Comparison of Fattening Performance of Alpin x Damascus Goat F1 Crossbreed and Pure Damascus Goat Kids

Öz

Alpine x Damascus goat crossbreeding was carried out in a private farm which breeds Damascus goats, in order to develop a goat genotype that will give more milk in the hot and humid climate of Çukurova in summer. This study was carried out with the aim of evaluating the fattening characteristics of the kids born with the crossbreeding, by comparing them with the Damascus kids. The animal material of the study consisted of 15 pure Damascus goats and Alpine x Damascus crossbred (F1) male kids. All kids that were reared under the same conditions during the suckling period and were weaned at 60 days of age were fed ad libitum after 10 days of familirization feeding. The fattening continued for 60 days and during this period, the kids were fed with kid fattening concentrate and alfalfa hay with a ratio of 5:1. Kids were weighed every 15 days. In the experimental period, daily live weight gain was determined as 201.7±10.16 g and 246.1±10.54 g, and daily average feed consumption was 1.56 kg and 1.57 kg for the crossbred and Damascus kids, respectively. As conclusion, it was determined that Damascus goats had better fattening performances than crosses.

Anahtar Kelimeler

• Daily live weight gain
• Feed intake
• Fattening

Proje Numarası

19.YL.042

Alpin x Şam Keçisi F1 Melezi ve Saf Şam Keçisi Oğlaklarında Besi Performanslarının Karşılaştırılması

Öz

Şam keçisi yetiştiriciliği yapılan özel bir işletmede, yaz mevsiminde sıcak ve nemli olan Çukurova ikliminde süt verimi yüksek bir keçi genotipi geliştirmek amacı ile Alpin x Şam keçisi melezlemesi yapılmıştır. Bu çalışma söz konusu melezleme (F1) ile doğan oğlakların besi özelliklerinin Şam keçisi oğlakları ile karşılaştırılarak değerlendirilmesi amacı ile yapılmıştır. Çalışmanın hayvan materyalini 15’er baş saf Şam keçisi ve Alpin x Şam melezi erkek oğlaklar oluşturmuştur. Süt emme döneminde aynı şartlarda büyütülen ve 60 günlük yaşta sütten kesilen oğlaklar 10 günlük alıştırma beslemesinden sonra ad libitum besiye alınmışlardır. Besi 60 gün devam etmiş ve bu dönemde oğlaklara oğlak besi yemi ve yonca kuru otu 5:1 oranı ile verilmiştir. Besi dönemi gelişimlerinin takibi için oğlaklar 15 gün ara ile tartılmışlardır. Deneme döneminde melez ve Şam keçilerinde sırası ile beside günlük canlı ağırlık artışı 201.7±10.16 g ve 246.1±10.54 g, günlük ortalama yem tüketimleri 1.56 kg ve 1.57 kg olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak Şam keçilerinin besi performanslarının melezlere göre daha iyi olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• canlı ağırlık artışı
• yem tüketimi
• besi

Destekleyen Kurum

Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü

Proje Numarası

19.YL.042

Teşekkür

Bu çalışma Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu tarafından 19.YL.042 kod numarası ile desteklenmiş olan proje ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmacılar söz konusu komisyona teşekkür ederler.

Kaynakça

1. Anonim, 2014. Meat Atlas - Facts and figures about the animals we eat Summary & policy demands. Friends of the Earth Europe asbl Rue d’Edimbourg, Brussels, Belgium. https://www.foeeurope.org/sites/default/files/publications/foee_meat_atlas_briefing_dec2013_sf.pdf. Erişim tarihi: 16.06.2016
2. Atay, O., 2016. Alpin x Kıl keçisi, Saanen x Kıl keçisi ve Kıl keçisi oğlaklarının besi, karkas ve et kalite özellikleri. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi. 13(3): 129-133.
3. FAO, 2020. www.fao.org. Erişim tarihi: 20.05.2021
4. Gökdal, Ö., 2013. Growth, slaughter and carcass characteristics of Alpine × Hair goat, Saanen × Hair goat and Hair goat male kids fed with concentrate in addition to grazing on rangeland. Small Ruminant Research. 3(1): 69-75.
5. Gül, S., Keskin, M., Gündüz, Z., 2016. Türkiye’de yetiştiriciliği yapılan keçi ırkları. Tarım Türk Dergisi. 59: 64-70.
6. Güler, Z., Keskin, M., Masatçıoğlu, T., Gül, S., Biçer, O., 2007. Effects of breed and lactation period on some characteristics and free fatty acid composition of raw milk from Damascus goats and German Fawn x Hair goat B1 crossbreds. Turkish Journal of Animal and Veterinary Sciences. 31(5): 347-354.
7. Hatipoğlu, K., Agossou, J., Koluman, N., 2016. Etçi tip oğlak ve kuzularda besi performansı ve et veriminin karşılaştırılması. Çukurova Tarım Gıda Bilimi Dergisi. 31: 21-26.
8. Keskin, M., Şahin, A., Biçer, O., 2001. Rasyondaki farklı protein miktarının Şam keçisi çebiçlerinde besi performansına etkisi. MKU Ziraat Fakültesi Dergisi. 6(1-2): 109-112.

9. Keskin, M., Biçer, O., 2003. Relationship between eye colour and milk yield in shami Goats. Journal of Animal and Veterinary Advances. 2(1): 1-4.
10. Keskin, M., Biçer, O., Gül, S., Şahin, A., 2003. Effects of artificial lighting on fattening and behaviour of goats. Journal of Animal and Veterinary Advances. 2(1): 209-218.
11. Keskin, M., Şahin, A., Biçer, O., Gül, S., Kaya, Ş., Sarı, A., Duru, M., 2005. Feeding behaviour of Awassi sheep and Shami (Damascus) goats. Turkish Journal of Animal and Veterinary Sciences. 29: 435-439.
12. Keskin, M., Gül, S., Can, E., Gündüz, Z., 2016. Yarı entansif koşullarda yetiştirilen Şam keçileri ile KilisxKıl keçisi melez genotipinin süt ve döl verim özellikleri. Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi. 56(1): 20-24
13. Koşum, N., Taşkın, T., Engindeniz, S., Kandemir, Ç., 2019. Goat meat production and evaluation of its sustainability in Turkey. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 56 (3):395-407
14. Koumas, A., Mavrogenis, A.P., Papachristoforou, C., Panopoulou, E.,Rogdakis, E., 2005. Growth potential and carcass characteristics of native Machaeras, Damascus, and Machaeras x Damascus male kids. Animal Production and Natural Resources Utilisation in The Mediterranean Mountain Areas. EAAP Publucation No: 115, Ioannina, Greece. s. 279-282.
15. Obeidat, M.D., Obeidat, B.S., Nusirat, B., Al-Shareef, R., 2020. Fattening performance and carcass traits of Baladi and Shami-Baladi kids. Veterinary World. 13(1): 21-25.
16. Özcan, L., 1989. Küçükbaş Hayvan Yetiştirme I. (Keçi Üretimi) Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı No: 111 Adana.
17. SPSS, 2013. IBM SPSS Statistics 22.0 for Windows. Armonk, NY.
18. TÜİK, 2020. www.tuik.gov.tr. Erişim tarihi: 20.05.2021
19. Yakan, A., Ateş, C. T., Alaşahan, S., Odabaşıoğlu, F., Ünal, N., Özbeyaz, C., 2016. Damascus (Şam) ırkı oğlaklarda antioksidant (Vitamin E) etkisindeki farklı besleme sistemlerinde besi performansı özellikleri. Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi. 56(1): 1-6.
20. Yurdakul, Ö.K., 2014. Keçi etinin özellikleri ve faydaları. Ayrıntı Dergisi. 2(19): 1-7. https://www.dergiayrinti.com/index.php/ayr/article/view/424. Erişim tarihi: 25.05.2021