Impersonating a Male with a “Beard” in the Protection of Virginity as God's Grace to Women: The Cult of Saint Wilgefortis (Virgo Fortis) and its Iconographic Background

Öz

This study investigates the iconographic process of Saint Wilgefortis (the bearded virgin on the cross) who was given male-like facial hair by God, for the protection of virginity, was crucified and became a symbol of devotion. The oldest known record of this Saint, detes back to the 12th century after which her cult emerged in the 13th century. Although her name details of her life include certain differences in France, Germany, Netherlands, and Spain, her cult lasted for approximately three hundred years. On the other hand, due to the criticism and emerged in the 16th century, the legitimacy of this iconographic arrangement and the actual personality of the Saint herself began to be questioned. Moreover, due to its undoubted similarities with the represantations of Volto Santo Cross, she was removed from the canonist calendar by the Catholic Church in 1969. Thus, this study also examines each argument, without choosing between the interpretations, and focusing on the origins of the representations in Southern Europe where the cult emerged, between the 13th and 15th centuries. Overall, Saint Wilgefortis, regardless of whether she was fictitius or real, shoul be methodologically considered, especially in terms of the representations showing the iconographic progress, and in terms of containing a hagiographic entity which has become a symbol of devotion in certain cultures. 

Anahtar Kelimeler

• Saint Wilgefortis
• Saint Kummernis
• Volto Santo
• Medieval Art
• Iconography

Bekâretin Korunması Adına Erkek Benzeri Olmak ve Tanrı’nın Kadına Lütfu ‘Sakal’: Azize Wilgefortis (Virgo Fortis) Kültü ve İkonografik Zemini

Öz

Bu makale, bekâretin koruması hususunda, Tanrı tarafından kendisine erkek benzeri yüz kılları verilmiş, çarmıha gerilmiş ve bu yolla adanmışlığın sembolü haline gelmiş Azize Wilgefortis’in ikonografik gelişim sürecini ele almaktadır. Azizenin hayat hikâyesinin en eski kayıtlarının 12. yüzyıla tarihlendiği ve kültünün ise 13. yüzyıl içinde gelişim gösterdiği bilinmektedir. Fransa, Almanya, Hollanda ve İspanya topraklarında adı ve hayat hikâyesi detayları değişkenlik gösterse de kültü yaklaşık üç yüz yıl sürmüştür. Buna karşılık 16. yüzyılda yapılan eleştiriler ile bu ikonografik düzenlemenin ve dahi Azize’nin gerçek şahsiyetinin meşruluğu sorgulanmaya başlanmıştır. Volto Santo Haçı temsilleri ile olan kuşkusuz benzerlikleri nedeniyle 1969 yılında Katolik Kilisesi tarafından azizler takviminden çıkartılmıştır. Bu makale, yorumlar arasında bir seçim yapmaksızın, her bir tezi inceleyerek, kültün yükseldiği 13.-15. yüzyıl arası Güney Avrupa coğrafyasındaki temsillerin kökenine inmeyi amaçlamaktadır. Çarmıhtaki sakallı bakire Azize Wilgefortis, ister gerçek ister gerçek dışı olsun, belirli kültürlerde adanmışlık sembolüne dönüşen bir hagiografik varlık içermesi, temsillerin üretiminin ve ikonografik düzenlemesinin ilerleme gösteriyor olması açısından metodolojik olarak ele alınması gereken bir tasarımdır. 

Anahtar Kelimeler

• Azize Wilgefortis
• Azize Kümmernis
• Volto Santo
• Ortaçağ Sanatı
• İkonografi

Kaynakça

1. Acta Sanctorum, 32, Temmuz 5, “De S. Liberata Alias Wilgeforte; Virgine et Martyre”,50-70. Erişim 20.01.2022 https://archive.org/details/actasanctorum32unse/page/n87/mode/2up google scholar
2. Amstrong, Karen. “The Acts Of Paul And Thecla”, Feminist Theology: A Reader. Ed. Ann Loades. Westminster John Knox Press. (1990): 83-90. google scholar
3. Barr, Jane. “The Influence Of Saint Jerome On Medieval Attitudes”. After Eve. Ed. Janet Martin Soskice. Marshall Pickering. (1990): 89-103. google scholar
4. Barr, Jane. “The Vulgate Genesis And Jerome’s Attitudes To Women”.Studia, Patristica, 18. Oxford-New York: Pergamon Press. (1982): 1-20. google scholar
5. Bart, Anneke.”Ancient Egypt-Hatshepsut (Maatkare)”, Saint Louis University Digital Archive, (2007). Erişim 20.01.2022. https://mathstat.slu.edu/~bart/egyptianhtml/kings%20and%20Queens/Hatshepsut.html https://web.archive.org/web/20080720162329/http://euler.slu.edu/Dept/Faculty/bart/egyptianhtml/kings%20 and%20Queens/Hatshepsut.html google scholar
6. Bovey, Alixe. “Women In Medieval Society”, University Of Kent, The Courtauld Instiute Of Art, British Library Articles, (2015). Erişim 20.01.2022. https://www.bl.uk/the-middle-ages/articles/women-in-medieval-society# google scholar
7. Casagrande, Carla. “Günah ve Felsefe”, Ortaçağ; Katedraller, Şövalyeler, Şehirler. Ed. Umberto Eco. Çev. Leyla Tonguç Basmacı. 317-323. İstanbul: Alfa Yayınları, 2012. google scholar
8. Castex, Raymond P. Sainte Livrade: Etude Historique Et Critique Sur Sa Vie, Son Martyre, Ses Reliques Et Son Culte. Lille: Societe De Saint-Augustin, 1890. Erişim 20.01.2022. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/ bpt6k6567162p/f7.item.r=wilgeforte google scholar

9. Cahier, P.Charles. Caracteristiques Des Saints Dans L’ art Populaire.1. Paris: Librairie Pousielque Freres,1867. Erişim 20.01.2022. https://bibliotheque-numerique.inha.fr/ viewer/5468/?offset=#page=3&viewer=picture&o=bookmark&n=0&q= google scholar
10. Christ, Gina Lea. “The Thecla Narrative: Gender, Eschatology, And Divine Patronage in Second Century Social-Sexual Identity”. Yüksek Lisans Tezi. Saint Catherine University, 2013 Erişim 20.01.2022. google scholar
11. https://sophia.stkate.edu/ma_theology/3/?utm_source=sophia.stkate.edu%2Fma_theology%2F3&utm_ medium=PDF&utm_campaign=PDFCoverPages google scholar
12. Cuozzo, Errico. “Dine Adanma”. Ortaçağ; Katedraller, Şövalyeler, Şehirler. Ed. Umberto Eco. Çev. Leyla Tonguç Basmacı. 239-243. İstanbul: Alfa Yayınları, 2012. google scholar
13. Delehaye, Pere Hippolyte. The Legends Of The Saints: An Introduction To Hagiography, S.J., BollandiSaint Çev. V. M. Crawford, 1961. Erişim 20.01.2022 https://sourcebooks.fordham.edu/basis/delehaye-legends.asp google scholar
14. Fiocchi, Claudio. “Aydın Kadınlar”. Ortaçağ; Katedraller, Şövalyeler, Şehirler. Ed. Umberto Eco. Çev. Leyla Tonguç Basmacı. 312-317. İstanbul: Alfa Yayınları, 2012. google scholar
15. Friesen, Ilse E. The Female Crucifix: Images Of Saint Wilgefortis Since The Middle Ages. Waterloo: Wilfrid Laurier Univ. Press. 2001. google scholar
16. Great Gregory, Dialogues 4:13, Erişim 20.01.2022. https://www.tertullian.org/fathers/gregory_04_dialogues_ book4.htm#C13 google scholar
17. Jensen, Anne. Thecla-die Apostolin: Ein Apokrypher Text Neu Entdeckt. Freiburg: Herder, 1995. google scholar
18. Jastrow, Morris. “The Bearded Venus.” RevueArcheologique. 17. (1911): 271-298. Erişim 20.01.2022. http:// www.jstor.org/stable/41021741. google scholar
19. Kaelber, Walter O. “Asceticism”, Encyclopedia Of Religion, 2. 1. Detroit: Thomson/Gale, 2005. google scholar
20. Kaya, Mustafa. “Platon’un Ruh Kuramı”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 15.1. (2013): 171-182. DOI : 10.5578/JSS.6784 google scholar
21. Kempis, Thomas A. The Imitation Of ChriSaint Çev. William Benham. Project Gutenberg,1999. Erişim 20.01.2022 http://www.gutenberg.org/ebooks/1653 google scholar
22. Letters Of Saint Jerome, Erişim 20.01.2022 https://www.newadvent.org/fathers/3001.htm google scholar
23. Martinelli, Stefano. L’immagine Del Volto Santo Di Lucca; Il Successo Europeo Di Un’iconografia Medievale, Edizioni ETS, Pisa, 2016. google scholar
24. Martinelli, Stefano. “The Volto Santo Of Lucca: An Iconographical And Devotional Theme In East-Central Europe.” Art Around 1400: Global And Regional Perspectives. (2012): 173-177 google scholar
25. Martyrologium Romanum. Temmuz 20. E 7. Venetiis Typis Franciscis, N. Pezzana. University Of Toronto, 1784. Erişim 20.01.2022 https://archive.org/details/martyrologiumrom00cath/page/136/mode/2up google scholar
26. Michel, Thomas. Hristiyan Tanrı Bilimine Giriş. İstanbul: Sak Yayıncılık,2012. google scholar
27. Myres, J. N. L. “Pelagius And The End Of Roman Rule in Britain.” JRS-Journal Of Roman Studies, 50,1-2 (1960): 21-36. doi:10.2307/298284. Erişim 20.01.2022 www.jstor.org/stable/298284 google scholar
28. Reau, Louis. Iconographie De L’art Chretien; Iconographie Des Saints. 3. Paris: Presses Universitaires De France, 1959. Erişim 20.01.2022 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k33646394/f15.item.texteImage google scholar
29. Schnürer, Gustav ve Ritz, Joseph Maria. “Sankt Kümmernis Und Volto Santo; Studien Und Bilder.” Zeitschrift Für Volkskunde. Ed. Fritz Boehm, 4. 42. Berlin: Walter De Gruyter & Co, (1933): 270-272. Erişim 20.01.2022 https://www.digi-hub.de/viewer/image/DE-11-001929014/290/LOG_0043/ google scholar
30. Tarakçı, Muhammet. Felsefe Ansiklopedisi. 6. Ed. Ahmet Cevizci. 830-832. Ankara: Ebabil Yayıncılık, 2009. google scholar
31. Tümer, Günay. “Asli Günah”. TDV İslam Ansiklopedisi. 3. 496-497. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1991. google scholar
32. “The Acts Of Paul And Thecla”. Çev. Jeremiah Jones. Erişim. 20.01.2022: https://www.ccel.org/ccel/schaff/ anf08.vii.xxvi.html google scholar
33. Villemur, Frederique. “Saintes Et Travesties Du Moyen Âge”. Clio; Histoire, Femmes Et Societes. (1999) erişim 20.01.2022 https://journals.openedition.org/clio/253 google scholar
34. Voragine, Jacobus D. The Golden Legend. Çev. William Caxton. Cambridge: Cambridge University Press, 1914. Erişim 20.01.2022 http://www.intratext.com/ixt/ENG1293/https://sourcebooks.fordham.edu/basis/ goldenlegend/goldenlegend-volume5.asp google scholar
35. Williams, David. Deformed Discourse: The Function Of The Monster in Mediaeval Thought And Literature. Mcgill-Queen’s Press - MQUP. 1999. google scholar