Şile, İstanbul'un önemli ilçelerinden biri olup, zengin geleneksel konut mirasına ev sahipliği yapmaktadır. 2004 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırlarına dahil edilmesinin ardından, geleneksel dokuda değişim, turizm işletmeleri ve yeni yapılaşma süreçleri hız kazanmıştır. Bu çalışma, Şile’nin Balibey ve Akçakese mahallelerinde yer alan geleneksel konut dokusunun 1954–2025 yılları arasındaki dönüşümünü karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışmanın amacı, kırsal karakterini büyük ölçüde koruyan Akçakese Mahallesi ile kentsel yapılaşma baskısı altındaki Balibey Mahallesi arasındaki mekansal ve dokusal değişimindeki farklılıkları ortaya koymak, geleneksel konut mirasının korunması süreçlerinde, bir coğrafi bilgi sistemi (CBS) yazılımı olan ArcGIS tabanlı belgeleme ve inceleme yöntemlerini değerlendirmektir. Yöntem olarak, farklı yıllara ait hava fotoğrafları, mevcut durum planları ve yerinde fotoğraflamalı gözlemler kullanılmış; elde edilen veriler ArcGIS tabanlı mekânsal analizlerle değerlendirilmiştir. Şile’nin geleneksel konutlarına ilişkin mevcut araştırmalar incelenmiş, yapıların tipolojisi, fiziksel durumu ve kullanımı üzerindeki değişimler yerinde gözlenmiştir. Bulgular, Balibey’de betonarme yapı oranının artmasıyla özgünlük kaybının hızlandığını, Akçakese’de ise kısmi müdahalelere rağmen kırsal kimliğin ve geleneksel mimari mirasın daha okunabilir olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, geleneksel konut dokularındaki değişimin izlenmesi, kont yapısı ve geleneksel doku durumlarının karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesinde ArcGIS tabanlı analitik bir yöntemin kullanılabilirliğini ortaya koymakta; benzer araştırmalar için yöntemsel bir kılavuz sunmayı amaçlamaktadır.
Şile Geleneksel konut Mimari miras Yerleşim dokusu değişimi ArcGIS
Şile is one of the significant districts of İstanbul, home to a wealth of traditional housing heritage. Following its incorporation into the Istanbul Metropolitan Municipality in 2004, the transformation of the traditional fabric, tourism businesses, and new construction processes have accelerated. This study comparatively examines the transformation of the traditional housing fabric in the Balibey and Akçakese neighborhoods of Şile between 1954 and 2025. The aim of the study is to reveal the differences in spatial and textural changes between Akçakese District, which largely preserves its rural character, and Balibey District, which is under the pressure of urban construction, and to evaluate the documentation and examination methods based on ArcGIS, a geographic information system (GIS) software, in the processes of preserving traditional housing heritage. Aerial photographs, baseline plans, and on-site photographic observations from different years were used as methods; the obtained data were evaluated using ArcGIS-based spatial analyses. Existing research on the traditional housing of Şile was reviewed, and changes in the typology, physical condition, and usage of the buildings were observed on-site. The findings indicate that the loss of authenticity in Balibey accelerates with the increasing proportion of reinforced concrete buildings, while in Akçakese, despite partial interventions, rural identity and traditional architectural heritage are more legible. This study demonstrates the utility of an ArcGIS-based analytical method for monitoring changes in traditional housing patterns and comparatively assessing the condition of the building structure and traditional fabric and aims to provide methodological guidance for similar research.
Şile Traditional housing Architectural heritage Settlement texture change ArcGIS
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Mimari Miras ve Koruma, Yapı, Çevre, Yerleşim ve Ürünlerde Koruma, Restorasyon, Yenileme |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 3 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 2 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Mart 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA42ZA43CX |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 4 Sayı: 1 |