Neonatal Kolestaz Tanısıyla İzlenen Vakaların Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Çalışmanın amacı, neonatal kolestaz nedeniyle takip edilen çocuk hastaların etiyoloji, tanı yöntemleri, laboratuvar bulguları, tedavi şekilleri ve uzun dönem prognozları açısından geriye dönük olarak incelenmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Yaşamın ilk üç ayında kolestazı olan hastalar çalışmaya alınmıştır. Hastalar ekstrahepatik kolestaz ve intrahepatik kolestaz olarak gruplandırılmıştır. Ekstrahepatik kolestaz grubu içerisine biliyer atrezi, koyulaşmış safra sendromu ve koledok kisti dâhil edilmiştir. Bunların dışında kalan hastalar intrahepatik kolestaz grubu içerisinde değerlendirilmiştir. Hastaların tanıları, yakınmaları, klinik seyirleri, laboratuvar bulguları ve tedaviye yanıtları incelenerek geriye dönük olarak prognozları değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışma grubu kolestaz tanısı alan hastalar 43’ü kız %41 , 62’si erkek %59 cinsiyete sahip olmak üzere toplam 105 hastadan oluştu. Vakaların 46’sı %43.8 prematüre doğmuştu. Otuz altı hasta %34.3 30-37 haftalar arasında; 10 hasta %9.5 30 haftanın altında olup, 39’unda ise %37.1 düşük doğum ağırlığı mevcuttu. Hastaların %81’inde intrahepatik, %19’unda ekstrahepatik nedenlere bağlı kolestaz geliştiği saptandı. Akolik dışkı ekstrahepatik kolestaz vakaların %90’ında 18 vaka , intrahepatik vakaların %15.3’ünde 13 vaka olmak üzere toplam 31 vakada görülmüştür. İntrahepatik kolestaz vakalarında doğum ağırlığının ekstrahepatik kolestaz vakalarına göre daha düşük olduğu saptandı. Klinik seyirlerinde intrahepatik kolestaz hastası 38 vaka %44.7 , ekstrahepatik kolestaz hastası 7 vaka %35 düzeldi.Sonuç: Çalışmamızda, hastaların literatür oranlarından daha geç tanı aldığı görülmüştür. Bu gecikme özellikle biliyer atrezi vakalarının erken cerrahi müdahale şansını azaltmaktadır. Ultasonografik görüntülemede “triangular cord sign” belirtisinin literatürden farklı olarak hiç görülmemesi bu konuda eğitim ve tecrübe eksikliğinin olduğunu düşündürmüştür. Bunun dışında, GGT yüksekliği, spenomegali, doğum ağırlığı, akolik dışkılama gibi karaciğer hastalığı için anlamlı olacak bulguların gözden kaçması, tanı için hızlı davranılamaması çocuk hekimlerinin farkındalığını artırılması gerektiğine işaret etmektedir

Anahtar Kelimeler

• Neonatal kolestaz,neonatal hepatit,biliyer atrezi

Evaluation of Cases with Neonatal Cholestasis

Öz

Objection: The aim of the present is to retrospectively analyze children with the diagnosis of neonatal cholestasis in terms of etiology, diagnostic methods, laboratuvary findings as well as treatment modalities and long-term results. Material and Method: Patients who had cholestasis in first three months of life were included in this study. Patients were grouped as intrahepatic and extrahepatic cholestasis. Biliary atresia, inspissated bile syndrome and choledochal cysts were investigated in the intrahepatic cholestasis group. Patients were evaluated retrospectively in terms of their diagnosis, complaints, clinical courses, laborauary findings, responses to treatment and prognosis. Results: Study group of 105 patients consisted of 43 female 41% , 62 male 59% patients. Forty-six 43% patients had a history of premature delivery n=46: 43% including those who were born between 30th-37th n=36: 34.3% or before 30th n=10: 9.3% gestational week while 39 patients were low birth- weight infants. Intrahepatic, and extrahepatic cholestasis were detected in 81%, and 19% of the patients. Among a total of 31 patients, acholic stools were detected in 18 90% patients with extrahepatic , and in 13 15.3% patients with intrahepatic cholestasis. Birth weights were lower in patients with intrahepatic cholestasis relative to those with extrahepatic cholestasis. During the follow-up period, 38 44.7% patients with intrahepatic and 7 35% patients with extrahepatic cholestasis had recovered. Conclusion: Results of the present study have indicated a significant delay in the diagnosis of neonatal cholestasis. This delay can cause a decrease in the chance of early surgery in cases of biliary atresia. Differently from the literature, ultrasonographic examination showed no triangular cord sign in any patients which suggested dearth of education and experience on this topic. Futhermore, overlooking an increase in gama glutamil transferaz GGT , the presence of splenomegaly, birth weight, and acholic stools which may be significant findings for hepatic disease indicates the necessity to increase awareness of pediatric physicians.

Anahtar Kelimeler

• Neonatal cholestasis,neonatal hepatitis,biliary atresia

Kaynakça

1. Suchy JF. Approach to the infant with cholestasis. In: Suchy JF, Sokol JR, Balistreri WF, editors. Liver dise- ase in children. 2nd ed. Philadelphia: Lippincott Willams & Wilkins, 2001:188-94.
2. McLin VA, Balistreri WF. Approach to neonatal cho- lestasis. In: Walker WA, Goulet O, Kleinman RE, Sherman PM, Shneider BL, Sanderson IR, (eds). Pediatric gastrointestinal disease. 4th ed. Hamilton, Ontario: BC Decker, 2004: 1079-93.
3. Benchimol EI, Walsh CM, Ling SC. Early diagnosis of neonatal cholestatic jaundice: test at 2 weeks. Can Fam Physician 2009;55(12):1184-92.
4. Suchy FJ. Approach to the infant with cholestasis. In: Suchy FJ, Sokol RJ, Balistreri WF (Eds) Liver diseases in children. 3rd ed. Cambridge University Press: New York, 2007: 179-190.
5. https://doi.org/10.1017/CBO9780511547409.011
6. Fidan Hızal G. Neonatal kolestaz tanısıyla izlenen 131 vakanın etiyolojisi, klinik, laboratuvar, histopatolojik bulguları ve klinik seyirleri. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanlık Tezi. Ankara, 2009.
7. Fisher B, Padogiannakis S, Nemeth A. Etiological fac- tors in neonatal cholestasis. Acta Pediatr 2001;90:763- 70.
8. Mieli Vergani G, Howard ER, Mowat AP. Liver disease in infancy: a 20 year perspective. Gut 1991;8(Suppl): 123-8.

9. https://doi.org/10.1136/gut.32.Suppl.S123
10. Lai MW, Chang MH, Hsu SC, Hsu HC. Differential diagnosis of extrahepatic biliary atresia from neonatal hepatitis: a prospective study. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1994;18:121-7.
11. https://doi.org/10.1097/00005176-199402000-00001
12. Hatun Ş, Kahraman H, Tanrıseven K, Sarıbaş S, Aksüyek Ç, Teziç T. Erken süt çocukluğu döneminde kolestazın etiyolojisi, laboratuvar bulgular. Gastroenteroloji 1991;2:344-8.
13. Cayır H, Altuntaş B, Ertan U. Neonatal kolestaz vaka- larında ekstrahepatik bilier hastalık ve hepatoseluler hastalıkların ayırıcı tanısı: 37 vakanın prospektif anali- zi. Turkiye Klinikleri Pediatri Dergisi 1998;7(4):175- 81.
14. Doğancı T, Acun C, Yaşar Z, Mısırlıoğlu E. Neonatal kolestazlı vakaların geç dönemde değerlendirmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2002;45:216-21.
15. Çoban B, Gürakan F, Yüce A, et al. Progresif ailevi intrahepatik kolestazisli 40 vakanın klinik, laboratuvar bulguları ve seyirleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2004;46:10-16.
16. Davenport M. Biliary atresia. Semin Pediatr Surg. 2005;14:42-8.
17. https://doi.org/10.1053/j.sempedsurg.2004.10.024
18. Chardot C, Carton M, Spire-Bendelac N, et al. Is the Kasai operation stili indicated in children older than 3 months diagnosed with biliary atresia? J Pediatr 2001;138:224-8.
19. https://doi.org/10.1067/mpd.2001.111276
20. Altman RP, Lilly JR, Greenfeld J, et al. A multivariable risk factor analysis of the portoenterostomy (Kasai) procedure for biliary atresia: twenty-five years of expe- rience from two centers. Ann Surg 1997;226:348-53; discussion 353-345.
21. VVildhaber BE, Majno P, Mayr J, et al. Biliary atresia: Swiss national study, 1994-2004. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2008;46:299-307.
22. https://doi.org/10.1097/MPG.0b013e3181633562
23. McKiernan PJ, Baker AJ, Kelly DA. The frequency and outcome of biliary atresia in the UK and Ireland. Lancet 2000;355:25-9.
24. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(99)03492-3
25. Petersen C, Harder D, Abola Z, et al. European biliary atresia registries: summary of a symposium. Eur J Pediatr Surg. 2008;18:111-6.
26. https://doi.org/10.1055/s-2008-1038479
27. Poddar U, Thapa BR, Das A, et al. Neonatal cholesta- sis: Differentiation of biliary atresia from neonatal hepatitis in a developing country. Acta Paediatr 2009;98:1260-4.
28. https://doi.org/10.1111/j.1651-2227.2009.01338.x
29. Mowat AP, Psacharopoulos HT, VVilliams R. Extrahepatic biliary atresia versus neonatal hepatitis. Review of 137 prospectively investigated infants. Arch Dis Child. 1976;51:763-70.
30. https://doi.org/10.1136/adc.51.10.763
31. Brown SC, Househam KC. Visual stool examination: a screening test for infants with prolonged neonatal cho- lestasis. South Afr Med J. 1990;77:358-9.
32. Haber BA, Lake AM. Cholestatic jaundice in the new- born. Clin Perinatol. 1990;17:483-506.
33. https://doi.org/10.1016/S0095-5108(18)30580-3
34. Kuloğlu Z, Ödek Ç, Kırsaçlıoğlu CT, Kansu A, Erden E, Girgin N. Yenidoğan kolestazı olan 50 vakanın değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2008;3:140-6.
35. Serinet MO, Broue P, Jacquemin E, et al. Management of patients with biliary atresia in France: results of a decentralized policy 1986-2002. Hepatology 2006;44:75-84.
36. https://doi.org/10.1002/hep.21219
37. Fung KP, Lau SP. Gamma-glutamyl transpeptidase activity and its serial measurement in differentiation between extrahepatic biliary atresia and neonatal hepa- titis. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 1985;4:208-13.
38. https://doi.org/10.1097/00005176-198504000-00009
39. Fung KP, Lau SP. Differentiation between extrahepatic and intrahepatic cholestasis by discriminant analysis. J Paediatr Child Health. 1990;26:132-5.
40. https://doi.org/10.1111/j.1440-1754.1990.tb02409.x
41. Moyer V, Freese DK, Whitington PF, et al. Guideline for the evaluation of cholestatic jaundice in infants: Recommendations of the North American ociety for Pediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2004;39:115-28.
42. https://doi.org/10.1097/00005176-200408000-00001
43. Sotil EU, Jensen DM. Serum enzymes associated with cholestasis. Clin Liver Dis. 2004;8:41-54.
44. https://doi.org/10.1016/S1089-3261(03)00136-3
45. Dehghani SM, Haghighat M, Imanieh MH, Geramizadeh B. Comparison of different diagnostic methods in infants with Cholestasis. World J Gastroenterol 2006;12:5893-6.
46. https://doi.org/10.3748/wjg.v12.i36.5893
47. Sarı S, Eğritaş Ö, Barış Z, Ünlüsoy A, Bükülmez A, Dalgıç B. Bebeklik çağı kolestatik karaciğer hastalıkla- rı: 190 vakanın geriye dönük değerlendirilmesi. Türk Ped Arş. 2012;47:167-73.
48. https://doi.org/10.4274/tpa.701
49. Lin WY, Lin CC, Changlai SP, Shen YY, Wang SJ. Comparison technetium of Tc-99m disofenin choles- cintigraphy with ultrasonography in the differentiation of biliary atresia from other forms of neonatal jaundice. Pediatr Surg Int 1997;12:30-3.
50. https://doi.org/10.1007/BF01194798
51. Rastogi A, Krishnani N, Yachha SK, et al. Histopathological features and accuracy for diagnosing biliary atresia by prelaparotomy liver biopsy in develo- ping countries. J Gastroenterol Hepatol. 2009;24:97- 102.
52. https://doi.org/10.1111/j.1440-1746.2008.05737.x
53. Yeh MM. Pathologic diagnosis of biliary atresia on liver biopsy: Is tissue the issue? J Gastroenterol Hepatol. 2009;24:936-38.
54. https://doi.org/10.1111/j.1440-1746.2009.05852.x
55. Moyer V, Freese DK, Whitington PF, et al. Guideline for the evaluation of cholestatic jaundice in infants: Recommendations of the North American Society for Pediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2004;39:115-28.
56. https://doi.org/10.1097/00005176-200408000-00001