New European Bauhaus Yaklaşımını Tamamlayıcı Gelenekselden Sürdürülebilirlik Dersleri: Bibliyometrik Analiz Yaklaşımı

This paper examines the principles of sustainability as exemplified by ancient garden designs and modern nature-based solutions, and considers their applicability within the context of the New European Bauhaus initiative. The objective is to assess the potential of integrating traditional design principles with green infrastructure and nature-based solutions to inform contemporary urbanisation processes. The research identifies trends and research gaps in the literature through a bibliometric analysis of the Web of Science database. The findings demonstrate that the principles of ancient gardens, including water management, biodiversity and aesthetic design, can contribute to the sustainability vision of the New European Bauhaus. The reviewed literature demonstrates that an interdisciplinary approach is a dominant feature of environmental sciences and sustainability studies. The New European Bauhaus adds a new dimension to this framework with its principles of inclusiveness and aesthetics. In this context, the New European Bauhaus has been evaluated as a catalyst to overcome the environmental and social challenges of modern cities with nature-based solutions. The findings provide an important roadmap for the development of new approaches towards sustainability goals.

Bu çalışma, antik bahçe tasarımlarından modern doğa tabanlı çözümlere uzanan sürdürülebilirlik derslerini inceleyerek, Yeni Avrupa Bauhaus girişimi çerçevesinde nasıl uygulanabileceğini ele almaktadır. Amaç, geleneksel tasarım ilkelerinin yeşil altyapı ve doğa tabanlı çözümlerle birleştirilerek modern kentleşme süreçlerine katkı sağlamasını değerlendirmektir. Araştırma, Web of Science veri tabanında gerçekleştirilen bibliyometrik analizle literatürdeki eğilimleri ve araştırma boşluklarını ortaya koymaktadır. Bulgular, antik bahçelerin su yönetimi, biyolojik çeşitlilik ve estetik tasarım gibi ilkelerinin, Yeni Avrupa Bauhaus’un sürdürülebilirlik vizyonuna katkı sağlayabileceğini göstermektedir. İncelenen literatür, çevre bilimleri ve sürdürülebilirlik çalışmalarında disiplinler arası bir yaklaşımın hâkim olduğunu, Yeni Avrupa Bauhaus’un kapsayıcılık ve estetik ilkeleriyle bu çerçeveye yeni bir boyut kattığını ortaya koymuştur. Bu bağlamda, Yeni Avrupa Bauhaus’un doğa tabanlı çözümlerle modern şehirlerin çevresel ve sosyal zorluklarını aşmada bir katalizör olduğu değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, sürdürülebilirlik hedeflerine yönelik yeni yaklaşımların geliştirilmesi için önemli bir yol haritası sunmaktadır.