A STUDY ON THE EFFECT OF GREEN ACCOUNTING PERCEPTION ON GREEN ORGANIZATIONAL BEHAVIOR

Öz

The concepts of green accounting and green organizational behavior form the basis of the strategies of managing and improving the environmental performance of enterprises. The aim of this predictive correlation type research is to examine the effect of perception of green accounting on the green organizational behavior of business managers. In addition, it is aimed to determine the green accounting perception and green organizational behavior levels of business managers. Participants were tried to be reached by convenience sampling method, and questionnaires filled by 206 business managers were used in data analysis. In terms of green organizational behavior, business managers show the highest participation in environmental sensitivity and the least participation in economic sensitivity. Business managers have high perceptions of green accounting. As a result of the analyzes carried out with the established regression models, the perception of green accounting significantly positively affects the environmental sensitivity, environmental participation and economic sensitivity regarding green organizational behavior. With the results of this study, it is suggested that as managers believe more in the benefits of green accounting, more resources are avoided to waste, even for economic reasons more environmentally friendly behaviors are preferred, participation in environmentally friendly activities increases, and colleagues are encouraged to engage in more environmentally friendly activities.

Anahtar Kelimeler

• Green Accounting
• Green Organizational Behavior
• Accounting
• Management

Etik Beyan

Etik kurul raporu alınmıştır ve belirtilmiştir

YEŞİL MUHASEBE ALGISININ YEŞİL ÖRGÜTSEL DAVRANIŞA ETKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Yeşil muhasebe ve yeşil örgütsel davranış kavramları, işletmelerin çevresel performanslarını yönetme ve geliştirme stratejilerinin temelini oluşturmaktadır. Yordayıcı korelasyon türündeki bu araştırmanın amacı, yeşil muhasebeye ilişkin algılarının işletme yöneticilerinin sergiledikleri yeşil örgütsel davranışa etkisini incelemektir. Ayrıca işletme yöneticilerine ait yeşil muhasebe algısı ve yeşil örgütsel davranış düzeylerini tespit etmek de hedeflenmektedir. Kolayda örnekleme yöntemi ile katılımcılara ulaşılmaya çalışılmış, 206 işletme yöneticisi tarafından doldurulan anketler veri analizinde kullanılmıştır. İşletme yöneticilerinin sergilenen yeşil örgütsel davranış bakımından en fazla katılımı çevresel duyarlılığa, en az katılımı ise ekonomik duyarlılığa göstermişlerdir. İşletme yöneticilerinin yeşil muhasebe algılarının yüksek olduğu bulunmuştur. Kurulan regresyon modelleri ile gerçekleştirilen analizler sonucunda yeşil muhasebe algısının yeşil örgütsel davranışa ilişkin çevresel duyarlılığı, çevresel katılımı ve ekonomik duyarlılığı anlamlı olarak pozitif yönde etkilediği tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları ile işletme yöneticileri tarafından yeşil muhasebenin yararına daha fazla inanıldıkça, kaynakların israf edinilmesinden daha fazla kaçınıldığı, ekonomik gerekçelerle de olsa daha çok çevreci davranışa yönelim gösterildiği, çevre dostu faaliyetlere katılımın arttığı, iş arkadaşlarını daha fazla çevre dostu faaliyetlere bulundurulmaya özendirildiği ileri sürülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yeşil Muhasebe
• Yeşil Örgütsel Davranış
• Muhasebe
• Yönetim

Kaynakça

1. Adana Chamber of Commerce. (2025). Aylık ekonomi bülteni (Ocak 2025). Retrieved April 8, 2025 from https://www.adanato.org.tr/#!/yayin/306
2. Akbaba, M. (2019). Örgütsel adalet işgörenlerin yeşil örgütsel davranışını etkiler mi?. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(2), 641-660. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.531110
3. Apalı, A., & Acun, Ö. (2019). Muhasebe eğitimi alan öğrencilerde yeşili koruma bilincinin yeşil muhasebe üzerindeki etkisinin araştırılması. Oğuzhan Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 18-36.
4. Aydın, Y., & Gözütok, E. (2015). Sivas ilindeki muhasebe meslek mensuplarının çevresel muhasebeye yönelik algılarının ölçülmesi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16(2), 239-257.
5. Bezirci, M., Özpeynirci, R., & Duman, H. (2011). Sosyal sorumluluk kavramı bağlamında yeşil muhasebe eğitimi: Bir alan araştırması. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 13(3), 61-89.
6. Byrne, B. M. (2010). Structural equation modeling with AMOS basic concepts, applications, and programming (2nd ed.). Routledge.
7. Cairns, R. D. (2004). Principles of green accounting for renewable and nonrenewable energy resources. Energy Policy, 32(2), 261-267. https://doi.org/10.1016/S0301-4215(02)00288-4
8. Cantor, D. E., Morrow, P. C., & Montabon, F. (2012). Engagement in environmental behaviors among supply chain management employees: An organizational support theoretical perspective. Journal of Supply Chain Management, 48(3), 33-51. https://doi.org/10.1111/j.1745-493X.2011.03257.x

9. Chaudhary, R. (2020). Green human resource management and employee green behavior: An empirical analysis. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(2), 630-641. https://doi.org/10.1002/csr.1827
10. Çelik, H. E., & Yılmaz, V. (2016). LISREL 9.1 ile yapısal eşitlik modellemesi temel kavramlar – uygulamalar – programlama (3rd ed.). Anı Yayıncılık.
11. Çil Koçyiğit, S., & Tarsuslu, S. (2020). Üniversite öğrencilerinin yeşil muhasebe konusundaki algıları ve farkındalıkları: Bir üniversite örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 23(1), 326-340. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.643299
12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk,Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (4th ed.). Pegem Akademi.
13. De Beer, P., & Friend, F. (2006). Environmental accounting: A management tool for enhancing corporate environmental and economic performance. Ecological Economics, 58(3), 548-560. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2005.07.026
14. Ehrhart, M. G. (2004). Leadership and procedural justice climate as antecedents of unit‐level organizational citizenship behavior. Personnel Psychology, 57(1), 61-94. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.2004.tb02484.x
15. Endiana, I. D. M., Dicriyani, N. L. G. M., Adiyadnya, M. S. P., & Putra, I. P. M. J. S. (2020). The effect of green accounting on corporate sustainability and financial performance. The Journal Of Asian Finance, Economics And Business, 7(12), 731-738. https://doi.org/10.13106/jafeb.2020.vol7.no12.731
16. Erbaşı, A. (2019). Yeşil örgütsel davranış ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Istanbul Management Journal, (86), 1-23. https://doi.org/10.26650/imj.2019.86.0001
17. Farouk, S., Cherian, J., & Jacob, J. (2012). Green accounting and management for sustainable manufacturing in developing countries. International Journal of Business and Management, 7(20), 36-43. https://doi.org/10.5539/ijbm.v7n20p36
18. Gonzalez, C. C., & Mendoza, K. H. (2021). Green accounting in Colombia: A case study of the mining sector. Environment, Development and Sustainability, 23(4), 6453-6465, https://doi.org/10.1007/s10668-020-00880-1
19. Kaya, U. (2006). İşletme-doğal çevre ilişkilerinin mali tablolar aracılığıyla raporlanması ve denetimi. Sermaye Piyasası Kurulu.
20. Khan, M. A. S., Jianguo, D., Ali, M., Saleem, S., & Usman, M. (2019). Interrelations between ethical leadership, green psychological climate, and organizational environmental citizenship behavior: A moderated mediation model. Frontiers in Psychology, 10, 1-12. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01977
21. Kim, H. Y. (2013). Statistical notes for clinical researchers: Assessing normal distribution (2) using skewness and kurtosis. Restorative Dentistry & Endodontics, 38(1), 52-54. http://dx.doi.org/10.5395/rde.2013.38.1.52
22. Kiranmai, J., & Swetha, C. (2018). Green accounting practices: An overview. IUP Journal of Business Strategy, 15(3), 7-18.
23. Korukoğlu, A. (2011). İşletmelerde çevre muhasebesi: İzmir ili uygulaması. Ege Akademik Bakış, 11(1), 81-89.
24. Kurt, Z., & Çakıcı, A. (2025). İşletmelerde israfla mücadelede yeşil yönetim uygulamalarının rolü. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 294-311. https://doi.org/10.21547/jss.1426644
25. Li, W., Abdalla, A. A., Mohammad, T., Khassawneh, O., & Parveen, M. (2023). Towards examining the link between green HRM practices and employee green in-role behavior: Spiritual leadership as a moderator. Psychology Research and Behavior Management, 16, 383-396. https://doi.org/10.2147/PRBM.S396114
26. Liu, L., & Zhang, C. (2022). Linking environmental management accounting to green organisational behaviour: The mediating role of green human resource management. PLoS ONE, 17(12): 1-16. https://doi.org/10.1371/journal. pone.0279568
27. Manika, D., Wells, V., Smith, D. Ve Gentry, M. (2015). The impact of individual attitudinal and organizational variables on workplace environmentally friendly behaviors. Journal of Business Ethics, 126(4), 663-684. https://doi.org/10.1007/s10551-013-1978-6
28. Molina‐Azorín, J. F., Claver‐Cortés, E., López‐Gamero, M. D., & Tarí, J. J. (2009). Green management and financial performance: A literature review. Management Decision, 47(7), 1080-1100. https://doi.org/10.1108/00251740910978313
29. Ones, D. S., & Dilchert, S. (2012). Environmental sustainability at work: A call to action. Industrial and Organizational Psychology, 5(4), 444-466.https://doi.org/10.1111/j.1754-9434.2012.01478.x
30. Özalp, Ö., & Erbaşı, A. (2021). Yeşil örgüt iklimi algısının yeşil örgütsel davranış üzerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 22(1), 43-73. https://doi.org/10.24889/ifede.768115
31. Paillé, P., & Boiral, O. (2013). Pro-environmental behavior at work: Construct validity and determinants. Journal of Environmental Psychology, 36, 118-128. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2013.07.014
32. Public Oversight Accounting and Auditing Standards Authority. (2025). Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartları (TSRS) uygulama kapsamı değişikliğine ilişkin duyuru. Retrieved April 8, 2025 from https://www.kgk.gov.tr//Portalv2Uploads/files/Duyurular/v2/Surdurulebilirlik/Duyuru/Duyuru%20-%2018.pdf
33. Robertson, J. L., & Barling, J. (2017). Toward a new measure of organizational environmental citizenship behavior. Journal of Business Research, 75, 57-66. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2017.02.007
34. Saleem, M., Qadeer, F., Mahmood, F., Ariza-Montes, A., & Han, H. (2020). Ethical leadership and employee green behavior: A multilevel moderated mediation analysis. Sustainability, 12(8), 1-16. https://doi.org/10.3390/su12083314
35. Seçer, İ. (2017). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi analiz ve raporlaştırma (3rd ed.). Anı Yayıncılık.
36. Steg, L., & Vlek, C. (2009). Encouraging pro-environmental behaviour: An integrative review and research agenda. Journal of Environmental Psychology, 29(3), 309-317. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2008.10.004
37. Stern, P.C. (2000). Toward a coherent theory of environmentally significant behavior. Journal of Social Issues, 56(3), 407-424. https://doi.org/10.1111/0022-4537.00175
38. Süklüm, N. (2020). Kurumsal sosyal sorumluluk, yeşil muhasebe ve yeşil denetim ilişkisine kavramsal bir bakış. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(TBMM 100. YIL Özel Sayısı), 151-163. https://doi.org/10.33905/bseusbed.752576
39. Şeker, Y., & Atasel, O. Y. (2021). Firmaların çevresel sürdürülebilirlik değerleri ve kurumsal yönetim derecelendirme notu: BİST kurumsal yönetim endeksi’nde bir araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (39), 722-761. https://doi.org/10.14520/adyusbd.1009409
40. Temizel, G., & Attar, M. (2022). Yeşil Örgütsel Davranış: Ulusal Ve Uluslararası Otel Işletmeleri Açısından Bir Karşılaştırma. Sosyal Beşeri Ve İdari Bilimler Alanında Uluslararası Araştırmalar, 8-39.
41. Törőcsik, M., Szűcs, K., & Kehl, D. (2014). How Generations Think: Research On Generation Z. Acta Universitatis Sapientiae, Communicatio, (1), 23-45.
42. Tu, J.C., & Huang, H.S. (2015). Analysis on the relationship between green accounting and green design for enterprises. Sustainability, 7(5), 6264-6277. https://doi.org/10.3390/su7056264
43. West, S. G., Finch, J. F., & Curran, P. J. (1995). Structural equation models with nonnormal variables problems and remedies. In R. H. Hoyle (Ed.), Structural equation modeling concepts, issues and applications (pp. 56-75). Sage Publications.
44. Wiredu, I., Osei Agyemang, A., & Agbadzidah, S. Y. (2023). Does green accounting influences ecological sustainability? Evidence from a developing economy. Cogent Business & Management, 10(2), 1-25. https://doi.org/10.1080/23311975.2023.2240559
45. Yalçın, A., & Sarıgül, S. S. (2021). Yeşil pazarlama ve yeşil muhasebe konularının görsel haritalama tekniğine göre bibliyometrik analizi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 56(1), 304-328. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.21.02.1548
46. Yaşar, E. (2023). Relationship of green psychological climate and green organizational behavior: The case of hotel businesses. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33(2), 831-844. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1200038
47. Yelgen, E. (2022). Yeşil muhasebe ve uygulama örnekleri üzerine bir çalışma. Yönetim Bilimleri Dergisi, (Özel Sayı), 100-126. https://doi.org/10.35408/comuybd.1150938
48. Yılmaz, Z., & Şahin, Z. (2017). Muhasebe dersi alan öğrencilerin yeşil muhasebe konusundaki algıları ve farkındalıkları. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 110-122.
49. Zafar, H., Ho, J.A., Cheah, J.-H., & Mohamed, R. (2023). Promoting pro-environmental behavior through organizational identity and green organizational climate. Asia Pacific Journal of Human Resources, 61(2), 483-506. https://doi.org/10.1111/1744-7941.12347