Planning of In-City Universities: The Case of Bursa Technical University Mimar Sinan Campus

Öz

Universities live on campuses with functions such as education, research, accommodation, and recreational activities. In-city and outer-city lands of universities differ in location and size, and they put forth diverse problem areas and advantages for campus planning. In-city universities have positive features, such as establishing better relations with the city and sharing functions and activities. In contrast, outer city universities can be structured and developed by stating their own principles. For these reasons, the research and classification studies among university campus planning start with the location of universities. In this research, Bursa Technical University Mimar Sinan Campus plan, an in-city university, is investigated from the perspective of campus planning. The theoretical framework of university campus planning and its relation to the city is given in the project evaluation. By looking at the location and relation to campus surroundings, it can be stated that the difficulty of establishing a relationship to existing buildings, designing the circulation network, restricting factors, diverse possibilities in the usage of lands, existing green areas, building ratio against open areas shape the design problem. This campus plan is a case to be evaluated because of the approaches resulting from the statements and design framework. As a result, the presented case of campus plan and conducting technical and visual documents contributes to the campus planning area

Anahtar Kelimeler

• In-city Universities
• Campus planning
• Bursa Technical University
• Planning
• Flexibility

Kent İçi Üniversitelerinde Planlama: Bursa Teknik Üniversitesi Mimar Sinan Yerleşkesi Örneği

Öz

Üniversiteler eğitim, araştırma, barınma, dinlenme ve rekreasyon gibi işlevleri barındıran yerleşkelerde hizmet vermektedir. Kent içi ve kent dışındaki yerleşke alanları konum ve büyüklük gibi konularda çeşitlenirken bir yandan da yerleşke planlaması açısından farklı problem alanlarını ve avantajları ortaya koymaktadır. Kent içi üniversitelerin, çevresi ile daha iyi ilişki kurabilme, işlev ve aktiviteleri paylaşma gibi olumlu yönleri varken, kent dışı üniversitelerin daha büyük alanlarda kendi kurallarını koyarak yapılaşma ve genişleme şansları vardır. Bu nedenlerle, literatürde bulunan üniversite yerleşke planlaması hakkında yapılan inceleme sınıflandırma çalışmaları kent içi ve kent dışı olması durumuyla başlar ve detaylanır. Bu çalışmada Türkiye’de son dönemde kurulan üniversitelerden biri olan Bursa Teknik Üniversitesi Mimar Sinan Yerleşkesi, kent içi üniversite yerleşke planı örneği olarak incelenmiştir. Proje incelenmesi ile birlikte üniversite yerleşkeleri ve kent ilişkisi hakkında kavramsal çerçeve anlatılmıştır. Yerleşkenin bulunduğu konum ve çevresel ilişkilerine bakıldığında; mevcut yapıların ilişkilendirilmesi zorluğu, iç ve dış ulaşım ağının oluşturulmasını kısıtlayan faktörler, üniversite kullanımında olabilecek arazilerdeki farklı ihtimaller, mevcut yeşil doku, açık alana göre kıyasla muhtemel fazla yapılaşma gereği tasarım problemlerini oluşturmaktadır. Yerleşke planı, konulan ön kararlar ve sahip olduğu tasarım kurgusu nedeniyle bu problem alanında önemli yaklaşımlar ortaya koyan önemli bir kent içi üniversite yerleşkesi örneğidir. Bu nedenlerle sunulan yerleşke planı ve projeyi destekleyen görsel ve teknik materyalleri kent içi üniversite yerleşke planlaması tecrübesine ve alanına katkı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kent içi üniversiteler
• Yerleşke planı
• Bursa Teknik Üniversitesi
• Planlama
• Esneklik

Kaynakça

1. Dober, R. (1992). Campus Design. New York: Wiley&Sons.
2. Erçevik, B. (2008). Üniversitelerde Sosyal Mekan Kullanımlarının İncelenmesi: Kent Üniversitesi, Kent İçi Ve Kent Dışı Kampüsler. Yıldız Teknik University.
3. Erçevik, B., & Önal, F. (2011). Üniversite Kampüs Sistemlerinde Sosyal Mekan Kullanımları. Megaron Journal, 6(3), 151–161.
4. Erkman, U. (1990). Büyüme ve Gelişme Açısından Üniversite Kampüslerinde Planlama ve Tasarım Sorunları. İstanbul: İTÜ Mimarlık Fakültesi.
5. Güneş, Z., & Gökçe, D. (2022). Dağınık Planlı Kent Dışı Genç Üniversite Yerleşkelerinde Büyüme ve Gelişme: Düzce Üniversitesi Konuralp Yerleşkesi Örneği. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 10, 847–861. https://doi.org/10.29130/dubited.755187
6. Gürsoy, M. (2018). Üniversitelerin İçinde Doğdukları Kentlere Yönelik Sosyal ve Kültürel İşlevleri: Adıyaman Örneği. In OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi (Vol. 9). https://doi.org/10.26466/opus.472674
7. Kahveci, H. (2021). Sustainability of University Campuses: Bilecik Seyh Edebali University Example, Bilecik/Turkey. European Journal of Science and Technology, (27), 810–817. https://doi.org/10.31590/ejosat.983505
8. Körmeçli, P. Ş. (2022). Üniversite Yerleşkelerinde Ulaşım Ağının Mekân Dizimi ve CBS ile Değerlendirilmesi: Çankırı Karatekin Üniversitesi Uluyazı Kampüsü Örneği. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 7(1), 248–262. https://doi.org/10.30785/mbud.1074617

9. Kuyrukçu, Z., & Alkan, A. (2021). Üniversitelerin Şehir içi Yer Seçimine Yönelik Metodolojik Bir Yaklaşım. Yuksekogretim Dergisi, 11(3), 649–670. https://doi.org/10.2399/yod.20.704647
10. Lidsky, A. J. (2002). A perspective on campus planning. In New Directions for Higher Education (Vol. 2002, pp. 69–76). Wiley. https://doi.org/10.1002/HE.73
11. Lynch, K. (1981). A Theory of Good City Form. MIT PRESS.
12. Merlin, P. (2006). The campus or back to the city? City-university spatial relationships. In Ciudad y universidad. Ciudades universitarias campus urbanos. Mileno.
13. Mevzuat Bilgi Sistemi, T. C. (2023). Yükseköğreti̇m Kurumlari Teşki̇lati Kanunu.
14. Ocakçı, M., & Türk, Y. A. (2012). Kentsel Planlama Ansiklopedik Sözlük. In M. Ersoy (Ed.), Kentsel Planlama Ansiklopedik Sözlük (pp. 226–228).
15. Oktay, D. (2007). Üniversite Kent İlişkisi. Yapı Dergisi, (302), 42–47.
16. Oktay, D. (2018). Kent Kimliğine Bütüncül Bir Bakış. İdealkent, 3(2), 8–19. Osman, T. (2018). Üniversite Yerleşkeleri ve Erişebilirlik. AVRASYA Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 6(15), 753–775.
17. Sun, C. J., & Chiou, S. C. (2019). The comparison of campus planning development at the initial stage of school establishment: A study of the two newly instituted private universities of science and technology in Taiwan. Sustainability (Switzerland), 11(6). https://doi.org/10.3390/su11061525
18. Türeyen, M. N. (2002). Yükseköğretim Kurumları-Kampüsler. İstanbul: Tasarım Yayın Grubu.
19. Turner, P. V. (1984). Campus: An American planning tradition. Cambridge. MIT Press Series 7.
20. Yerli, O., & Ozdede, S. (2017). Design Process of a Campus Plan: A Case Study of Duzce University Konuralp Campus. Journal of Engineering Research and Application Www.Ijera.Com, 7, 50–59. https://doi.org/10.9790/9622-0704015059
21. URL-1. YÖK. (2023). Erişim Tarihi Şubat 27 2023, https://www.yok.gov.tr/universiteler/universitelerimiz
22. URL-2. Bursa Teknik Üniversitesi. (2023). Erişim Tarihi Mart 8 2023, https://btu.edu.tr/
23. URL-3. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2023). Erişim Tarihi Mart 6 2023, https://www.sbb.gov.tr/
24. URL-4. TÜİK. (2023). Erişim Tarihi Mart 8 2023, https://data.tuik.gov.tr/Search/Search?text=bursa&dil=1
25. URL-5. T.C. Bursa Valiliği. (2023). Erişim Tarihi Mart 8 2023, http://www.bursa.gov.tr/
26. URL-6. Bursa Uludağ Üniversitesi. (2023). Erişim Tarihi Mart 8 2023, https://www.uludag.edu.tr/
27. URL-7. Google Earth. (2023). Erişim Tarihi Mart 8 2023, https://earth.google.com/web/search/bursa/@40.20533437,29.06909216,121.52319011a,30197.66328792d,35y,0h,0t,0r/data=CigiJgokCcbD9jhyKUNAEUwfJuAnKUNAGQSRw7AdTjpAITPPMsxYTTpA