bir Yaklaşım Önerisi: Çoklu Katılımcı Yaklaşım. Yoksulluk, Farklı Boyutlarıyla. Görev G. & Yenihan, B. (Eds). Bursa: Dora Yayınları, 151-183.
2. Ahimbisibwe, I., & Ram, R. (2018). The contribution of millennium development goals towards improvement in major development indicators, 1990–2015. Applied Economics, 51(2), 170-180.
3. Aktel, M., & Kerman, U. & Altan, Y. (2007). Küreselleşme Sürecinde Yoksulluğun Değişen Yüzü. IV. Uluslararası Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi Bildiriler Kitabı. 19-21 October 2007. Çanakkale. 11-20.
4. Antonio, J., & Glennie, J. (2015). What is Development Cooperation. 2016 Development Cooperation Forum Policy Briefs. No:1, New York. United Nations Department of Economic and Social Affairs.
5. Atatanır, H. (2016). Türkiye’de Yoksulluk Sosyal Yardım ve Sivil Toplum Hak Temelli Yaklaşım Açısından Bir Değerlendirme. Ankara: Dorlion Yayınları.
6. Ballard, N. (2006). Globalization and Poverty. United States of America: Chelsea House Publishers.
7. Başkaya, F. (2004). Kapitalizm ve Yoksulluk. Toplum ve Hekim, 19(1), 10-12.
8. Berten, J., & Leisering, L. (2017). Social policy by numbers. How international organisations construct global policy proposals. International Journal of Social Welfare, 26(2), 151-167.

9. Blackmon, P. (2008). Rethinking Poverty through the Eyes of the International Monetary Fund and the WorldBank. International Studies Review, 10(2), 179-202.
10. Büyükbaş, H., & Ören, K. (2005). Küreselleşme, Birleşmiş Milletler ve Uluslararası Sosyal Düzen Arayışı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Issue:13. 102-121.
11. Çeştepe, H., & Genç, Ö. (2011). Bretton Woods Kuruluşlarının Yoksullukla Mücadele Yaklaşımları ve Stratejileri. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi. Vol:7. Issue:14. 51-73.
12. Chossudovsky, M. (1999). Yoksulluğun Küreselleşmesi. İstanbul: Çiviyazıları.
13. Doğan, E. (2008). Gelişmekte Olan Ülkelerde Yoksulluk Siyaseti: Türkiye Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonu (SYDTF) Örneği. Uluslararası Yoksulluk Sempozyumu Bildirileri 2. Cilt. 1-3 Feb 2008. İstanbul: Deniz Feneri Yoksulluk Araştırmaları Merkezi, 123-146.
14. Easterly, W. (2001). The Effect of IMF and World Bank Programmes on Poverty. WIDER Discussion Paper. No. 2001/102. October 2001. Helsinki: The United Nations University World Institute for Development Economics Research (UNU-WIDER), 1-18.
15. Gabay, C. (2013). Civil Society and Global Poverty: Hegemony, Inclusivity, Legitimacy. New York: Routledge.
16. Haan, A. (2007). Reclaiming Social Policy: Globalization, Social Exclusion and New Poverty Reduction Strategies. New York: Palgrave Macmillan.
17. Hulme, D. (2015). Global Poverty: Global governance and poor people in the post-2015 era. New York: Routledge.
18. Hulme, D. (2016). Should Rich Nations Help the Poor?. Cambridge: Polity Press.
19. Karakaş, M. (2008). Küresel Yoksulluğun Öteki Yüzü: Yeni Yoksulluk. Uluslararası Yoksulluk Sempozyumu Bildirileri, 1. Cilt. 1-3 Feb 2008. İstanbul: Deniz Feneri Yoksulluk Araştırmaları Merkezi, 397-409.
20. Kayagil, M. E. (2020). Küresel Yoksullukla Mücadele Bağlamında Kalkınma İşbirliği Faaliyetleri. (Unpublished PhD Thesis). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Keeley, B. (2012). From Aid to Development: The Global Fight against Poverty. Paris: OECD Publishing.
22. Koray, M. (2010). Büyüyen Yoksulluk-Yoksunluk Sorunu Ve Sosyal Hakların Sınırları. İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 42, 1-31.
23. Memiş, H., & Kara, M. & Tayfur, L. (2010). Yoksulluk, yapısal uyum programları ve sahra altı Afrika ülkeleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 325-346.
24. Metin, B. (2013). ‘Neoliberal Yapısal Uyum Politikalarından’ ‘Kapsayıcı Kalkınma Çerçevesine’ Dünya Bankasının Yoksulluk Sorununa Yaklaşımı. Çalışma ve Toplum, 2013(2), 211-234.
25. Metin, B. (2014). Yoksullukla Mücadeleye İnsan Hakları Açısından Bakmak: Amartya Sen’in Kapasite (Capability) Yaklaşımı Temelinde Bir Değerlendirme. Journal of Yasar University, 2014/9 (36), 6261- 6380.
26. Mutioğlu, H., & Gözgü, F. (2009). Küreselleşme ve Toplumsal Dönüşüm. Küreselleşme. Özdemir, A. & Eser, M. (Eds). Bursa: Ezgi Kitabevi, 1-33.
27. Oberdabernig, D. A. (2013). Revisiting the Effects of IMF Programs on Poverty and Inequality. World Development, 46, 113–142.
28. OECD. (2018). Development Co-operation Report 2018: Joining Forces to Leave No One Behind,. Paris: OECD Publishing.
29. OECD.Stats. (2020, July 29). Aid (ODA) by sector and donor [DAC5]. Retrieved from https://stats.oecd.org/Index.aspx?datasetcode=TABLE5#.
30. Özbakır, S. N. (2016). Birleşmiş Milletler Binyıl Kalkınma Hedefleri ve 2030 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri. İzmir: İzmir Ticaret Odası.
31. Riddell, R. C. (2007). Does Foreign Aid Really Work?. New York: Oxford University Press.
32. Şenkal, A. (2017). Küresel Yoksulluk Sorunu. Gelir Dağılımı ve Yoksulluk. Özdemir, Ç. & İslamoğlu, E. (Eds). 2. Eds. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 227-245.
33. Şenkal, A. (2018). Küresel Sosyal Politika. Kocaeli, Umuttepe Yayınları.
34. Şenses, F. (2009). Küreselleşmenin Öteki Yüzü Yoksulluk. 5. Eds. İstanbul: İletişim Yayınları.
35. Shorrocks, A. etc. (2018). Global Wealth Report 2018. Zurich: Credit Suisse Research Institute.
36. T.C. Kalkınma Bakanlığı. (2015). Kalkınma İçin Uluslararası İşbirliği, Metotlar ve Yaklaşımlar: Özel İhtisas Komisyon Raporu. Ankara: T.C. Kalkınma Bakanlığı.
37. UNDP. (1990). Human Development Report 1990. New York: Oxford University Press.
38. UNDP. (2010). Human Development Report 2010. New York: Palgrave Macmillan.
39. UNDP. (2020, July 12). About Us. Retrieved from http://www.undp.org/content/undp/en/home/operations/about_us.html.
40. UNDP. (2020, June 7). Hedeflerin Arka Planı. Retrieved from http://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-development goals/background.html.
41. United Nations. (2015). Millennium Development Goal 8: Taking Stock of the Global Partnership for Development MDG Gap Task Force Report 2015. NewYork: United Nations.
42. World Bank. (1990). World Development Report 1990. Washington: Oxford University Press.
43. World Bank. (2020, May 30). Poverty. Retrieved from https://www.worldbank.org/en/topic/poverty.
44. Yaşar, Y., & Yenimahalleli Yaşar, G. (2012). Neoliberal Küreselleşme ve Sosyal Politikada Dönüşüm. Mülkiye, Vol: XXXVI. Issue:274, 63-92.
45. Zanbak, M. (2017). Yoksullukla Mücadele Yöntemleri. Gelir Dağılımı ve Yoksulluk, Özdemir, Ç. & İslamoğlu, E. (Eds). 2. Eds. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 211-226.