Klasik Türk edebiyatı, altı yüzyılı aşkın sürede yetiştirdiği şahsiyetler ile ortaya koyduğu zengin edebî malzeme itibariyle birbirinden farklı gelenekleri içermektedir. Bunlardan biri olan mahlas verme ve mahlas-nâme yazma geleneği, şairin şiirlerinde kullanmak üzere üstat bir şairden takma ad alması veya bunu üstadın, nasihatlerinin bulunduğu bir şiir aracılığıyla vermesi şeklinde gerçekleşmiştir. Toplumun ahlaki değerlerine işaret eden, erdemli insan olabilmenin ipuçlarını veren birer vesika niteliği taşıdığını da söyleyebileceğimiz mahlas-nâmelerin önemli örnekleri 18. yüzyıl şairlerinden Hoca Neş’et’in kaleminden çıkmıştır. Neş’et, ömrünü güzel ahlakı öğreten bir hoca vasfıyla toplumun ihtiyaç duyduğu niteliklere sahip şahsiyetler yetiştirmek üzere talebelerine adamış, mahlas-nâmeleriyle talebelerine erdemli insan olmanın ipuçlarını vere-rek toplum için gerekli olan ideal insan modelini çizmeye çalışmıştır. Bu çalışmanın amacı, Neş’et’in mahlas-nâmelerinde işaret ettiği ideal insan modelini gözler önüne sererek çağımızda kaybolmaya yüz tutan ahlaki değerlerin kendisini ilme adayan bir üstadın perspektifinden göstermektir. Bu bağlamda Neş’et’in Divan’ında yer alan mahlas-nâmelerindeki muhteva incelenerek konuyla ilgili beyitler dinî-tasavvufî ve ahlaki açılardan tasnif edilecek, şairin ideal insan modelini çizerken ele aldığı ahlaki erdemler ile şairin ideal şair ve şiiri hakkındaki görüşleri de ayrıca belirtilecektir.
Edebî himaye değerler eğitimi ideal insan Hoca Neş’et mahlas-nâme
Classical Turkish literature has produced over six centuries of rich literary material and has provided the basis for the development and survival of these traditions. One of these, the tradition of using a pseudonym, took place in the form of the poet taking a pseudonym from a master poet whose art he emulated to use in his poems, or giving it through a poem containing the master’s advice. Pseudonyms poems are documents that point to social moral values and give clues about being a virtuous person, and important examples came from the pen of Hodja Neş’et, an 18th-century poet. Neş’et, as a teacher of good morals, devoted most of his life to his students to raise personalities with the qualities needed by society, and tried to draw the ideal human model necessary for society by giving his students clues about being a virtuous person through their pseudonyms. The aim of the study is to reveal the ideal human model that Neş’et points out in his pseudonyms and to show the moral values that are about to disappear in our age from the perspective of a master who devoted himself to science. In this context, the content of the pseudonyms in Neş’et’s Divan will be examined and the couplets on the subject will be classified in terms of religious-sufistic and moral aspects. The moral virtues that the poet used while drawing the ideal human model and the poet’s views on the ideal poet and his poetry will also be stated.
Literary patronage values education ideal person Hodja Neş’et pseudonym
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 20 Eylül 2024 |
| Kabul Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.26650/TUDED2025-1488390 |
| IZ | https://izlik.org/JA59FH42GC |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 65 Sayı: 3 |