Buyer’s Repair and Replacement Rights at the Seller’s Liability for Defects

Öz

Trust, one of the most important elements of economic life, also contributes greatly to the stability of social life. In this respect, the degree of trust people feel towards each other deeply affects both economic and social life. The high perception of trust in society improves relations between individuals, thus contributing to the resolution of problems before they reach the legal and judicial level. However, such a high degree of confidence and perception, as in many societies, is also not seen in Turkey. Therefore, disputes arising between individuals are mostly resolved in the courts. Sales contracts are an important tool in measuring the perception of trust in the society. In a legal system, the more detailed the sales contracts are and the more detailed regulations are made against the negative situations that will arise as a result of the sales contract, it can be easily stated that the sense of trust in the society where that legal system is applied is also weak. Because the weakness of personal relationships between buyer and seller, and the decline in business and professional ethics show that individuals need the law and the protection provided by the laws rather than "promises" Considering the current legal regulations in Turkey, it is seen that sales contracts are arranged in a very detailed way. In this study, in the context of the responsibility arising from defective goods and the defective goods, which are frequently encountered in practice, the buyer's rights to demand repair and replacement are discussed.

Anahtar Kelimeler

• Sales contract
• Defect
• Liability for defects
• Repair
• Replacement

Kaynakça

1. Akıntürk, T. (2020). Borçlar Hukuku- Genel Hükümler, Özel Borç İlişkileri, Beta Basım, 18. Bası, İstanbul.
2. Akünal T. “Satıcının <>”, İÜHFM, C. XXXVIII, S. 1-4, s.547-570.
3. Arbek, Ö. (2005). Satım Konusu Ayıplı Malın Tamir Edilmesi. Ankara: Yetkin Yayınevi.
4. Ayhan, H. L. (2011). Birleşmiş Milletler Viyana Satım Sözleşmesi’ne Göre Uluslararası Satım Sözleşmelerinde Satıcının Ayıba Karşı Tekeffül Borcu. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 15(2), 1-57.
5. Başoğlu, B. (2012). Türk Hukukunda ve Mukayeseli Hukukta Aynen İfa Talebi, 1. Bası,İstanbul: On İki Levha Yayıncılık.
6. Bilge, K. (2009). “İnşaat Sözleşmesinin Sona Ermesinin Sebepleri ve Sonuçları”, Y. Lisans Tezi, İstanbul.
7. Ceylan, E. (2012). Borçlar Kanunu’na Getirilen Yenilikler Semineri’ne sunulan bildiri, İzmir Barosu Dergisi, S. 2, s. 9-94, (Mayıs).
8. Çetiner, B. (2010). Borçlar Kanunu Tasarısında Düzenlenen Muayene ve İhbar Külfetine İlişkin Kısa Değerlendirme. Legal Hukuk Dergisi, 85, 135-141.

9. Çetiner, B. (2009). Yeni Türk Borçlar Kanunu’nda Yarar ve Hasarın İntikali İle Satıcının Ayıptan Sorumluluğuna İlişkin Hükümlerin Değerlendirilmesi. İÜHFM, C. LXVII, S.1-2, s. 97-114.
10. Demir, M. (2005). Tüketim Mallarının Satımındaki Garantilere İlişkin AB Yönergesi ve Ülkemizdeki Yasal Düzenleme. AÜHFD, 54(3), 23-51.
11. Dursun, S. A. (2011). Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde Eksik İş Kavramı ve Kavramın Ayıplı İşten Farkları. Legal Hukuk Dergisi, 101, s. 1845-1861.
12. Kahraman, U. H. (2010). Alacaklı Temerrüdü. Legal Hukuk Dergisi, 96, s. 4329-4345.
13. Kapancı, K. B. (2012). 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu Açısından Satış Hukukunda Ayıptan doğan Sorumluluk ve Sözleşmesel Garanti Taahhütleri, 1. Bası, İstanbul: On İki Levha Yayıncılık.
14. Karaca, T. (2012). Satılanın Ayıbına Karşı Tekeffül ve Hata Hükümlerinin Yarışması. Legal Hukuk Dergisi, 113, s. 51-73.
15. Korkmaz, M., Yahyaoğlu, G. ve Günsel, İ. (2011). Mal ve Hizmet Alımlarında Ayıp. Uluslararası Hakemli Akademik Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 144-168, 2011.
16. Tandoğan, H. (2008). Borçlar Hukuku- Özel Borç İlişkileri. İstanbul: Vedat Kitapçılık.
17. Tunçomağ, K. (1977). Türk Borçlar Hukuku-Özel Borç İlişkileri. İstanbul: Sermet Matbaası.
18. Turanboy, A. (1990). Yargıtay Kararlarına Göre Müteahhidin Teslimden Sonra İnşaattaki Noksan ve Bozukluklardan Doğan Mesuliyeti. AÜHFD, 41(1), 151-189.
19. Tutumlu, M. A. (2011). Ayıplı Mal Davasında 30 Günlük Onarım Süresinin Anlamı ve Sonuçları. Legal Hukuk Dergisi, 99, 917-927.
20. Yavuz, N. (2012). Ayıplı İfa, Seçkin Yayınevi, Ankara, 3. Bası.
21. Yavuz, C. (2009). Borçlar Hukuku- Özel Hükümler, Beta Basım, 7. Bası, İstanbul.
22. Yavuz, C. (1989). Satıcının Satılanın Ayıplarından Sorumluluğu, Beta Basım, İstanbul.
23. Zevkliler, A. ve Gökyayla, K. E. (2010). Borçlar Hukuku- Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, 11. Bası, Ankara.