Comparison Of Body Fat Ratio And Leptin, Ghrelin, And Adiponectin Levels In Obese Children: A Case-Control Study

Öz

Background and Aim: Childhood obesity has become a critical global health issue owing to its immediate and long-term health risks, such as cardiovascular diseases, type II diabetes, and psychosocial challenges. The complex interactions among adipokines, particularly leptin, ghrelin, and adiponectin, play a pivotal role in regulating the energy balance and metabolic processes in obesity. This study aimed to evaluate the levels of leptin, ghrelin, and adiponectin in obese children and adolescents compared with those in a control group and to investigate the relationship between these markers in obese and insulin-resistant (IR+) children.

Materials and Methods: A descriptive cross-sectional case–control study was conducted with 172 children and adolescents (112 girls, 60 boys), including 112 obese and 60 controls, aged 6–17 years, who attended the Nutrition and Metabolism Clinic of the Department of Pediatrics at Kırıkkale University. Anthropometric measurements and biochemical parameters, including serum leptin, ghrelin, and adiponectin levels, were obtained. Insulin resistance was defined using the Homeostasis Model Assessment of Insulin Resistance (HOMA-IR) index, with a cut-off value of >3.16.

Results: There were no significant differences in leptin levels between the obese and control groups (p = 0.161). Ghrelin levels were significantly higher in the obese group (p < 0.001), and adiponectin levels were significantly lower (p < 0.001). Ghrelin and adiponectin levels were also significantly different between the IR+ and control groups (p < 0.001 for both). Insulin resistance was present in 56.5% of the obese children and absent in the controls (p < 0.001). Increased screen time and a positive family history of obesity were significantly more prevalent among obese children (p < 0.001).

Conclusion: These findings indicate, but do not conclusively prove, that hormonal imbalances involving ghrelin and adiponectin are associated with pediatric obesity and insulin resistance. The high prevalence of insulin resistance highlights the need for comprehensive lifestyle interventions and targeted therapeutic strategies. Prospective and interventional studies are warranted to confirm these associations and to evaluate effective prevention and management approaches in this population.

Anahtar Kelimeler

• Pediatric obesity
• leptin
• ghrelin
• adiponectin
• insulin resistance
• body fat percentage
• metabolic health

Kaynakça

1. Leung AK, Wong AH, Hon KL. Çocukluk çağı obezitesi: güncellenmiş bir inceleme. Güncel Pediatrik İncelemeler. 2024;20(1):2-26. google scholar
2. Mărginean CO, Meliţ LE, Huţanu A, Ghiga DV, Săsăran MO. Pediatrik obezite çağında adipokinler ve inflamatuar durum. Sitokin. 2020;126:154925. google scholar
3. Empringham B, Jennings WJ, Rajan R, Fleming AJ, Portwine C, Johnston DL ve diğerleri. Leptin, çocuklarda triponderal kütle indeksi ile ilişkilidir: Kesitsel bir çalışma. Ergen sağlığı, tıp ve tedavi. 2021:9-15. google scholar
4. Haddawi KH, Al-Ziaydi AG, Al-Khalidi FAA-K. Çocukluk çağı obezitesinde adipokinlerin ve ghrelinin etkileşimleri ve klinik etkileri. Eğitim ve Sağlık Geliştirme Dergisi. 2024;13(1):40. google scholar
5. Frithioff - Bøjsøe C, Lund MA, Lausten - Thomsen U, Hedley PL, Pedersen O, Christiansen M, ve diğerleri. Çocukluk çağı obezitesinde insülin direnci ve kardiyometabolik risk belirteçleri olarak leptin, adiponektin ve bunların oranı. Pediatrik diyabet. 2020;21(2):194-202. google scholar
6. Pihoker C, Forsander G, Wolfsdorf J, Klingensmith GJ. Diyabetli çocuk ve ergenlere ayakta diyabet bakımının sunulması. Pediatrik diyabet. 2009;10. google scholar
7. Ortega-Avila JG, García-Muñoz H, Segura Ordoñez A, Salazar Contreras BC. 0-10 yaş arası çocuklarda leptin ve yağlanmanın cinsel dimorfizmi: sistematik bir inceleme ve meta-analiz. Cinsiyet farklılıklarının biyolojisi. 2022;13(1):47. google scholar
8. Aly GS, Hassan NE, Anwar GM, Ahmed HH, El-Masry SA, El-Banna RA, ve diğerleri. Obez çocuklarda besin alımının potansiyel aracıları olarak ghrelin, obestatin ve ghrelin/obestatin oranı: bir vaka kontrol çalışması. Pediatrik Endokrinoloji ve Metabolizma Dergisi. 2020;33(2):199-204. google scholar

9. Razzaghy-Azar M, Nourbakhsh M, Pourmoteabed A, Nourbakhsh M, Ilbeigi D, Khosravi M. Çocukluk çağı obezitesinde asetillenmiş ghrelin ve obestatin düzeylerinin değerlendirilmesi ve bunların insülin direnci, metabolik sendrom ve oksidatif stres ile ilişkisi. Klinik Tıp Dergisi. 2016;5(7):61. google scholar
10. Pacifico L, Poggiogalle E, Costantino F, Anania C, Ferraro F, Chiarelli F, ve diğerleri. Metabolik sendromlu obez ve normal kilolu çocuklarda asetillenmiş ve asetillenmemiş ghrelin düzeyleri ve bunların insülin direnci ile ilişkileri. Avrupa Endokrinoloji Dergisi. 2009;161(6):861-70. google scholar
11. García ASE, Moreno AGM, Castillo ZR. Beslenme davranışında grelin ve leptinin rolü: Genetik ve moleküler kanıtlar. Endocrinología, Diabetes y Nutrición (İngilizce ed). 2021;68(9):654-63. google scholar
12. Pereira AR, Oliveira A. Çocukluk çağı obezitesini önlemeye yönelik diyet müdahaleleri: bir literatür incelemesi. Besinler. 2021;13(10):3447. google scholar
13. Nagi K, Habib AM. Önyargılı sinyalizasyon: Obezite tedavisinde ghrelin reseptörlerini ilaçlamak için uygulanabilir bir strateji. Hücresel Sinyalizasyon. 2021;83:109976. google scholar
14. Liang Y, Yin W, Yin Y, Zhang W. Metabolik hastalıkların ghrelin bazlı tedavisi. Güncel tıbbi kimya. 2021;28(13):2565-76. google scholar
15. Williams DM, Nawaz A, Evans M. Obezitede ilaç tedavisi: mevcut ve yeni ortaya çıkan tedavilerin bir incelemesi. Diyabet Tedavisi. 2020;11(6):1199-216. google scholar
16. Alikaşifoğlu A, Gönç EN, Özön ZA, Şen Y, Kandemir N. Çocukluk ve Ergenlik Dönemi Obezitesinde Serum Adiponektin, Tümör Nekroz Faktörü-Alfa, Leptin Düzeyleri ve İnsülin Duyarlılığı Arasındaki İlişki: Adiponektin Metabolik Sendromun Bir Belirteci. Pediatrik Endokrinoloji Klinik Araştırma Dergisi. 2009;1(5):233. google scholar
17. Pi D, Wang J, Zhao M, Liu M, Zhang Y, Qin C, vd. Sazan balığında (Cyprinus carpio) adiponektin ve adiponektin reseptörleri: Doku dağılımı ve yüksek karbonhidratlı ve yüksek yağlı diyetlere yanıt olarak ekspresyonları. Su Ürünleri Yetiştiriciliği Raporları. 2022;27:101341. google scholar
18. Barbu E, Popescu MR, Popescu AC, Balanescu SM. Aterotromboz, diyabet ve erken vasküler yaşlanmanın öncüsü olarak inflamasyon. Uluslararası Moleküler Bilimler Dergisi. 2022;23(2):963. google scholar
19. Vecchiola A, García K, González-Gómez LM, Tapia-Castillo A, Artigas R, Baudrand R, ve diğerleri. Plazminojen aktivatör inhibitörü-1 ve adiponektin, metabolik sendrom bileşenleriyle ilişkilidir. Amerikan Hipertansiyon Dergisi. 2022;35(4):311-8. google scholar
20. Wu H, Ballantyne CM. Obezitede metabolik inflamasyon ve insülin direnci. Dolaşım araştırması. 2020;126(11):1549-64. google scholar
21. Khoramipour K, Chamari K, Hekmatikar AA, Ziyaiyan A, Taherkhani S, Elguindy NM, ve diğerleri. Adiponektin: Yapısı, fizyolojik fonksiyonları, hastalıklardaki rolü ve beslenmenin etkileri. Besinler. 2021;13(4):1180. google scholar
22. Bohorquez-Medina AL, Bohorquez-Medina SL, Benites-Zapata VA. Diyet antioksidanlarıyla bağlantılı insülin duyarlılığının biyolojik belirteçleri. Diyabette Biyobelirteçler: Springer; 2022. s. 1-22. google scholar
23. Serbis A, Giapros V, Kotanidou EP, Galli-Tsinopoulou A, Siomou E. Çocuklarda ve ergenlerde tip 2 diyabetin teşhisi, tedavisi ve önlenmesi. Dünya Diyabet Dergisi. 2021;12(4):344. google scholar
24. Banerjee A, Sharma D, Trivedi R, Singh J. Obeziteyle ilişkili tip 2 diyabetes mellitus'ta insülin direncinin adiponektin gen terapisi yoluyla tedavisi. Uluslararası Eczacılık Dergisi. 2020;583:119357. google scholar
25. Kim JY, Barua S, Jeong YJ, Lee JE. Adiponektin: Obezite ve Alzheimer hastalığının potansiyel düzenleyicisi ve terapötik hedefi. Uluslararası moleküler bilimler dergisi. 2020;21(17):6419. google scholar
26. Heydari M, Cornide-Petronio ME, Jiménez-Castro MB, Peralta C. 2010-2020 yılları arasındaki adiponektin verileri: karaciğer hastalıkları için terapötik hedef ve prognostik faktör mü? Uluslararası Moleküler Bilimler Dergisi. 2020;21(15):5242. google scholar
27. Weiss R, Dziura J, Burgert TS, Tamborlane WV, Taksali SE, Yeckel CW, ve diğerleri. Çocuklarda ve ergenlerde obezite ve metabolik sendrom. New England Journal of Medicine. 2004;350(23):2362-74. google scholar
28. Rank M, Siegrist M, Wilks DC, Langhof H, Wolfarth B, Haller B, ve diğerleri. Çocuklarda ve ergenlerde orta ve şiddetli obezitenin kardiyometabolik riski. Pediatri Dergisi. 2013;163(1):137-42. google scholar
29. Kansra AR, Lakkunarajah S, Jay MS. Çocukluk ve ergenlik obezitesi: bir inceleme. Frontiers in pediatrics. 2021;8:581461. google scholar
30. Kleinendorst L, Abawi O, van der Voorn B, Jongejan MH, Brandsma AE, Visser JA, ve diğerleri. Pediatrik obezitenin altında yatan tıbbi nedenlerin belirlenmesi: Pediatrik obezite merkezinde sistematik tanısal yaklaşımın sonuçları. PLoS Bir. 2020;15(5):e0232990. google scholar