TÜRKMEN TÜRKÇESİNDEN TÜRKİYE TÜRKÇESİNE YAPILACAK MASAL ÇEVİRİLERİNDE DİKKAT EDİLMESİ GEREKEN BAZI NOKTALAR

Öz

Sözlü edebiyatın en önemli ürünlerinden olan masallar, o toplumun yaşayışı kadar hayal dünyasını da aksettirir. Özellikle Türk masalları eğlenmek veya hoşça vakit geçirmek amacıyla anlatılıyormuş gibi görünse de aslında çocuklara iyiliğin ödüllendirileceğini, kötünün de mutlaka cezalandırılacağını anlatmanın en etkili aracıdır. Bunun dışında toplumun diğer değer yargılarının da gelecek kuşaklara aktarılmasında önemli role sahiptir. Akraba Türk topluluklarına ait masalların dilimize kazandırılması onları tanımamız açısından önemlidir. Ancak unutulmamalıdır ki Türk masallarının kendisine özgü bir dili vardır. Bu sebeple diğer Türk topluluklarına ait masalların dilimize kazandırılması sırasında dikkat edilmesi gereken noktalar vardır. Bunların bir kısmı bizim dilimizin, bir kısmı ise masalın aslından kaynaklanmaktadır. Biz bu çalışmada, Kültür Bakanlığınca yayımlanan En Güzel Türkmen Masalları adlı çevirimizden ve hâlen yayıma hazırlamakta olduğumuz yeni Türkmen masallarından çeviri çalışmamızdan yaptığımız seçmeler ile çeviri yaparken ortaya çıkan sorunları ve uygulanması gereken çözüm yollarını sunacağız.

Anahtar Kelimeler

• Türkmence, Masallar, Masal Dili, Metin Aktarması

Kaynakça

1. AHUNDOV, Ehliman, haz.: Semih Tezcan, 1978, Azerbaycan Halk Yazını Örnekleri, Ankara: TDK.
2. AKBABA, Dilek Ergönenç, 2007, “Nogay Türkçesi ve Türkiye Türkçesi Arasındaki Yalancı Eş Değerler” Bilig, Yaz’07, sayı 42; s. 151-176.
3. Altın Hazına. 1978, Aşgabat: Magarif Neşriyatı.
4. ARAT, Reşid Rahmeti, 1987, Doğu Türkçesi Metinleri, Ankara: TKAE..
5. GÜDER, Nurcan Öznal, 2000, En Güzel Türkmen Masalları, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı.
6. Hazınalı Orçun, 1983, Aşgabat: Magarif Neşriyatı
7. KADİRİ, Abdullah, çev: D. Ahsen Batur, 2005, Ötgen Künler (Geçmiş Günler), İstanbul, Selenge.
8. Altın Hazına, s. 102

9. Nurcan Öznal Güder, 2000, s. 2
10. KARA, Mehmet, 1997, Ata. Atacanov'un Şiirleri I (Giriş-Metin-Aktarma), Ankara: TDK.
11. KARA, Mehmet, 2009, “Lehçeler Arası Aktarmalarda Temel Sorunlar” Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 4 /4 Summer 2009, s 1056-1082.
12. KİRİŞÇİOĞLU, Fatih, 2005, “Türkmen Türkçesinden Türkiye Türkçesine Yapılan Aktarmalarda Karşılaşılan Bazı Problemler”, I.Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu“, G.Ü., ,Ankara. (Baskı: S.Ü.Türkiyat Araştırmaları Dergisi, sayı 20 Güz/2006, s.21-37)
13. OLCAS, Suleyman, (Yayıma Hazırlayanlar: Kamil Veliyev, Fikret Türkmen, Mustafa Öner), 1992, Aziya, İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.
14. YAVUZARSLAN, Paşa, Sultanzade, Vügar (2009), 2010, Turkish-Azerbaijani Dictionary of Interlingual Homonyms and Paronyms. LINCOM Studies in Asian Linguistics, (Yayın Değerlendirme yazısı) Bilig Dergisi, Kış, s. 52; sh. 231-242
15. RESULOV, Asker, 1995, “Akraba Diller ve Yalancı Eşdeğerler Sorunu”, Türk Dili, Sayı: 524, Ankara, Ağustos 1995, s. 916–924. 1995
16. SULTANZADE, Vügar, 2009 Turkish- Azerbaijani Dictionary of Interlingual Homonyms and Paronyms. LINCOM Studies in Asian Linguistics. 184 pp.
17. , Şamar Türkmen Halk Ertekileri 6. Aşgabat: Türkmen Döwlet Neşirýaty
18. TAMİR, Ferhat, 1989, Barköl’den Kazak Türkçesi Metinleri - Gramer - Metin – Sözlük, Ankara: TKAE.
19. TEKİN Talat, ÖLMEZ Mehmet, CEYLAN Emine, ÖLMEZ Zuhal, EKER, Süer, 1995, Türkmence-Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi: 18 İnternet kaynağı
20. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-27606/turkiye-disindaki-turk- edebiyatlari-antolojisi.html