Araştırma Makalesi

Çift Karakterli Bir Antropojenik Etki Örneği: Kumkuyu (Erdemli, Mersin) Taş Ocağı ve Limanı

Sayı: 16 10 Ocak 2026
PDF İndir
TR EN

Çift Karakterli Bir Antropojenik Etki Örneği: Kumkuyu (Erdemli, Mersin) Taş Ocağı ve Limanı

Öz

İnsanın çevre üzerindeki etkisi arttıkça, oluşturduğu yüzey şekillerinin alan ve derinlik boyutu artmaktadır. Antropojenik etki ile oluşmuş yüzey şekillerinin başında taş ocakları ve limanlar gelmektedir. Mersin İli Erdemli İlçesi Kumkuyu (Tırtar) Mahallesi’nde yer alan Kumkuyu Taş Ocağı, 1990’ların başında Kumkuyu Yat Limanı için dolgu malzemesi temini amaçlı olarak açılmıştır. Limanın inşaatı bittikten sonra da taş ocağı özel sektöre devredilmiş ve günümüzde üretimine devam etmektedir. Taş ocağından alınan malzemeler uzun yıllar boyunca ocaktan yaklaşık 4 km uzakta bulunan yat limanına taşınmıştır. Antropojenik etkilerin kazma ve biriktirme özelliklerine atfen her ikisi de çok kısa mesafede ve ilişkili olarak bölgede gözlendiği için bu çalışmada “çift karakterli bir antropojenik etki” ifadesi tercih edilmiştir. Yapılan bu çalışmada amaç; taş ocağının ve buradan alınan malzemerle inşa edilen yat limanının antropojenik jeomorfoloji bağlamında coğrafi bir perspektifle değerlendirilmesidir. 1/25.000 ölçekli topoğrafya harita paftalarına ve uydu görüntülerine ek olarak insansız hava aracı (İHA) ile alınan görüntüler materyal olarak kullanılmıştır. Saha gözlemleri ve yapılan analizler ile antropojenik etkinin boyutu ve çevresel etkileri ortaya konmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak; taş ocağının giderek büyüyen bir yüzey alanına sahip olduğu, liman ve çevresinin kıyı uzunluğunun artmasının yanı sıra plaj sahasının genişlemesine neden olduğu ve dolayısı ile doğal peyzajın bozulduğu tespit edilmiştir. 2021 yılı yaz döneminde yaklaşık 140.000 m2 alan kaplayan taş ocağından yapılan hacim hesaplamasına göre 1.930.000 m3 malzeme alınmıştır. Liman yapımına başlanmadan yaklaşık 391 m olan kıyı çizgisi, 1773 m uzatılarak liman sonrası 2164 m ’ye ulaşmıştır. Ayrıca liman yapıldıktan sonra limanın doğusunda yer alan plaj kesiminde yaklaşık 142 m’lik bir kıyı gerilemesi söz konusudur.

Anahtar Kelimeler

Kumkuyu Taş Ocağı (Mersin-Erdemli) , Kumkuyu Yat Limanı , Antropojenik Etki.

Kaynakça

  1. Al-Hurban, A., Baron, H., Allen, C. D., & Hassan, A. (2025). Assessment of coastal changes in Ashairej Promontory: unraveling anthropogenic influences in Kuwait Bay. Kuwait Journal of Science, 100436. https://doi.org/10.1016/j.kjs.2025.100436
  2. Alphan, H., Karamanli, E., Derse, M. A., & Uslu, C. (2022). Analyzing pattern features of urban/rural residential land use change: The case of the southern coast of Turkey. Land Use Policy, 122, 106348. https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2022.106348
  3. Arı, Y., (2019). Manyas (Kuş) Gölünde (Balıkesir) Su Ürünleri Avcılığı: Kültür, Ekoloji ve Sürdürülebilirlik. Ege Coğrafya Dergisi, 28(2), 179-198. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ecd/article/643536
  4. Ateş, E., Gül, M., Sarıman, G., & Danladı, I.B. (2024). Akarsular üzerindeki antropojenik yapıların kıyı çizgisi üzerindeki etkisi: Dalaman Çayı. Geomatik, 9(2), 245–258. https://doi.org/10.29128/geomatik.1434927
  5. Balkız, Ö., Bucak, T., Demirbaş Çağlayan, S., Ülker, E.D., Tüfekcioğlu, İ., Bilgin, G.D., Pamukçu Albers, P., Durmuş, M., Turak, A., Aslan, A.T., Taş, S., Kurtoğlu, S., Bilgin, C., Otrakçıer, T., Özbağdatlı, N., Kurt, B., Küçük, M., Kamiloğlu, M., Lise, Y., Zeydanlı, U. (2020). Mersin Orman Bölge Müdürlüğü ile Gülnar Orman İşletme Müdürlüğü Sürdürülebilir Orman Yönetimi Kriter ve Göstergelerine Göre Değerlendirme. Ankara. Doğa Koruma Merkezi. https://kutuphane.tarimorman.gov.tr/vufind/Record/1183893
  6. Barron, L. (2025). The Age of Humanity: Trajectories of the Anthropocene. In The Anthropocene and Popular Culture (pp. 9-33). Emerald Publishing Limited. https://www.emerald.com/books/monograph-pdf/9922009/9781835491874.pdf
  7. Basheer Ahammed, K. K., & Pandey, A. C. (2022). Assessment and prediction of shoreline change using multi-temporal satellite data and geostatistics: A case study on the eastern coast of India. Journal of Water and Climate Change, 13(3), 1477-1493. https://doi.org/10.2166/wcc.2022.270
  8. Bingül, Z. (2020). Taş Ocağı Kaynaklı Hava Kirliliği ve Emisyon Konulu Çevre İzin Süreci. Journal of the Institute of Science and Technology, 10(1), 84–90. https://doi.org/10.21597/jist.614568 Brandolini, P., Cappadonia, C., Luberti, G., Donadio, C., Stamatopoulos, L., Di Maggio, C. Del Monte, M. (2019). Geomorphology of the Anthropocene in Mediterranean Urban Areas. SAGE Progress in Physical Geography, 20(10), 1-34. https://doi.org/10.1177/0309133319881108
  9. Brown, A. G., Tooth, S., Bullard, J. E., Thomas, D. S., Chiverrell, R. C., Plater, A. J., ... & Aalto, R. (2017). The geomorphology of the Anthropocene: emergence, status and implications. Earth surface processes and landforms, 42(1), 71-90. https://doi.org/10.1002/esp.3943
  10. Cao, W., Sofia, G., & Tarolli, P. (2020). Geomorphometric Characterisation of Natural And Anthropogenic Land Covers. Progress in Earth and Planetary Science, 7(2), 1-17. https://doi.org/10.1186/s40645-019-0314-x

Kaynak Göster

APA
Topuz, M. (2026). Çift Karakterli Bir Antropojenik Etki Örneği: Kumkuyu (Erdemli, Mersin) Taş Ocağı ve Limanı. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 16, 25-42. https://doi.org/10.46453/jader.1814823