Awareness and Competence Levels of Emergency Services in Child Neglect and Abuse (as First Places of Application)

Abstract

The aim of this study is to determine the level of awareness and competence in child neglect and abuse (as the first places of application) in emergency services. The working group of the research consists of emergency service workers. The research was carried out by Istanbul Provincial Health Directorate Kartal Dr. It was carried out in Lütfi Kırdar City Hospital. In this context, 18 emergency service workers included in the study were interviewed. Criterion sampling was used as the sampling method. As a data collection tool, interview questions and a semi-structured interview form were used to determine the level of awareness and competence in child neglect and abuse (as the first application places) in emergency services. In the analysis of this study, interpretive phenomenological analysis, which is one of the phenomenological approaches, was used. First of all, the main themes related to the awareness and competence levels of those working in the emergency services in child neglect and abuse (as the first places of application) and the sub-themes reached under these main themes were created. According to the research results; health workers; It has been found that there is a lack of education (including doctors, assistant doctors and nurses) who do not know what to do, where to apply in case of such a case, what situations to suspect, what they learned from experience or from the experiences of their friends.

Keywords

• child neglect
• child abuse
• emergency health services

Çocuk İhmal Ve İstismarında (İlk Başvuru Yerleri Olarak) Acil Servislerin Farkındalık Ve Yeterlilik Düzeyleri

Öz

Bu çalışmanın amacı çocuk ihmal ve istismarında (ilk başvuru yerleri olarak) acil servislerde farkındalık ve yeterlilik düzeylerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu acil servis çalışanları oluşturmaktadır. Araştırma, İstanbul ili Anadolu yakası İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesinde yürütülmüştür. Bu kapsamda araştırmaya dâhil edilen 18 acil servis çalışanı ile görüşülmüştür. Örnekleme yöntemi olarak ölçüt örnekleme kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak görüşme soruları ile çocuk ihmal ve istismarında (ilk başvuru yerleri olarak) acil servislerde farkındalık ve yeterlilik düzeylerini tespit etmeye yönelik yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Bu çalışmanın analizinde fenomenolojik yaklaşımlardan olan yorumlayıcı fenomenolojik analiz kullanılmıştır. Öncelikle çocuk ihmal ve istismarında (ilk başvuru yerleri olarak) acil servislerde çalışanların farkındalık ve yeterlilik düzeyleri ile ilgili ana temalar ve bu ana temalar altında ulaşılan alt temalar oluşturulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre; sağlık çalışanlarının; (doktorlar, asistan doktorlar ve hemşireler dahil) böyle bir vakayla karşılaşmaları durumunda ne yapılacağını nereye başvurulacağını, hangi durumlardan şüphelenilmesi gerektiğini bilmedikleri, bazı şeyleri yaşayarak ya da arkadaşlarının deneyimlerinden öğrendikleri, eğitim eksikliği olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk İhmali
• Çocuk İstismarı
• Acil Sağlık Hizmetleri

Kaynakça

1. Acehan, S., Bilen, A., AY, M. O., Gülen, M., Avcı, A. & İçme, F. (2013). Çocuk istismarı ve ihmalinin değerlendirilmesi. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 22(4):591-614.
2. Aktay, M. (2020). İstismar ve ihmalin çocuk üzerindeki etkileri ve tedavisi. (derleme makalesi). Gelişim ve Psikoloji Dergisi, 1(2):169-184.
3. Anıl, B.A., Anıl, M., Astarcıoğlu, G., Şen, S. & Aksu, N. (2009). Çocuk istismarına bağlı ölümcül kafa travması: İki vaka. Çocuk Dergisi, 9(4):199-02.
4. Bahçecik, N. (1993). Toplumumuzda kötü davranılan ve ihmal edilen çocukların erken tanı ve tedavisinde hemşirenin gözlemi ve eğitici rolünün değerlendirilmesi. (Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 63-103.
5. Ben Yehuda, Y., Attar-Schwartz, S., Ziv, A., Jedwab, M. & Benbenishty R. (2010). Child abuse and neglect: reporting by health professionals and their need for training. Isr Med Assoc J (IMAJ), 12: 598–602.
6. Cirit, C. (2015). Aile sağlığı merkezlerinde çalışan sağlık profesyonellerinin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik farkındalıkları. (Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi.
7. Çelik, A. (2012). Çocuk istismarı ve ihmali olgularımızın demografik ve klinik özellikleri: Ege Üniversitesi Çocuk Koruma Birimi’nin bir yıllık deneyimi. Türk Pediatri Arşivi, 47(2), 47, 119-24.
8. Dündar, Ş., Alpaydın, M., Duran, A. Z., Sarı, S., Yılmaz, H. & Pehlivanoğlu, H. (2016). Çocuk ihmali ve istismarı Sarıkaya Mümtaz Gözan Rehberlik ve Araştırma Merkezi. Çocuk İhmali ve İstismarı İçin Hazırlanmış Bilgilendirme Kılavuzu, s.5.

9. Gölge, Z.B., Hamzaoğlu, N. & Türk, B. (2012). Sağlık çalışanlarının çocuk istismarı ve ihmali konusundaki farkındalık düzeylerinin ölçülmesi. Adli Tıp Dergisi, 26(2): 86 - 96.
10. Güner, C.K., Yavuz, H.Ö., Dörtbudak, Z. (2016). Çocuk istismarı-ihmali vakalarıyla karşılaşan hemşirelerin görüş ve uygulamaları. Sağlık Akademisi, 1(1):39-55.
11. Kara, B., Biçer, Ü., Gökalp, A.S. (2004). Çocuk istismarı. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 47: 140-15.
12. Koçak, C. & Büyükgönenç, L. (2011). Toplumdaki bireylerin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik ilgi ve görüşleri.
13. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1, 89-104.
14. Koçtürk, N. (2018). Çocuk ihmalini ve istismarını önlemede okul çalışanlarının sorumlulukları. MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 38-47.
15. Pelendecioğlu, B. & Sefa, B. (2009). Çocuğa yönelik aile içi fiziksel istismar. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1):49-62.
16. Polat, K. D. & Karataş, H. (2016). Çocuk kliniklerinde çalışan hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi düzeylerinin incelenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 32(1): 48-58.
17. Smith, J. A. & Osborn, M. (2008). İnterpretative Phenomenological analysis (In J. A.Smith Ed.) Qualitative Psychology: A practical guide to methods, 53-81.
18. Üstündağ, A., (2022). Sağlık çalışanlarının çocuk istismarı ve ihmali konusundaki farkındalığı: Sağlıklı Hayat Merkezi Örneği. Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Gülhane Sağlık Bilimleri Fakültesi Çocuk Gelişimi Bölümü. Sted Dergisi, 31(4).
19. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016) Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
20. Zeanah CH, Humphreys KL. (2018). Child Abuse & Neglect. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry. 57(9), 637-644. https://doi.org/10.1016/j.jaac.2018.06.007