Expectations of Women Not Participating in the Tourism Industry from Local Governments: The Case of Konya

Abstract

The main actor of tourism is people engaging with other cultures by participating in tourism activities. People acquire information about the food traditions and histories of many various cultures. Furthermore, grasping knowledge, people feel the need to relax, rest have fun and travel owing to the monotony of daily lives, the fatigue from work and stress. But for many different reasons they may not be able to participate in tourism activities. Problems which arise from socio-cultural norms, economic problems or infrastructure deficiencies may be listed among the reasons. Resolving and addressing these negative issues are under the responsibility of the local authorities which are the municipalities and governorships of the region. So local governments play an important role by developing multi-dimensional strategies to change and transform socio-cultural norms, eliminate economic and infrastructure issues and increase education and awareness. They are also responsible for creating promoting and organizing recreational areas which serve to tourism demand and provide opportunities for free time activities. Furthermore, local authorities are expected to encourage locals to participate in any kind of tourism activities, give importance to their point of views, listen their suggestions and try to find solutions accordingly. They should also find every possible opportunity to meet the locals’ expectations on order to get them involve in tourism activities. In a study which was conducted on women in Konya there had been a planning and the functionality of the plans during the process of women participation in the activities are of great importance. First and most important the reasons why women do not participate in tourism activities should be clearly underlined and necessary changes should be made to encourage participation. These changes should be made according to expectation of women and shaped to be made accessible to all individuals. In this study, which focuses on identifying the expectations of women in Konya who do not participate in the tourism industry, semi-structured interviews as a qualitative research method were used to collect and evaluate data. The study aims to encourage the participation of women in tourism activities by determining their expectations from local governments. Based on the collected data, the study provides outcomes related to recommendations and adjustments for local government activities.

Keywords

• Tourism
• Konya city tourism
• Tourism planning
• Local governments
• Participation of women in tourism

Turizm endüstrisine katılım sağlamayan kadınların yerel yönetimlerden beklentileri: Konya ili örneği

Öz

Turizmin başlıca ögesi olan insan, turizm hareketlerine katılım sağlayarak diğer kültürlerle etkileşim içerisinde bulunur. Çeşitli kültürlerin yeme-içme, gelenek görenek ve geçmişleri üzerine bilgi edinir. Bilgilenmenin yanı sıra günlük yaşamın sıkıcılığından, çalışma hayatının verdiği yorgunluktan ve stresten dolayı dinlenme, eğlenme ve gezme ihtiyacı hisseder. Fakat çeşitli sebeplere bağlı olarak turizm faaliyetlerine katılım sağlayamayabilir. Sosyo-kültürel normlar, ekonomik kısıtlamalar veya altyapı eksikliğinden kaynaklanan problemler bu sebepler arasında sayılabilir. Bu eksikliklerin giderilmesi ve düzenlenmesi ise yerel yönetimlerin başlıca görevlerindendir. Bu bağlamda yerel yönetimler çok boyutlu stratejiler geliştirerek sosyo-kültürel normların dönüştürülmesinde, ekonomik ve altyapı sorunlarının ortadan kaldırılmasında, eğitim ve farkındalığın arttırılmasında etkin bir role sahiptir. Aynı zamanda turistik talebi karşılamaya ve boş vakitleri değerlendirmeye olanak sağlayacak şekilde rekreasyon bölgelerinin donatılması, tanıtılması ve organize edilmesi gibi görevleri üstlenmektedir. Bunların yanı sıra yerel yönetimler yerel halkın turizm faaliyetlerine katılımını teşvik etmeli, yerel halkın görüş ve önerilerini göz önünde bulundurmalı ve bunlara yönelik çözümler üretmelidir. Turizm faaliyetlerine katılım sağlayamayan yerel halkın beklentilerine karşılık imkânlar sunmalıdır. Konya’daki kadınlar üzerinde yapılan çalışmada, kadınların turizm hareketlerine katılım sürecinde yerel yönetimlerin planlamaları ve bu planlamaların işlevselliği önem arz etmektedir. Öncelikli olarak kadınların turizm hareketlerine katılmama sebepleri belirlenmeli ve katılımın sağlanması için gerekli düzenlemeler yapılmalıdır. Bu düzenlemeler kadınların beklentilerine göre şekillenip her bireyin erişebileceği düzeyde yapılandırılmalıdır. Konya’daki turizm endüstrisine katılım sağlamayan kadınların yerel yönetimlerden beklentilerinin belirlenmesi üzerine yapılmış olan bu çalışmada detaylı veri analizi yapabilmek için nitel araştırma yöntemlerinden olan yarı yapılandırılmış mülakat tekniği kullanılmış ve toplanılan veriler değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda turizm faaliyetlerine katılmayan kadınların yerel yönetimlerden beklentileri tespit edilerek bu beklentiler doğrultusunda katılımcıların turizm faaliyetlerine teşviki amaçlanmıştır. Toplanılan verilere göre çalışma, yerel yönetimlerin faaliyetleri üzerine öneri ve düzenlemelere yönelik çıktılar sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Turizm
• Konya kent turizmi
• Turizm planlaması
• Yerel yönetimler
• Konya'daki kadınların turizme katılımı

Kaynakça

1. Abdullah, T., Carr, N. & Lee, C. (2022). Re‐conceptualising the empowerment of local people in tourism. International Journal of Tourism Research, 24(4), 550-562.
2. Adebayo, A. D. & Butcher, J. (2023). Community empowerment in Nigeria’s tourism ındustry: An analysis of stakeholders’ perceptions. Tourism Planning ve Development, 20(4), 83-603.
3. Akyol, C., Zengin, B., Akkaşoğlu, S. & Ulema, Ş. (2020). Yerel yöneticilerin bölge turizmine yönelik düşünceleri üzerine bir araştırma: Artvin - Arhavi örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 15(2), 743-764. Alaeddinoğlu, F. (2008). Sivas kentinde halkın turiste ve turizme bakışı. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-23.
4. Alamineh, G. A., Hussein, J. W., Endaweke, Y. & Taddesse, B. (2023). The local communities’ perceptions on the social ımpact of tourism and ıts ımplication for sustainable development in Amhara Regional State. Heliyon, 9(6), e17088.
5. Apriyanti, M. E. (2024). The ımportance of tourism ınfrastructure in ıncreasing domestic and ınternational tourism. International Journal of Research in Vocational Studies, 3(4), 113-122.
6. Arslan, A., Yıldız, E. ve Esen, O. (2023). Yerel halkın sürdürülebilir turizm tutumlarının incelenmesi: Kuşadası örneği. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 18(72), 425-448.
7. Azaklı, S. ve Özgür, H. (2004). Belediyelerin turizme yönelik ve turizmi etkileyen hizmetleri. Atila Yüksel ve Murat Hançer (Ed.), Turizm İlkeler ve Yönetim, ss. 121-142. Turan Kitabevi, Ankara.
8. Azimi, F. (2015). Rural tourist’s opinion about tourism situation in tehran province and the duty of government, local people and non governmental organizations in rural tourism development. International Journal of Sciences, 1(20), 325-33.

9. Bağcı, T. (2019). Belediyelerin turizm faaliyetlerinin turizm işletmeleri tarafından değerlendirilmesi: Beyşehir İlçesi örneği. (Yüksek Lisasns Tezi) Necmettin Erbakan University, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Baş, M., Kılıç, B. ve Güçer, E. (2007). Türkiye'de yerel yönetimler ve turizm. Mevzuat Dergisi, 10(119)(119), 1-12. Bozsik, N. & El Mourabite, S. (2023). Sustainable tourism development in Essaouira. Afrika Tanulmányok/Hungarian Journal of African Studies, 17(1), 51-67.
11. Brokaj, R. (2014). Local governments role in the sustainable tourism development of a destination. European scientific journal, 10(31), 103-118.
12. Buba, E. 6 Legasi, F. (2020). Evaluating women participation in leisure and tourism activities within Bauchi Metropolis, Nigeria. Hummingbird Publications.
13. Cukier, J. N. (1996). The ınvolvement of women in the tourism ındustry of Bali. The Journal of Development Studies, 33(2), 248-270.
14. Çavuşoğlu, F. ve Güler, M. E. (2022). Yerel halkın turizmin gelişimine yönelik tutumlarının belirlenmesi üzerine Fethiye destinasyonunda bir araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 10(3), 2422-2440.
15. Çeviker, K. ve Özcan, C. (2020). Turizm faaliyetlerinin yerel halk tarafından nasıl algılandığının analizi: Adana örneği. Avrasya Sosyal Ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(10), 43-57.
16. Doğan, H. ve Üngören, E. (2012). Yerel halkın ısparta turizmine yönelik görüşleri üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(1), 103-122.
17. Ertuna, B., Güney, S., Güven, Ö. ve Aydemir, N. (2012). Yerel halkın kırsal turizm gelişimine katılma isteğini etkileyen unsurlar: Kastamonu örneği. International Journal of Social and Economic Sciences, 2(2), 59-66.
18. Eyisi, A., Lee, D. & Trees, K. (2023). Local perceptions of tourism development and socio-cultural ımpacts in Nigeria. Tourism Planning ve Development, 20(4), 499-521.
19. Yılmaz, Ö. D.,ve Filiz, A. (2017). Turizm gelişim yaklaşımları kapsamında yerel halkın turizme yönelik algı ve tutumları: Mazı Köyü-Türkbükü karşılaştırmalı analizi. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 1799-1824. doi:10.17218/hititsosbil.329873
20. Gülenç Birsen, A. P. (2020). Turizm planlamasına yerel halkın katılımı: Konya ilinde bir araştırma. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(1), 476-489.
21. Güneş, E. P. (2019). Konya ilinde sürdürülebilir turizm kapsamında kültürel mirasın korunması ve kullanımına yönelik yerel halkın görüşleri. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (10), 01-14.
22. Işık, C. ve Turan, B. (2018). Yerel halkın turizmin etkilerine yönelik algısı: İzmir ili üzerine bir uygulama. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(2), 101-133.
23. Jehan, Y., Batool, M., Hayat, N. & Hussain, D. (2023). Socio-economic and environmental ımpacts of tourism on local community in Gilgit Baltistan, Pakistan: A Local Community Prospective. Journal of the Knowledge Economy, 14(1), 180-199.
24. Kapera, I. (2018). Sustainable tourism development efforts by local governments in Poland. Sustainable cities and society, (40), 581-588.
25. Karahan, S. U. (2022). Nitel araştırmalarda görüşme türleri ve görüşme tekniklerinin uygulanma süreci. Nitel Sosyal Bilimler, 4(1), 78-101.
26. Karakaş, A. Ş. (2017). Yerel halkın turizm faaliyetlerine yönelik tutumları. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(15), 183-202.
27. Keleş, H. (2021). Turizmin yerel halkın yaşam kalitesi, memnuniyeti ve turizme desteği üzerindeki etkileri: Manavgat Örneği. (Yüksek Lisans Tezi) Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü .
28. Kervankıran, İ. (2011). Turizm ve turizmin etkileri konusunda yerel halkın yaklaşımlarının belirlenmesi: Afyonkarahisar Örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, (24), 1-25.
29. Keskin, A. (2016). Yerel kalkınmada yerel yönetimlerin rolü: turizm örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 30(1), 143-154.
30. Kizilirmak, İ. ve Mugan Ertuğral, S. (2012). Sosyal turizmin gelişiminde yerel yönetimlerin rolü ve yapılan uygulamalar. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(2), 33-53.
31. Kösedağ, E. (2022). Yerel yönetimlerin turizm politikaları üzerine bir değerlendirme. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 481-502.
32. Küçük, M. ve Güneş, G. (2013). Yerel kalkınmada bir etken olarak turizm: yerel sivil toplum kuruluşlarının görüşleri. Çağdaş Yerel Yönetimler, 22(4), 23-50.
33. Ongun, U., Gövder, B. ve Kösekahyaoğlu, L. (2018). Kırsal turizm kapsamında yerel halkın beklentileri: Isparta Kuyucak Lavanta Vadisi örneği. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 7(2), 43-58.
34. Özdemir, M. ve Kervankıran, İ. (2011). Turizm ve turizmin etkileri konusunda yerel halkın yaklaşımlarının belirlenmesi: Afyonkarahisar örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, (24), 1-25.
35. Pelit, E. ve Gökçe, Y. (2016). Belediyelerin turizme yönelik faaliyetleri yeterli mi? yerel halkın bakış açısıyla bir değerlendirme Afyonkarahisar ve Sandıklı Örneği. Verimlilik Dergisi, (4)(4), 91-125.
36. Polat, A. (2022). Nitel araştırmalarda yarı-yapılandırılmış görüşme soruları: soru form ve türleri, nitelikler ve sıralama. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 161-182.
37. Ramkissoon, H. (2023). Perceived social ımpacts of tourism and quality-of-life: a new conceptual model. Journal of Sustainable Tourism, 31(2), 442-459.
38. Sağır, M. G. (2017). Turizmin yerel halk üzerindeki ekonomik etkileri: Konya örneği. Uluslararası Kültürel Miras ve Turizm Kongresi’nde Sunulan Bildiri. Konya.
39. Sayın, Ç. (2023). Toplum temelli turizm ve yerel yönetimler. Çatalhöyük Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10, 1-19. doi:10.58455/cutsad.1282509
40. Sert, A. N. (2019). Sürdürülebilir turizm gelişiminde turizmin yerel halk tarafından algılanan etkilerinin, toplum katılımının ve turizm gelişimine desteğin rolü: Beypazarı örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(42), 407-428. doi:10.31795/baunsobed.659297
41. Şanlıoğlu, Ö. ve Erdem, A. (2017). Kayseri örneğinde yerel halkın turizm faaliyetlerini nasıl algıladığının tespitine yönelik bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), 277-298.
42. Tanburacı, M. ve Mancı, R. (2021). Yerel halkın turizme bakış açısı: Şanlıurfa örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(3), 2924-2944.
43. Tonbil, S. A. ve Yılmaz, S. (2019). Türkiye'de turizm politikası ve planlaması. 3-95.
44. Tortop, N. (2002). Yerel yönetimlerin artan önemi ve çağdaş görevleri. Çağdaş Yerel Yönetimler, 11(1), 7-21.
45. Uslu, A., Alagöz, G. & Güneş, E. (2020). Socio-cultural, economic, and environmental effects of tourism from the point of view of the local community. Journal of Tourism and Services, 11(21), 1-21.
46. Vatan, A. ve Zengin, B. (2015). Söğüt İlçesi'nde kültürel miras ve yerel halkın turizme bakış açısı. The Journal of Academic Social Science, 10(10), 634-650.
47. Yağar, F. ve Dökme, S. (2018). Niteliksel araştırmaların planlanması: araştırma soruları, örneklem seçimi, geçerlik ve güvenirlik. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3(3) 1-9.
48. Yiğit, F., Güven, E. Ö., Yılmazer, A. ve Temizkan, V. (2021). Turizmin sosyo-ekonomik etkilerinin girişimcilerin turizm algısına etkisi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies 9 (2), 744-771.
49. Yıldız, S. (2017). Sosyal bilimlerde örnekleme sorunu: nicel ve nitel paradigmalardan örnekleme kuramına bütüncül bir bakış. Kesit Akademi Dergisi, (11), 421-442.
50. Yubianto, S. D. (2023). Understanding the role of local culture and local food in Indonesia’s gastronomy tourism. Jurnal Hospitality Dan Pariwisata, 9(1), 1-5.
51. Yurtman, S. (2021). Belediyelerin turizm hizmetlerine yönelik yerel halkın memnuniyet düzeyi: Gaziantep Büyükşehir Belediyesi örneği. Journal of Applied Tourism Research, 2(1), 33-40.
52. Zayım, M. B. (2022). Değişen turizm algısında kamp/karavan turizmi: Demre örneği. Coğrafya Dergisi, (45), 215-227.
53. Zhang, G. & Xing, L. (2023). Research on tourism economic effect under the threshold of new-type urbanization in coastal cities of China: From the perspective of development economics. Ocean ve Coastal Management, 239, 106587.
54. Zhuang, X., Yao, Y. & Li, J. (2019). Sociocultural ımpacts of tourism on residents of world cultural heritage sites in China. Sustainability, 11(3), 840.