RUSLE (3D) Modeli Kullanılarak Toprak Erozyonu Tahmini: Güzelhisar Barajı Havzası Örneği (İzmir - Manisa)
Öz
Türkiye’nin batısındaki İzmir ili, Aliağa ilçesinde bulunan Güzelhisar barajı, Aliağa yerleşmesi ve ilçedeki sanayi tesislerinin su ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla planlanmış ve 1982 yılında hizmete alınmıştır. Barajların ömürleri, erozyon nedeniyle baraj göllerine taşınan siltasyondan doğrudan etkilenmektedir. Bu çalışma, baraj havzasında toprak erozyonu duyarlılığı ile dağılışının belirlenmesi, yıllık ortalama toprak kaybı miktarının tahmini, ayrıca erozyon nedeniyle baraj rezervuarında oluşan hacimsel değişimin belirlenebilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Bu amaca ulaşmak için Coğrafi Bilgi Sistemleri tabanlı Düzenlenmiş Evrensel Toprak Kaybı Denklemi (Revised Universal Soil Loss Equation / RUSLE) kullanılmıştır. Denklemin havzaya uygulanabilmesi için havzanın yağış, toprak, arazi kullanımı, eğim uzunluk ve eğim diklik ve erozyon önleyici faktörler gibi erozyonu etkileyen parametrelere ait haritalar üretilmiştir. Sonrasında bu haritalar çakıştırılarak hesaplamalar yapılmış ve erozyon duyarlılık sınıfları oluşturulmuştur. Böylece erozyon duyarlılık sınıflarının mekânsal dağılımı ile yıllık tahmini toprak kaybı miktarı belirlenmiştir. Çalışma sonucunda Güzelhisar Barajı havzasında çok hafif, hafif, orta şiddetli, şiddetli ve çok şiddetli olarak ayırt edilen beş farklı grupta erozyon duyarlılık sınıfı tanımlanmıştır. Buna göre havzanın %19.4’nde çok hafif, %14.4’ünde hafif, %12.2’sinde orta şiddetli, %16.3’ünde şiddetli ve son olarak %37,8’inde ise çok şiddetli erozyon duyarlılığı tespit edilmiştir. Ortalama bir hesap ile havza genelinde 13 ton / ha / yıl erozyon duyarlılığı hesaplanmıştır. Güzelhisar barajı havzasında hesaplanan erozyon duyarlılığı, Türkiye ortalaması olarak hesaplanan 8,24 ton/ha/yıl değerinden yüksek bulunmuştur. Bulgular, sediman verimini azaltmak ve Güzelhisar Barajı'nın işletme ömrünü uzatmak için hedeflenen koruma önlemlerine duyulan ihtiyacın altını çizmektedir. Bu bütünleştirici yaklaşım, benzer hidrolojik bağlamlarda erozyon değerlendirmesi için ölçeklenebilir bir metodoloji sunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Toprak Erozyonu Siltasyon Güzelhisar Barajı RUSLE Coğrafi Bilgi Sistemleri
Etik Beyan
Bu çalışmada herhangi bir insan katılımcı, deney hayvanı veya kişisel veriye yer verilmemiştir. Araştırma, tamamen açık kaynaklı veriler, literatür bilgileri ve sayısal modelleme yöntemleri kullanılarak yürütülmüştür. Çalışmanın tüm aşamalarında bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerine uyulmuştur. Yazar(lar), bu makalenin hazırlanması sürecinde herhangi bir çıkar çatışmasının bulunmadığını beyan eder.
Destekleyen Kurum
Bulunmamaktadır.
Proje Numarası
yok
Teşekkür
Yayınlanma sürecine katkı sağlayan editör ve hakemlere teşekkürlerimizi sunarız.
Kaynakça
- Akyürek, B. & Soysal, Y., (1983). Biga Yarımadası güneyinin (Savaştepe-Kırkağaç-Bergama-Ayvalık) temel jeoloji özellikleri. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü.
- Arnoldus, H.M.J. (1980). An approximation of the rainfall factor in the universal soil loss equation, pp. 127-132. In: De Boodt, M. and Gabriels, D., Eds., Assessment of erosion, John Wiley and Sons, New York.
- Atalay, İ. (1983). Soil erosion and its effects on the transportation and modern sedimentation in Turkey. Ege Coğrafya Dergisi, 2, 31-48. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/56967
- Atalay, İ. (2011). Toprak oluşumu, sınıflandırılması ve coğrafyası. Meta Basım Matbaacılık, İzmir.
- Atalay, İ. & Cürebal, İ. (2018). Türkiye’de erozyonu önleme ve erozyon miktarını belirlemeye yönelik çalışmalar. ss. 296-327. Atalay, İ., Uygulamalı Hidrografya içinde, META Basım Matbaacılık Hizmetleri, İzmir.
- Atalay, İ., Altunbaş, S. & Siler, M. (2019). The importance of marl deposits on the soil formation, land use and land degradation in Turkey. International Soil Congress Proceedings Book, Ankara.
- Atalay Dutucu, A. & Mutlu, YE. (2022). Yuvacık Barajı Havzası’nda erozyon risk analizi. Ege Coğrafya Dergisi, 31(2), 289-303. DOI:10.51800/ecd.1133879
- Avrupa Çevre Ajansı (2018). European Environment Agency, CORINE Land Cover. https://www.eea.europa.eu/publications/COR0-landcover (Erişim T.: 17.06.2018).
- Aykır, D. & Fıçıcı, M. (2022). Çıldır Gölü Havzasında erozyon risk analizi. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 9: 38-49. https://doi.org/10.46453/jader.1144699
- Borrelli, P., Alewell, C., Alvarez, P., Anache, J. A. A., Baartman, J., Ballabio, C. Bezak, N., Biddoccu, M., Cerdà, A., Chalise, D., Chen, S., Chen, W., Maria De Girolamo, A., Desta Gessesse, G., Deumlich, D., Diodato, D., Efthimiou, N., Erpul, G., Fiener, P., Freppaz, M., Gentile, F., Gericke, A., ….. Panagos, P. (2021). Soil erosion modelling: A global review and statistical analysis. EarthArxiv. doi: 10.1016/j.scitotenv.2021.146494
- Borrelli, P., Robinson, D.A., Panagos, P., Lugato, E., Yang, J.E., Alewell, C., Wuepper, D., Montanarella, L. & Ballabio C. (2020). Land use and climate change impacts on global soil erosion by water (2015-2070). Proceedings of the National Academy of Sciences, 117 (36), 21994-22001. https://doi.org/10.1073/pnas.2001403117.
- Cooley, K.R. (1980). Erosivity “R” for individual design storms, pp. 386-397. In W.G. Knisel (Ed.), CREAMS: A field-scale model for chemicals, runoff, and erosion from agricultural management systems (USDA-SEA Conservation Research Rep. No. 26). Washington, DC: USDA.
- Cürebal, İ. & Ekinci, D. (2006). Kızılkeçili Deresi Havzasında CBS tabanlı RUSLE (3d) yöntemiyle erozyon analizi. Türk Coğrafya Dergisi, 47, 115–130. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/198508
- Cürebal, İ., Efe, R., Soykan, A. & Sönmez, S. (2012). Üç boyutlu modelleme kullanılarak siltasyon miktarının ölçülmesi: Çaygören Barajı Örneği. UJES 2012, III. Ulusal Jeomorfoloji Sempozyumu Bildiriler Kitabı, ss. 729-738, Hatay.
- Danacıoğlu, Ş. & Tağıl, Ş. (2017). Bakırçay Havzası’nda Rusle modeli kullanarak erozyon riskinin değerlendirmesi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20 (37), 1-18. https://doi.org/10.31795/baunsobed.645168
- DEMIS (2021). Dinamik Erozyon Modeli ve İzleme Sistemi (DEMİS), Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü, https://cem.csb.gov.tr/dinamik-erozyon-modeli-ve-izleme-sistemi-demis-i-108100 / https://webdosya.csb.gov.tr/db/cem/icerikler/dem-s-20240925111716.pdf
- Desmet, P.J.J. & Govers, G. (1996). A GIS procedure for automatically calculating the USLE LS factor on topographically complex landscape units. Journal of Soil and Water Conservation, 51, 427–433.
- Dissanayake, D.M.S.L.B., Morimoto, T. & Ranagalage, M. (2019). Accessing the soil erosion rate based on RUSLE model for sustainable land use management: a case study of the Kotmale watershed, Sri Lanka. Modeling Earth Systems and Environment, 5, 291–306. DOI:10.1007/s40808-018-0534-x
- DPT (2001). Türkiye’de toprak erozyonu raporu. Devlet Planlama Teşkilatı Yayınları, Ankara.
- DSİ (1969). Güzelhisar Barajı Planlama Raporu, T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, II. Bölge Müdürlüğü, Ege Planlama Amirliği, İzmir
- DSİ (2006), İzmir-Aliağa Güzelhisar Barajı mansap ovası sulaması planlama raporu, T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, II. Bölge Müdürlüğü, Planlama Şube Müdürlüğü İzmir.
- DSİ (2024). Güzelhisar Barajı Teknik Hesap Cildi, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Etüt, Planlama ve Tahsisler Dairesi Başkanlığı, Harita Şube Müdürlüğü, Ankara
- Doğan, O., Cebel, H., Küçükçakar, N., Akgül, S. (2000). Türkiye büyük toprak gruplarının erozyona duyarlılık ''K'' faktörleri, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü APK Dairesi Başkanlığı Toprak ve Su Kaynakları Araştırma Şube Müdürlüğü; Yayın No:111. Rehber No:17, Ankara. https://kutuphane.tarimorman.gov.tr/vufind/MyResearch/UserLogin
- Durak, M. (2024). Erosion analysis of Kuruçay Stream basin (Edremit—Balikesir, Türkiye). Journal of the Bulgarian Geographical Society, 51, 23–44. https://doi.org/10.3897/jbgs.e128013
- Durak, M. & Cürebal, İ. (2025). RUSLE (3D) modeli kullanılarak toprak erozyonu tahmini; Atikhisar Barajı Havzası örneği (Çanakkale). MEMBA Su Bilimleri Dergisi, 11 (1), 138-151. https://doi.org/10.58626/memba.1655532
- Efe, R., Ekinci, D. & Cürebal, İ. (2008a). Erosion analysis of Fındıklı Creek Catchment (NW of Turkey) using GIS based )on RUSLE (3d) method. Fresenius Environmental Bulletin, 17(5): 568–576.
- Efe, R., Ekinci, D. & Cürebal, İ. (2008b). Erosion analysis of Şahin Creek Watershed (NW of Turkey) using GIS based on RUSLE (3d) method. Journal of Applied Science, 8 (1), 49–58.
- Erpul, G., Şahin, S., İnce, K., Küçümen, A., Akdağ, MA., Demirtaş, İ. & Çetin, E. (2018). Türkiye su erozyonu atlası. Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara.
- Erpul, G., İnce, K., Demirhan, A., Küçümen, A., Akdağ, M.A., Demirtaş, İ., Sarıhan, B., Çetin, E., Şahin, S. (2020). Su Erozyonu İl İstatistikleri, Toprak Erozyonu Kontrol Stratejileri, Sürdürülebilir Arazi/Toprak Yönetimi Uygulama ve Yaklaşımları, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü, Ankara, https://webdosya.csb.gov.tr/db/cem/icerikler/su_erezyon-20221228103523.pdf
- Ezer, A. (2015). An assessment of soil erosion using Rusle model: a case study from the Marmara Region. Master Thesis, Boğaziçi University, İstanbul.
- FAO. (2015). Global soil status, processes and trends. Status of The World’s Soil Resources (SWSR). Main Report of the Food and Agriculture Organization of the United Nations, New York.
- Fıçıcı, M. (2021). Madra Barajı Havzasında erozyon analizi. Yayınlanmamış doktora tezi. Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
- Fıçıcı, M. & Soykan, A. (2022). MPSIAC & RUSLE yöntemleriyle karşılaştırmalı erozyon analizi: Madra Barajı Havzası. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 8, 28-47. https://doi.org/10.46453/jader.1020922
- Gaubi, I., Chaabani, A., Mammou, AB. & Hamza, AH. (2017). A GIS-based soil erosion prediction using the revised universal soil loss equation (RUSLE) (Lebna Watershed Cap Bon, Tunisia). Nat Hazards, 86, 219-239. DOI 10.1007/s11069-016-2684-3
- İkiel, C., Ustaoğlu, B. & Koç, DE. (2020). Trakya Yarımadası’nda erozyon duyarlılık analizi. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 4, 1-14. https://dergipark.org.tr/tr/pub/jader/article/666287
- Kökpınar, M. (2018). Rezervuar sedimantasyonu probleminin Türkiye’deki altı büyük baraj için değerlendirilmesi. TED Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Raporu.
- Lal, R. (2001). Soil degradation by erosion. Land Degradation & Development, 12(6), 519–539.
- Lane, LJ., Renard, KG., Foster, GR. & Laften, JM. (1992). Development and application of modern soil erosion prediction technology-the USDA experience. Soil and Water Management and Conservation, 30, 893-912.
- Lorito, S., Pavanelli, D., Bigi, A., Stanchi, S. & Vianello, G. (2004). Introduction of GIS-based RUSLE model for land planning and environmental management in three different Italian ecosystems. Department of Environmental and Agricultural Science and Technology (DiSTA), Bologna University, Italy.
- Mater, B. (2004). Toprak coğrafyası. Çantay Kitabevi, İstanbul.
- M.G.M. (2017). 2007-2017 Sıcaklık ve yağış verileri. Aliağa Meteoroloji İstasyonu.
- Millward, AA. & Mersey, JE. (1999). Adapting the RUSLE to model soil erosion potential in a
- Miranda, M.N., Rosa, C., Peres, A., Maia, R. (2021). Sedimentation assessment and effects in Venda Nova dam reservoir (Portugal), Science of The Total Environment, Volume 766, 20 April 2021, 144261, https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2020.144261
- Mitasova, H., Hofierka, J., Zlocha, M. & Iverson, LR. (1996). Modeling topographic potential for erosion and deposotion using GIS. Journal of Geographical İnformation Science, 10 (5), 629-641.
- Moore, RR. (1979). Rainfall erosivity in East Africa: Kenya, Tanzania, Uganda. Geografiska Annaler, 61, 147-156. Moore, I. & Burch, G. (1986a). Physical basis of the length-slope factor in the universal soil loss equation. Soil Science Society of America Journal 50, 1294–1298.
- Moore, I. & Burch, G. (1986b). Modeling erosion and deposition: topographic effects. Transactions of ASAE, 29 (6), 1624–1640.
- Moore, ID. & Wilson, JP. (1992). Length-slope factors for the revised universal soil loss equation: simplified method of estimation. Journal of Soil and Water Conservation, 47, 423–428. Morgan, R.P.C. (2005). Soil Erosion and Conservation. Blackwell Publishing.
- Mutlu, YE. & Soykan, A. (2018). Rusle (3d) modeli kullanılarak toprak erozyonu tahmini: Havran Çayı Örneği. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 1, 50–66. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/642753
- Mutlu, YE., Soykan, A. & Fıçıcı, M. (2021). Kille Çayı (Balıkesir) Havzasında erozyon risk analizi. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 6, 98-111. https://doi.org/10.46453/jader.866903
- Nearing, M.A. (1997). A single, continuous function for slope steepness influence on soil loss. Soil Science Society of America Journal, 61(3), 917–919.
- Nearing, MA., Yin, SG., Borrelli, P. and Polyakov, OV. (2017). Rainfall erosivity: an historical rewiew. Catena, 157, 357-362. https://doi.org/10.1016/j.catena.2017.06.004
- Özşahin, E. (2011). Zeytinli Çayı Havzası’nın (Balıkesir) erozyon analizi. e-Journal of New World Sciences Academy Nature Sciences, 4A0036, 6 (1), 42-56. https://dergipark.org.tr/tr/pub/nwsanature/article/130536
- Özşahin, E. (2014). Tekirdağ İlinde CBS tabanlı RUSLE modeli kullanarak erozyon risk değerlendirmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 11(2), 45-56.
- Özşahin, E. (2016). Ergene Havzasında (Trakya) arazi kullanımı ve arazi örtüsü değişikliklerinin erozyon üzerine etkileri. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 31, 117-126. https://doi.org/10.7161/anajas.2016.31.1.117-126.
- Özşahin, E., Duru, Ü. & Eroğlu, İ. (2018). Land Use and Land Cover changes (LULCC), a key to understand soil erosion ıntensities in the Maritsa Basin. Water, 10, 335. https://doi.org/10.3390/w10030335.
- Özşahin, E., Eroğlu, İ. & Yıldız, H. (2019). GIS based erosion studies in Turkey, pp. 1251-1253. In: Ed. Dimitar Kirilov DIMITROV, Dimitar NIKOLOSKI, Rasim YILMAZ, Proceedings of International Balkan and Near Eastern Social Sciences Congress Series, Tekirdağ / Turkey, March 09-10, 2019.
- Özşahin, E. (2023). Farklı erozyon tahmin modellerine göre akarsu sedimantasyon miktarının belirlenmesine bir örnek: Naip Barajı Havzası (Tekirdağ, Türkiye). Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 10, 1-19. https://doi.org/10.46453/jader.1203890
- Özşahin, E. (2024). Spatiotemporal changes of soil erosion rate in the pre-and post-dam construction periods (1990-2018) determined through RUSLE and GIS: the case of the Kavak River Basin, East Thrace, Türkiye. Environ Dev Sustain. https://doi.org/10.1007/s10668-024-05381-z
- Pektezel, H. (2015). Gelibolu Yarımadası’nda CBS tabanlı RUSLE (3d) yöntemiyle erozyon duyarlılık analizi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 17, 131-151. DOI : 10.16992/ASOS.807
- Panagos P., Borrelli P., Meusburger C., Alewell C., Lugato E. & Montanarella L. (2015) Estimat-ing the soil erosion cover-management factor at European scale. Land Use Policy 48, 38-50. https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2015.05.021
- Pandey, A., Mathur, A., Mishra, SK. & Mal, BC. (2009) Soil erosion modeling of a Himalayan Watershed using RS and GIS. Environmental Earth Sciences, 59, 399-410.
- Pınar, M.Ö., Şahin, S., Madenoğlu, S. & Erpul, G. (2020). Derinöz Baraj Havzasında Şiddetli Erozyon Alanlarının Belirlenmesi ve Rezervuar Sediment Yükünün Hesaplanması. Su Kaynakları, 5(2), 24 – 33. https://dergipark.org.tr/tr/pub/su/article/785518
- Renard, KG., Foster, GR., Weesies, GA. & Porter, JP. (1991). RUSLE: revised universal soil loss equation. Journal of Soil and Water Consevation, 46, 30-33.
- Renard, KG., Foster, GR., Weesies, GA., McCool, DK. & Yoder, DC. (1997). Predicting soil erosion by water: a guide to conservation planning with the revised universal soil loss equation. U.S. Department of Agriculture, Agriculture Handbook 703, USA.
- Rijks, D., Tens JM. & Vossen, P. (1998). Agrometeorological applications for regional crop monitoring and productions assessment. EUR 17735 EN, pp: 505.
- Schreiber, P. (1904). Über die beziehungen zwischen dem niederschlag und der wasserführung der flüsse in Mitteleuropa. Meteor, Z., 21, 441-452.
- Wischmeier WH., Johnson CB. & Cross BV. (1971). A soil erodibility nomograph for farm-land and construction sites, J. Soil and Water Conserv. 26, 189-193.
- Wischmeier, WH. & Smith, DD. (1978). Predicting rainfall erosion losses: a guide to conservation planning. U S Department of Agriculture Habdbook, Washington D C.
- Ustaoğlu, B., İkiel, C., Dutucu, A. A. & Koç, D.E. (2021). Erosion Susceptibility Analysis in Datça and Bozburun Peninsulas, Turkey. Iranian Journal of Science and Technology, Transactions A: Science, 45, 557 – 570. DOI:10.1007/s40995-020-01053-5
- Ünüştü, A. & Ülke Zengin, A. (2024) Baraj Rezervuarlarında Sedimantasyon ile Mücadele Yöntemleri. Sürdürülebilir Mühendislik Uygulamaları ve Teknolojik Gelişmeler Dergisi, 7(1), 47-59. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3939048
- Zeng, C., Wang, S., Bai, X., Li, Y., Tian, Y., Li, Y., Wu, L. & Luo, G. (2017). Soil erosion evolotion and spatial correlation analysis in a typical karst geomorphology using RUSLE with GIS. Solid Earth, 8, 721-736.
Soil Erosion Estimation Using the RUSLE (3D) Model: The Case of the Güzelhisar Dam Basin (İzmir - Manisa)
Öz
The Güzelhisar Dam, located in the Aliağa district of İzmir, Türkiye, was commissioned in 1982 to supply water for both residential and industrial use. However, its longevity is increasingly threatened by sediment siltation driven by soil erosion within its catchment. This study employs the Revised Universal Soil Loss Equation (RUSLE) integrated within a Geographic Information Systems (GIS) framework to quantify erosion susceptibility, estimate average annual soil loss, and evaluate sediment-induced volumetric changes in the reservoir. Spatial analyses were conducted using thematic layers representing precipitation, soil characteristics, land use, slope length and steepness, and erosion-control practices. Erosion sensitivity was categorized into five classes—very low, low, moderate, high, and very high—revealing a heterogeneous distribution across the basin. The study identified five classes of erosion sensitivity in the Güzelhisar Dam basin: very low, low, moderate, high, and very high. Accordingly, 19.4% of the basin exhibited very low sensitivity, 14.4% low, 12.2% moderate, 16.3% high, and 37.8% very high sensitivity to erosion. Based on average calculations, the basin-wide erosion rate was determined to be 13 tons/ha/year. The erosion sensitivity calculated for the Güzelhisar Dam basin was found to be higher than Türkiye’s national average of 8.24 tons/ha/year. The findings underscore the urgent need for targeted conservation measures to mitigate sediment yield and extend the operational lifespan of the Güzelhisar Dam. This integrative approach offers a scalable methodology for erosion assessment in similar hydrological contexts.
Anahtar Kelimeler
Soil Erosion Siltation Güzelhisar Dam RUSLE Geographical Information Systems
Etik Beyan
This study did not involve any human participants, experimental animals, or personal data. The research was conducted entirely using open-source data, literature-based information, and numerical modeling methods. All stages of the study were carried out in accordance with the principles of scientific research and publication ethics. The author(s) declare that there is no conflict of interest in the preparation of this manuscript.
Destekleyen Kurum
there is no
Proje Numarası
yok
Teşekkür
none
Kaynakça
- Akyürek, B. & Soysal, Y., (1983). Biga Yarımadası güneyinin (Savaştepe-Kırkağaç-Bergama-Ayvalık) temel jeoloji özellikleri. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü.
- Arnoldus, H.M.J. (1980). An approximation of the rainfall factor in the universal soil loss equation, pp. 127-132. In: De Boodt, M. and Gabriels, D., Eds., Assessment of erosion, John Wiley and Sons, New York.
- Atalay, İ. (1983). Soil erosion and its effects on the transportation and modern sedimentation in Turkey. Ege Coğrafya Dergisi, 2, 31-48. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/56967
- Atalay, İ. (2011). Toprak oluşumu, sınıflandırılması ve coğrafyası. Meta Basım Matbaacılık, İzmir.
- Atalay, İ. & Cürebal, İ. (2018). Türkiye’de erozyonu önleme ve erozyon miktarını belirlemeye yönelik çalışmalar. ss. 296-327. Atalay, İ., Uygulamalı Hidrografya içinde, META Basım Matbaacılık Hizmetleri, İzmir.
- Atalay, İ., Altunbaş, S. & Siler, M. (2019). The importance of marl deposits on the soil formation, land use and land degradation in Turkey. International Soil Congress Proceedings Book, Ankara.
- Atalay Dutucu, A. & Mutlu, YE. (2022). Yuvacık Barajı Havzası’nda erozyon risk analizi. Ege Coğrafya Dergisi, 31(2), 289-303. DOI:10.51800/ecd.1133879
- Avrupa Çevre Ajansı (2018). European Environment Agency, CORINE Land Cover. https://www.eea.europa.eu/publications/COR0-landcover (Erişim T.: 17.06.2018).
- Aykır, D. & Fıçıcı, M. (2022). Çıldır Gölü Havzasında erozyon risk analizi. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 9: 38-49. https://doi.org/10.46453/jader.1144699
- Borrelli, P., Alewell, C., Alvarez, P., Anache, J. A. A., Baartman, J., Ballabio, C. Bezak, N., Biddoccu, M., Cerdà, A., Chalise, D., Chen, S., Chen, W., Maria De Girolamo, A., Desta Gessesse, G., Deumlich, D., Diodato, D., Efthimiou, N., Erpul, G., Fiener, P., Freppaz, M., Gentile, F., Gericke, A., ….. Panagos, P. (2021). Soil erosion modelling: A global review and statistical analysis. EarthArxiv. doi: 10.1016/j.scitotenv.2021.146494
- Borrelli, P., Robinson, D.A., Panagos, P., Lugato, E., Yang, J.E., Alewell, C., Wuepper, D., Montanarella, L. & Ballabio C. (2020). Land use and climate change impacts on global soil erosion by water (2015-2070). Proceedings of the National Academy of Sciences, 117 (36), 21994-22001. https://doi.org/10.1073/pnas.2001403117.
- Cooley, K.R. (1980). Erosivity “R” for individual design storms, pp. 386-397. In W.G. Knisel (Ed.), CREAMS: A field-scale model for chemicals, runoff, and erosion from agricultural management systems (USDA-SEA Conservation Research Rep. No. 26). Washington, DC: USDA.
- Cürebal, İ. & Ekinci, D. (2006). Kızılkeçili Deresi Havzasında CBS tabanlı RUSLE (3d) yöntemiyle erozyon analizi. Türk Coğrafya Dergisi, 47, 115–130. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/198508
- Cürebal, İ., Efe, R., Soykan, A. & Sönmez, S. (2012). Üç boyutlu modelleme kullanılarak siltasyon miktarının ölçülmesi: Çaygören Barajı Örneği. UJES 2012, III. Ulusal Jeomorfoloji Sempozyumu Bildiriler Kitabı, ss. 729-738, Hatay.
- Danacıoğlu, Ş. & Tağıl, Ş. (2017). Bakırçay Havzası’nda Rusle modeli kullanarak erozyon riskinin değerlendirmesi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20 (37), 1-18. https://doi.org/10.31795/baunsobed.645168
- DEMIS (2021). Dinamik Erozyon Modeli ve İzleme Sistemi (DEMİS), Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü, https://cem.csb.gov.tr/dinamik-erozyon-modeli-ve-izleme-sistemi-demis-i-108100 / https://webdosya.csb.gov.tr/db/cem/icerikler/dem-s-20240925111716.pdf
- Desmet, P.J.J. & Govers, G. (1996). A GIS procedure for automatically calculating the USLE LS factor on topographically complex landscape units. Journal of Soil and Water Conservation, 51, 427–433.
- Dissanayake, D.M.S.L.B., Morimoto, T. & Ranagalage, M. (2019). Accessing the soil erosion rate based on RUSLE model for sustainable land use management: a case study of the Kotmale watershed, Sri Lanka. Modeling Earth Systems and Environment, 5, 291–306. DOI:10.1007/s40808-018-0534-x
- DPT (2001). Türkiye’de toprak erozyonu raporu. Devlet Planlama Teşkilatı Yayınları, Ankara.
- DSİ (1969). Güzelhisar Barajı Planlama Raporu, T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, II. Bölge Müdürlüğü, Ege Planlama Amirliği, İzmir
- DSİ (2006), İzmir-Aliağa Güzelhisar Barajı mansap ovası sulaması planlama raporu, T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, II. Bölge Müdürlüğü, Planlama Şube Müdürlüğü İzmir.
- DSİ (2024). Güzelhisar Barajı Teknik Hesap Cildi, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Etüt, Planlama ve Tahsisler Dairesi Başkanlığı, Harita Şube Müdürlüğü, Ankara
- Doğan, O., Cebel, H., Küçükçakar, N., Akgül, S. (2000). Türkiye büyük toprak gruplarının erozyona duyarlılık ''K'' faktörleri, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü APK Dairesi Başkanlığı Toprak ve Su Kaynakları Araştırma Şube Müdürlüğü; Yayın No:111. Rehber No:17, Ankara. https://kutuphane.tarimorman.gov.tr/vufind/MyResearch/UserLogin
- Durak, M. (2024). Erosion analysis of Kuruçay Stream basin (Edremit—Balikesir, Türkiye). Journal of the Bulgarian Geographical Society, 51, 23–44. https://doi.org/10.3897/jbgs.e128013
- Durak, M. & Cürebal, İ. (2025). RUSLE (3D) modeli kullanılarak toprak erozyonu tahmini; Atikhisar Barajı Havzası örneği (Çanakkale). MEMBA Su Bilimleri Dergisi, 11 (1), 138-151. https://doi.org/10.58626/memba.1655532
- Efe, R., Ekinci, D. & Cürebal, İ. (2008a). Erosion analysis of Fındıklı Creek Catchment (NW of Turkey) using GIS based )on RUSLE (3d) method. Fresenius Environmental Bulletin, 17(5): 568–576.
- Efe, R., Ekinci, D. & Cürebal, İ. (2008b). Erosion analysis of Şahin Creek Watershed (NW of Turkey) using GIS based on RUSLE (3d) method. Journal of Applied Science, 8 (1), 49–58.
- Erpul, G., Şahin, S., İnce, K., Küçümen, A., Akdağ, MA., Demirtaş, İ. & Çetin, E. (2018). Türkiye su erozyonu atlası. Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara.
- Erpul, G., İnce, K., Demirhan, A., Küçümen, A., Akdağ, M.A., Demirtaş, İ., Sarıhan, B., Çetin, E., Şahin, S. (2020). Su Erozyonu İl İstatistikleri, Toprak Erozyonu Kontrol Stratejileri, Sürdürülebilir Arazi/Toprak Yönetimi Uygulama ve Yaklaşımları, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü, Ankara, https://webdosya.csb.gov.tr/db/cem/icerikler/su_erezyon-20221228103523.pdf
- Ezer, A. (2015). An assessment of soil erosion using Rusle model: a case study from the Marmara Region. Master Thesis, Boğaziçi University, İstanbul.
- FAO. (2015). Global soil status, processes and trends. Status of The World’s Soil Resources (SWSR). Main Report of the Food and Agriculture Organization of the United Nations, New York.
- Fıçıcı, M. (2021). Madra Barajı Havzasında erozyon analizi. Yayınlanmamış doktora tezi. Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
- Fıçıcı, M. & Soykan, A. (2022). MPSIAC & RUSLE yöntemleriyle karşılaştırmalı erozyon analizi: Madra Barajı Havzası. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 8, 28-47. https://doi.org/10.46453/jader.1020922
- Gaubi, I., Chaabani, A., Mammou, AB. & Hamza, AH. (2017). A GIS-based soil erosion prediction using the revised universal soil loss equation (RUSLE) (Lebna Watershed Cap Bon, Tunisia). Nat Hazards, 86, 219-239. DOI 10.1007/s11069-016-2684-3
- İkiel, C., Ustaoğlu, B. & Koç, DE. (2020). Trakya Yarımadası’nda erozyon duyarlılık analizi. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 4, 1-14. https://dergipark.org.tr/tr/pub/jader/article/666287
- Kökpınar, M. (2018). Rezervuar sedimantasyonu probleminin Türkiye’deki altı büyük baraj için değerlendirilmesi. TED Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Raporu.
- Lal, R. (2001). Soil degradation by erosion. Land Degradation & Development, 12(6), 519–539.
- Lane, LJ., Renard, KG., Foster, GR. & Laften, JM. (1992). Development and application of modern soil erosion prediction technology-the USDA experience. Soil and Water Management and Conservation, 30, 893-912.
- Lorito, S., Pavanelli, D., Bigi, A., Stanchi, S. & Vianello, G. (2004). Introduction of GIS-based RUSLE model for land planning and environmental management in three different Italian ecosystems. Department of Environmental and Agricultural Science and Technology (DiSTA), Bologna University, Italy.
- Mater, B. (2004). Toprak coğrafyası. Çantay Kitabevi, İstanbul.
- M.G.M. (2017). 2007-2017 Sıcaklık ve yağış verileri. Aliağa Meteoroloji İstasyonu.
- Millward, AA. & Mersey, JE. (1999). Adapting the RUSLE to model soil erosion potential in a
- Miranda, M.N., Rosa, C., Peres, A., Maia, R. (2021). Sedimentation assessment and effects in Venda Nova dam reservoir (Portugal), Science of The Total Environment, Volume 766, 20 April 2021, 144261, https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2020.144261
- Mitasova, H., Hofierka, J., Zlocha, M. & Iverson, LR. (1996). Modeling topographic potential for erosion and deposotion using GIS. Journal of Geographical İnformation Science, 10 (5), 629-641.
- Moore, RR. (1979). Rainfall erosivity in East Africa: Kenya, Tanzania, Uganda. Geografiska Annaler, 61, 147-156. Moore, I. & Burch, G. (1986a). Physical basis of the length-slope factor in the universal soil loss equation. Soil Science Society of America Journal 50, 1294–1298.
- Moore, I. & Burch, G. (1986b). Modeling erosion and deposition: topographic effects. Transactions of ASAE, 29 (6), 1624–1640.
- Moore, ID. & Wilson, JP. (1992). Length-slope factors for the revised universal soil loss equation: simplified method of estimation. Journal of Soil and Water Conservation, 47, 423–428. Morgan, R.P.C. (2005). Soil Erosion and Conservation. Blackwell Publishing.
- Mutlu, YE. & Soykan, A. (2018). Rusle (3d) modeli kullanılarak toprak erozyonu tahmini: Havran Çayı Örneği. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 1, 50–66. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/642753
- Mutlu, YE., Soykan, A. & Fıçıcı, M. (2021). Kille Çayı (Balıkesir) Havzasında erozyon risk analizi. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 6, 98-111. https://doi.org/10.46453/jader.866903
- Nearing, M.A. (1997). A single, continuous function for slope steepness influence on soil loss. Soil Science Society of America Journal, 61(3), 917–919.
- Nearing, MA., Yin, SG., Borrelli, P. and Polyakov, OV. (2017). Rainfall erosivity: an historical rewiew. Catena, 157, 357-362. https://doi.org/10.1016/j.catena.2017.06.004
- Özşahin, E. (2011). Zeytinli Çayı Havzası’nın (Balıkesir) erozyon analizi. e-Journal of New World Sciences Academy Nature Sciences, 4A0036, 6 (1), 42-56. https://dergipark.org.tr/tr/pub/nwsanature/article/130536
- Özşahin, E. (2014). Tekirdağ İlinde CBS tabanlı RUSLE modeli kullanarak erozyon risk değerlendirmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 11(2), 45-56.
- Özşahin, E. (2016). Ergene Havzasında (Trakya) arazi kullanımı ve arazi örtüsü değişikliklerinin erozyon üzerine etkileri. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 31, 117-126. https://doi.org/10.7161/anajas.2016.31.1.117-126.
- Özşahin, E., Duru, Ü. & Eroğlu, İ. (2018). Land Use and Land Cover changes (LULCC), a key to understand soil erosion ıntensities in the Maritsa Basin. Water, 10, 335. https://doi.org/10.3390/w10030335.
- Özşahin, E., Eroğlu, İ. & Yıldız, H. (2019). GIS based erosion studies in Turkey, pp. 1251-1253. In: Ed. Dimitar Kirilov DIMITROV, Dimitar NIKOLOSKI, Rasim YILMAZ, Proceedings of International Balkan and Near Eastern Social Sciences Congress Series, Tekirdağ / Turkey, March 09-10, 2019.
- Özşahin, E. (2023). Farklı erozyon tahmin modellerine göre akarsu sedimantasyon miktarının belirlenmesine bir örnek: Naip Barajı Havzası (Tekirdağ, Türkiye). Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 10, 1-19. https://doi.org/10.46453/jader.1203890
- Özşahin, E. (2024). Spatiotemporal changes of soil erosion rate in the pre-and post-dam construction periods (1990-2018) determined through RUSLE and GIS: the case of the Kavak River Basin, East Thrace, Türkiye. Environ Dev Sustain. https://doi.org/10.1007/s10668-024-05381-z
- Pektezel, H. (2015). Gelibolu Yarımadası’nda CBS tabanlı RUSLE (3d) yöntemiyle erozyon duyarlılık analizi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 17, 131-151. DOI : 10.16992/ASOS.807
- Panagos P., Borrelli P., Meusburger C., Alewell C., Lugato E. & Montanarella L. (2015) Estimat-ing the soil erosion cover-management factor at European scale. Land Use Policy 48, 38-50. https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2015.05.021
- Pandey, A., Mathur, A., Mishra, SK. & Mal, BC. (2009) Soil erosion modeling of a Himalayan Watershed using RS and GIS. Environmental Earth Sciences, 59, 399-410.
- Pınar, M.Ö., Şahin, S., Madenoğlu, S. & Erpul, G. (2020). Derinöz Baraj Havzasında Şiddetli Erozyon Alanlarının Belirlenmesi ve Rezervuar Sediment Yükünün Hesaplanması. Su Kaynakları, 5(2), 24 – 33. https://dergipark.org.tr/tr/pub/su/article/785518
- Renard, KG., Foster, GR., Weesies, GA. & Porter, JP. (1991). RUSLE: revised universal soil loss equation. Journal of Soil and Water Consevation, 46, 30-33.
- Renard, KG., Foster, GR., Weesies, GA., McCool, DK. & Yoder, DC. (1997). Predicting soil erosion by water: a guide to conservation planning with the revised universal soil loss equation. U.S. Department of Agriculture, Agriculture Handbook 703, USA.
- Rijks, D., Tens JM. & Vossen, P. (1998). Agrometeorological applications for regional crop monitoring and productions assessment. EUR 17735 EN, pp: 505.
- Schreiber, P. (1904). Über die beziehungen zwischen dem niederschlag und der wasserführung der flüsse in Mitteleuropa. Meteor, Z., 21, 441-452.
- Wischmeier WH., Johnson CB. & Cross BV. (1971). A soil erodibility nomograph for farm-land and construction sites, J. Soil and Water Conserv. 26, 189-193.
- Wischmeier, WH. & Smith, DD. (1978). Predicting rainfall erosion losses: a guide to conservation planning. U S Department of Agriculture Habdbook, Washington D C.
- Ustaoğlu, B., İkiel, C., Dutucu, A. A. & Koç, D.E. (2021). Erosion Susceptibility Analysis in Datça and Bozburun Peninsulas, Turkey. Iranian Journal of Science and Technology, Transactions A: Science, 45, 557 – 570. DOI:10.1007/s40995-020-01053-5
- Ünüştü, A. & Ülke Zengin, A. (2024) Baraj Rezervuarlarında Sedimantasyon ile Mücadele Yöntemleri. Sürdürülebilir Mühendislik Uygulamaları ve Teknolojik Gelişmeler Dergisi, 7(1), 47-59. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3939048
- Zeng, C., Wang, S., Bai, X., Li, Y., Tian, Y., Li, Y., Wu, L. & Luo, G. (2017). Soil erosion evolotion and spatial correlation analysis in a typical karst geomorphology using RUSLE with GIS. Solid Earth, 8, 721-736.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Jeoformoloji ve Yüzey Örtü Süreçleri |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | yok |
| Gönderilme Tarihi | 25 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 15 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 16 |
Amaç ve Kapsam
JADER - Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi’nin amacı, bilimsel açıdan nitelikli ve özgün, uluslararası düzeydeki araştırmaları yayınlamaktır. Bu nedenle dergi, Jeomorfoloji alanındaki bilimsel metinleri yayınlayan, yayın dili Türkçe ve İngilizce olan, bağımsız çift-kör (peer-review) hakemli uluslararası bir dergidir.
JADER, Jeomorfoloji Derneği'nin bilimsel içerikli resmi yayın organı olup, Sürekli Yayın Modeli (2026 yılı itibariyle) çerçevesinde yılda 2 sayı yayınlanmakta ve Jeomorfoloji Derneği tarafından finanse edilmektedir.
Derginin hedef kitlesi jeomorfoloji ve ilgili diğer disiplinlerde çalışan bilim insanları ile lisansüstü öğrencilerdir.
Yazım Kuralları
Yazıların Hazırlanması
Türkçe dilinde hazırlanmış makalelerin dil bilgisi ve yazım kuralları açısından kontrol ettirilmesi önerilmektedir.
İngilizce dilinde hazırlanmış makalelerin dil bilgisi açısından yetkili - yeterli kişi veya kuruluşlar tarafından kontrol edilmesi gerekmektedir. Yazarlardan, makale metninin bu açıdan kontrol edilip, düzeltildiğini onaylayan bir belge talep edilmektedir.
Makale metninin MS Word formatında hazırlanması ve gönderilmesi gerekmektedir. Metin satırları, hakemlik sürecinin sağlıklı yürütülebilmesi adına numaralandırılmalıdır.
Dergiye gönderilecek yazılar A4 boyutlarında beyaz kâğıda üst, alt, sağ ve sol taraflardan 3 cm boşluk bırakılarak‚ 1 satır aralıklı, iki yana dayalı, satır sonu tirelemesiz ve 12 punto “PT Sans” yazı karakteri kullanılarak yazılmalıdır. Bununla birlikte, gönderilen tablo, şekil, resim, grafik ve benzerlerinin derginin sayfa boyutları dışına taşmaması ve daha kolay kullanılmaları için 15x23 cm'lik alanı aşmamasına özen gösterilmelidir. Bu nedenle tablo, şekil, resim, grafik vb. unsurlarda okunabilir olmak kaydıyla daha küçük punto ve tek aralık kullanılabilir.
Makalenin başlığında, ilk sayfasında ve dosya bilgisi kısmında yazar (lar) a ait bilgiler olmamalıdır. Dosya adı, makale hangi sayı için gönderiliyorsa ona ithafen JADER_YIL_SAYI_X.docx olarak verilmelidir.
Makale metninin dışında ayrı bir MS Word sayfası oluşturulup, bu sayfaya;
* Makale türü,
* Yazar - yazarlar,
* Sorumlu yazar,
* Açık adres (ler),
* e - posta (lar),
* ORCID bilgi (ler) i,
* Makalenin bilimsel katkısı,
* Teşekkür
bilgileri eklenmelidir.
Makalelerin kabulü ve hakemlere yönlendirilmesinde sorun oluşmaması için bu konuda dikkatli olunması önerilmektedir.
Araştırma Makaleleri :
Türkçe Başlık / İngilizce Başlık,
250 - 300 Kelimelik Türkçe Özet, 4-5 Anahtar Kelime,
250 - 300 Kelimelik İngilizce Özet (Abstract), 4-5 Anahtar Kelime (Keywords),
Extended Abstract (minimum 1000 words),
Giriş (Amaç, Kapsam, Literatür Değerlendirmesi, İnceleme Alanı),
Materyal ve Yöntem (Çalışmada kullanılan materyaller listelenmeli ve kullanım amaçları belirtilmelidir. Yöntem ise çalışmayı okuyan kişilerin benzer bir çalışmayı yapabileceği nitelikte detaya sahip olmalıdır.),
Bulgular (Çalışmada üretilmiş veriler sunulmalıdır.),
Sonuç - Tartışma - Öneriler (Bulguların ulaştırdığı sonuçlar verilmeli, sonuçlar mevcut literatür ile kıyaslanmalı, gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmalıdır.)
Katkı Belirtme (Çalışmanın üretilmesinde maddi, manevi destekleri bulunan kişi ve kurumlar belirtilmelidir.)
Kaynakça (Metin içinde kullanılan atıflar, yazar soyadlarına göre sıralanmalıdır. Atıf ve Kaynakça yazımında APA sistemi kullanılmalıdır.),
Varsa Ekler
şeklinde bölümlerden oluşmalıdır.
Derleme Makaleler
Derleme çalışmalarının amacı; başka araştırmacıların yaklaşımları ve fikirlerinin özetlenmesi ve bir sentez oluşturulmasıdır. Bu kapsamda derleme makaleler:
- Yazarın geliştirdiği, düşündüğü araştırma sorusuna yönelik olmalı,
- Konu hakkındaki bilgilerin özeti üzerinden sonuçların bir sentezi yapılmalı,
- Literatürdeki tartışmalı ya da eksik bilgiler vurgulanmalı,
- Geleceğe yönelik araştırılabilecek başlıklar değerlendirilmelidir.
Derleme makaleleri;
Türkçe Başlık / İngilizce Başlık,
Özet (Türkçe), 4-5 Anahtar Kelime,
Abstract, 4-5 Keywords,
Extended Abstract (minimum 1000 words),
Giriş,
Bulgular,
Sonuç - Tartışma - Öneriler
Kaynakça
şeklinde başlıklar içermelidir.
BAŞLIK
Başlık hem Türkçe hem İngilizce olarak, mümkün olduğunca kısa olmalı ve makalenin içeriğini tam olarak yansıtmalıdır.
ANA METİN
Dergiye gönderilecek yazılar .doc veya .docx formatında, PT Sans fontu ile 12 punto, 1 satır aralığı ve tek sütun olarak yazılmalıdır.
Matematiksel ifadeler, denklemler numaralandırılmalı, denklemler sola, denklem numaraları ise parantez içinde sağa dayalı olmalıdır.
Metnin hazırlanmasında şu sıra izlenmelidir:
Başlık (İngilizce karşılığı ile),
Türkçe Özet + Anahtar Kelimeler,
İngilizce Abstract + Keywords,
Ana Metin (Giriş, Materyal ve Yöntem, Bulgular, Sonuç, Tartışma ve Öneriler),
Teşekkür ve Katkı bölümü,
Kaynaklar ve varsa Ekler.
ÖZET
Özet Türkçe ve İngilizce hazırlanmalı ve 300 kelimeyi geçmemeli; amaç, varsa çalışma alanı, materyal ve yöntem, ana bulgular, ana sonuçlar verilmelidir. Özetin sonunda çalışmayı tanımlayan dört - beş Anahtar Kelime yer almalıdır.
Tümüyle İngilizce hazırlanan makalelerde Türkçe özet gerekli değildir.
Özet, 8 punto büyüklüğünde, iki yana yaslı olarak düzenlenmelidir.
ABSTRACT
You need to insert an English abstract into this section by taking into account exactly the same format. The abstract should not exceed 300-words. If your translation does exceed the given limitation, you should arrange your wording to keep within the 300-word limit.
Keywords: 4-5 words
TABLO - ŞEKİL - HARİTA Bilgileri
Metin içinde yer alan tüm görsel malzemeler (harita, grafik, diyagram, fotoğraf vs.) “Şekil”, çizelgeler ise “Tablo” olarak isimlendirilir.
Metin içindeki tüm görsellerin Türkçe açıklamaları yanında / İngilizce açıklamaları da verilmelidir. Bunun için 2020 (4) Nisan sayısı ve sonrasında yayınlanan makalelere bakılabilir.
Bu tür görsel malzemenin yüksek kaliteli olmasına özen gösterilmelidir. Gerekli görüldüğü durumlarda çizimler ayrı olarak talep edilebilir.
Tüm şekiller en az 300 dpi (tercihen 600 dpi) çözünürlükte, jpeg, png, tiff formatlarında olmalıdır.
Her şekil ayrı ayrı numaralandırılmalıdır. Çizimler, makale metninde olması gereken yere konulmalıdır.
Haritalarda ölçek ve yön işareti kullanılmalıdır.
ATIFLAR ve KAYNAKÇA GÖSTERİMİ
Dergiye gönderilen makalelerde APA sisteminin kullanılması önerilmektedir. APA yazım kuralları BURADAN indirilebilir.
Metin içinde kullanılan atıflarda, çalışmalar eskiden yeniye göre olmalıdır.
Kaynakça bölümünde ise alfabetik olarak ve yine kendi içerisinde tarih eskiden yeniye olacak şekilde düzenlenmelidir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Hakemli dergide bir makalenin yayımlanması uyumlu ve saygı duyulan bilgi ağının gelişmesinde gerekli bir temel yapı taşıdır. Bu, yazarların ve onları destekleyen enstitülerinin çalışmalarının kalitesinin doğrudan yansımasıdır. Hakemli makaleler bilimsel metotları destekler ve şekillendirir. Bu yüzden beklenen etik davranışların standartlarında anlaşmaya varmak yayımlama ile ilgili tüm taraflar, yazar, dergi editörü, hakem ve yayımcı kuruluşlar için önemlidir:
1. Yazarların Etik Sorumlulukları
Dergiye gönderilen yazılar için telif hakkı talep edilemez.
Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir.
Kaynakça listesi eksiksiz olmalı ve alıntı yapılan kaynaklar mutlaka belirtilmelidir.
Yayın için gönderilmiş çalışmalarını gecikme veya diğer bir nedenle dergiden çekmek isteyenlerin bir yazı ile başvurmaları gerekir.
Yazar(lar)ın potansiyel çıkar çatışmaları belirtilmelidir.
Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir, böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kurulu ve bilim kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (Yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez.
Yayın kurulu, JADER için gönderilmiş yazılarda makale sahiplerinin bu koşullara uymayı kabul ettiklerini varsayar.
Yazarların JADER'e gönderdikleri çalışmalar, bilimsel araştırma ve yayın etiğine aykırı olmamalıdır.
Bilim araştırma ve yayın etiğine aykırı eylemler şunlardır:
a) İntihal: Başkalarının fikirlerini, metotlarını, verilerini, uygulamalarını, yazılarını, şekillerini veya eserlerini sahiplerine bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseriymiş gibi sunmak,
b) Sahtecilik: Araştırmaya dayanmayan veriler üretmek, sunulan veya yayınlanan eseri gerçek olmayan verilere dayandırarak düzenlemek veya değiştirmek, bunları rapor etmek veya yayımlamak, yapılmamış bir araştırmayı yapılmış gibi göstermek,
c) Çarpıtma: Araştırma kayıtları ve elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan yöntem, cihaz ve materyalleri kullanılmış gibi göstermek, araştırma hipotezine uygun olmayan verileri değerlendirmeye almamak, ilgili teori veya varsayımlara uydurmak için veriler ve/veya sonuçlarla oynamak, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,
ç) Tekrar yayım: Bir araştırmanın aynı sonuçlarını içeren birden fazla eseri doçentlik sınavı değerlendirmelerinde ve akademik terfilerde ayrı eserler olarak sunmak,
d) Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde, uygun olmayan biçimde parçalara ayırarak ve birbirine atıf yapmadan çok sayıda yayın yaparak doçentlik sınavı değerlendirmelerinde ve akademik terfilerde ayrı eserler olarak sunmak,
e) Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek, aktif katkısı olan kişileri yazarlar arasına dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini yayım sırasında veya sonraki baskılarda eserden çıkarmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,
f) Diğer etik ihlali türleri: Destek alınarak yürütülen araştırmaların yayınlarında destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile onların araştırmadaki katkılarını açık bir biçimde belirtmemek, insan ve hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uymamak, yayınlarında hasta haklarına saygı göstermemek, hakem olarak incelemek üzere görevlendirildiği bir eserde yer alan bilgileri yayınlanmadan önce başkalarıyla paylaşmak, bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak, tamamen dayanaksız, yersiz ve kasıtlı etik ihlali suçlamasında bulunmak (YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi, Madde 8).
2. Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları
JADER editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:
Genel Görev ve Sorumluluklar
Editörler, JADER'de yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
- Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarfetme,
- Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama,
- Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütme,
- Düşünce özgürlüğünü destekleme,
- Akademik açıdan bütünlüğü sağlanma,
- Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
- Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
- Okuyucu ile ilişkiler
Editörler tüm okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyaç duydukları bilgi, beceri ve deneyim beklentilerini dikkate alarak karar vermelidir. Yayınlanan çalışmaların okuyucu, araştırmacı, uygulayıcı ve bilimsel katkı sağlamasına ve özgün nitelikte olmasına dikkat etmelidir. Ayrıca editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
Yazarlar ile İlişkiler
Editörlerin yazarlara karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Editörler, çalışmaların önemi, özgün değeri, geçerliliği, anlatımın açıklığı ve derginin amaç ve hedeflerine dayanarak olumlu ya da olumsuz karar vermelidir.
Yayın kapsamına uygun olan çalışmaların ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
"Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" mutlaka yayınlanmalı ve editörler tanımlanan süreçlerde yaşanabilecek sapmaların önüne geçmelidir.
Editörler yazarlar tarafından kendilerinden beklenecek her konuyu ayrıntılı olarak içeren bir "Yazar Rehberi" yayınlamalıdır. Bu rehberler belirli zaman aralıklarında güncellenmelidir.
Yazarlara açıklayıcı ve bilgilendirici şekilde bildirim ve dönüş sağlanmalıdır.
Hakemler ile İlişkiler
Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Editörlerin dergiye gönderdikleri kendi yazıları, editoryal gruptan olmamak kaydıyla iki bağımsız hakem tarafından değerlendirilir.
Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır.
Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir.
Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellemelidir.
Hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması için adımlar atmalıdır.
Yayın Kurulu ile İlişkiler
Editörler, tüm yayın kurulu üyelerinin süreçleri yayın politikaları ve yönergelere uygun ilerletmesini sağlamalıdır. Yayın kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir. Yeni yayın kurulu üyelerini yayın politikaları konusunda eğitmeli, ihtiyaç duydukları bilgileri sağlamalıdır.
Ayrıca editörler;
Yayın kurulu üyelerinin çalışmaları tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
Yeni yayın kurulu üyelerini, katkı sağlayabilir ve uygun nitelikte belirlemelidir.
Yayın kurulu üyelerinin uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
Yayın kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
Dergi sahibi ve yayıncı ile ilişkiler
Editörler ve yayıncı arasındaki ilişki editöryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır. Editörler ile yayıncı arasında yapılan yazılı sözleşme gereği, editörlerin alacağı tüm kararlar yayıncı ve dergi sahibinden bağımsızdır.
Editöryal ve Kör Hakemlik Süreçleri
Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.
Kalite Güvencesi
Editörler; dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
Kişisel Verilerin Korunması
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddetmekle görevlidir. Ayrıca editörler; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korumaktan sorumludur.
Etik Kurul, İnsan ve Hayvan Hakları
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
Olası Suistimal ve Görevi Kötüye Kullanmaya Karşı Önlem
Editörler; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür. Bu duruma yönelik şikâyetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.
Akademik Yayın Bütünlüğünü Sağlamak
Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır.
Fikri Mülkiyet Haklarının Korunması
Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
Yapıcılık ve Tartışmaya Açıklık
Editörler;
Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
Olumsuz sonuçlar içeren çalışmaları göz ardı etmemeli ya da dışlamamalıdır.
Şikayetler
Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
Politik ve Ticari Kaygılar
Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
Çıkar Çatışmaları
Editörler; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder.
3. Hakemlerin Sorumlulukları
Tüm çalışmaların "Körleme Hakemlik" ile değerlendirilmesi yayın kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu süreç yayının nesnel ve bağımsız değerlendirilmesi ile güven sağlar. JADER değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Belirtilen süreç dâhilinde hakemlerin değerlendirmelerinden geçen yazılar, ayrıca intihal tespitinde kullanılan özel bir program aracılığıyla taranarak yazıların daha önce yayımlanıp yayımlanmadığına ve intihal içerip içermediğine dair tespite tabi tutulur. Bu bağlamda JADER için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
Dergiye gönderilen yazılar en az iki hakemin değerlendirmesinden geçer.
İki hakemden biri olumsuz kanaat belirttiği takdirde yazı üçüncü bir hakeme ya da son kararı vermesi için editöre yönlendirilir.
Değerlendirmeler tarafsız olmalıdır.
Hakemlik yapanlar mutlaka görüş bildirdikleri konunun uzmanı olmak zorundadır.
Hakemler araştırmayla, yazarlarla ve/veya araştırma fon sağlayıcılar ile çıkar çatışması içerisinde olmamalıdır.
Hakemler ilgili yayımlanmış ancak atıfta bulunulmamış eserleri belirtmelidirler.
Kontrol edilmiş makaleler gizli tutulmalıdır.
Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
Hakemler değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
Yazar(lar)ın herhangi bir kötüye kullanım durumunda (örn, intihal ya da benzer etik dışı faaliyetler) ilgili editörü hemen bilgilendirmeliler.
Hakemler değerlendirilen makale sahibinin tabi olduğu etik kurallara bağlı olmak ve bu kuralları titizlikle uygulamak durumundadır.
Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
4. Yayıncının Etik Sorumlukları
Dergi Yönetim Kurulu, aşağıdaki etik sorumlulukların bilinciyle hareket etmektedir:
JADER herhangi bir şekilde yazarlardan ücret talep etmemektedir.
Editörler, JADER'e gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir.
Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
JADER, yayınlanmış her makalenin mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayınlanmış her kopyanın kaydını saklama yükümlüğünü üstlenir.
Bununla birlikte veri tabanını internet üzerinden erişime açık tutar.
Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
5. İntihal Tespit Politikası
İntihal tespitinde intihal.net ve iThenticate programları aracılığıyla makalelerin daha önce yayımlanmamış olduğu ve intihal içermediği teyit edilir.
6. Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşırsanız
JADER’de yayınlanan bir makalede önemli bir hata ya da yanlışlık fark ettiğinizde ya da yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen jader@jd.org.tr / curebal@balikesir.edu.tr adresine e-posta yoluyla bildiriniz. Şikâyetler gelişmemiz için fırsat sağlayacağından şikâyetleri memnuniyetle karşılarız, hızlı ve yapıcı bir şekilde geri dönüş yapmayı amaçlarız.
Ücret Politikası
Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi yazarlardan herhangi bir ücret talep etmemektedir.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
Bilimsel Yayın Koordinatörü
Baş Editör
1973 yılında Ünye - Ordu'da doğdu. İlk, orta ve lise eğitimini Bursa'daki farklı kurumlarda tamamladı. 1996 yılında Necatibey Eğitim Fakültesi Coğrafya Eğitimi Bölümü'nü tamamlayarak lisans derecesini aldı. 1999 yılında Yüksek Lisans, 2003 yılında ise Doktora eğitimini İstanbul Üniversitesi'nde bitirdi.
2004 yılında Dr. Öğretim Üyesi olarak Balıkesir Üniversitesi, Fen - Edebiyat Fakültesi, Coğrafya Bölümü'nde çalışmaya başladı. 2005 - 2007 yılları arasında aynı fakültenin Dekan Yardımcılığı görevini yürüttü.
2010 yılında Doçentlik payesini aldı. 2015 yılında ise Profesör kadrosuna atandı. 2019 - 2021 yılları arasında bölüm başkanlığı yaptı.
Dr. Cürebal ulusal ve uluslararası 100'den fazla kitap, kitap bölümü, makale ve bildiri yayınladı. Araştırmacı jeomorfoloji, jeomorfolojik süreçler, ekoloji alanlarında çalışmalarına devam etmektedir.
Cürebal evli olup, bir kız çocuk babasıdır.
Editörler
1988 yılında Bozkır'da doğdu. 2010 yılında Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi mezun oldu. 2013 yılında Necmettin Erbakan Üniversitesi'nde Yüksek Lisans, 2018 yılında ise Doktora eğitimini İstanbul Üniversitesi'nde tamamladı. Halen Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Coğrafya Bölümü, Fiziki Coğrafya Anabilim Dalında Doç. Dr. olarak çalışmaktadır.
Dil Editörü
Mizanpaj Editörü
1994 yılında Beykoz/İstanbul'da doğdu. 2016'da İstanbul Üniversitesi, Coğrafya Bölümü'nü tamamlayarak lisans derecesini aldı. 2021'de İstanbul Üniversitesi, Coğrafya Anabilim Dalı’nda yüksek lisans derecesini aldı. 2025'de İstanbul Üniversitesi Coğrafya Anabilim Dalı’nda doktora derecesini aldı. . Araştırmacının ilgi alanları, Kıyı Jeomorfolojisi ve Uygulamalı Jeomorfolojidir.
Muhammed Mustafa ÖZDEL, Lisans eğitimini Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Coğrafya Bölümü’nde (2014-2018), Yüksek Lisans Eğitimini ise Nevşehir Hacıbektaş Veli Üniversitesi Coğrafya programında (2018-2020) tamamladı. Balıkesir Üniversitesi’nde İklim Değişikliğinin Zeytin Tarımına Etkisi üzerine yaptığı doktora teziyle doktora derecesini aldı. Özdel, uluslararası ve ulusal hakemli dergilerde yayımlanmış makaleler ve çeşitli kongre ve sempozyumlarda sunulan bildirilerle alanına katkı sağlamaktadır.
Danışma Kurulu
18 Ekim 1974 yılında Balıkesir’de doğdu. 1997'de İstanbul Üniversitesi, Coğrafya Bölümü’nden lisans derecesini aldı. İstanbul Üniversitesi, Fiziki Coğrafya Anabilim Dalı’nda 2000 yılında yüksek lisansını ve 2005 yılında doktora çalışmalarını tamamladı. 2010 yılında Fiziki Coğrafya Doçenti, 2015 yılında Professor oldu. 2012-2018 yılları arasında Ardahan Üniversitesi İnsani Bilimler ve Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü’nde görev yaptı. 2013 yılında Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) tarafından Sosyal Bilimler (Coğrafya) alanında Üstün Başarılı Genç Bilim İnsanı (GEBİP) ödülüne layık görüldü.
Geç Kuvaterner–Holosen dönemine odaklanan çalışmalarında, kıyı morfodinamiklerinin iklim değişimleri ve deniz seviyesi dalgalanmaları karşısındaki evrimini incelemektedir. Bu kapsamda, paleokıyı çizgileri, güncel ve relikt kumullar, eolinitler (fosil kumullar), yalıtaşları (fosil plajlar) ve denizel taraçalar gibi kıyı morfositlerinin fasiyes mimarilerine odaklanmakta; bu birimlerin çökelme ortamlarını mikrofosil analizleri, tane boyu dağılımları, XRF, XRD, SEM-EDX, manyetik duyarlılık ölçümleri ve çeşitli fizikokimyasal proksi analizleri aracılığıyla değerlendirmektedir. Stratigrafik birimlerin tarihlendirilmesinde TL, OSL ve AMS 14C yöntemlerinden yararlanmakta; yüzeyaltı yapıların belirlenmesinde ise ERT gibi jeofizik yöntemleri kullanmaktadır. Bu çalışmalarıyla, kıyı sistemlerinin doğal ve antropojenik etkilere verdiği tepkileri disiplinlerarası bir yaklaşımla yüksek çözünürlükte ortaya koymakta; bölgesel paleocoğrafik yeniden yapılanmalar ve kıyı evrimi üzerine bilimsel bilgi birikimine özgün katkılar sunmaktadır. Son yıllarda ise Türkiye’deki göller, akarsular ve kıyı sistemlerinde artan çevresel baskıları incelemekte; bu alanlardaki ekolojik riskleri multidisipliner yöntemlerle değerlendirmektedir.
Araştırma makaleleri Turkish Journal of Earth Sciences, Oceanological and Hydrobiological Studies, Environmental Forensics, Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, Geoheritage, Tectonophysics, Environmental Monitoring and Assessment, Quaternary International, Aeolian Research, Geodinamica Acta, Sedimentary Geology, Journal of Coastal Research, Quaternary Science Reviews, Geomorphology, Journal of Environmental and Engineering Geophysics, Geografiska Annaler Series A-Physical Geography, Zeitschrift für Geomorphologie ve Catena gibi alanın önde gelen dergilerinde yayınlanmıştır.
Lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümünde aldı ve 1982 yılında mezun oldu. Yüksek Lisansını İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü, Jeomorfoloji Anabilim Dalında, 1986 yılında, Doktora eğitimini; İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve İşletmeciliği Enstitüsü, Jeomorfoloji Anabilim Dalında 1993 yılında tamamladı. 1984-1992 yıllarında madencilik ve inşaat sektöründe jeomorfolog olarak görev yaptı.
1992 yılında, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Fiziki Coğrafya Anabilim Dalında Araştırma Görevlisi olarak üniversiteye geçti. 2006 yılında fiziki coğrafya doçenti oldu ve 2012 yılında İstanbul üniversitesinde Profesör unvanı aldı. Halen İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Fiziki Coğrafya Anabilim Dalında öğretim üyesi olarak görevine devam etmektedir.
2015 yılında kurulan “Jeomorfoloji Derneği” nin kurucularından olup, Kurucu başkan olarak 2015—2019 (1. Dönem) ve 2019-2021 yıllarında (2. Dönem) dernek başkanlığı yaptı. Halen Jeomorfoloji Derneği 4. Dönem Yönetim Kurulu Başkanı görevini sürdürmektedir.
Trakya Üniversitesi, Doğal Afet Yönetimi Uygulama ve Araştırma Merkezi, Danışma Kurulu üyesidir.
Tezlerini tamamlayarak mezun olan 21 Yüksek Lisans ve 15 Doktora öğrencisine lisansüstü tez danışmanlığı yapmıştır.
Uygulamalı Coğrafya, Doğal Afetler ve Afet Yönetimi, Coğrafya Eğitimi, Öğrenci merkezli yapılandırmacı eğitim, Fiziksel Planlama, Coğrafi Bilgi Sistemleri, Havza Yönetimi konularında; 6 adet özgün kitap, 16 Kitap bölümü, 12 adet Uluslararası makalesi, 31 adet uluslararası bildirisi, 48 adet ulusal hakemli dergide makalesi, 44 adet ulusal-uluslararası katılımlı bilimsel toplantılarda sunulmuş bildirisi, ”Doğal afetler” Ansiklopedi (Sosyal Bilimler Ansiklopedisi) maddesi yayınlanmıştır.
Yayınlanmış kitapları
• TUROĞLU, H. 2022. Magmatik Jeomorfoloji (Genel esaslar ve Türkiye’den örnekler), ISBN 978-975-368-766-9, Filiz Kitapevi, 318 sayfa, İstanbul.
• TUROĞLU, H. 2020. Coğrafi Bilgi Sistemlerinin Temel Esasları. Güncellenmiş 5. Baskı (İlk baskısı 2000 yılında yapıldı). ISBN 978–975–9060–51–0.
• TUROĞLU, H. 2011. Reconstructing the paleolanduse of Urartian period for Yoncatepe Archaeologic Site (Van, Turkey), ISBN 978–975–9060–84–8,
• TUROĞLU, H. 2011. Buzullar ve Buzul Jeomorfolojisi. ISBN 978–975–9060–82–4
• TUROĞLU, H. ve Özdemir, H. 2005. Bartın'da Sel ve Taşkınlar; Sebepler, Etkiler, Önleme ve Zarar Azaltma Önerileri, ISBN 975–9060–04–3,
• TUROĞLU, H. 2005. Trabzon-Sarp Arası Karadeniz Aklanı Doğal Ortam Özellikleri ve İnsan, ISBN 975–270–767-X.
Prof. Dr. Murat TÜRKEŞ
Boğaziçi Üniversitesi İklim Değişikliği ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi Yönetim Kurulu ve Fizik Bölümü (Yarı Zamanlı) Öğretim Üyesi;
TEMA Vakfı Bilim Kurulu Üyesi
Troia Vakfı Mütevelli Heyeti Üyesi
TEMA Vakfı Mütevelli Heyeti Üyesi
Jeomorfoloji Derneği Üyesi
(Lisans ve Yüksek Lisans: Fiziki Coğrafya ve Jeoloji; Doktora: Klimatoloji ve Meteoroloji)
PROF. DR. MURAT TÜRKEŞ'İN ÖZGEÇMİŞİ
23 Haziran 1957’de Hakkâri’de doğdu.
1981 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Fiziki Coğrafya ve Jeoloji Kürsüsü’nden mezun oldu. Yüksek lisansını aynı kürsüde, Doktorasını İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Klimatoloji ve Meteoroloji Bilim Dalı’nda yaptı. Aralık 2007’de Fiziki Coğrafya alanında Profesör unvanını aldı. Aralık 1981- Mayıs 2004 döneminde Meteoroloji Genel Müdürlüğü’nde ve Mayıs 2004 – Şubat 2013 döneminde bir üniversitede görev yaptıktan sonra emekli oldu.
2013-2015 döneminde ODTÜ İstatistik Bölümü Bağlantılı Öğretim Üyesi olarak görev yaptı. 2015 yılından beri Boğaziçi Üniversitesi İklim Değişikliği ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi Yönetim Kurulu ve Fen Bilimleri Enstitüsü Fizik Anabilim Dalı Yarı Zamanlı Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktadır.
İklim Değişikliği ve Değişkenliği; Kuraklık, Arazi Bozulumu ve Çölleşme; Küresel Klimatoloji ve İklim Dinamiği; Hidroklimatoloji; Sinoptik Meteoroloji/Klimatoloji ve Uygulamaları; Biyocoğrafya; Biyoklimatoloji; Orman Yangınları Meteorolojisi ve Klimatolojisi; Doğal Afetler ve Afet Risk Yönetimi, Etkilenebilirlik ve Risk Çözümlemeleri; Kuraklık ve Su Yönetimi; Gıda Güvenliği; İklim ve Çevre Diplomasisi, vb. alanlarda yurt içinde ve dışında yayımlanmış makale, bildiri, kitap ve kitap bölümleri var.
Türkiye’yi 1990 yılından beri iklim değişikliği, kuraklık, çölleşme, iklim ve çölleşme diplomasisi, geleneksel tarım ve gıda güvenliği vb. konularda bölgesel ve hükümetlerarası bilimsel ve teknik çalışmalar, çalıştay/sempozyum ve taraflar konferansı toplantılarında (ör. İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi) temsil etmekte; ulusal ve uluslararası projelerde bilim uzmanı ve danışman olarak görev yapmaktadır.
Uzun yıllardan beri, Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli’nin (IPCC) Başyazar, Katkı Veren Yazar, Hakem Editörü ve Hakemlerindendir. IPCC çalışmalarına, öncekilere ek olarak, 2019’da tamamlanan İklim Değişikliği ve Arazi Özel Raporu’nun Çölleşme Bölümü’nün baş yazarlarından, aynı raporun Teknik Terimler Sözlüğü ve Kuraklık Kutusu’nun yazarlarından; 2021-2022’de tamamlanan 6. Değerlendirme Raporu 1. Çalışma Grubu 12. Bölümünün Hakem Editörlerinden ve 5 ayrı bölümün hakemlerinden biri olarak katkı sağladı. Son olarak, Birleşmiş Milletler Çölleşme Sözleşmesi (UNCCD) Hükümetlerarası Kuraklık Çalışma Gurubuna (IWG) 2022 yılında seçildi. 2024 yılı sonuna kadar çalışacak olan IWG’ye, UNCCD Kuzey Akdeniz Eki’nde yer alan Türkiye’yi temsilen katkı verecektir.
Prof.Dr.Hakan Yiğitbaşıoğlu’nun özgeçmişi
1980 yılında girdiği AÜ Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Fiziki Coğrafya ve Jeoloji Kürsüsü’nden 1984 yılında mezun oldu. Aynı fakültede 1987 yılında Yüksek Lisansını 1993 yılında ise doktorasını tamamladı. 1999 yılında Doçent, 2005 yılında ise Profesör ünvanını aldı. 2007 – 2010 yılları arasında Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dekan Yardımcısı ve Coğrafya Bölüm Başkanı olarak idari görevde bulundu. Farklı üniversitelerden yabancı bilim insanları ile 1994 yılından günümüze kadar Türkiye’nin değişik yerlerinde ortak projelerde çalıştı. Başlıca ilgi alanları Jeomorfoloji, Paleocoğrafya, Jeoarkeoloji ve Çevre Sorunlarıdır. Yayınlanmış 3 kitabı ve çok sayıda makalesi ile bildirisi bulunmaktadır.
Lisans eğitimini Ege Üniversitesi Coğrafya Bölümünde 1986 yılında tamamladı. Ardından İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Jeomorfoloji Anabilim Dalında 1988 yılında yüksek lisansını tamamladı. Bir süre özel sektörde jeomorfolog olarak çalıştı. 1990 yılında Ege Üniversitesi Coğrafya Bölümünde Araştırma Görevlisi olarak göreve başladı. Doktorasını Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Fiziki Coğrafya programında 2002 yılında tamamladı. Aynı bölümde doçent ve profesör oldu. Halen aynı bölümde bölüm başkanı olarak görev yapmaktadır. Fiziki coğrafyanın çeşitli alanlarında 100'den fazla makalesi ve bildirisi bulunmaktadır.
Prof. Dr. Tuncer Demir lisans eğitimini 1983-1987 yılları arasında Atatürk Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü’nde tamamladı. Ardından 1993 yılında Harran Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi’nde Araştırma Görevlisi olarak görevine başladı. Aynı yıl Milli Eğitim Bakanlığı bursu ile Yüksek Lisans eğitimini tamamlamak üzere İngiltere’ye gitti ve University of Wales, Swansea, Department of Geography, Fiziki Coğrafya alanında 1993-1996 arasında eğitimini tamamladı. Doktora eğitimini ise University of Durham, Geography Department, Fiziki Coğrafya alanında 2000 yılında İngiltere’de tamamladı. 2001-2006 yılları arasında Harran Üniversitesi Coğrafya Bölümü’nde Yardımcı Doçent olarak görev yaptı. 2006 yılında Doçentlik ve 2011 yılında da Profesörlük unvanına yine Harran Üniversitesi Coğrafya Bölümü’nde hak kazandı. 2015 yılından beri Akdeniz Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü’nde görevini sürdürmektedir. 2003-2015 yılları arasında sırasıyla Harran Üniversitesi Hilvan Meslek Yüksekokulu, Şanlıurfa Meslek Yüksekokulu ve Şanlıurfa Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu’nda müdürlük görevi yapmıştır. 2016 yılından beri Akdeniz Üniversitesi Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü müdürü olarak görev yapmaktadır. 2017 yılında Jeopark Belediyeler Birliği- Kula-Salihli UNESCO Global Jeoparkı koordinatörü olarak atanmış ve görevine devam etmektedir. Ayrıca 2018 yılı itibariyle, UNESCO Türkiye Millî Komisyonu Jeolojik Miras ve Jeopark İzleme Grubu Üyesi olarak görevini sürdürmektedir.
1967 Bursa Karacabey doğumlu olan Soykan, Uludağ Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi Coğrafya Öğretmenliği bölümünü 1988 yılında bitirdi. 1991 yılında İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Fiziki Coğrafya Anabilim Dalı’nda Yüksek Lisansını ve 1994 yılında da Doktorasını tamamladı. 1990 yılında Uludağ Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi’nde Araştırma Görevlisi olarak göreve başlayan Soykan, 1995 yılında Balıkesir Üniversitesi’nde Öğretim Üyesi oldu. 2006 yılında doçentliğini alan Soykan, 2012 yılında da profesör oldu. 1995-1997 yılları arasında Çevre Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdür Yardımcılığı, 1997–2000 yılları arasında ise Sosyal Bilimler Enstitüsü Müdür Yardımcılığı görevlerinde bulundu. 2000-2007 yılları arasında Dursunbey Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü ve Balıkesir Üniversitesi Senatosu Üyeliği yaptı. 2011-2012 yıllarında Balıkesir Üniversitesi Sürekli Eğitim, Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü görevini yürüttü. Yurtiçinde ve yurtdışında çok sayıda bilimsel toplantıya katılan Soykan’ın yayımlanmış makalelerinin yanı sıra, kitap bölümü yazımı ve editörlükleri bulunmaktadır. Çok sayıda ulusal ve uluslararası proje ile bilimsel toplantıların organizasyonlarında görev aldı. Soykan, 2002–2006 yılları arasında Balıkesir TEMA İl Temsilcisi olarak görev yaptı. Halen BAÜN Fen-Edebiyat Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak görev yapan Soykan, evli ve bir kız çocuk sahibi olup, İngilizce bilmektedir.
Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi ( JADER ) / Journal of Geomorphological Researches
TR Dizin - Crossref - Google Scholar tarafından taranmaktadır.
Jeomorfoloji Derneği / Turkish Society for Geomorphology ( www.jd.org.tr )