Araştırma Makalesi

Moren Set Göllerinde Güncel Polen Dağılımı: Eğri Göl ve Çevresi (Geyik Dağları - Antalya)

Sayı: 14 15 Nisan 2025
PDF İndir
TR EN

Moren Set Göllerinde Güncel Polen Dağılımı: Eğri Göl ve Çevresi (Geyik Dağları - Antalya)

Öz

Yosun ve göl yüzey örnekleri, hem günümüzdeki polen dağılımı ile iklim değişkenleri arasındaki ilişkiyi anlamaya hem de polen ve bitki örtüsü dağılımının, fosil polen kayıtlarının yorumlanmasında bir karşılaştırma modeli olarak kullanılmasına olanak tanımaktadır. Bu çalışma kapsamında Batı Toroslar’ın en doğu ucu olan Geyik Dağları’nda 2070 m seviyesindeki Eğri Göl’den 18 cm karot ve göle yakın 9 noktadan kara yosunu numunesi alınarak bölgenin güncel polen dağılımı incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, Eğri Göl ve çevresinde yapılacak fosil polen çalışmalarına altlık sağlamak ve bölgenin genel güncel polen dağılımı hakkında veri elde etmektir. Sediman örneklerinin polen analizi için laboratuvar metodolojisinde “klasik yöntem” kullanılırken yosun örneklerinin polen analizinde EPMP (European Pollen Monitoring Programme-Avrupa Polen İzleme Programı)’ nin laboratuvar metodolojisi takip edilmiştir. Polen analizi için seçilen 0, 7 ve 16 cm örneklerinde 3 Gymnospermae (Açık tohumlular) ve 28 Angiospermae (Kapalı tohumlular) cins/familyasından otsu, odunsu ve çalı taksonları teşhis edilmiştir. Arboreal (odunsu) polenler ve non- arboreal (otsu) polen yüzdesi dağılımı incelendiğinde; odunsu bitki polen yüzdesi %30- 45 aralığında, otsu bitki polen yüzdesi %55 ile %70 arasında değişiklik göstermektedir. Yosun numunelerinde ise 4 Gymnospermae ve 21 Angiospermae cins/familyasından otsu, odunsu ve çalı taksonları teşhis edilmiştir. Açık tohumlu bitkilerden Abies sp., Cedrus sp., Juniperus sp. ve Pinus sp. polenleri sayılmıştır. Kapalı tohumlu bitkilerden ise Alnus sp., Olea sp., Ostrya sp., Quercus cerris tip (yaprak döken meşeler grubu), Quercus ilex tip (herdem yeşil meşeler grubu) ve Salix sp. odunsu taksonlar içerisinde sayılırken; Amaranthaceae, Apiaceae, Aster tip, Artemisia sp., Caryophyllaceae, Cichorioideae, Euphorbia sp., Fabacaeae, Galium sp., Lamiaceae, Plantago sp., Poaceae, Polygonaceae ve Sanguisorba sp. otsu taksonları tespit edilmiştir. Bu çalışma ile Eğri Göl ve yakın çevresinde gerçekleştirilecek fosil polen çalışmaları için güncel polen veri seti oluşturulmuştur. Sonuç olarak, Eğri Göl çevresindeki bitki örtüsünün geçmişteki değişimlerini anlamak açısından bu polen analizleri önemli veriler sunmuş ve çevresel dinamikleri açıklamaya katkıda bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

Moren Set Gölü , Yosun numuneleri , Polen Analizi , Polen İzleme , Batı Toroslar

Kaynakça

  1. Akkurt, S., & AVCI, M., (2019). Orta Toroslar’da (Manavgat çayı-Dim çayı arası) bitki örtüsü ile topografya ilişkisi_vegetation and topography relationship in the Central Taurus Mountains (between Manavgat and Dim rivers). Uluslararası Jeomorfoloji Sempozyumu 2019_Internatıonal Symposıum On Geomorphology 2019 (s.306-318). Ankara, Türkiye.
  2. Akkurt, S. (2020). Manavgat çayı-Dim çayı arasının bitki örtüsü ve biyoçeşitlilik analizi (Tez No. 641271) [Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi] Yök Tez Merkezi.
  3. Andersen, S., T. (1970). The relative pollen productivity and pollen representation of north European trees, and correction factors for tree pollen spectra. Dan. Geol. Unders. Ser. II 96.
  4. Arpat, E., & Özgül, N. (1972). Geyikdağ’da kaya buzulları, Orta Toroslar. MTA Dergisi, 30-35. https://dergipark.org.tr/tr/pub/bulletinofmre/issue/3904/52065
  5. Avcı, M. (1993). Türkiye'nin flora bölgeleri ve Anadolu Diagonali’ne coğrafi bir yaklaşım. Türk Coğrafya Dergisi, 28. 225–248. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tcd/issue/21259/228202
  6. Avcı, M. (2005). Çeşitlilik ve endemizm açısından Türkiye’nin bitki örtüsü. Coğrafya Dergisi, 13. https://dergipark.org.tr/tr/pub/iucografya/issue/25062/264581
  7. Başaran, A. K., & Egemen, Ö. (2006). Orta Toros Dağlarındaki Eğrigöl’ün su kalitesi parametrelerinin araştırılması. Journal of Agricultural Sciences, 12(02), 137-143.
  8. Bell, M., & Walker, M. J. (2014). Late Quaternary environmental change: Physical and human perspectives. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315847740
  9. Bottema, S., & Woldring, H. (1984). Late Quaternary vegetation and climate of southwestern Turkey. Part II. Palaeohistoria, 123-149.
  10. Çılğın, Z., Evans, I. S., Keserci, F., Canpolat, E., & Bayrakdar, C. (2024). Morphometric characteristics of glacial cirques and former glaciers in the Geyik Mountains, Western Taurus, Türkiye. Geomorphology, 467, 109474. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2024.109474

Kaynak Göster

APA
Güngör, G., Bayrakdar, C., Caner, H., & Karlıoğlu Kılıç, N. (2025). Moren Set Göllerinde Güncel Polen Dağılımı: Eğri Göl ve Çevresi (Geyik Dağları - Antalya). Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 14, 146-164. https://doi.org/10.46453/jader.1651170