Bibliometric Analysis of Quiet Quitting in Organizations

Öz

With the spread of hybrid working models after the Covid-19 period, work-life boundaries have become flexible and employees have started to become less emotionally attached to their jobs. This process has led to employees taking on less responsibility at work and a tendency to do only “what is necessary”. This behavior, called quiet quitting, refers to employees not actively participating by only fulfilling the minimum duties specified in their job descriptions. This study aimed to address the concept of silent resignation, which became popular in 2022 and attracted the attention of researchers, through bibliometric analysis. The study examined 60 publications obtained from 50 different sources, obtained from the Web of Sciences source, conducted between 2022-2024. The findings show that studies in the field of quiet quitting are increasing rapidly, and the authors with the most interest in the studies and the most works are Petros Galanis with 8 publications, Aglaia Katsiroumpa, Ioannis Moisoglou and Irene Vraka with 6 publications. The most cited authors were Sandro Formica and Fabiola Sfodera, while the country with the most interest in the subject of the study was Greece, and the country with the most cited authors was Italy. The institution with the most publications on quiet quitting was determined as the National and Kapodistrian University of Athens, and the most cited journal was the International Journal of Contemporary Hospitality Management, and when the findings were analyzed in terms of word, “burnout” emerged as the most repeated word in the studies. It was also determined that 9 different conceptual trends of different sizes and diameters were formed in the network map of the studies, and that the studies were concentrated in the regions called motor and basic themes in line with the thematic clustering findings.

Anahtar Kelimeler

• Quiet Quitting
• Quiet Renunciation
• Organizational Silence
• Withdrawal Behavior
• Bibliometric Analysis

Örgütlerde Sessiz İstifanın Bibliyometrik Analizi

Öz

Covid-19 dönemi sonrasında uzaktan çalışma ve hibrit çalışma modellerinin yaygınlaşmasıyla, iş-yaşam sınırları esnekleşmiş, çalışanlar işlerine duygusal olarak daha az bağlanmaya başlamıştır. Bu süreç, çalışanların iş yerlerinde daha az sorumluluk üstlenmelerine ve yalnızca “gerekeni” yapma eğilimlerine yol açmıştır. Sessiz istifa (quiet quitting) olarak adlandırılan bu davranış, çalışanların yalnızca iş tanımlarında belirtilen minimum görevleri yerine getirerek aktif katılım göstermemelerini ifade etmektedir. Bu çalışmada 2022 yılında popüler olan ve araştırmacıların ilgisini çeken sessiz istifa kavramının bibliyometrik analiz yöntemiyle ele alınması amaçlanmıştır. Çalışmada Web of Sciences kaynağından elde edilen, 2022-2024 yıllarında gerçekleştirilmiş, 50 farklı kaynaktan sağlanan 60 yayın ele alınmıştır. Elde edilen bulgularda; sessiz istifa alanındaki çalışmaların hızlı şekilde artmakta olduğu, çalışmalara en fazla ilgi duyan ve en çok esere sahip yazarların, 8 yayın ile Petros Galanis, 6 yayın ile Aglaia Katsiroumpa, Ioannis Moisoglou ve Irene Vraka isimli yazarlar olduğu görülmüştür. En fazla atıf alan yazarlar Sandro Formica ve Fabiola Sfodera olurken, çalışma konusuna en fazla ilgi duyan yazarların yer aldığı ülke Yunanistan, çalışmalarına en fazla atıf alan yazarların bulunduğu ülkenin de İtalya olduğu görülmüştür. Sessiz istifa ile ilgili en fazla yayının gerçekleştirildiği kurum National and Kapodistrian University of Athens, en fazla atıf yapılan dergi International Journal of Contemporary Hospitality Management olarak tespit edilmiş, bulgular kelimeler açısından analiz edildiğinde tükenmişlik anlamındaki “burnout” kelimesi çalışmalarda en fazla tekrar edilen kelime olarak ortaya çıkmıştır. Çalışmalara ait ağ hartasında farklı büyüklük ve çapta 9 farklı kavramsal eğilimin oluştuğu ve tematik kümelenme bulguları doğrultusunda çalışmaların motor ve genel temalar olarak adlandırılan bölgelerde yoğunlaştığı da ayrıca tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sessiz İstifa
• Sessiz Vazgeçiş
• Örgütsel Sessizlik
• Geri Çekilme Davranışı
• Bibliyometrik Analiz

Kaynakça

1. Anand, A., Doll, J., & Ray, P. (2024). Drowning in silence: A scale development and validation of quiet quitting and quiet firing. International Journal of Organizational Analysis, 32(4), 721-743.
2. Aria, M., Misuraca, M., and Spano, M. (2020). Mapping the evolution of social research and data science on 30 years of social indicators research. Social Indicators Research, 149(3), 803-831.
3. Atalay, M., & Dağıstan, U. (2024). Quiet quitting: A new wine in an old bottle?. Personnel Review, 53(4), 1059-1074.
4. Aydin, E., & Azizoğlu, Ö. (2022). A new term for an existing concept: Quiet quitting-a selfdetermination perspective. In International Congress on Critical Debates in Social Sciences (pp. 285-295).
5. Boy, Y., & Sürmeli, M. (2023). Quiet quitting: A significant risk for global healthcare. Journal of Global Health, 13, 03014.
6. Busayo, E.T., Kalumba, A.M., Afuye, A.G., Abayomi, G., Ekundayo, O.Y. and Orimoloye, I.R. (2020). Assessment of the sendai framework for disaster risk reduction studies since 2015. International Journal of Disaster Risk Reduction, 50, 1-7.
7. Çalışkan, K. (2023). Sessiz istifa: Sonun başlangıcı mı yeniden diriliş mi?. Journal of Organizational Behavior Review, 5(2), 190-204.
8. Çimen, A. İ., & Yılmaz, T. (2023). Sessiz istifa ne kadar sessiz. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 5(1), 27-33.

9. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey,N., and Lim, W.M (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296.
10. Formica, S., & Sfodera, F. (2022). The great resignation and quiet quitting paradigm shifts: An overview of current situation and future research directions. Journal of Hospitality Marketing & Management, 31(8), 899-907.
11. Galanis, P., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., Moisoglou, I., ... & Kaitelidou, D. (2023). The quiet quitting scale: Development and initial validation. AIMS Public Health, 10(4), 828-848.
12. Galanis, P., Moisoglou, I., Katsiroumpa, A., Malliarou, M., Vraka, I., Gallos, P., ... & Papathanasiou, I. V. (2024). Impact of workplace bullying on quiet quitting in nurses: The mediating effect of coping strategies. Healthcare, 12(7), 797.
13. Güler, M. (2023). Çalışma kültüründe yeni bir kavram: Sessiz istifa. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32(1), 247-261.
14. Hamouche, S., Koritos, C., & Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(12), 4297-4312.
15. Johnson, J. R. (2023). What’s new about quiet quitting (and what’s not). The Transdisciplinary Journal of Management.
16. Mahand, T., & Caldwell, C. (2023). Quiet quitting–causes and opportunities. Business and Management Research, 12(1), 9-19.
17. Oğan, E. Ve Çetiner, N. (2024). Sessiz istifa kavramına yönelik bir bibliyometrik analiz. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 25(1), 203-221.
18. Pevec, N. (2023). The concept of identifying factors of quiet quitting in organizations: an integrative literature review. Challenges of the Future, 2, 128-147.
19. Ratnatunga, J. (2022). Quiet quitting: The silent challenge of performance management. Journal of Applied Management Accounting Research, 20(2), 13-20.
20. Rossi, M. F., Beccia, F., Gualano, M. R., & Moscato, U. (2024). Quiet quitting: The need to reframe a growing occupational health ıssue. Social Work, 69(3), 313-315.
21. Savaş, B. Ç., & Turan, M. (2023). Sessiz istifa ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Online Journal of Recreation and Sports, 12(3), 442-453.
22. Scheyett, A. (2023). Quiet quitting. Social Work, 68(1), 5-7.
23. Serenko, A. (2023). The human capital management perspective on quiet quitting: recommendations for employees, managers, and national policymakers. Journal of Knowledge Management, 28(1), 27-43.
24. Shah, D., & Parekh, M. (2023). Understanding Work-Life Balance: An Analysis of Quiet Quitting and Age Dynamics using Deep Learning. International Research Journal of Engineering Technology, 1(06), 1230-1235.
25. Topçuoğlu, E., Oktaysoy, O., Erdoğan, S. U., ve Karatepe, S. G. (2023). İşsizlik ve girişimcilik kavramlarına bibliyometrik bakış. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(2), 1276-1292.
26. Yay, Ö., Güneri, B. ve Atabay, E. (2022), Turizmde sosyal medya araştırmalarına panoramik bir inceleme, Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(2), s.115-132.
27. Yıldız, S. ve Özmenekşe, Y. O. (2022). Kaçınılmaz son sessiz istifa. Al-Farabi International Journal on Social Sciences, 7(4), 1-25.
28. Zupic, I., and Cater, T. (2015). Bibliometric methods in management and organization. Organizational Research Methods, 18(3), 429–472.