Kişilik Özellikleri ve Zaman Hırsızlığı İlişkisi: TRA1 ve TRB2 Bölgeleri Otel İşgörenleri Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı, kişilik özellikleri ile zaman hırsızlığı arasındaki ilişkiyi ve etki düzeyinin tespit etmektir. Bu kapsamda araştırmanın evrenini TRA1 ve TRB2 bölgelerinde bulunan 4 ve 5 yıldızlı otel işgörenleri oluşturmaktadır. Bu doğrultuda evreni oluşturan oltel işgörenlerine anket uygulanmıştır. Çalışma kapsamında öncelikle kişilik özellikleri ve zaman hırsızlığı kavramlarına ilişkin gerekli alan yazın taraması yapılmıştır. Akabinde TRA1 ve TRB2 bölgelerinde faaliyet gösteren dört ve beş yıldızlı otel işgörenlerinin, katılımlarının sağlandığı kişilik özellikleri ve zaman hırsızlığı davranış eğilimlerini ölçmeye yönelik ifadeleri içeren anket uygulanmıştır. Söz konusu anket uygulaması ile aynı zamanda; araştırmanın amaçları dâhilinde katılımcıların kişilik özellikleri ile zaman hırsızlığı eğilimleri arasında nasıl bir ilişki olduğu saptanmıştır. Devamında katılımcıların kişilik özelliklerinin zaman hırsızlığı eğilimleri üzerindeki etkisi de ölçülmüştür. Veri toplama aracı olarak kullanılan anket formu, geçerlilik ve güvenilirliği test edilmiş ölçeklerden oluşturulmuş olup, toplam 386 işgörene uygulanmıştır. Araştırma sonucunda otel işgörenlerinin genel olarak kişilik özellikleri ve zaman hırsızlığı eğilimleri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Ancak işgörenlerin kişilik özelliklerinin zaman hırsızlığı davranışları üzerinde düşük düzeyde anlamlı bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. Diğer bir ifade ile otel işgörenlerinin sahip olduğu kişilik özelliklerinin zaman hırsızlığı eğilimleri üzerinde etkili olduğu sonucu elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kişilik
• kişilik özellikleri
• zaman hırsızlığı
• otel işgörenleri
• TRA1
• TRB2

The Relationship Between Personality Traits and Time Theft: A Study on Hotel Employees in TRA1 and TRB2 Regions

Öz

The goal of this study is to determine the relationship and the level of effect between personality traits and time theft. In this context, the population of the research consists of 4 and 5 star hotel employees in TRA1 and TRB2 regions. In this direction, a questionnaire was applied to the oltel employees who formed the universe. Within the scope of the study, first of all, the necessary literature review was conducted on the concepts of personality traits and time theft. Afterwards, a questionnaire was applied to measure the personality traits and time theft behavior tendencies of four and five star hotel employees operating in TRA1 and TRB2 regions. At the same time with the said survey application; Within the scope of the research, it was determined what kind of a relationship there is between the personality traits of the participants and their time theft tendencies. Afterwards, the effect of the participants' personality traits on their time theft tendencies were also measured. The questionnaire form, which was used as a data collection tool, was created from scales whose validity and reliability were tested and applied to a total of 386 employees. As a result of the research, it has been determined that there is no significant relationship between the personality traits of hotel employees and their tendency to time theft. However, it has been determined that the personality traits of the employees have a low-level significant effect on their time theft behavior. In other words, it was concluded that the personality traits of the hotel employees were effective on the time theft tendencies.

Anahtar Kelimeler

• Personality
• personality traits
• time theft
• hotel employees
• TRA1
• TRB2

Kaynakça

1. Akyüz, M., Yılmaz, F. T., ve Aldemir, K. (2020). Zaman Yönetim Becerilerinin Akademik Başarı ile İlişki. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(73), 414-424.
2. Aytürk, N. (2007). Yönetim sanatı: etkili yönetim ve yöneticilik becerileri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
3. Babadağ, M., ve Kerse, G. (2019). Zaman Hırsızlığı Ölçeğinin Türkçe Uyarlamasının Geçerliliğinin Yeniden Değerlendirilmesi ve Kişilik Özellikleri ile Zaman Hırsızlığı Arasındaki İlişki. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 419-438.
4. Brock Baskin, M.E., McKee, V. ve Buckley, M.R. (2017). Time Banditry and Impression Management Behavior: Prediction and Profiling of Time Bandit Types, Journal of Leadership & Organizational Studies, 24(1), s.39-54.
5. Brock, M.E., Martin, L.E. ve Buckley, M.R. (2013). Time Theft in Organizations: The Development of the Time Banditry Questionnaire, International Journal of Selection and Assessment, 21(3), s.309-321.
6. Chen, Y. J., ve Tang, T. L. P. (2006). Attitude toward and propensity to engage in unethical behavior: Measurement invariance across major among university students. Journal of Business Ethics, 69(1), 77-93.
7. Çetin, F., ve Varoğlu, A. K. (2009). Özellikler Bağlaminda Girişimcinin Beş Faktör Kişilik Örüntüsü. Savunma Bilimleri Dergisi, 8(2), 51-66.
8. Çoklar, I. (2014). Kişilik özellikleri ile bağışlama eğilimi arasındaki ilişkinin intikam güdüsü ve adalete duyarlılık temelinde incelenmesi (Doctoral dissertation, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji (Sosyal Psikoloji, Anabilim Dalı).

9. Ding, Z., Liu, W., Zhang, G., ve Wang, H. (2018). Supervisor narcissism and time theft: Investigating the mediating roles of emotional exhaustion and the moderating roles of attachment style. Frontiers in psychology, 9, 2215.
10. Erdem, R., Pirinçci, E. ve Dikmetaş, E., (2005), “Üniversite Öğrencilerinin Zaman Yönetimi Davranışları ve Bu Davranışların Akademik Başarı ile İlişkis”i, Manas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, (14), 67-177.
11. Ergün, Ö. (2017). Kişi kavramı ve çeşitleri. Dicle Üniversitesi Adalet Meslek Yüksekokulu Dicle Adalet Dergisi. (1)1, 1-14.
12. Fınley, M.;"Time Management for Leaders", SODC, University of Michigan, http://websrv.ewu.edu/groups/studentlife/Time_Management_for_Leader.pdf. /Erişim Tarihi: 12.05.2007
13. Gürbüz, M., ve Aydın, A. H. (2012). Zaman kavramı ve yönetimi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 1-20.
14. Hashim, N., Othman, A. K., & Hamzah, M. I. (2013). The Influence of Personality Traits On The Relationship Between Work-Family Conflict and Job Satisfaction Among Married Women. The Influence of Personality Traits on the Relationship between Work-Family Conflict and Job Satisfaction among Married Women, 768-774.
15. Huczynski, A., ve Buchanan, D. A. (1997). Organizational Behaviour: Integrated Readings. Prentice Hall.
16. Liu, Y. ve Berry, CM (2013). Tecrübeli adaletsizlik ve zaman hırsızlığı arasındaki ilişkiye kimlik, ahlaki ve eşitlik perspektifleri. İş etiği dergisi , 118 (1), 73-83.
17. McCrae, R. R., ve Costa Jr, P. T. (1995). Trait explanations in personality psychology. European Journal of Personality, 9(4), 231-252.
18. Özer, S. ve Güllüce, A. Ç. (2019). Örgütsel Sinizm ve İşe Yabancılaşma İlişkisi ve Etkisi: TRB1 Bölgesi Otel İşgörenleri Üzerinde Bir Araştırma. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 37-48.
19. Özyılmaz, Ö., ve Gülbetekin, G. (2018). İlkokul Öğretmenlerinin Kişilik Özellikleri ile Mesleki Yeterlilikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (4)2, 231-246.
20. Passıg, D. (2004), “Future-Time-Span As A Cognitive Skill In Future Studies”, Futures Research Quarterly, Vol 19(4), 27-42.
21. Rodoplu, D. (2001). Stratejik yönetim düzeyinde zaman yönetimi ve yetki devri (Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Universitesi, Sosyal Bilimler Enstitusu).
22. Sekaran U. (2000). Research Methods for Business: A Skill Building Approach, Third Edition. USA: John Wiley & Sons.
23. Sevi, E. S. (2009). Psikobiyolojik kişilik modeli ve beş faktör kişilik kuramı: Mizaç ve karekter envanteri (TCI) ile beş faktör kişilik envanterinin (5FKE) karşılaştırılması. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klinik Psikoloji Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
24. Smith, H. W. (1998). Hayatı ve Zamanı Yönetmenin 10 Doğal Yasası (Çev, Adalet Çelbiş). İstanbul, Sistem Yayıncılık.
25. Somer, O. (1998). Türkçe’de kişilik özelliği tanımlayan sıfatların yapısı ve beş faktör modeli. Türk Psikoloji Dergisi, 13(42), 17-32.
26. Soto, C. J., Kronauer, A., ve Liang, J. K. (2015). Five‐Factor Model of Personality. The encyclopedia of adulthood and aging, 1-5.
27. Sucu, Y., (1996), Yönetsel Zamanın Etkin Kullanılması, El Kitabı, Bolu.
28. Trouba, E. J. (2009). A person-organization fit study of the big five personality model and attraction to organizations with varying compensation system characteristics. ProQuest Information & Learning.
29. Turban, D. B., ve Lee, F. K. (2007). The role of personality in mentoring relationships. The handbook of mentoring at work: Theory, research, and practice, (9), 21-50.
30. Yazgan-İnanç, B. ve Yerlikaya, E .E. (2008). Kişilik Kuramları, Pegem Akademi, http://pegem.net/dosyalar/dokuman/27421Kisilik%20Kuramlair%206.%20Baski.pdf: 1-358
31. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2011). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.