İkili Eğitim Yapan Okulların Yöneticilerinin Tam Gün (Normal) Eğitime Geçiş Hakkında Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, MEB’e bağlı ilköğretim okullarının tam gün (normal) eğitime geçişi hakkında ikili eğitim yapan okul yöneticilerinin görüşlerini ortaya koymaktır. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması desenine göre yapılmıştır. Araştırmada, çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden, ölçüte dayalı örnekleme tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu ikili eğitim yapan ilköğretim okullarında görev yapan yirmi okul yöneticisinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, ikili eğitimden tam gün eğitime geçişte karşılaşılabilinecek sorunlar; öğrencilerin beslenme sorunu, fiziki mekân yetersizliği, sınıfların kalabalıklaşması, kayıt alanı dışından gelen öğrenciler, öğretmenlerin norm fazlası olma durumu, yeni okul binası yapımıyla ilgili sorunlar ve deprem dayanıklılık testleri sonucu mevcut okul binalarına boşaltma kararı çıkması nedeninden kaynaklanan durumlar olarak tanımlanabilir. Okul yöneticileri tarafından getirilen çözüm önerileri; okullara yemekhane açılması ve öğlen arası evine gidemeyen öğrencilere yemek verilmesinin sağlanması, kayıt alanı dışından öğrenci alımının önüne geçilmesi, öğrenci yoğunluğu göz önünde bulundurularak yeni okul binalarının ve dersliklerin hızla yapılması, okulların fiziki alt yapısı tamamlandıktan sonra tam güne kademeli olarak geçiş yapılması, merkez ve kenar mahalle okulları arasındaki eğitim yönünden farklılıkların giderilmesi, deprem dayanıklılık testini geçemeyen binaların yapımına öncelik verilmesi, norm fazlası öğretmenlerin başka okullarda değerlendirilmesi şeklindedir.

Anahtar Kelimeler

• ikili eğitim
• tam gün eğitim
• ilkokul
• ortaokul

Kaynakça

1. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö, E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (18. Baskı). Ankara: Pegem Akademi
2. Camuzcu, S. (2007). Normal (Tam Gün) ve İkili Öğretim (Yarım Gün) Yapan İlköğretim Okullarında Birinci Kademe Öğrencilerinin Genel Başarılarının Karşılaştırılması (Gaziantep Üniversitesi Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Gaziantep.
3. Ereş, F. (2005). Eğitimin sosyal faydaları: Türkiye AB karşılaştırması. Millî Eğitim Dergisi, 33(167). 33-42.
4. Gedikoğlu, T. (2005). Avrupa Birliği sürecinde Türk eğitim sistemi: Sorunlar ve çözüm önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 66–80.
5. Gullo, D. F. (2000). The long term educational effects of half‐day vs full‐day kindergarten. Early Child Development and Care, 160(1), 17-24.
6. Herry, Y., Maltais, C., & Thompson, K. (2007). Effects of a full-day preschool program on 4-year-old children. Early Childhood Research & Practice, 9(2), 1-20.
7. Kocaoluk, S. (1991). Ilköğretim Temel Mevzuat. İstanbul: Kocaoluk.
8. Lee, V. E., Burkam, D. T., Ready, D. D., Honigman, J., & Meisels, S. J. (2006). Full-day versus half-day kindergarten: In which program do children learn more?. American Journal of Education, 112(2), 163-208.

9. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis: A Sourcebook. Beverly Hills: Sage.
10. Özan, M.B. & Öztürk, E. (2017, Mayıs 11-13). Normal (tam gün) eğitime geçişe ilişkin yönetici görüşleri.12. Uluslar Arası Eğitim Yönetimi Kongresi, Ankara, Türkiye.
11. Pınar, A. & Sarıbaş, M. (2010). Okur yazar nüfus oranı Türkiye ortalamasının altında olan bir ilçe: Altınyayla (Sivas). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 24, 291-309.
12. Vural, R.A. Sadık, F. (2003). İlköğretim okul binalarının fiziksel açıdan değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 28(130), 16-23. Ünal T. (2001). Milli Eğitim Davamız. Ankara: Berikan.
13. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.
14. Yurdabakan, İ. & Tektaş, M. (2013). Taşımalı ilköğretim öğrencilerinin taşımalı eğitime ilişkin görüşleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(3), 511-528.
15. Yücel, C., Boyacı, A., Demirhan, G., & Karataş, E. (2013). Milli eğitim örgüt sisteminde ‘kayıt alanı’ (hinterland) uygulamasının yönetsel işlevselliğinin değerlendirilmesi ve ekonomik, sosyal ve kültürel sermaye açılarından doğurduğu problemlerin incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 19(1), 135-151.
16. Eğitim Reformu Girişimi (2014). Temel eğitimin kademelendirilmesi sürecine ilişkin politika önerileri.http://www.egitimreformugirisimi.org/wpcontent/uploads/2017/03/ERG_Temel-E%C4%9Fitimin-Kademelendirilmesi-S%C3%BCrecinin-%C4%B0zlenmesi.pdf adresinden 22 Mayıs 2019 tarihinde alındı.
17. Milli Eğitim Bakanlığı, (2014). Millî Eğitim Bakanlığı okul öncesi eğitim ve ilköğretim kurumları yönetmeliği. Resmî Gazete Sayı: 29072 http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1703.pdf adresinden 10 Mart 2020 tarihinde alındı.
18. Milli Eğitim Bakanlığı, +(2015). 2015-2019 Stratejik Plan. Milli Eğitim Bakanlığı. Ankara. http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2015_09/10052958_10.09.2015sp17.15imzasz.pdf adresinden 08 Şubat 2019 tarihinde alındı.
19. Milli Eğitim Bakanlığı,, (2020). 2019 Yılı İdare Faaliyet Raporu. Milli Eğitim Bakanlığı. Ankara. http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2020_03/12144540_28191618_Milli_EYitim_BakanlYYY_2019_YYlY_Ydare_Faaliyet_Raporu_28.02.2020.pdf adresinden 23 Haziran 2020 tarihinde alındı.
20. OECD (2007). Reviews of National Policies for Education Basic Education in Turkey. http://www.oecd. org/edu/school/39642601.pdf adresinden 30 Mart 2020 tarihinde alındı.
21. TRT (2017). Orta vadeli programdaki eğitim konuları. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu http://www.trthaber.com/m/?news=orta-vadeli-programdaki-egitim konulari&news_id=275570&category_id=12 adresinden 03 Mart 2020 tarihinde alındı.