Araştırma Makalesi

Türkiye’de Avrupa Deniz Levreği ve Çipura Yetiştiriciliğinin Üretim ve Ekonomik Göstergelerine Yakından Bir Bakış

Cilt: 6 Sayı: 4 31 Aralık 2021
PDF İndir
EN TR

Türkiye’de Avrupa Deniz Levreği ve Çipura Yetiştiriciliğinin Üretim ve Ekonomik Göstergelerine Yakından Bir Bakış

Öz

Bu çalışmada, Türkiye’de su ürünleri yetiştiriciliğinde son yıllarda en fazla üretilen ilk 3 tür içinde bulunan Avrupa deniz levreği (Dicentrarchus labrax) ve çipura (Spraus aurata) balıklarının genel olarak ve illere göre üretim miktarları, değerleri, işletme sayıları ve kapasiteleri değerlendirilerek ülke ekonomisine katkıları ve potansiyellerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. 10 yıllık değişime bakıldığında 2011 yılında ülkemizin yetiştiricilik miktarı 188.790 tondan, 2020 yılında 421.411 tona çıkmıştır. 2011 yılından 2020 yılına gelindiğinde Avrupa deniz levreği 47.013 tondan 148.907 tona, çipura ise. 32.187 tondan 109.749 tona çıkmıştır. Ülkemizde 2020 yılında yapılan toplam 421.411 ton yetiştiriciliğinin %61’ini bu iki tür oluşturmaktadır. Avrupa deniz levreğinin ülkemizde 11 ilde, çipura balığının ise 7 farklı ilde yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bu iki türün yetiştiriciliğinde de Muğla ilk sırada gelmekte, İzmir ise Muğla’yı takip etmektedir. Balık fiyatları Avrupa deniz levreğinde 2011’de 8,9 TL (5,32 USD) iken, 2020’de 29,53 TL (4,21 USD) olarak görülmektedir. Çipurada ise 2011’de 8,9 TL (5,32 USD) iken, yine 2020 yılında 28,31 TL (4,03) olmuştur. Avrupa deniz levreğinde, ortalama işletme başına üretim miktarı 1.107 ton ile Mersin ilk sırada yer alırken, Çanakkale 33 ton ile en düşük üretime sahiptir. Çipurada ise ortalama tesis başına 1.135 ton ile Aydın ilk sırada yer alırken 11 ton ile Çanakkale son sırada yer almaktadır. Türkiye, dünya deniz balıkları yetiştiriciliği klasmanındaki liderliğini korumak için, zengin su kaynaklarını en optimum noktada kullanmada bilimsel verilerden yola çıkmaktadır. Çevreyle dost ve sürdürülebilir olarak dünya liderliğini koruma isteğini sürdüren ülkemiz, gelecek öngörülerilerini yerli alternatif yem hammaddeleri ar-gelerine hız verme, yeni pazarlara girme, iklim değişikliğinin olası etkilerini en aza indirmek için B planlarını üzerinde yoğunlaştırmalıdır.

Anahtar Kelimeler

Türkiye , Avrupa Deniz Levreği , Çipura , İller , Ekonomi

Kaynakça

  1. Anonim, (2018). Sema Budak, Erişim Tarihi: 28/10/2021 https://Www.Yatirimkredi.Com/Turkiyede-balikcilik-ve-su-urunleri-ekonomisi.Html
  2. Aydın, O. & Sayılı, M. (2009). Samsun İlinde Alabalık Işletmelerinin Yapısal ve Ekonomik Analizi. GOÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 26(2), 97-107.
  3. Baki, B & Dalgıç, G. (2009). Ordu İli Perşembe İlçesinde Levrek (Dicentrarchus labrax L., 1758) Yetiştiriciliği Yapan İşletmelerde Üretim ve Teknik Özellikler. Anadolu J. Agric. Sci. 24(1), 8-1.
  4. BAKKA. (2021). Zonguldak İli Levrek, Gökkuşağı Alabalığı ve Deniz Alabalığı Yetiştiriciliği, Ön Fizibilite Raporu, T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı. 74 Sf.
  5. Çukurova Kalkınma Ajansı. (2020). Adana Ili Çipura Üretim Tesisi, Ön Fizibilite Raporu, T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı. 34 Sf.
  6. EuroStat, (2020). Https://Ec.Europa.Eu/Eurostat/Statistics-explained/Index.Php?Title=archive:aquaculture_statistics&oldid=356961, Erişim Tarihi: 28.Ekim.2021
  7. FAO. (2018), http://www.fao.org/3/CA0191TR/Ca0191tr.Pdf., (21 Ekim 2021).
  8. FAO. (2021). Global Production Statistics 1950-2017. Http://Www.Fao. Org/Fishery/Statistics/Global-production/Query/En. (21 Ekim 2021).
  9. Hekimoğlu, B & Altındeğer, M. (2012). Türkiye ve Samsun İlinde Su Ürünleri Sektörünün Mevcut Durumu Sorunları ve Çözüm Önerileri, Samsun Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü, 35 Sf.
  10. Korkut, A.Y. & Yıldırım, Ö. (2003). Türkiye’de Su Ürünleri Yetiştiriciliği ve Yetiştiricilikte Alternatif Yem Kaynakları E. Ü. Su Ürünleri Dergisi. 20(1-2), 247 - 255

Kaynak Göster

APA
Yıldırım, Ö., & Çantaş, İ. B. (2021). Türkiye’de Avrupa Deniz Levreği ve Çipura Yetiştiriciliğinin Üretim ve Ekonomik Göstergelerine Yakından Bir Bakış. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 6(4), 668-673. https://doi.org/10.35229/jaes.1018784