SOSYAL HİZMET UYGULAMALARI VE “HAK TEMELLİ”LİK

“Hak” kavramı, insana ilişkin bütün disiplinlerin vazgeçilmez ortak değeridir. Sosyal hizmet kuramlarının diğer bütün disiplinler ile olan ilişkilerin merkezinde önce “insan” ve sonrasında insana yönelik “hak temelli” yaklaşımlar vardır. Özellikle sosyal hizmetlerin kendi bilim dünyasında multidisipliner fonksiyonlarının olması, teorik anlamda bu iki önemli değere sahip olmasından kaynaklanmaktadır. Nitekim bu iki değerli kavramın halen dünyamızda hak etmiş olduğu değerden yoksun kaldığı ve bilimsellik iddiaları ile sürekli tahribata uğratıldıkları gözlemlenmektedir. Tekil tarama modelleri üzerinden elde edilen bütün veriler, araştırmanın “İnsan” ve insana yönelik “hak temelli” sosyal hizmet uygulamaların anlık ve zamansal gelişimler/değişimler üzerinden yeni bir sosyal hizmet perspektifi sunulmasına imkân tanımıştır. İnsan ve toplumların güvenli sürdürülebilir bir yaşam için oldukça gerekli olan eko-sistemin mikro/bireysel, mezzo/aile ve makro/toplumsal düzey bütün “Exo-Dinamik” bütüncül ilişkilerin sınırsızca bozulmuşluğu ve her geçen zaman diliminde de daha da endişe verici düzeye ulaşabileceği bilimsel veriler üzerinden okunabilmektedir.