Examination of Bilgievi in the Context of Management Processes: Sample of Kucukcekmece Municipality

Öz

Yönetim Süreçleri Bağlamında Bilgievlerinin İncelenmesi: Küçükçekmece Belediyesi Örneği

Öz

Bu araştırmanın amacı bilgievlerinin yönetim süreçlerinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu, Küçükçekmece Belediyesine bağlı 10 bilgievinde çalışan 1 koordinatör, 5 yönetici ve 5 öğretmenden oluşmaktadır. Çalışma grubuyla yapılan görüşmelerde karar verme, planlama, iletişim, örgütleme, etkileme, koordinasyon ve değerlendirme gibi yönetim süreçlerine dair özellikler incelenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Nitel Araştırma” yöntemi tercih edilmiştir. “Olgubilim/Fenomoloji” deseni kullanılmış ve “Yarı Yapılandırılmış Görüşme” tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırmada, katılımcılara 12 adet soru yöneltilmiş ve sorulara verilen yanıtlar analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular incelendiğinde, bilgievlerinde yönetim süreçleri açısından etkili olan en baskın unsurların “Kişi Odaklı” unsurlar olduğu sonucuna varılmıştır. Yöneticilerin kişisel özelliklerinin ve yeterliliklerinin, yönetim süreçlerinin önemli bir kısmında etkin bir şekilde varlığını gösterdiği bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırma bulgularından yola çıkılarak uygulayıcılara ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Yönetimi
• Yönetim Süreçleri
• Yerel Eğitim
• Bilgievi

Kaynakça

1. Altun, B. Ve Sarpkaya, R. (2017). Eğitim Yönetiminde Politik Modeller. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(2): 10.
2. Arabacı, İ., Sünkür, M.., Şimşek, F. (2012). Öğretmenlerin Dedikodu ve Söylenti Mekanizmasına İlişkin Görüşleri: Nitel Bir Çalışma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 2(2): 187-188
3. Avcı, A. (2016). Örgüt Kültürünün Örgütsel Vatandaşlık Davranışlarına Etkisi, Journal of Human Sciences, 13(3): 5384.
4. Avcı, N. (2000). İslam Dünyasında Kütüphaneciliğin Doğuşu ve İlk Örnekleri: Beytü'l-Hikme'den Daru'l Hikme'ye. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1): 6.
5. Büyüköztürk Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, (13. Baskı). Ankara: Pegem A. 20.
6. Creswell, J.W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev.). Ankara: Siyasal Kitapevi.
7. Cömert, I. ve Kayıran, S.M. (2010). Çocuk ve Ergenlerde İnternet Kullanımı. Çocuk Dergisi, 10(4): 167.
8. Demircan, C. (2007). Köy Enstitüleri Eğitim-Öğretim Programlarında Çocuk Edebiyatı. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 0(8): 21

9. Doğan, R. (1997). Osmanlı Eğitim Kurumları ve Eğitimde İlk Yenileşme Hareketlerinin Batılılaşma Açısından Tahlili. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 37(1): 415
10. Ersoy, A., F. (2016). Fenomenoloji, Eğitimde nitel araştırma desenleri (A. Saban, A. Ersoy, Ed.) içinde (s. 51-105). Ankara: Anı Yayıncılık.
11. Gökçe, G., Şahin, A., Örselli, E. (2002). Türkiye’de Siyasetin Bürokrasi Üzerindeki Etkisi: Siyasallaşma. SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 0(4): 56.
12. Günbayı, İ, Dağlı, E, Kalkan, F. (2013). İlköğretim Okulu Müdürlerinin Destekleyici Davranışları ile Öğretmenlerin Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Arasındaki İlişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 4(4): 593.
13. Haveydi, C. ve Alpaydın, Y. (2019). Okulöncesi Eğitim Kurumu Müdürlerinin Yönetim Becerileri ile Etkileme Güçleri Arasındaki İlişkilerin Öğretmen Görüşlerine Göre İncelenmesi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (1): 139.
14. Kabakçı Yurdakul, I. (2016). Nitel veri analizinin temelleri. Işıl Kabakçı Yurdakul Editör, Nitel veri analizinde adım adım NVivo kullanımı (s.1-21). Ankara: Anı Yayıncılık.
15. Karaağaç, T. (2013). Kriz Yönetimi ve İletişim. İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 0(49): 131.
16. Karadeniz, Ş. (2017). Yeni Bir Bilgi ve Öğrenme Merkezi Olarak Bilgi Evleri. Türk Kütüphaneciliği, 31(1), 90-104.
17. Kavi, E., Koçak, O. (2010). İstanbul'daki Bilgi Evlerinin Sosyal İçerme Boyutu Açısından Değerlendirilmesi: Uluslararası 8. Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildirileri. 8. Uluslararası Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi. İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
18. Kırık, Ö. (2007). İnternet Kafeler ve Ortaya Çıkan Sorunlar: İlköğretim Öğrencileri, Öğretmenleri ve İnternet Kafe İşletmecileri Üzerine Bir Araştırma, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
19. Kuzu, A. (2011). İnternet ve Aile. Aile ve Toplum Dergisi, 7(27): 10.
20. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (2015). Nitel veri analizi (S. Akbababa Altun ve A. Ersoy, Çev.). Ankara: Pegem Akademi
21. Özdoğan Özbal, E. (2018). Yükseköğretim Yöneticilerinin Bireysel Planlama Davranışlarının Örgütsel Planlama Davranışlarına Etkisi Konusundaki Görüşleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 0(45): 48.
22. Özkalp, E. (1991). Örgütlerde Grupların Karar Verme Teknikleri. Eskişehir Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fak. Dergisi, 9(1-2): 318.
23. Şen, H. T., Yılmaz, F. T., ve Ünüvar, Ö. P. (2013). Hizmet İçi Eğitim Hemşirelerinin İletişim Beceri Düzeyleri. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 4(1): 19.
24. Şirin, E. F. (2009). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında Görevli Araştırma Görevlilerinin Mesleki Doyum Düzeylerinin İncelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1): 37.
25. Tabancalı, E. ve Cengiz, F. (2018). Okul Müdürlerinin Öğretim Liderliği Davranışlarının Öğretmenlerin İş Doyumuna Etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2): 494.
26. Taş, H. (2002). Yaratıcı Örgüt Kültürünün Oluşturulmasında Yönetim Süreçlerinin Yönetimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 32(32): 551.
27. Tekin, M. (1991). Halk Eğitimi Örgütlerinin Özellikleri ve Halk Eğitimi Örgütüne Açık Sistem Yaklaşımı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24(1): 16.
28. Topuz, M. ve Yılmaz, K. (2019). Okul Müdürleri ve Öğretmenlerin Performans Değerlendirme Süreci Hakkındaki Görüşleri: Nitel Bir Araştırma. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(2): 103.
29. Türk Dil Kurumu. (2011). Türkçe Sözlük, (11. Baskı). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
30. Uzun, K., Uluçay, D. (2017). İş Ortamında Whatsapp Kullanımı ve Kesintiye Uğrama. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 10(1): 229.
31. Uzun, T., Ayık, A., Özdem, G. (2019). İlkokullarda Örgütsel İletişim ile Öğretmenlerin İş Motivasyonu Arasındaki İlişkiler. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 1(3): 35.
32. Yavuz, İ. (2013). Sosyal Belediyecilik Bağlamında Çocuk ve Gençlik Hizmetleri: Adapazarı Belediyesi Bilgi Evi Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yalova Üniversitesi, Yalova.
33. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2013) Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
34. Yılmaz, B. (2013). Türkiye’de Köycülük ve Köy Enstitüleri, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi: Trabzon.