Araştırma Makalesi

Oikopleura (Vexillaria) dioica Fol, 1872 (Sınıf: Appendicularia)’nın Güneydoğu Karadeniz Ekosisteminde Biyometrik Özellikleri, Zamansal ve Alansal Dağılımı

Cilt: 7 Sayı: 4 31 Aralık 2022
PDF İndir
EN TR

Oikopleura (Vexillaria) dioica Fol, 1872 (Sınıf: Appendicularia)’nın Güneydoğu Karadeniz Ekosisteminde Biyometrik Özellikleri, Zamansal ve Alansal Dağılımı

Öz

Araştırma Güneydoğu Karadeniz ekosisteminde 2010-2013 yılları arasında 13 istasyondan aylık ve/veya mevsimsel olarak yapılmıştır. Mesozooplankton örnekleri 200 µm plankton ağı ile donatılmış Hydro-bios Hensen tipi plankton kepçesi ile istasyon derinliğine bağlı olarak düşey yöndeki plankton çekimleri ile toplanmıştır. Bu araştırmada Karadeniz ekosisteminde tek tür (Oikopleura dioica) ile temsil edilen Appendicularia sınıfına ait bulgular sunulmuştur. O. dioica’nın 2008-2013 yılları arasındaki yıllık ortalama bolluk değerleri karşılaştırıldığında, en yüksek bolluğu 2008 yılında 313 birey/m3, en düşük bolluk değeri ise 2013 yılında 38 birey/m3 olarak bulunmuştur. Mart 2012- Şubat 2013 yılları arasında aylık olarak alınan örneklerin bolluk değerlerine göre türün en yüksek bolluk değerleri haziran ayında (230 birey/m3) ve şubat ayında (157 birey/m3) tespit edilmiştir. O. dioica’nın kıyı-açık ve bölgesel bolluk değerleri incelendiğinde kıyı istasyonlarında bolluk değerlerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca biyokütle (µg C/m3) değişimi incelendiğinde, ağustos ayında küçük bireylerin katkısı nedeniyle yüksek bolluk değerine karşılık biyokütledeki düşüş dikkat çekmiştir.

Anahtar Kelimeler

Appendicularia , Biyokütle , Karadeniz , Oikopleura dioica , Zooplankton

Kaynakça

  1. Aleksandrov, B., Arashkevich, E., Gubanova, A. ve Korshenko, A. (2014). Black Sea Monitoring Guidelines Mesozooplankton. Moscow.
  2. Alldredge, A.L. (1981). The impact of Appendicularian grazing on natural food concentrations in situ. Limnology Oceanography, 26 (2), 247–257. DOI:10.4319/lo.1981.26.2.0247
  3. Arashkevich, E.G., Stefanova, K., Bandelj, V., Siokou, I., Terbiyik Kurt, T., Ak Orek, Y., Timofte, F., Timonin, A. & Solidoro, C. (2014). Mesozooplankton in the open Black Sea: Regional and seasonal characteristics. Journal of Marine Systems, 135, 81–96. DOI:10.1016/j.jmarsys.2013.07.011.
  4. Bakan, G.& Büyükgüngör, H. (2000). The Black Sea. Marine Pollution Bulletin, 41(1-6), 24-43. DOI: 10.1016/S0025-326X(00)00100-4
  5. Deibel, D. (1988). Filter feeding by Oikopleura vanhoeffeni: grazing impact on suspended particles in cold ocean waters. Marine Biology, 99(2), 177–186. DOI: 10.1007/BF00391979
  6. Deibel, D. (1998). Feeding and metabolism of Appendicularia. In Q. Bone (Ed.), The Biology of Pelagic Tunicates (pp. 139–149). Oxford: Oxford University Press.
  7. Fenaux, R. (1986). The house of Oikopleura dioica (Tunicata, Appendicularia): structure and functions. Zoomorphology, 106(4), 224–231. DOI:10.1007/BF00312043
  8. Feyzioglu, A. M., Sivri, N. & Unlu, E. (2007). Abundance and Size Structure of Oikopleura dioica South Eastern Black Sea Coast, Rapp. Comm. int. Mer Médit., 38.
  9. Greze, V.N. (1979). Zooplankton. In: V.N. Greze (Ed.), Bases of Biological Productivity of the Black Sea (pp. 143–382). Kiev: Naukova Dumka.
  10. Gorsky, G. & Fenaux, R. (1998). The role of Appendicularia in marine food webs. In Q. Bone (Ed.), The Biology of Pelagic Tunicates (pp. 161–169). Oxford: Oxford University Press.

Kaynak Göster

APA
Yıldız, İ. (2022). Oikopleura (Vexillaria) dioica Fol, 1872 (Sınıf: Appendicularia)’nın Güneydoğu Karadeniz Ekosisteminde Biyometrik Özellikleri, Zamansal ve Alansal Dağılımı. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 7(4), 389-396. https://doi.org/10.35229/jaes.1145082