An Evaluation of the Poems in Which the Turkish Word for Night Occurs in Their Redif

Öz

A nazire [a poem modeled after another in terms of form and content] allows poets the opportunity to take part in the tradition with tools such as meter, rhyme and redif [words/suffixes with same meaning and function repeated after a rhyme] that mostly guide the subject, and is an essential idea of traditional Turkish literature. Diwan literature generally focuses on love, with night being a period of time that best reflects the psychology of the lover who lives with the hope of meeting their lover. This article is also an effort to evaluate the poems with the Turkish word gice/gece [night] in their redif. First of all, information about the terms nazire and redif is listed, then the conceptual area of the gece is described. Some 59 poets from nazire and matla [first couplet of ghazal] journals and from diwans were determined to have used the word gece in their redifs as a word on its own and as a part of phrases that include various grammatical elements. Due to the possibility of finding examples of redif variations in at least two ghazals from 59 poets, the material of the article is limited to the suffixes of -â, -eh, -em, -en, -er, -et bu gice [this night], -ân + bu gice and -ân + every gice [every night]. The redifs of bu gice and her gice in the form of adjectives have appeared adverbial element that reinforces the optimistic or pessimistic perspectives of poets always being considered in love in classical Turkish poetry and that is line with waiting to see one’s lover. The ghazals belonging to the rhyme + redif sequence -â bu gice, which appears with Ahmedî (1334/5- 1413) and Şeyhî (circa 1376-1431) are the first zemin [groundwork] examples of poetry from this chain. Another nazire chain is -ân her kiçe, which begins with Nevâyî's ghazal in “Garâ’ibü’s-Sıgar”. Ahmed Pasha (?-1496/97) was the Sultânü’ş-şu‘arâ of the Fâtih period and can furthermore be said to have expanded this nazire chain by using both bu gice and her gice redifs.

Anahtar Kelimeler

• Classical Turkish poetry
• tradition
• nazire [imatio]
• redif
• gice/gece night

Redifinde Gice/Gece Kelimesi Geçen Şiirler Üzerinden Bir Değerlendirme

Öz

Şairlere veznin yanısıra çoğunlukla konuyu yönlendiren kafiye ve redif gibi araçlarla gelenek denen soyut kavramın içinde kendilerince yer alma imkânı veren nazire, klasik Türk şiirinin temel kavramlarından biridir. Ağırlık merkezi aşk olan Divan edebiyatında, sevgilisine kavuşma ümidiyle yaşayan âşığın psikolojisini en iyi yansıtan zaman dilimi gecedir. Bu makale ise redifinde gice/gece kelimesi geçen şiirler üzerinden bir değerlendirme çabasıdır. Öncelikle nazire ve redif terimleri hakkında bilgiler sıralanmış, akabinde gece kelimesinin kavram alanı tarif edilmiştir. Nazire ve matla mecmuaları ile divanlardan toplam 59 şairin redif içinde gice/gece kelimesine yer verdikleri belirlenmiştir. Redif çeşitlenmelerine 59 şairden en az iki gazelle örnek bulma ihtimalinden ötürü yazının malzemesi, “-â, -eh, -em, -en, -er, -et bu gice”, “-ân+ bu gice” ve “-ân+ her gice” kafiye+redif dizilişlerinin meydana getirdiği nazire ağlarıyla sınırlandırılmıştır. Sıfat takımı biçimindeki “bu gice” ve “her gice” redifleri, klasik Türk şiirinde daima âşık sayılan şairlerin sevgiliyi görmeyi bekleme mihverinde takındıkları iyimser ya da kötümser bakış açılarını zaman olarak pekiştiren zarflama göreviyle karşımıza çıkmıştır. XIV. yy. ile XV. yy.’ın ilk yarısında Ahmedî (1334/5-1413) ve Şeyhî (1371-1376-1431?) ile karşımıza çıkan “-â bu gice” kafiye+redif dizilişine ait gazeller, bu izleğin ilk zemin şiir örnekleridir. Mamafih Nevâyî (1441-1501)’nin Garâ’ibü’s-Sıgar’da “-ân her kiçe” kafiye ve redifiyle yazdığı gazeliyle başlayan ve Fâtih devrinin “sultânü’ş-şu‘arâ”sı Ahmed Paşa (?-1496/97)’nın hem “bu gice” hem de “her gice” redifli ve “-ân” mürdef kafiyeli gazelleriyle genişleyerek devam eden başka bir nazire izleği daha oluştuğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Klasik Türk şiiri
• gelenek
• nazire
• redif
• gece

Kaynakça

1. Açıkgöz, C. (2017). Hayâlî Bey Dîvânı’nın harfü’l-yâ bölümündeki 95 ve 96. gazeller kime ait? Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(1), 1-8. google scholar
2. Açıkgöz, C. (2021). Figânî Divançesi’ndeki XXII. gazel kime ait? Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 54, 220-229. google scholar
3. Akarsu, K. (1989). Za’ifi Divanı-metin-mahlil ve sistematik indeks. (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. google scholar
4. Akçay, G. (2021). Yavuz Sultan Selim’in bir nazire gazelini inceleme. G. Babaarslan, M. Yılmaz, S. Mutlu Kırlı, O. Kırlı (Ed.), Prof. Dr. M. Fatih Köksal’a Armağan kitabı içinde (s.193-210). İstanbul: Dün Bugün Yarın Yayınları. google scholar
5. Akdoğan, Y. (t.y.). Ahmedî-Dîvân. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-78357/ ahmedi-divani.html (Erişim: 9 Eylül 2021.) google scholar
6. Akkaya, M. (1996). Divan şairlerinin gazellerindeki harf tercihleri ve redif hususu. İlmî Araştırmalar, 3, 19-24. google scholar
7. Akpınar, Ş. (2011). Ki dirler o bizüz redifli gazellerde divan şairinin kimliği. Erdem, 61, 1-14. google scholar
8. Aksoyak, İ. H. (2005a). Gelibolulu Mustafa ‘Âlî ve Bâkî’nin münasebetleri (Künhü’l-ahbâr ve divanlarına göre). Osmanlı Araştırmaları Prof. Dr. Mehmed Çavuşoğlu’na Armağan-1, 25, 69-82. google scholar

9. Aksoyak, İ. H. (2005b). Gelibolulu Mustafa Ali’nin Ruhî’ye etkisi. Bilig, 33, 137- 147. google scholar
10. Akün, Ö. F. (1994). Divan edebiyatı. İslam Ansiklopedisi, 9. cilt, 389-427. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. Albayrak, N. (2007). Redif. İslam Ansiklopedisi, 34. cilt, 523-524. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınevi. Ambros, G. E. (1989). Nazîre. The will-o’the wisp of Ottoman dîvân poetry. Wiener Zeitschrift die Kunde Des Morgenlandes, 79, 57-65. google scholar
11. Arslan, M. (2018a). Şeref Hanım Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/ TR-215362/seref-hanim-divani.html [erişim tarihi: 09.09.2021]. google scholar
12. Arslan, M. (2018b). Mihrî Hâtun Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/ TR-208575/mihri-hatun-divani.html ( Erişim: 9 Eylül 2021.) google scholar
13. Aslan, Ü. (2018). Dîvân-ı Atayî/İvaz Paşa Oğlu Atâyî. Ankara: Türk Dil Kurumu. google scholar
14. Aydemir, Y. (2017). Ravzî Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-196580/ ravzi-divani.html ( Erişim: Eylül 2021.) google scholar
15. Batislam, H. D. (2017). Gazelde redif-anlam ilgisi bağlamında Sehî’nin kadeh redifli gazeli. Journal Of Turkish Language And Literature, 3(1), 44-55. google scholar
16. Bayak, C. (2016). Mehmed İzzî’nin Muhibbî’nin şiirlerine yazılan nazireler mecmuası. Turkish Studies, 11(4), 207-242. google scholar
17. Beyatlı, Y. K. (2010). Edebiyata dair (7.bs.) İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti. google scholar
18. Biltekin, H. (2018). Şeyhî Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-215511/ seyhi-divani.html (Erişim: 9 Eylül 2021.) google scholar
19. Boztopraklı, G. F. (2017). Divan şiirinde gece (XIV-XV. Yüzyıl). (Yüksek Lisans Tezi). Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tarsus/Mersin. google scholar
20. Çavuşoğlu, M. ve M. A. Tanyeri (1990). Üsküplü İshâk Çelebi-Divan-tenkitli basım. İstanbul: Mimar Sinan Üniversitesi Yayınları. google scholar
21. Çeltik, H. (2017). Ahmed-i Rıdvan Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/ TR-194277/ahmed-i-ridvan-divan.html ( Erişim: 9 Eylül 2021.) google scholar
22. Çetin, K. (2022). Ahmed Paşa ve Ahmed-i Rıdvân’ın “la’l” redifli kasidelerinin mukayesesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 26, 582-602. google scholar
23. Çetindağ, Y. (2002). Ali Şîr Nevâî’nin batı Türkçesi divan edebiyatına tesiri (XVI. yüzyıl sonuna kadar). (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. google scholar
24. Çetindağ, Y. (2006). Ali Şîr Nevâî’nin Osmanlı şiirine etkisi. (1.bs). Ankara: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. google scholar
25. Çiçekler, M. (2006). Nazîre-Fars edebiyatı. İslam Ansiklopedisi, 32. cilt, 458. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. google scholar
26. Dalyan, A. (2016). Edebiyatta zihniyet incelemesi ve Ahmed Paşa’nın kerem redifli kasidesinde zihniyet çözümlemesi. Bilig, 78, 327-359. google scholar
27. Demir, H. (2017). Lâzikîzâde Feyzullah Nâfiz ve Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https:// ekitap.ktb.gov.tr/TR-191378/lazikizade-feyzullah-nafiz--divan.htm (Erişim: 26 Ekim 2021.) google scholar
28. Dilberîpûr A. (1999). Türk edebiyatında Nizâmî’nin takipçileri ve hamsesine nazire yazanlar (M. Fatih Köksal Katkılarla Çev.). Türklük Bilimi Araştırmaları, 8, 199-238. google scholar
29. Dilçin, C. (1986). Gazel. Türk Dili Türk Şiiri Özel Sayısı II (Divan Şiiri). 415-416-417(Temmuz-Ağustos-Eylül), 78-248. google scholar
30. Doğan, M. N. (2014). Fâtih Dîvânı ve şerhi. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı. google scholar
31. Durmuş, İ. (2006). Nazîre-Arap edebiyatı. İslam Ansiklopedisi, 32. cilt, 455-456. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. google scholar
32. Durmuş, İ. (2011). Tazmîn. İslâm Ansiklopedisi, 40. Cilt, 204-206. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. google scholar
33. Ercan, Ö. (2003). Peşteli Hisâlî Divanı tahlili (inceleme-metin). Uludağ Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa. google scholar
34. Ersoylu, İ. H. (1989). Cem Sultan’ın Türkçe Divan’ı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. google scholar
35. Erünsal, İ. E. (1983). Tâcî-Zâde Ca‘fer Çelebi Dîvânı. İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi. google scholar
36. Feldman, W. (1997). Imıtatıo ın ottoman poetry: three ghazals of the mid-seventeenth century. Turkish Studies Association Bulletin. 21(2), Specıal Issue: Ottoman Poetry, Fall, 41-58. Published by: Indiana University Press (https://www.jstor.org/stable/43385385) google scholar
37. Gece. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/ (Erişim: 10 Mayıs 2021.) google scholar
38. Gıynaş, K. A. (2017). Pervâne Bey Mecmuası. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb. gov.tr/TR-194492/pervane-bey-mecmuasi.html [erişim tarihi: 09.09.2021]. google scholar
39. Gider, M. (2020). Klasik Türk şairleri için örnek bir şahsiyet: Hassân B. Sabit. e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi/Journal of Oriental Scientific Research, 12(3), 619-641. google scholar
40. Gölpınarlı, A. (1945). Divan edebiyatı beyanındadır. İstanbul: Marmara Kitabevi. google scholar
41. Gür, N. (2018). Son dönem Osmanlı edebiyatının nazire derleyicisi: İbnülemin Kemal İnal ve Gülzâr-ı Nezâir adlı mecmuası. Bilig, 84, 123-157. google scholar
42. Gürbüz, M. (2018). Sultân-ı Hübâna Münasib Eş’âr. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap. ktb.gov.tr/TR-208513/sulan-i-bana--munasib-esar.html [erişim tarihi: 09.09.2021]. google scholar
43. Güven, F. H. (1988). Hayretî Divanı’nda kozmik âlem ve zaman. (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. google scholar
44. Güven, F. H. (2014). Garîb redifli gazellerin şekil ve anlam ilişkileri üzerine bir inceleme. Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish Or Turkic, 9(9), 571-604. google scholar
45. Hakverdioğlu, M. (2006). Mihrî Hatun’u anlamak. Tahlil. Amasya: Amasya Belediyesi Kültür Yayını. google scholar
46. Horata, O. (1989). Necâti Bey’den Bâkî’ye “döne döne”. Bilig, 7(güz), 44-66. google scholar
47. Horata, O. (2021). Taşlıcalı Yahyâ ve Cinânî’nin turunç redifli gazelleri. G. Babaarslan, M. Yılmaz, S. Mutlu Kırlı, O. Kırlı (Ed.), Prof. Dr. M. Fatih Köksal’a Armağan kitabı içinde (s.563-574). İstanbul: Dün Bugün Yarın Yayınları. google scholar
48. İçli, A. (2022). Nazirecilik geleneğinde ben ve ötekinin izleri: Gelibolulu Âli’nin biz redifli şiiri ile ona yazılan nazire şiirler örnekleminde ben’in biz yolculuğu. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, Klasik Türk Edebiyatı Özel Sayısı, 99-145. google scholar
49. İnalcık, H. (1992). Bayezid I. İslam Ansiklopedisi. 5. cilt, 231-238. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. google scholar
50. İsen, M. (1997). Ötelerden bir ses-divan edebiyatı ve Balkanlarda Türk edebiyatı üzerine makaleler. Ankara: Akçağ Yayınları. google scholar
51. Kalpaklı, M. (2006). Osmanlı şiir akademisi. Talat Sait Halman vd. (Ed.), Türk Edebiyatı Tarihi 2. cilt içinde (s. 133-137). Ankara: KB Yayınları. google scholar
52. Kalyon, A. (2011). Peşteli Hisâlî-Metâli'ü’n-Nezâ’ir (II. cilt). İnceleme-metin. (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. google scholar
53. Kaplan, H. (2015). Bâkî’yi yenilemeye çalışan bir şair Ümîdî ve Bâkî’ye nazireleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(38), 221-263. google scholar
54. Kaplan, H. (2016). İki şair bir şiir -I-. A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Dergisi [TAED], 56, 1031-1062. google scholar
55. Kaplan, H. (2017). Divan edebiyatında intihal: Alıntı mı çalıntı mı? Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 40, 39-98. google scholar
56. Kaplan, H. (2018). İki şair bir şiir -II-. A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Dergisi [TAED], 63, 19-33. google scholar
57. Karahan, A. (1954). Fatih, şair Avni. İstanbul: Burhaneddin Erenler Matbaası. google scholar
58. Karavelioğlu, M. A. (2011). Şeyh Gâlib’in Gubârî’ye naziresi. Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, 8(1), 25-41. google scholar
59. Kavaklık, R. (2008). 15. yüzyıl şairi Sabâyî ve Divançesi (transkripsiyonlu metin-açıklamalar-dizin). (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul. google scholar
60. Kaya, Ö. (1996). 'Âîî Şîr Nevâyî-Fevâyidü’l-Kiber. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. google scholar
61. Kayapınar, L. (2010) Süleyman Çelebi, Emîr. İslam Ansiklopedisi. 38. cilt, 82-85. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. google scholar
62. Kazan Nas, Ş. (2004). Divan şiirinde önemli bir leitmotif: sühan redifli şiirler. Cankaya University Journal of Arts and Sciences, 1(2), 75-104. google scholar
63. Kazan Nas, Ş. (2016). Çaresizliğin yankılanan sesi: ‘elimden ne gelir’ redifli gazeller üzerine bir değerlendirme. Sefad, 36, 383-414. google scholar
64. Kazan Nas, Ş. (2020). Güneşin meyvesi turunç’un klasik Türk şiirine yansıması. B. Koçakoğlu ve D. Çakıcı (Ed.), Antalya Kitabı 3: Antalya’da Doğa ve Medeniyet kitabı içinde, (s. 449-462). Antalya: Antalya Büyükşehir Belediyesi. google scholar
65. Kılıç, F. (2010). Âşık Çelebi-Meşâ‘irü’ş-Şu‘arâ. İnceleme-metin. 1. cilt. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü. google scholar
66. Koç, M. ve E. Tanrıverdi (2013). Kâmûsu’l-Muhît Tercümesi (El-Okyânûsu’l-Basît Fî Tercemeti’l-Kâmûsi’l-Muhît, Mütercim Âsım Efendi (1755-1820). 4. cilt. İstanbul: T.C. Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı. google scholar
67. Köksal, M. F. (1997). Bir kaside iki şair: Nef’î-Cevrî. Türklük Bilimi Araştırmaları, 4, 191-202. google scholar
68. Köksal, M. F. (2001). Edirneli Nazmî-Mecma'ü’n-Nezâ’ir (inceleme-tenkitli metin). 3 Cilt. (Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. google scholar
69. Köksal, M. F. (2006a). Nazîre-Türk edebiyatı. İslam Ansiklopedisi, 32. cilt, 456-458. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. google scholar
70. Köksal, M. F. (2006b). Sana benzer güzel olmaz-divan şiirinde nazire. (1.bs). Ankara: Akçağ Yayınları. google scholar
71. Köksal, M. F. (2017). Edirneli Nazmî-Mecmaü’n-Nezâ’ir (inceleme-tenkitli metin). Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-195954/mecmaun-nezair-edirneli-nazmi.html [erişim tarihi: 09.09.2021]. google scholar
72. Köksal, M. F. (2020). Berlin Devlet Kütüphanesi’nde XVI. yüzyılda derlenmiş kıymetli bir mecmua: “Mecmû’a-i Nezâyir”. KÜLTÜRK Türk Dili Ve Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 1, 49-71. google scholar Köprülü, F. (2004). Türk edebiyatı tarihi. (6.bs). Ankara: Akçağ Yayınları. google scholar
73. Kurnaz, C. (1997). Divan şiirinde belge redifler. Divan Edebiyatı Yazıları. Ankara: Akçağ Yayınları. s. 265-276. google scholar
74. Kurnaz, C. (2003). Osmanlı şiir okulu. Journal of Turkish Studies Kaf Dağının Ötesine Varmak Günay Kut Armağanı II, 27, 403-420. google scholar
75. Kurnaz, C. (2007). Osmanlı şair okulu. Ankara: Birleşik Yayınevi. google scholar
76. Kut, G. (2003). Garâ’ibü’s-Sıgar: inceleme-karşılaştırmalı metin/Alî Şîr Nevâyî. Ankara: Türk Dil Kurumu. google scholar
77. Macit M. (2017). Şah İsmail Ahmet Paşa Divanı’nı okudu mu? Bilig, (80), 265- 278. google scholar
78. Morkoç Ertek, Y. (2003). Eğridirli Hacı Kemal ’in Câmi ‘ii’n-Nezâ’ir ’i (metin ve mecmua geleneği üzerine bir inceleme). (Doktora Tezi) 1. Cilt. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir. google scholar
79. Özdemir, M. (2017). Nûh b. Mustafa Konevî- Mecmûa-i Gazeliyyât (inceleme-metin). Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-195580/nuh-b-mustafa-konevi-mecmua-i-gazeliyyat. html ( Erişim: 9 Eylül 2021.) google scholar
80. Özdil, H. ve Erat, E. (2022). Nâbî’nin “bu” redifli na’atına İbrahim Sabri Efendi’nin nazîresi. Hikmet -Akademik Edebiyat Dergisi. 17, 85-100. google scholar
81. Peri, B. (2021). Mir Alî-Şîr Nevâyî’nin Osmanlı padişahı I. Selim’in gazelleri üzerindeki etkileri. G. Babaarslan, M. Yılmaz, S. Mutlu Kırlı, O. Kırlı (Ed.), Prof. Dr. M. Fatih Köksal’a Armağan kitabı içinde (s.1079-1090). İstanbul: Dün Bugün Yarın Yayınları google scholar
82. Saraç, M. A. Y. (2007). Klâsik edebiyat bilgisi-biçim-ölçü-kafiye. (1.bs.). İstanbul: 3F Yayınevi. google scholar
83. Saraç, M. A. Y., Gürer, A. (Ed.). (2011). Eski Türk edebiyatına giriş: söz sanatları. (1.bs.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. google scholar
84. Saraç, M. A. Y. (2017). Muallim Naci-Istılâhât-ı Edebiyye. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. google scholar
85. Sefercioğlu, M. N. (2008). Meyve redifli gazeller. Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish Or Turkic Volume, 3(5), 321-344. google scholar
86. Solmaz, S. (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu'arâsı (inceleme-metin). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları. google scholar
87. Şentürk, A. A. (2006). Klasik şiir estetiği. T. S. Halman vd. (Ed.). Türk Edebiyatı Tarihi 2. cildin içinde (s. 361-402). Ankara: KB Yayınları. google scholar
88. Şentürk, A. A. (2021). Osmanlı şiiri kılavuzu 5. Cilt (gabgab-güzellik). İstanbul: DBY Yayınları (OSEDAM-Osmanlı Edebiyatı Araştırmaları Merkezi). google scholar
89. Tanpınar, A. H. (2001). 19uncu asır Türk edebiyatı tarihi. (9.bs.). İstanbul: Çağlayan Kitabevi. google scholar
90. Tanrıbuyurdu, G. (2018). Kalkandelenli Mu’îdî Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap. ktb.gov.tr/TR-215366/kalkandelenli-mu39idi-divani.html (Erişim: 9 Eylül 2021.) google scholar
91. Tarlan, A. N. (1963). Necatî Beg Divanı. İstanbul: MEB. google scholar
92. Tarlan, A. N. (1970). Zatî Divanı (edisyon kritik ve transkripsiyon). Gazeller kısmı: II. cilt. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Basımevi. google scholar
93. Tarlan, A. N. (2011) Fuzûlî Divanı şerhi. (6.bs.). Ankara: Akçağ Yayınları. google scholar
94. Taş, E. ve M. Yekbaş, H. Yekbaş (2018). Âsım’ın nazire mecmuası. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Yayınları. google scholar
95. Tekin, Ş. (1992). İslamiyet öncesi Türk edebiyatı. Türk Dünyası El Kitabı. 3. cilt. Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü. google scholar
96. Tılfarlıoğlu, M. (2022). Bu şiirler kimin I? RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 27, 442-461. google scholar
97. Tulum, G. (2021). Sinan Paşa’nın nesrinde ritmik unsurlar (Tazarru‘-Nâme üzerinde tahlil). Ankara: Akçağ Yayınları. google scholar
98. Tulum, G. (2022). Alî Şîr Nevâyî’nin Türkçe divanlarında kiçe (gice) redifli şiirler. B. Y. Uçkan (Ed.). Anadolu’da Bir Çınar: Prof. Dr. M. Erol Altınsapan’a 60. Yaş Armağanı kitabı içinde (s. 453-458). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. google scholar
99. Türkay, K. (2002). Bedâyi'ü’l-Vasat: üçüncü divan/ AlîŞîrNevâyî. Ankara: Türk Dil Kurumu. google scholar
100. Ünver, İ. (1989). Ahmed Rıdvan-hamse sahibi divan şairi. İslam Ansiklopedisi. 2. cilt, 123-124. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. google scholar
101. Üst, S. (2018). Edirneli Nazmî Dîvânı. Ankara. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-206284/edirneli-nazmi-divani.html [erişim tarihi: 09.09.2021]. google scholar
102. Üstüner, K. (2010). Güler redifli gazellerin karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 28, 181-207. google scholar
103. Üzgör, T. (1991). Fehîm-i Kadîm-hayatı, sanatı, Dîvân’ı ve metnin bugünkü Türkçesi. Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayını. google scholar
104. Yavuz, K. (2013). Türk şiirinde nazire. Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi Prof. Dr. Âmil Çelebioğlu Hatıra Sayısı, 10, 359-424. google scholar
105. Yeniterzi, E. (2005). Divan şiirinde gazel redifli gazeller. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi. 18, 1-10. google scholar
106. Yıldız, A. (2009). Klasik Türk edebiyatında var içinde redifli şiirler ve Nedim’in var içinde redifli gazeli. Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish Or Turkic, 4(6), 478-499. google scholar
107. Zülfe, Ö. (2010). Hecrî-Kara Çelebî Muhyi’d-dîn Mehmed-[ö. 1557]-Dîvân. Ankara: Türk Dil Kurumu. google scholar