WOMEN’S LABOUR FORCE PARTICIPATION IN TURKEY

Öz

2000 yılında yapılan Genel Nüfus Sayım Sonuçlarına göre, kadınların toplam nüfusa oranı % 50,1’dir. Türkiye’de nüfusun yarısının kadın olmasına rağmen, ekonomik kalkınmaya olan katkıları çok azdır. Stereotip değer yargılarına göre, Türkiye’de kadınlar, evde çocuklarla ilgilenip, ev işleri yaparlar. Bu inanış, resmi istatistiklere de yansımış bulunmaktadır. 2000 yılında, Türkiye’de 15 yaş ve üzerindeki kadınların yalnızca dörtte biri çalışmaktadır. Geçmiş yıllardaki çalışmalarda, işgücü piyasalarına kadınların tam katılımının sağlanmasının fırsat eşitliği ve etkinliğin tavsiye edilen bir amacı olduğu yaygın olarak varsayıldığı işaret edilmektedir (Tansel, 2001; Salido, 2002). Kadınların işgücü piyasasına tam katılımı, onların kişisel ve sosyal kalkınmaları için anahtar bir rol oynar ve ülkenin genel ekonomik etkinliğinin artmasını da sağlar. Bu nedenle, bu çalışmada, Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını etkileyen, kadınların kişisel vasıfları, aile içindeki pozisyonları, içinde bulundukları hukuksal ve ekonomik çevre gibi faktörler incelenecektir. Bu analizin ışığında, Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını artırmak için politika uygulamaları belirlenecektir.

Kaynakça

1. Colak, Omer F., and Kilic, Cem, (2001), Yeni sanayilesen Bolgelerde Kadin Isgucu Arzi: Sanliurfa ornegi, Turkiye Isveren Sendikalari Konfedarasyonu (TISK), Yayin No: 214, Ankara.
2. Dayioglu, Meltem, (2000), “Labour Market Participation of Women in Turkey”, in Acar F. and Gunes-Ayata (eds.) Gender and Identity Construction: Women of Central Asia, Caucasus and Turkey, The Netherlands: E. S. Brill.
3. Kasnakoglu Zehra and Meltem Dayioglu, (1996), “Education and the Labour Market Participation of Women in Turkey”, in Bulutay T. (ed.) Education and the Labour Market in Turkey, State Institutes of Statistics, Ankara.
4. Kocak, Serap, (1999), Gender Discrimination in the Turkish Labour Market, Unpublished PhD Thesis, De Montfort University, England. Madden, J. F., (1973), The Economics of Sex Discrimination, Lexington, Mass: D.C Heath and Co.
5. OECD, (2002), Employment Outlook, July, Paris.
6. Ozar Semsa and Gulay Gunluk-Senesen, (1998), “Determinants of Female (non)Participation in the Urban labour Force in Turkey”, Metu Studies in Development, 25(2), pp.311-328.
7. Riach, Peter A., (1975), “Women and the Australian Labour Market”, in Mercer, J., (ed), The Other Half: Women in Australian Society, London, Penguin, pp. 63-93.
8. Salido, Olga, (2002), “Women’s Labour Force Participation in Spain”, Spanish National Research Council Working paper, 02/15, Madrid.

9. SIS, (1994), Temel Kadin Gostergeleri, 1978-1993, IV. Kadin Dunya Konferansi Ulusal Hazirlik Komitesi Toplantisi 16-18 Nisan 1994, Ankara.
10. SIS, (2000), Household Labour Force Survey Results, Ankara.
11. SIS, (2004), Turkiye`de Kadin Bilgi Agi, State Institute of Statistics Website (www.die.gov.tr/tkba/t160.xls).
12. Tansel, Aysit, (1994), “Wage Employment, Earnings and Returns to Schooling for men and Women in Turkey”, Economics of Education Review, 13(4), pp. 305-320.
13. Tansel, Aysit, (1996), “Self-Employment, Wage Employment Choice and Returns to Education for Men and Women in Turkey” in T. Bulutay (ed.), Education and the Labour Markets in Turkey, the State Institute of Statistics, Ankara.
14. Tansel, Aysit, (2001), “Economic development and female labour force participation in Turkey: time series evidence and cross-province estimates”, Economic Research Center Working Papers, 01/05, Middle East Technical University, Ankara
15. Tunali, Insan, (1997), To Work or Not to Work: An Examination of Female Labour Force Participation Rates in Urban Turkey, Processed, Department of Economics, Koc University, Istanbul.
16. World Bank, (1993), Turkey Women in Development, A World Bank Country Study, Washington, D.C.